บทที่ 210 แผนสมคบคิดของ FBI (ฟรี)

ภายในโรงแรม

ลีออนเดินตามหลังไบรอันและเพื่อนร่วมงานของเขาอยู่ห่างๆ สังเกตเห็นพวกนั้นแบ่งทีมเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งยังคงสื่อสารกันอยู่ในโรงแรม อีกกลุ่มเดินออกไปข้างนอก

ลีออนไม่ลังเล รีบตามไบรอันออกจากโรงแรมไปยังจุดเกิดเหตุไม่ไกลนัก

...พวกนักฆ่าเริ่มตีกันเองแล้ว มีคนตาย

จุดเกิดเหตุอยู่ริมถนน มีการดวลปืนกลางวันแสกๆ นักฆ่าตายไปหลายศพ ตอนนี้พื้นที่ถูกกั้นด้วยเทปเหลือง ตำรวจท้องที่กำลังเก็บกวาด

ลีออนมองไบรอันเดินข้ามเส้นกั้นเข้าไปคุยกับตำรวจและเจ้าหน้าที่ FBI อย่างคล่องแคล่ว ความสงสัยในใจยิ่งทวีคูณ

เขาเดาไม่ออกว่าไบรอันกำลังทำอะไร

ลีออนสงสัยในตัวตนของไบรอัน แต่ยังไม่ฟันธง... ตาแก่พิราบเองก็ชอบไปตีสนิทกับเจ้าหน้าที่รัฐและโผล่ไปตามที่เกิดเหตุบ่อยๆ ถ้าไบรอันไม่โชว์ตราตำรวจออกมา ลีออนก็ไม่อยากเชื่อว่าเจ้าหัวเหลืองจะเป็นเจ้าหน้าที่ทางการ

"ดูเหมือนลูก้าจะไม่รู้ว่าไบรอันอยู่เวกัส"

นี่คือสิ่งที่ลีออนกังวลที่สุด ไบรอันแอบติดต่อเจ้าหน้าที่ลับหลังตาแก่พิราบ... เจตนาชัดเจนโดยไม่ต้องอธิบาย

ไบรอันเดินวนไปมาในจุดเกิดเหตุ ถือโทรศัพท์แนบหู สีหน้าไม่พอใจกับคำสั่งของหัวหน้า

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? อธิบายมาให้ชัดๆ ซิ!"

ไบรอันคาดคั้นหัวหน้า "หมายความว่าไงที่บอกว่าเจ้าหน้าที่ FBI 50 นายจะมาถึงเวกัสในอีกชั่วโมง? ทำไมต้องขนคนมาเยอะขนาดนี้? คุณบอกให้ผมแค่ร่วมมือพาบัดดี้กลับไปเป็นพยานปากเอก... จำเป็นต้องใช้คนขนาดนี้เลยเหรอ? นี่มันปฏิบัติการระดับกองทัพแล้วนะ! ถ้ารู้ว่าจะเล่นใหญ่ขนาดนี้ ผมไม่ร่วมด้วยแต่แรกหรอก!"

เขางงกับการกระทำของเบื้องบนจริงๆ ตอนแรกบอกให้ร่วมมือกับเพื่อนร่วมงานไม่กี่คน เจรจาข้อตกลงพยานกับบัดดี้ แล้วพาตัวกลับ... ซึ่งก็ราบรื่นดี ทนายของบัดดี้ก็โอเคกับเงื่อนไข FBI เหลือแค่พาบัดดี้กลับไป "ควบคุมตัว" ก็จบ

ความสำเร็จอยู่แค่เอื้อม จู่ๆ หัวหน้าก็โทรมาสั่งการแบบนี้ ไบรอันยิ่งงงหนัก

คนเยอะขนาดนี้ ต้องมีเรื่องใหญ่แน่

"ฉันกำลังไปเวกัส เดี๋ยวถึงแล้วค่อยคุย"

บนทางหลวงนอกเมืองเวกัส หัวหน้าสั่งการสั้นๆ แล้ววางสาย

เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ทะเลทรายเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา ภายใต้แสงแดดแผดเผา แม้แต่มิติยังบิดเบี้ยวเพราะความร้อน เขารู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาดื้อๆ

ละสายตาจากทะเลทราย เขาจ้องมองเอกสารล่าสุดที่รื้อค้นมาจากหอจดหมายเหตุ FBI แววตาลึกล้ำราวกับหุบเหว

