บทที่ 150: ก็อดฟาเธอร์มาเฟีย (ฟรี)

เป็นที่รู้กันทั่วว่ามาเฟียและสหภาพแรงงานคนขับรถบรรทุกสมรู้ร่วมคิดกัน สมาชิกสหภาพหลายคนก็เข้าร่วมมาเฟียในฐานะสมาชิกสมทบ

อย่างไรก็ตาม มีเพียงโปร และตอนนี้คือลูก้า เท่านั้น ที่เคยดำรงตำแหน่งประธานสหภาพในขณะที่เป็นสมาชิกมาเฟียเต็มตัว และทั้งคู่ก็ดูแลสหภาพเดียวกัน

ความเชื่อมโยงของลูก้ากับสหภาพนั้นแน่นแฟ้นกว่าสมาชิกมาเฟียคนอื่นๆ มาก ธุรกิจภาษีน้ำมันของเขาจะเติบโตไม่ได้ถ้าขาดคนขับรถบรรทุก

ตอนนี้ ด้วยรายได้มหาศาลหลักแปดหลักต่อสัปดาห์ ถ้าการขึ้นสู่อำนาจของฮอฟฟาจะกระทบธุรกิจ ลูก้าไม่ยอมแน่ และหุ้นส่วนของเขาก็เช่นกัน

นอกจากนี้ ตระกูลต่างๆ ยังลงทุนในโครงการที่พึ่งพาเงินกู้จากกองทุนเกษียณอายุของสหภาพอย่างมาก ฮอฟฟาจะยอมโอนอ่อนผ่อนตามเหมือนฟิตซ์ไหม?

"ลูก้า คุณกำลังสร้างเฟอร์นิเจอร์ซิตี้ไม่ใช่เหรอ?" ฮอฟฟาถาม

"ถ้าคุณสนับสนุนผม ผมก็จะสนับสนุนคุณแน่นอน! ผมเห็นทุกอย่างที่คุณทำในฝั่งตะวันออก และผมซาบซึ้งมากที่คุณต่อสู้เพื่อสวัสดิการคนงานขนาดนี้!

ถ้าผมได้เป็นประธาน ผมสัญญาว่าจะสนับสนุนธุรกิจของคุณต่อไป"

นี่คือความจริงใจของฮอฟฟา แต่ในสายตาลูก้า มันไม่ดึงดูดใจเท่าไหร่ เพราะฟิตซ์ก็ทำได้เหมือนกัน แถมยังว่านอนสอนง่ายและควบคุมได้มากกว่า

"แล้วตระกูลอื่นล่ะครับ?" ลูก้ายิงคำถามสำคัญที่สุด

"ผมมีคนหนุนหลังเพียบ คุณจะเปิดกองทุนเกษียณอายุของสหภาพให้พวกเรากู้ได้แบบไม่มีเงื่อนไขเหมือนฟิตซ์ไหม?"

"เป็นไปไม่ได้"

"ถ้าคุณอยากให้ผมสนับสนุนคุณ คุณก็ควรสนับสนุนผลประโยชน์ของกลุ่มที่ผมเป็นตัวแทนด้วย"

"ลูก้า คุณเป็นมาเฟียคนแรกที่ผมเห็นว่าแสวงหาผลประโยชน์ให้พี่น้องในสหภาพจริงๆ

โปร... ไอ้หมอนั่นเป็นประธานมาตั้งหลายปี ไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย พอมีพี่น้องตายเพราะอุบัติเหตุรถชน มันก็จ้องแต่จะฮุบเงินประกัน

ผมคิดว่าคุณต่างจากพวกเขา อย่างน้อยก็บ้าง..."

สายตาของฮอฟฟาฉายแววผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก "ที่แท้ คุณก็ไม่ต่างกันเลย"

ลูก้ายิ้มจางๆ

การเจรจาล้มเหลว เขาเลิกคิดจะเกลี้ยกล่อมให้ฮอฟฟายอมถอยด้วยวาจา

ฮอฟฟาหัวรั้นและไม่สนผลประโยชน์ส่วนตัว การใช้เหตุผลเกลี้ยกล่อมไม่ได้ผล ในพล็อตเดิม คนตั้งเยอะพยายามกล่อมให้เขายอมแพ้ ก็ไม่สำเร็จ

แม้แต่บอสใหญ่ยังทำไม่ได้

ความล้มเหลวอยู่ในความคาดหมายของลูก้า

เราคาดหวังให้ทุกคนบ้าเงินไม่ได้ และคาดหวังให้ทุกคนอ่อนแอ กลัวอำนาจ หรือรักตัวกลัวตายไม่ได้เช่นกัน

ลูก้ากระจายความปรารถนาของเขาไปสู่คนขับรถบรรทุกแต่ละคน เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายเดียวกันได้ แต่เขาไม่สามารถยัดเยียดความปรารถนาของเขาใส่ฮอฟฟาได้

พ่อแม่ที่รักลูกสุดหัวใจ จะยอมยกลูกให้คนอื่นได้ยังไง?

ถึงจะล้มเหลว แต่ก็ยังมีเรื่องอื่น

ลูก้าพูดเรียบๆ "คุณฮอฟฟา ดูเหมือนอุดมการณ์เราจะต่างกัน"

"นั่นแหละทำไมบางครั้งผมถึงไม่ชอบดีลกับพวกคุณมาเฟีย เพราะพวกคุณเห็นแก่ความต้องการของตัวเองและครอบครัวเป็นหลัก คนอื่น... ไม่ว่าจะเป็นพาร์ทเนอร์ เพื่อน หรือแม้แต่ญาติ ก็ต้องหลีกทางให้หมด!"

ฮอฟฟาลุกขึ้นยืนและแค่นเสียง "ขอโทษที ผมไม่ได้หมายความว่าคุณเห็นแก่ตัว ผมหมายถึงพวกคุณไม่ยอมประนีประนอมเพื่อเพื่อน และไม่ยอมถอย!"

ผิดวิสัยปกติ ลูก้าไม่โต้ตอบ

การกระทำของมาเฟียไม่ต้องการคำแก้ตัว นั่นคือเหตุผลที่นิวยอร์กหนาวเหน็บ—เพราะมันอัดแน่นไปด้วย 5 ตระกูล

"คุณฮอฟฟา เดี๋ยวครับ"

ลูก้าพูด "ผมมีข้อเสนอแนะอีกอย่างสำหรับการแข่งขันของคุณกับฟิตซ์: ต่างคนต่างใช้ความสามารถ

คุณอยากชนะโหวต? ไปหาเสียง ไปปราศรัย—ได้หมด

แต่เราไม่อยากเห็นรถใครระเบิดอีก และไม่อยากไปงานศพใคร"

"คุณควรไปบอกฟิตซ์สิ มันเป็นคนระเบิดเรือยอทช์เพื่อนผมก่อนนะ!"

"ผมเตือนเขาแล้ว เขาจะไม่ใช้วิธีรุนแรงอีก!"

ลูก้าหรี่ตาลง "คุณฮอฟฟา เพื่อชนะใจคนงาน คุณควรไปคุยกับคนงานและเอาคะแนนเสียงมา นั่นคือฐานเสียงของคุณ"

ฮอฟฟาสูดหายใจลึก "ตราบใดที่คุณทำให้ไอ้เวรฟิตซ์หยุดได้ ผมก็จะไม่ขู่มันด้วยระเบิด!"

ลูก้าพยักหน้า "ผมรับประกัน! เกมเลือกตั้งต้องเป็นไปตามกฎการเลือกตั้ง ผมพูดคำไหนคำนั้น! และหวังว่าคุณทั้งคู่จะเคารพกฎ!"

