บทที่ 210: ผู้ชมรวมตัวเตรียมบุกไปคิดบัญชีกับกู้เฉินถึงที่ (ฟรี)

"ผมล่ะชอบจริงๆ เวลาเห็นพวกคุณหงุดหงิดแต่ก็ทำอะไรผมไม่ได้เนี่ย!"

คำพูดของกู้เฉินจุดไฟเดือดในห้องไลฟ์สดขึ้นมาทันที

[พ่อจะอัดแกให้ยับเลย!]

[ตื่นเช้าไปทำงานก็หงุดหงิดจะแย่อยู่แล้ว นี่บิดายังต้องมาทนดูหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างของแกอีกเหรอวะ?? ไอ้*****เอ๊ย!]

[ดี ดีมาก หึ! สุดสัปดาห์นี้บิดาจะไปหาแกถึงที่แน่!]

[สุดสัปดาห์เหรอ? บิดากดจองตั๋วตอนนี้เลยโว้ย! พ่อแม่ก็ไม่อยู่แล้ว เมียก็ไม่มี ลูกก็ไม่มี วันนี้บิดาจะลากแกไปลงนรกด้วยกันนี่แหละ!]

[ซี๊ด~ ลูกพี่ ใจเย็นก่อน! แค่ไปกระทืบไอ้เวรกู้เฉินก็พอ ไม่เห็นต้องเอาชีวิตไปแลกกับมันเลย~]

[ใช่ๆ ลูกพี่ อย่าเพิ่งวู่วาม หมาเวรอย่างกู้เฉินมันไม่คุ้มที่จะเอาชีวิตไปแลกหรอกนะ!]

พอเห็นว่ามีคนคิดจะเอาชีวิตไปแลกกับกู้เฉินจริงๆ ผู้ชมคนอื่นๆ ก็รีบเข้ามาเกลี้ยกล่อม

ทว่าผู้ชมที่กะจะเล่นบท 'ตายตกไปตามกัน' คนนั้น... ความจริงก็แค่ปากเก่งไปอย่างนั้นเอง

เมื่อเห็นว่ามีคนมากมายแห่เข้ามาห้ามปราม 'ลูกพี่จอมขี้โม้' ก็ชักจะทำตัวไม่ถูก

เดิมทีเขาแค่คิดว่าถ้าขู่จะเอาชีวิตไปแลกกับกู้เฉิน น่าจะมีคนผสมโรงด่าทอตามน้ำไปกับเขาด้วยสักหน่อย—ความจริงคือกะให้มีคนตามน้ำเยอะๆ เลยด้วยซ้ำ

ผิดคาดที่นอกจากจะไม่มีใครยอมผสมโรงด้วยแล้ว ทุกคนยังพากันห้ามเขาหัวซุกหัวซุน

เมื่อสถานการณ์กลับตาลปัตร 'ลูกพี่จอมขี้โม้' จึงได้แต่งุนงงและรีบพิมพ์ข้อความส่งไปว่า... [อะแฮ่ม~ ถึงเมื่อกี้จะแค่โม้ปั่นๆ ไปงั้น แต่ซาบซึ้งใจในความห่วงใยของทุกคนมากเลยนะเนี่ย~]

ว่าไงนะ?

ที่แท้แกก็แค่ขี้โม้เหรอวะ???

พอได้เห็นข้อความของ 'ลูกพี่จอมขี้โม้' เหล่าผู้ชมก็ยิ่งเดือดดาลปรี๊ดแตกขึ้นไปอีกขั้น

[เชี่ยเอ๊ย! ไอ้นี่แม่ง...]

[บิดาอุตส่าห์เตือนสติ แต่แกมาปั่นหัวบิดาเล่นเนี่ยนะ? งั้นแกก็จูงมือไปลงนรกพร้อมกับไอ้กู้เฉินเลยไป!]

พฤติกรรมของ 'ลูกพี่จอมขี้โม้' เรียกได้ว่าเป็นการจุดชนวนความโกรธแค้นของมวลชนโดยแท้

เหตุผลที่ผู้ชมโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้ก็คือ... ข้อแรก พวกเขารู้สึกเหมือนโดนปั่นหัว

พวกเราอุตส่าห์ตั้งอกตั้งใจห้ามปรามแทบตาย แต่สุดท้ายแกกลับบอกว่าแค่พูดขี้โม้ไปงั้นเนี่ยนะ?

ข้อสอง เดิมทีพวกเขาก็หงุดหงิดกันเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

เวลาที่คนเรากำลังหัวเสียสุดขีดแล้วต้องมาเจอเรื่องให้ประสาทเสียซ้ำซ้อน จะไม่ให้ด่ากราดออกมาได้ยังไง?

