บทที่ 25: ช่วงให้คะแนนความประทับใจ!

"ติ๊ง!"

"ยอดแอนตี้แฟนครบ 200,000 คน ได้รับสิทธิ์สุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง..."

"ติ๊ง!"

"กำลังดำเนินการสุ่ม..."

"ยินดีด้วย! ได้รับรางวัล: ปรมาจารย์ด้านอาหารนานาชาติ"

"ปรมาจารย์ด้านอาหารนานาชาติ: คุณมีความเชี่ยวชาญในอาหารทุกชนิดบนโลก และมีความรู้ด้านอาหารทุกแขนง"

อึก~

ความรู้มหาศาลไหลบ่าเข้าสู่สมองกู้เฉินอีกครั้ง

'ความรู้สึกซาบซ่าน' ที่ห่างหายไปนาน... กลับมาแล้ว!

กู้เฉินหลับตาพริ้ม เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เงียบกริบไม่พูดไม่จา จดจ่ออยู่กับการดูดซับข้อมูลในหัว

แต่ความเงียบกะทันหันของเขา กลับดึงดูดความสนใจของทุกคนแทน

ซ่งรั่วหนิง: "?"

หืม?

ทำไมจู่ๆ กู้เฉินก็หยุดนิ่งไป?

เธอมองกู้เฉินด้วยความสงสัย รู้สึกว่าท่าทางแบบนี้... คุ้นๆ แฮะ

พอนึกดูดีๆ ซ่งรั่วหนิงก็นึกออก

ตอนเจอกันครั้งแรก กู้เฉินก็มีอาการแบบนี้... เหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก

ทำไมถึงเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะ?

ความสงสัยในตัวกู้เฉินเพิ่มมากขึ้น ยิ่งทำให้เขาน่าสนใจในสายตาเธอ

เซิ่งเซี่ย: "?"

กู้เฉินทำอะไรน่ะ?

พูดจนเหนื่อยแล้วเหรอ?

เธอมองกู้เฉินด้วยความฉงน อยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร

ซูชิงหยา: "?"

ทำไมจู่ๆ กู้เฉินก็ชะงักไป?

เธอไม่ได้รำคาญที่กู้เฉินพูดมาก ตรงกันข้าม กลับรู้สึกว่าตลกดีออก

หลินเย่: "เฮ้อ~"

เขาถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก คิดในใจว่าในที่สุดก็เงียบสักที

หลักๆ คือเขากลัวกู้เฉินจะยิงคำถาม... ประหลาดๆ ใส่เขาอีก

เขาไปไม่เป็นจริงๆ กับคำถามพวกนั้น

อวี้หยวน: "!!"

เงียบแล้ว~

ในที่สุดก็เงียบแล้ว~

โลกทั้งใบเงียบสงบ!

เขาชำเลืองมองกู้เฉินที่ดูเหมือนกำลังเข้าสู่โหมด 'ผู้ทรงศีล' แล้วสาบานในใจ

คอยดูเถอะ!

แกคอยดูเถอะไอ้เวร!

จบรายการเมื่อไหร่ กลับบริษัทเมื่อไหร่ พ่อจะเล่นงานแกให้หนักเลยคอยดู!

ไม่ใช่แค่แขกรับเชิญที่งง ผู้ชมในไลฟ์สตรีมก็งงเหมือนกัน—

【เอ๊ะ? เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆ กู้เฉินเข้าโหมด 'ผู้ทรงศีล' ซะงั้น??】

【ผู้ทรงศีลบ้าอะไร? กู้เฉินไม่ได้... นี่มันปอดแหกชัดๆ!!】

【ใช่ ฉันก็ว่าปอดแหก!】

【ปอดแหกเหรอ? ไม่แน่มั้ง! ฉันสังหรณ์ใจว่า... มันกำลังเตรียมปล่อยของชุดใหญ่!】

...

