บทที่ 160 แบบนี้เรียกว่า 'ไม่แรง' เหรอครับ? (ฟรี)

เกี่ยวกับพฤติกรรม 'รักษาคำพูด' ของเมิ่งเหล่ย—

ผู้ชมบางส่วนคิดว่า: 'พูดจริงทำจริง ไม่เลวเลยแฮะ'

ความประทับใจที่มีต่อเมิ่งเหล่ยจึงดีขึ้นเล็กน้อย

ผู้ชมบางส่วนคิดว่า: 'ยอมจ่าย 5 ล้านง่ายๆ เลยเหรอ? นี่มันโง่ดักดานชัดๆ!'

'ใครชอบดาราโง่ๆ แบบนี้ก็บ้าแล้ว!'

ผู้ชมบางส่วนคิดว่า: 'ดราม่านี้น่าอร่อยชะมัด!'

'แซ่บเวอร์ บันเทิงเริงใจสุดๆ!'

ร้อยคนร้อยความคิด!

ทุกคนมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันไป ซึ่งเป็นเรื่องปกติ...

ในขณะนี้

เมิ่งเหล่ยโชว์หลักฐานการโอนเงินให้กู้เฉินดู แล้วถามว่า "ทีนี้ นายจะบอกฉันได้หรือยัง?"

"แน่นอน!" กู้เฉินยิ้ม แล้วหันไปมองเซิ่งเซี่ย, ซ่งรั่วหนิง และซูชิงหยา ก่อนจะเอ่ย 'วลีเด็ด' ออกมา: "เด็กๆ เขาเลือกกันครับ ผู้ใหญ่แบบผม... ผม! เอา! หมด!"

ทันทีที่ประโยคนี้หลุดออกมา ทุกคนในห้องถึงกับอึ้ง

แม้แต่... ตอนแรกยังไม่มีใครเข้าใจความหมายที่กู้เฉินต้องการจะสื่อ

แต่พอ 'ไตร่ตรอง' ดูสักพัก พวกเขาก็เข้าใจความหมายของกู้เฉินในที่สุด

อะไรนะ?

เขาจะเอาหมด?

ความหมายของกู้เฉินคือ... เขาจะเอาทั้งซ่งรั่วหนิง, เซิ่งเซี่ย และซูชิงหยาเลยเหรอ?

บัดซบ!

นี่นายกำลังคัดเลือกสนมอยู่หรือไง?

ถ้าพูดกันในที่ลับ ก็ว่าไปอย่าง

ในสังคมปัจจุบัน คนที่มีเงินมีอำนาจ อย่าว่าแต่สามคนเลย สามสิบคนก็มีถมเถไป

อย่างมาก... ก็แค่ผิดศีลธรรม ไม่ถึงขั้นผิดกฎหมายหรือก่ออาชญากรรมหรอก

แถม... ก็ไม่มีใครเอามาพูดใน 'ที่แจ้ง' กันหรอก

แต่... กู้เฉินดันพูดออกมาใน 'ที่แจ้ง' หน้าตาเฉย!

นี่เขา... อยาก 'ตาย' เหรอ?

นี่มันวงการบันเทิงนะเว้ย!

ชั่วขณะหนึ่ง จางเสี่ยวเสี่ยว, หลิวจื่อ และตัวต้นเรื่องอย่างเมิ่งเหล่ย... ต่างพากันอ้าปากค้าง

ซี้ด!

กู้เฉินนี่มัน... 'ระห่ำ' เกินไปแล้ว!

และผู้กำกับก็ทำหน้า... 'O_O'

อะไรนะ?

เขาจะเอาหมด?

ผู้กำกับ: "..."

พี่ชาย ให้ผมเรียกคุณว่าพี่ได้ไหม?

คุณรู้ไหม... พ่อของซูชิงหยาเป็นมหาเศรษฐีระดับไหน?

คุณรู้ไหม... คุณป้าของซ่งรั่วหนิงใหญ่คับฟ้าแค่ไหน?

คุณรู้ไหม... พ่อของเซิ่งเซี่ยเป็นประธานบริษัทอะไร?

แบ็คกราวด์ของสามสาวนี้ไม่ธรรมดานะเว้ย!

กู้เฉินหนอกู้เฉิน นายมันไม่กลัว 'ตาย' จริงๆ!

ผู้กำกับตอนแรกคิดว่ากู้เฉินแค่แซวเล่น... ขำๆ

เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่ากู้เฉินจะ... เอา! จริง!