[คุณได้ระงับความขัดแย้งรุนแรงระหว่าง จิมมี่ ฮอฟฟา และ ฟิตซ์ คุณได้ปกป้องความสงบสุขของสหภาพแรงงานคนขับรถบรรทุกในเบื้องต้น]

[ได้รับแต้มทักษะ X10]

[ได้รับชิ้นส่วนทักษะ X5]

[ชิ้นส่วนทักษะคงเหลือ: 215]

การพบปะจบลงอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

เมื่อฮอฟฟาเดินออกจากคลับ SSR พ้นจากการกดดันของต้นเขียวหมื่นปี ความโกรธในใจที่คุกรุ่นอยู่แล้วก็ปะทุขึ้น เขาสบถทันที "ไอ้แม่เย็ด"

"แฟรงก์ เห็นไหม? ไอ้พวกมาเฟียพวกนี้ไม่มีทางสนับสนุนฉันหรอก คุยไปก็เปล่าประโยชน์!

ไอ้ฟิตซ์ ไอ้คนขายชาติ ยอมอ้าขาเหมือนโสเภณีให้พวกมาเฟียปู้ยี่ปู้ยำ! ไปตายซะ! ไอ้พวกสารเลว!"

ฮอฟฟาด่าทออยู่นาน แฟรงก์ฟังคำบ่นแล้วก็จนใจ

พูดตามตรง เขาเองก็หวังให้ฮอฟฟายอมถอย หวังให้เพื่อนเก่าใช้ชีวิตดีๆ มีความสุขในบั้นปลาย ไม่ต้องมายุ่งกับเรื่องวุ่นวายพวกนี้อีก

แต่เขาก็รู้ว่าเพื่อนเก่าคนนี้หัวดื้อแค่ไหน

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป สถานการณ์จะบานปลายไปถึงขั้นไหนนะ?

หวังว่าฮอฟฟาจะแพ้การเลือกตั้ง นั่นคงจะดีกว่าสำหรับทุกคน

พอเลือกตั้งจบ ฮอฟฟาก็คงไม่มีเหตุผลให้ก่อเรื่องไปสักพัก

บ็อบบี้ มาร์เซล ก็ได้ยินคำบ่นของฮอฟฟา หลังจากทุกคนขึ้นรถ บ็อบบี้ก็เสนอตัวอีกครั้ง "ลุงจิมมี่ มีอะไรให้ผมช่วยไหม?"

"ช่างเถอะ" ฮอฟฟาโบกมืออย่างปวดหัว ในเมื่อตกลงว่าจะไม่ใช้ความรุนแรง การเลือกตั้งแข่งกับฟิตซ์ก็ต้องวัดกันที่กึ๋น

เขาหันไปถามแฟรงก์ "รัสเซลจะช่วยเราไหม?"

รัสเซล บัฟฟาโล (Russell Bufalino) เพื่อนรักและบอสของแฟรงก์ หัวหน้าตระกูลบัฟฟาโล

เพราะการแนะนำของรัสเซล แฟรงก์ถึงได้รู้จักฮอฟฟาในตอนแรก

ในพล็อตเดิม "สามยักษ์ใหญ่" คือสามคนนี้ที่มีมิตรภาพยาวนานหลายสิบปี จนกระทั่งสถานการณ์เปลี่ยน เวลาผ่านไป และเพื่อนเก่าล้มตาย

เจอคำถามของฮอฟฟา แฟรงก์ลังเล ไม่รู้จะตอบยังไง

รัสเซลเป็นบอสมาเฟีย แน่นอนว่าเขาต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ของมาเฟีย

เขาจะอยากให้คุณขึ้นมามีอำนาจได้ยังไง?

ฮอฟฟาถาม "ปลดลูก้าออกจากตำแหน่งประธานได้ไหม?"