ข้อสาม 'บรรยากาศ' แบบนี้มันยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

เพื่อจะ 'จัดการ' กับกู้เฉิน พวกเขาต้องรวมพลังเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน มิฉะนั้นคงได้โดนไอ้เวรนี่กวนประสาทจนอกแตกตายแน่ๆ

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมผู้ชมถึงได้เดือดดาลกันนัก!

ทว่าในจังหวะนั้นเอง กู้เฉินที่นั่งอ่านคอมเมนต์อยู่ตลอด จู่ๆ ก็ทำหน้าตา 'ซาบซึ้งใจ' พร้อมกับเบะปากทำท่าเหมือน 'กำลังจะร้องไห้'

ผู้ชม: "???"

[ไอ้หมาเวรนี่คิดจะทำอะไรอีก? หรือว่าสติแตกไปแล้ว?]

[หรือคิดจะเล่นบทเหยื่อบีบน้ำตา? พี่น้องทั้งหลาย อย่าไปหลงเชื่อมันนะเว้ย!!]

[ให้เชื่อมันเหรอ? ให้ฉันเชื่อว่าตัวเองเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้ยังจะง่ายกว่าเลย!]

[ฉันขอเชื่อว่านายเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้ดีกว่าว่ะ!!]

เห็นได้ชัดเลยว่า...

ไม่มีผู้ชมคนไหนหลงเชื่อกู้เฉินแม้แต่คนเดียว

ในตอนนั้นเอง กู้เฉินก็เอ่ยขึ้นมาว่า

"พอดีผมเห็นว่าบรรยากาศมันตึงเครียดไปหน่อย ก็เลยกะจะใช้แอครองส่งคอมเมนต์ไปผ่อนคลายบรรยากาศสักนิดน่ะครับ!"

"เอ่อ... 'ลูกพี่จอมขี้โม้' คนนั้นน่ะ... เป็นแอครองของผมเองครับ~"

"แต่ไม่คิดเลยว่า..."

"โอ้โห!"

"คุณผู้ชมที่รักทุกคน พวกคุณนี่ช่างจิตใจดีกันซะเหลือเกิน!"

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของกู้เฉิน... ไม่ว่าจะบนรถไฟใต้ดิน บนรถประจำทาง ในรถแท็กซี่ หรือแม้แต่คนที่กำลังเดินอยู่ริมถนน... ผู้ชมรายการ 'หนีความวุ่นวาย' ทุกคนต่างพากันสตั๊นไปตามๆ กัน

[ว่าไงนะ??? คอมเมนต์นั่นไอ้กู้เฉินเป็นคนเอาแอครองมาพิมพ์เองเหรอเนี่ย? ฉัน...!]

[บิดาจะฆ่าแก!!!]

คอมเมนต์ที่หลั่งไหลเข้ามา... ล้วนด่าทอด้วยถ้อยคำที่ 'หยาบโลน' ยิ่งกว่ารอบที่แล้วเสียอีก~!

[รวมกลุ่มโว้ย! พวกเราต้องรวมกลุ่มไปกระทืบกู้เฉินถึงที่! ให้ไอ้หมาเวรนี่มันรู้ซึ้งถึงผลของการกระทำ! ให้มันรู้ซะบ้างว่าพวกเราน่ากลัวแค่ไหน!]

[ฉันขอลงชื่อเป็นคนแรก!]

[ฉันคนที่สอง!]

[ฉันคนที่สาม~]

เพียงแค่ครึ่งนาที ยอดผู้ร่วมลงชื่อก็พุ่งทะลุ 9999+

ส่วนจะมีจำนวนเท่าไหร่นั้น... ตอนนี้คงไม่อาจประเมินได้แล้ว

แต่จากยอดผู้ชมกว่าล้านคนในห้องไลฟ์สด อย่างน้อยๆ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ต้องร่วมลงชื่ออย่างแน่นอน

และทางฝั่งของกู้เฉิน... ติ๊ง!

"แอนตี้แฟน +1, แอนตี้แฟน +1, แอนตี้แฟน +1..."

เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัว บ่งบอกว่ายอดแอนตี้แฟนกำลังพุ่งทะยานขึ้นด้วยความเร็วแสง!

กู้เฉินแสดงสีหน้าเคลิบเคลิ้ม : อา~ รู้สึกดีชะมัด~

อืม~

ได้เวลาปิดไลฟ์แล้วสิ!

ว่าแล้วกู้เฉินก็กดปิดไลฟ์ไปดื้อๆ โดยไม่แม้แต่จะกล่าวคำร่ำลา