เอกสารระบุเหตุการณ์เมื่อหลายสิบปีก่อน

ตอนนั้น สายลับที่แฝงตัวเข้าไปในตระกูลเดลาน่าเสนอแผนการสะเทือนโลก: กำจัดสปาราซานตัวจริง แล้วศัลยกรรม เปลี่ยนสำเนียง เลียนแบบพฤติกรรม สวมรอยเป็นสปาราซาน กลายเป็นคนอิตาเลียนเต็มตัว

จากนั้นร่วมมือกับ FBI แทรกซึมเข้าไปในสภามาเฟียจากภายใน เพื่อโค่นล้มตระกูลมาเฟียทั่วอเมริกา

แต่ทว่า หลังจากฆ่าสปาราซานได้ไม่นาน สายลับคนนั้นก็แปรพักตร์ FBI ควบคุมเขาไม่ได้ และติดต่อลำบาก

แผนล้มเหลว

FBI เป็นคนสร้างปีศาจที่ทำเรื่องเลวร้ายได้สารพัดขึ้นมากับมือ

ถ้าเรื่องนี้แดงขึ้นมา เจ้าหน้าที่ FBI ที่อนุมัติแผนในตอนนั้นคงจบเห่กันหมด ดังนั้น FBI จึงเลือกปิดตายแฟ้มคดี ลบตัวตนสายลับคนนั้นทิ้ง ทำเหมือนไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้น

ราวกับคนคนนี้ไม่เคยมีตัวตนใน FBI

"สรุปความจริงคือ สปาราซานไม่ได้จับได้แล้วฆ่าสายลับ แต่สายลับฆ่าสปาราซานแล้วสวมรอยแทน"

หัวหน้ามองเอกสาร ใจเต้นระรัว

เจ้าหน้าที่ FBI ที่เกี่ยวข้องในตอนนั้น บางคนตาย บางคนเกษียณ... FBI รุ่นนั้นกลายเป็นประวัติศาสตร์ไปหมดแล้ว

การเปิดแฟ้มคดีเก่าแก่นี้ เผยให้เห็นคำว่า 'ทรยศ' และ 'หลอกใช้'

แต่มันไม่สำคัญแล้ว หัวหน้ารู้แค่ว่าโอกาสของเขามาถึงแล้ว

เทียบกับสปาราซานที่เป็นระดับสูงของมาเฟีย บัดดี้ที่เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนจะมีค่าอะไร? ถ้าเขาทำให้สปาราซาน "เปลี่ยนใจ" ได้ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยตาแก่นั่น

เพื่อแลกกับการมีชีวิตอยู่ สปาราซานถึงขนาดฆ่าลูกตัวเองเพื่อเอาหัวใจ... แล้วนับประสาอะไรกับจุดยืนของมาเฟีย?

หัวหน้าตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เขาต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ ถ้าโค่นล้มสภามาเฟียได้ด้วยความช่วยเหลือของสปาราซาน ผลงานชิ้นโบแดงนี้จะทำให้เขาเจริญก้าวหน้าแบบก้าวกระโดด!

คิดได้ดังนั้น หัวหน้าหยิบโทรศัพท์โทรออกอีกครั้ง

ปลายสายตอบรับ "ศัลยแพทย์หัวใจของสปาราซานเตรียมพร้อมแล้วครับ"

"ดี รีบเอาตัวบัดดี้มา คนของสปาราซานจะให้ความร่วมมือ"

"รับทราบครับ"

อีกฝ่ายตอบรับ แล้วถาม "แล้วไบรอันกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ล่ะครับ? พวกเขาเข้ามายุ่งเกี่ยวแล้วและไม่รู้ความจริง จะให้บอกพวกเขาไหม?"

"ไม่ต้อง เรื่องนี้รู้กันให้น้อยที่สุด คดีสายลับแปรพักตร์เมื่อหลายสิบปีก่อนพัวพันคนเยอะเกินไป ฉันไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ยิ่งคนรู้น้อยยิ่งดี ต่อให้แผนล้มเหลว เราก็ไม่เสียหายอะไร"

หัวหน้าไม่แน่ใจหรอกว่าถ้าชุบชีวิตสปาราซานขึ้นมา จะได้ข้อมูลมาเฟียจริงหรือเปล่า ถ้าสปาราซานหักหลังอีก ทุกอย่างก็สูญเปล่า

แต่แม้จะมีหวังริบหรี่ เขาก็อยากลองเสี่ยง

แค่ล้มตระกูลลอสแองเจลิสตระกูลเดียวน่ะกระจอก เขาต้องการล้มสภามาเฟีย จับกุมบิ๊กบอสและระดับหัวหน้าให้หมด!