"นั่นซับซ้อนเกินไป"

แฟรงก์ปลอบเพื่อน "ถ้าพวกเขาเห็นด้วย ผมยินดีช่วยคุณแน่นอน แต่—"

"ใช่ มันซับซ้อนเกินไป"

ฮอฟฟาถอนหายใจ "นายจะลองดูไหม? ได้โปรด"

แฟรงก์ส่ายหน้า "พวกเขาไม่ยอมให้ผมทำแบบนั้นหรอก"

ฮอฟฟา: "แฟรงก์ นายช่วยคุยกับเขาหน่อยได้ไหม? แค่คุยกับเขา"

แฟรงก์ไม่รู้จะพูดอะไร

ในขณะเดียวกัน ลูก้าก็แจ้งอ้วนโทนี่ว่าความขัดแย้งรุนแรงยุติลงแล้ว

ได้ยินข่าว โทนี่ยิ้มชมลูก้าว่าทำได้ดี เขาชอบการไกล่เกลี่ยและรักษาสันติภาพจอมปลอม โดยเฉพาะเมื่อผลประโยชน์ของพวกเขายังไม่ถูกกระทบ

ปล่อยให้ฮอฟฟากับฟิตซ์แข่งกันไปเถอะ ยังไงฮอฟฟาก็ไม่มีทางชนะด้วยวิธีที่ถูกต้องหรอก

ฟิตซ์มีสภาสูงมาเฟียทั้งสภาหนุนหลัง ฮอฟฟามีอะไร? เขามีความแค้นกับตระกูลประธานาธิบดี ถึงประธานาธิบดีคนนั้นจะตายไปแล้ว แต่ตระกูลการเมืองยังอยู่ และคนในตระกูลนั้นเกลียดขี้หน้าฮอฟฟา

อย่างน้อยฟิตซ์ก็รู้จักเชิญอัยการสูงสุดไปตีกอล์ฟ รักษาสมดุลผลประโยชน์รอบด้าน

เรื่อง "ขายชาติ" ฟิตซ์นี่มืออาชีพตัวจริง

ภายนอก สงครามกลางเมืองสหภาพดูเหมือนฟิตซ์จะชนะขาดลอย แต่ลูก้ารู้ว่าบางเรื่องไม่ได้จบง่ายขนาดนั้น

ตอนนี้มาเฟียยังไม่ตัดสินใจฆ่าฮอฟฟา แต่คำสั่งประหารจะต้องลงมาในที่สุด

ลูก้าต้องเริ่มเตรียมตัวสำหรับการลอบสังหารที่จะถูกจารึกในประวัติศาสตร์ครั้งนี้

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในนิวยอร์กมีเรื่องยิบย่อยเกิดขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่มีเหตุการณ์ใหญ่ ส่วนในวอชิงตันและเมืองอื่นๆ ฝั่งตะวันออก คลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัว

ในเวลาว่าง ลูก้าเริ่มขยายอิทธิพลไปทางแมสซาชูเซตส์ แอบ "รุกราน" เขตมาเฟียท้องถิ่นอย่างเงียบๆ ผ่านธุรกิจน้ำมันและสหภาพ

เขาสืบรู้สถานการณ์ของสองสายลับในบอสตันแล้ว: สายลับตำรวจขยันขันแข็งไขคดี สร้างผลงานมากมายด้วยความช่วยเหลือจากมาเฟีย และถือโอกาสช่วยมาเฟียกำจัดคู่แข่งไปด้วย

ส่วนสายลับมาเฟียยังเป็นปลาซิวปลาสร้อย แต่ตามพล็อตเดิม อีกไม่นานคงได้เข้าวงใน

เทียบกับสายลับในฮ่องกง สายลับบอสตันไม่มีบ่นว่า "สามปีแล้วก็อีกสามปี" พวกเขาจบเรื่องในเวลาไม่ถึงปี เรียบง่าย รุนแรง และสุดท้ายก็ตายเรียบ