บ้าไปแล้ว!

กู้เฉินต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

ทว่า

ปฏิกิริยาที่ 'รุนแรง' ที่สุดกลับเกิดขึ้นในไลฟ์สตรีม—

"【เด็กๆ เขาเลือกกัน ผู้ใหญ่เอาหมด? ฉันเข้าใจถูกไหมว่ากู้เฉินหมายถึง: เขาจะควบทั้งซ่งรั่วหนิง, เซิ่งเซี่ย และซูชิงหยา???】"

"【ใช่ นายเข้าใจถูกแล้ว! ไอ้หมาเวรกู้เฉิน มันหมายความตามนั้นเป๊ะๆ!!!】"

"【ฝันไปเถอะ! คิดบ้าอะไรอยู่? บัดซบ! รีบไปตายซะ!】"

"【คุณพระ! จะเหมาหมด? มันคิดอะไรอยู่? คิดว่านี่มันยุคศักดินาหรือไง? เห็นตัวเองเป็น 'ท่านอ๋อง' เหรอ???】"

"【พี่น้อง เราต้องรวมพลังกัน เลิกพูดว่า 'ปล่อยกู้เฉินไปทำร้ายเซิ่งเซี่ย จะได้เหลือซ่งรั่วหนิง/ซูชิงหยา' ได้แล้ว! ดูทรงแล้ว... 'ไม่มีใครรอดเงื้อมมือมันสักคน'!】"

"【ใช่ ใช่ ต้องรวมพลังกัน~】"

แฟนคลับซ่งรั่วหนิง และกองเชียร์เซิ่งเซี่ยกับซูชิงหยา บรรลุ 'ข้อตกลงสงบศึก' กันในวินาทีนี้

ก่อนหน้านี้ พวกเขาต่างผลักไสให้กู้เฉินไปทำร้ายคนอื่น!

แต่ตอนนี้ ดูเหมือนพวกเขาต้องรวมพลังกันรุมกินโต๊ะกู้เฉินซะแล้ว

อะไรนะ?

กู้เฉินหน้าด้านเกินไป ด่าไปก็ไร้ประโยชน์?

เอ่อ อันนั้น... ก็จริงแฮะ!

แต่พวกเขาสามารถไปเตือนสติซ่งรั่วหนิง, เซิ่งเซี่ย และซูชิงหยาได้นี่นา ทั้งสามคนมี Weibo กันทุกคน

ทว่า

'ผู้เสียหาย' ทั้งสามคน อย่างซ่งรั่วหนิง, เซิ่งเซี่ย และซูชิงหยา ต่างก็งุนงงและตกใจไม่แพ้กัน

หือ?

กู้เฉินถึงกับ...

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสามสาวต่างเงียบกริบ

คำตอบของกู้เฉินทำเอาพวกเธอ 'ตั้งตัวไม่ทัน'

แน่นอน!

กู้เฉินเห็นปฏิกิริยาของพวกเธออยู่แล้ว

และที่เขาพูดออกมาตรงนี้ ก็เพราะอยากเห็นปฏิกิริยาของพวกเธอนี่แหละ

ถ้าเขามีแอนตี้แฟนแค่ 2 ล้านคน กู้เฉินคงไม่กล้าพูดแบบนี้แน่

แต่ตอนนี้เขามีแอนตี้แฟนตั้ง 2.7 ล้านคน แถมยังสุ่มได้แต้มเสน่ห์มาหลายครั้ง

'แต้มเสน่ห์' นี้... ไม่ได้หมายความว่าใครเห็นปุ๊บจะตกหลุมรักปั๊บ

แต่มันหมายความว่า ยิ่งอยู่ใกล้กันนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งถอนตัวไม่ขึ้นมากเท่านั้น นี่คือความมั่นใจของกู้เฉินที่กล้าประกาศว่า 'ผมเอาหมด'

กู้เฉินไม่ได้เชื่อว่าแค่ 'ส่ายเอว' ก็จะทำให้สามสาวมาสยบแทบเท้าพร้อมกันได้

แต่ค่าเสน่ห์ปัจจุบันของเขามันสูงกว่าคนทั่วไปเป็นสิบเท่า

จริงๆ จะเรียกกู้เฉินว่าเป็น 'ซัคคิวบัส' (ปีศาจราคะ) ก็ไม่เกินจริงนัก

การมีอยู่ของ 'ซัคคิวบัส' มันคือความ 'ไม่สมเหตุสมผล' อยู่แล้ว

คนดูในไลฟ์สตรีมย่อมเห็นปฏิกิริยาของซ่งรั่วหนิง, เซิ่งเซี่ย และซูชิงหยาเช่นกัน

ดังนั้น—

"【ดูสิ! ดูสิ! ทั้งสามคนกำลังครุ่นคิด กำลังไตร่ตรอง... มันต้องแบบนี้สิ! ต่อให้ชอบแค่ไหน ก็ไม่มีใครยอมแบ่งผู้ชายที่ตัวเองชอบให้คนอื่นหรอก!】"