กล้าได้กล้าเสีย จักรยานก็กลายเป็นมอเตอร์ไซค์ได้

เมื่อความตายมาจ่อคอหอย เขาเชื่อว่าสปาราซานจะเลือกทางที่ถูก

และเมื่อเทียบกับผลงานมหาศาลขนาดนี้ ไบรอันที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ก็ไร้ค่า เขาหวังพึ่งไอ้เด็กนั่นหาหลักฐานเอาผิดโดฟ ลูก้า ไม่ได้หรอก

"แผนการมักตามความเปลี่ยนแปลงไม่ทันเสมอ"

หัวหน้านึกถึงพฤติกรรมผิดปกติของไบรอันในช่วงหลายปีมานี้ และพูดประโยคที่เตรียมไว้ล่วงหน้า "อีกอย่าง การตายของบัดดี้ต้องการข้ออ้างที่สมเหตุสมผล การขโมยหัวใจคนอื่นเปิดเผยไม่ได้ และ FBI จะไม่ยอมรับเรื่องนี้เด็ดขาด

จนกว่าแผนจะสำเร็จลุล่วง ทุกอย่างคือความลับ ขอแค่เราทำสำเร็จ ในฐานะผู้ชนะ เราจะเขียนประวัติศาสตร์ยังไงก็ได้

แต่ถ้าล้มเหลว... ก็ต้องมีคนรับผิดชอบ"

คำพูดของหัวหน้าค่อนข้างอำมหิต ทำให้อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง "ไบรอันอุตส่าห์เข้าใกล้โดฟ ลูก้า ได้แล้ว เราจะทิ้งเขาเลยเหรอครับ?"

"ไบรอันมีปัญหา"

หัวหน้าถอนหายใจ "ไอ้เด็กนี่ก็เหมือนสปาราซาน แฝงตัวนานเกินไปจนคิดว่าตัวเองเป็นมาเฟียจริงๆ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหลายปีมานี้มันจะไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย ถ้ามันไม่ยอมส่งข้อมูล ก็มีคำอธิบายเดียว: ใจมันไปอยู่กับมาเฟียแล้ว"

นี่ไม่ใช่สิ่งที่หัวหน้าอยากเห็น ไบรอันมีโอกาสดีขนาดนั้นแต่กลับทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอัน

ดูอย่าง ดอนนี่ จากตระกูลโบนันโนในนิวยอร์กสิ แฝงตัวมาหลายปีเหมือนกัน ยังอยู่กับ เลฟตี้ และ แบล็คซันนี่ ที่ไมอามี ความสัมพันธ์กับเลฟตี้ก็คลุมเครือ แต่เขาก็ส่งข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาให้ตลอด ไม่มากก็น้อย

FBI รวบรวมหลักฐานเอาผิดตระกูลโบนันโนได้เพียบ อีกไม่นานก็คงเล่นงานได้

แล้วไบรอันล่ะ?

ช่างหัวมันเถอะ

ถ้าแผนนี้สำเร็จ มาเฟียก็จบเห่ ภารกิจแฝงตัวของไบรอันก็หมดความหมาย การเป็นสายลับต่อก็ไร้ค่า ถ้าตอนนั้นไบรอันทำตัวดี บางทีเขาอาจจะช่วยคืนสถานะให้

แต่ถ้าล้มเหลว... FBI มีคนชื่อไบรอันด้วยเหรอ? ไอ้หมอนั่นมันคนทรยศไม่ใช่เหรอ! ถ้าไม่ใช่เพราะไบรอันขัดขวาง เราคงทำสำเร็จไปแล้ว!

"เทียบกับการเปลี่ยนหน้า การเปลี่ยนใจนี่แหละน่าเสียดายที่สุด"

ลอสแองเจลิสอยู่ห่างจากลาสเวกัสประมาณ 400 กิโลเมตร ขับรถก็หลายชั่วโมง

ลูก้าเหยียบคันเร่งมิด มุดซ้ายปาดขวา แข่งรถความเร็วสูงบนทางหลวงกลางทะเลทราย

เขาเริ่มเสียใจที่ยกรถ GTR ให้ทอเร็ตโตไป ถ้ามีรถสปอร์ตตัวท็อปคันนั้น ป่านนี้คงถึงเวกัสเร็วกว่านี้เยอะ

"สถานการณ์เป็นไงบ้าง?" ลูก้าถามลีออนผ่านหูฟัง สื่อสารทางไกล

ลีออนรายงานสิ่งที่เห็นอย่างละเอียดและเป็นกลาง ทำเอาลูก้าเงียบไปหลายวินาที

ลีออน: "...จากสถานการณ์ตอนนี้ ไบรอันก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยครับ แต่ไม่รู้ว่าเขาต้องการทำอะไร จะช่วยคุณกำจัดบัดดี้หรือเปล่า?"