ไม่มีความรู้สึกของการตกนรก (Infernal Affairs) เลยสักนิด

ลูก้ายังต้องหาวิธีแทรกแซง เขาจำได้ว่ามีความขัดแย้งเกี่ยวกับแก๊งจีนด้วย

ถ้าจัดการดีๆ เขาอาจยึดเขตมาเฟียบอสตันส่วนใหญ่มาได้สบายๆ ขยายอาณาเขตอิทธิพล

เผลอแป๊บเดียวก็กลางเดือนพฤษภาคม

ช่วงเวลานี้ ฮอฟฟากับฟิตซ์ไม่ก่อเรื่องรุนแรงอะไร ฟิตซ์ว่านอนสอนง่ายและทำตัวเรียบร้อย เพราะรู้ว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า

แต่ฮอฟฟากลับทำสิ่งที่สมาชิกมาเฟียหลายคนคาดไม่ถึง

หมอนั่นกล้าแฉความร่วมมือระหว่างฟิตซ์กับมาเฟียออกสื่อกลางรายการสัมภาษณ์!

ทันใดนั้น นอกจากลูก้าที่ยังใจเย็น มาเฟียทั้งวงการโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!

คลับ SSR

ครั้งนี้มีมาเฟียมาดูทีวีกันเยอะขึ้น นอกจากอ้วนโทนี่กับเมาริซิโอ ลูก้ายังเห็น รัสเซล บอสใหญ่ตระกูลบัฟฟาโล และแฟรงก์ที่ตามมาด้วย

แฟรงก์ถือว่าฮอฟฟาเป็นเพื่อนรักและยินดีช่วยเหลือ แต่ในเรื่องใหญ่ๆ เขายืนข้างมาเฟียเสมอ—รัสเซลเคยช่วยเหลือเขาในช่วงที่ยากลำบากที่สุด บุญคุณนี้แฟรงก์ไม่มีวันลืม

ขณะนี้ บนหน้าจอทีวี ฮอฟฟาไปออกรายการทอล์กโชว์และพูดจาขวานผ่าซาก:

พิธีกร: "คุณเชื่อว่าฟิตซ์ควรดำรงตำแหน่งประธานสหภาพแรงงานคนขับรถบรรทุกต่อไปหรือไม่ครับ?"

ฮอฟฟา: "ไม่แน่นอน! ฟิตซ์ขายสหภาพให้พี่น้องแก๊งสเตอร์ของเขา มาเฟียควบคุมเขา ซึ่งหมายความว่ามาเฟียควบคุมกองทุนเกษียณอายุของเรา เงินหลายหมื่นถึงแสนล้านดอลลาร์ ถูกมาเฟียยืมไปลงทุนในธุรกิจผิดกฎหมายด้วยดอกเบี้ยต่ำหรือไม่มีดอกเบี้ยเลย"

ฮอฟฟา: "เรื่องนี้จะดำเนินต่อไปไม่ได้! ถึงเวลาลากคอฟิตซ์ลงมาแล้ว!"

ยังมีคำพูดไม่รื่นหูอีกเพียบ ทำให้สีหน้าของคนในห้องเคร่งเครียดมาก

สมรู้ร่วมคิดก็เรื่องหนึ่ง แต่เอาไปป่าวประกาศให้คนทั้งประเทศรู้นี่มันอะไรกันวะ?

กลัวพวกเรามาเฟียไม่เดือดร้อนหรือไง?

คิ้วอ้วนโทนี่ขมวดเป็นปม แม้เขาจะชอบไกล่เกลี่ย แต่เจอสถานการณ์นี้ เขาก็ด่าฮอฟฟาในใจไปครึ่งค่อนวันแล้ว

โทนี่มองรัสเซล บัฟฟาโล: "หมอนี่เอาจริงเหรอ?"