"【ตอนแรกฉันยังสงสัยว่า... เมื่อไหร่ไอ้สารเลวกู้เฉินจะ 'งานเข้า' ไม่คิดเลยว่ามันจะ 'ฆ่าตัวตาย' เอง... สมองมันลัดวงจรเหรอ?】"

"【สมองลัดวงจร... ก็ยิ่งดีไม่ใช่เหรอ?】"

"【แน่นอน... ดียิ่งกว่าดี!】"

"【หึ! ไอ้หมาเวรนั่นคงคิดว่าตัวเองเป็น 'คาสโนว่า' ล่ะสิ? น่าขำสิ้นดี!】"

ในสายตาคนดู—

ซ่งรั่วหนิง, เซิ่งเซี่ย และซูชิงหยา จะต้อง 'ตาสว่าง' และเทกู้เฉินทิ้งแน่นอน!

...ภายในห้อง

หลังจากตอบคำถาม 'ซักฟอกวิญญาณ' ของเมิ่งเหล่ยจบ กู้เฉินก็พูดอย่างเฉยเมย "งั้น... เชิญคนต่อไปครับ!"

เมิ่งเหล่ย: "..."

เธอกะไว้ว่ากู้เฉินคงจะ 'เล่นลิ้น', 'เปลี่ยนเรื่อง' หรือไม่ก็... แต่ใครจะไปคิดว่ากู้เฉินไม่เพียงไม่ 'เล่นลิ้น' ไม่ 'เปลี่ยนเรื่อง' และไม่ 'ตอบคลุมเครือ' แต่กลับ 'ระเบิดตัวเอง' ทิ้งดื้อๆ... ใครมันจะไปเดาทางถูกวะ?

เมิ่งเหล่ยที่ยังอึ้งไม่หาย นั่งลงด้วยอาการเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่ายังตั้งสติจาก 'การฆ่าตัวตาย' ของกู้เฉินไม่ได้

และคนต่อไปที่จะโดน 'ซักฟอกวิญญาณ'... คือจางเสี่ยวเสี่ยว!

ปกติแล้วจะต้องวนไปที่คนอื่นถามเมิ่งเหล่ยต่อ แต่เมิ่งเหล่ย 'สละสิทธิ์' ไปแล้ว คนอื่นเลยหมดสิทธิ์ถามเธอ

ในขณะนี้

จางเสี่ยวเสี่ยวลุกจากที่นั่ง เดินมาที่ 'เก้าอี้ประหาร'

และคราวนี้ คนถามก็ยังเป็นกู้เฉิน

กู้เฉินมองจางเสี่ยวเสี่ยว เห็นสีหน้าไม่สู้ดีและมือไม้ที่สั่นเทาของอีกฝ่าย จึงยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น คำถามผมไม่แรงหรอก"

จางเสี่ยวเสี่ยว: "..."

ไม่แรง? แล้วแบบไหนถึงเรียกว่าแรง?

จางเสี่ยวเสี่ยวฝืนยิ้ม แล้วพูดว่า "คุณ... ถามมาเถอะ!"

"สิ่งที่ผมอยากถามคือ..." กู้เฉินเว้นวรรค แล้วถามต่อ "ตอนที่คุณเอาแก้วฟาดหัวคนอื่น คุณใช้มือซ้ายหรือมือขวา?"

ทันทีที่คำถามนี้หลุดออกมา... ทั้งห้องเงียบกริบ!

และจางเสี่ยวเสี่ยวที่โดน 'ซักฟอก'... รู้สึกหนังหัวชาวาบ!

คุณพระ!

แบบนี้คุณเรียกว่า 'ไม่แรง' เหรอครับ???

งั้นช่วยบอกทีเถอะ... แบบไหนถึงเรียกว่า 'แรง'?

...พ่อผมกระดูกต้นขาหัก เพิ่งผ่าตัดวันนี้ ยุ่งมาทั้งวัน เหนื่อยทั้งกายทั้งใจ... เฮ้อ!!