"ฉันหวังว่ามันจะง่ายขนาดนั้นนะ... แต่ฉันกลัวไอ้เด็กโง่นั่นโดนหลอกใช้มากกว่า"

ลูก้าพูดเสียงเรียบ "ไบรอันรักพวกพ้องและซื่อตรงเกินไป นิสัยแบบนั้นไม่เหมาะกับ..."

ไม่เหมาะกับการเป็น FBI

ความรุนแรงคือเอกลักษณ์ของแก๊งสเตอร์ เวลาลูก้าขี้เกียจคิด เขาก็ชอบแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง

แต่ FBI เป็นสถานที่ที่ซับซ้อนกว่าแก๊งเยอะ... ดูอย่างเดนแฮม ที่เคยตงฉิน ทำงานหนักมาตั้งกี่ปี ยังต้องนั่งรถไฟใต้ดิน กังวลค่าเทอมลูก

ไบรอัน... ถ้าอยู่ใน FBI สุดท้ายก็คงโดนปั่นหัวจนตาย

ในเนื้อเรื่องเดิมของ Fast & Furious ไบรอันไว้ใจ FBI มากเกินไป เชื่อว่าถ้าเขาร่วมมือกับทอเร็ตโตช่วย FBI จับราชายาเสพติดเม็กซิกันได้ จะลบล้างความผิดปล้นรถบรรทุกในอดีตของทอเร็ตโตได้

ผลคือ FBI ผิดสัญญา ทอเร็ตโตโดนตัดสินจำคุก 25 ปี บีบให้ครอบครัวต้องปล้นรถนักโทษ และทำให้ไบรอันต้องหักหลัง FBI อย่างสมบูรณ์ กลายเป็นอาชญากรหลบหนี

จากนั้น ครอบครัวก็ต้องระหกระเหินไปต่างประเทศ จนกระทั่ง ฮ็อบส์ ยักษ์ใหญ่ชาวซามัวจากหน่วยความมั่นคงทางการทูต (DSS) โผล่มา ดึงครอบครัวไปจับอาชญากรข้ามชาติ แลกกับการล้างมลทินให้ทอเร็ตโตและคนอื่นๆ

หลังจากนั้น ไบรอันก็วางมือจากวงการไปอยู่กับมีอาและลูก

และลูก้ายังไม่พร้อมจะร้องเพลง "See You Again" ตอนนี้

เจ้าหัวเหลืองเป็นคนดี จริงๆ ลูก้าชอบความใสซื่อและตรงไปตรงมาของหมอนี่นะ หายากที่จะมีคนซื่อๆ แบบนี้อยู่ข้างกายในตระกูลมาเฟีย

คำพูดของลีออนขัดจังหวะความคิดลูก้า "ไบรอันไม่เหมาะกับอะไรครับ?"

"ไม่เหมาะกับการฉายเดี่ยว ถ้าไม่มีพวกเรา ไม่มีครอบครัวอยู่ข้างๆ ลำพังตัวคนเดียว เขาจะทำอะไรสำเร็จได้?"

หลังหยุดคิดครู่หนึ่ง ลูก้าก็ยังไม่บอกความจริงเรื่องตัวตนของไบรอันให้ลีออนรู้ ถ้าลีออนรู้คงช็อกน่าดู

ลีออนเองก็ซื่อ... อุตส่าห์มีเพื่อนในคลับสักคน ดันเป็นสายลับซะงั้น

ลูก้า: "นายจับตาดูเขาไว้ก่อน คุ้มครองความปลอดภัยเขา อย่าให้เป็นอะไรไป"

ลีออน: "ได้ครับ"

ลูก้า: "เรื่องอื่นฉันจัดการไว้หมดแล้ว เดี๋ยวไปถึงเวกัส ฉันจะเคลียร์เรื่องยุ่งๆ นี่เอง"

ลีออนวางสาย เงยหน้ามอง ไบรอันเดินออกจากจุดเกิดเหตุริมถนน มุ่งหน้ากลับเข้าโรงแรม

"ไบรอัน ตกลงนายจะทำอะไรกันแน่?" ลีออนพึมพำ