สีหน้ารัสเซลสงบนิ่ง ในฐานะบอสตระกูลนอกเมืองและคนคุ้นเคยเก่าแก่ของฮอฟฟา เขาตกที่นั่งลำบาก พยายามผ่อนคลายบรรยากาศ "สิ่งที่จิมมี่พูดไม่ใช่เรื่องจริง ทั้งหมดเป็นแค่การหาเสียง แค่การแสดงเท่านั้น"

แฟรงก์ช่วยเสริม "แค่พูดไปงั้นแหละ ไม่จริงหรอกครับ"

โทนี่พูดเสียงเข้ม "ฉันไม่สนว่าการแสดงหรือไม่ แต่เขาจะพูดแบบนั้นไม่ได้! แถมยังพูดต่อหน้าคนทั้งประเทศ! ไอ้บ้าเอ๊ย มันต้องหุบปาก!"

ลูก้าเห็นด้วยกับโทนี่ "ฮอฟฟาควรเอาเงินเกษียณกับหลานชายไปพักผ่อนที่ฟลอริดา ผมเตือนเขาแล้ว แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ฟังผมเลย"

รัสเซล ชายชราเหลือบมองลูก้า "เราจะถ่ายทอดคำพูดของคุณไปบอกเขาอีกครั้ง เขาจะรู้ว่าต้องทำยังไง"

[การ์ดตัวละคร: รัสเซล บัฟฟาโล (Russell Bufalino)]

[รัสเซล: ระดับ SR]

[ที่มา: The Irishman]

[ทักษะ: ตาชั่งสังหาร (Libra Execution); การลงทุนด้วยพันธะเลือด (Blood Oath Investment); ก็อดฟาเธอร์มาเฟีย (Mafia Godfather)]

[พันธะสัญญา: จับตามอง]

รัสเซล หนึ่งใน 12 ที่นั่งของสภาสูงมาเฟีย อาณาเขตของเขาอยู่ที่พิตต์สตัน ทางตะวันตกของนิวยอร์ก แผ่อิทธิพลครอบคลุมทั้งรัฐเพนซิลเวเนีย

เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ตระกูลมังกาโน การลอบสังหารในร้านตัดผมปีนั้น ทำให้กัมบิโนขึ้นสู่อำนาจได้สำเร็จ ส่วนรัสเซลมีบทบาทอะไร น้อยคนนักที่จะรู้

อย่างไรก็ตาม เขารักษาความสัมพันธ์อันดีกับมาเฟียนิวยอร์กและฟิลาเดลเฟียมาตลอด มีเครือข่ายกว้างขวาง และเป็นหนึ่งในบอสไม่กี่คนที่ไม่ได้ถูกลอบสังหาร แต่ตายด้วยโรคชราในคุก

ในพล็อตเดิม เขาเป็นคนสั่งให้ช่างทาสีสังหารคนนับไม่ถ้วน รวมถึง โจ กัลโล และ จิมมี่ ฮอฟฟา

แต่เหตุการณ์กัลโล ด้วยผลกระทบผีเสื้อที่มากเกินไป ทำให้ไม่ค่อยเกี่ยวกับช่างทาสีเท่าไหร่แล้ว

แต่ในเหตุการณ์ฮอฟฟานี้ รัสเซลคงอยู่เฉยไม่ได้ เขาพัวพันกับฮอฟฟาลึกซึ้งเกินไป และเขาจะทำตามคำสั่งของมาเฟียนิวยอร์กอย่างไม่ลังเล เพื่อสังหารจิมมี่ ฮอฟฟา เพื่อพิสูจน์ว่าเขาอยู่ข้างสภาสูงเสมอ ไม่ใช่ฮอฟฟา

มองดูทักษะของรัสเซล ลูก้าคิดว่าเมื่อเทียบกับทักษะสหภาพสองอย่างของฮอฟฟา ทักษะของรัสเซลดูจะเหมาะกับเขามากกว่า

และเข้ากันได้ดีสุดๆ

ก็อดฟาเธอร์มาเฟียเหรอ?

นั่นแหละสิ่งที่เขาต้องการ