เพราะกู้เฉิน 'ชะงัก' ไปกะทันหัน มื้อเย็นเลยกลายเป็นเงียบสงบและรื่นรมย์ (สำหรับคนอื่น)

ไม่นานนัก!

มื้อเย็นก็จบลง

ทุกคนเริ่มช่วยกันเก็บโต๊ะ

แม้ซ่งรั่วหนิงจะไม่ได้กินอะไร แค่ดื่มน้ำนิดหน่อย แต่เธอก็ช่วยเก็บกวาด

ตรงกันข้าม กู้เฉินที่กินไปเยอะที่สุด กลับนั่งแช่แป้งนิ่งอยู่ที่เดิม

อวี้หยวนเริ่มไม่พอใจ พูดเสียงดังด้วยความหงุดหงิด "เก็บโต๊ะกันได้แล้ว!"

ประจวบเหมาะ!

'ความรู้สึกซาบซ่าน' ของกู้เฉินเพิ่งจบลงพอดี

กู้เฉินได้ยินเสียงอวี้หยวนชัดเจน จึงพูดขึ้น "อ๋อ งั้นผมไปนั่งรอที่ห้องรับแขกนะ จะได้ไม่เกะกะพวกพี่ทำงาน!"

พูดจบ

กู้เฉินก็ลุกเดินลิ่วไปทางห้องรับแขก โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง!

อวี้หยวน: "..."

กูหมายถึงให้มึงช่วยเก็บโว้ย ไม่ใช่อย่ามานั่งเกะกะ!

หลินเย่: "..."

อั้นมานาน ขอพูดสักคำเถอะ... 6 (ภาษาวัยรุ่นจีน = สุดยอด/พูดไม่ออก)

ซูชิงหยา: "..."

อืม อินดี้สุดๆ!

แต่ฉันทำตามไม่ได้จริงๆ!

ซูชิงหยาไม่อยากโดนชาวเน็ตรุมสวด

เซิ่งเซี่ย: "..."

ล้ำลึก!

การแสดงของเขามันล้ำลึกจริงๆ!

เธอปรบมือให้กู้เฉินรัวๆ ในใจ

ซ่งรั่วหนิง: "..."

หึ ผู้ชายหนอ~

นายนี่มันน่าสนใจจริงๆ!!

เป็นไปตามคาด ไลฟ์สตรีมเต็มไปด้วยคำด่าทอกู้เฉิน

【เขาเก็บโต๊ะกันอยู่ ไอ้เวรนี่ชิ่งหนีเฉย? เป็นคนหรือเปล่าวะเนี่ย???】

【นิสัยเสีย อีคิวต่ำ แถมยังหลงตัวเอง... นอกจากหน้าตาดี อย่างอื่นคือกากหมด!】

【ต่อให้หล่อแค่ไหน ศิลปินแบบนี้ฉันไม่ขอเป็นแฟนคลับเด็ดขาด ขอเป็นแอนตี้แฟนตลอดไป!!】

【ศิลปิน? แกให้ค่ากู้เฉินเกินไปแล้ว ไอ้เวรนี่ยังไม่ได้เดบิวต์ด้วยซ้ำ ก็แค่คนธรรมดา!】

【เดบิวต์กะผีสิ! โดนสาปส่งขนาดนี้!!】

...

อีกด้านหนึ่ง

หลังกล้อง

ผู้กำกับตบหน้าผากตัวเองดังฉาด "..."

ถึงจะรู้ว่ากู้เฉิน 'แสดง' แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะอยากด่าเหมือนกัน

อยากจะพุ่งเข้าไปเตะกู้เฉินสักป้าบจริงๆ

แต่สถานการณ์ยังคุมได้ ผู้กำกับเลยยังไม่สั่งเบรกกู้เฉิน

อีกอย่าง... ยอดคนดูในไลฟ์พุ่งขึ้นเรื่อยๆ นี่แหละประเด็นสำคัญ!

สำหรับผู้กำกับ ตราบใดที่เรตติ้งดี อย่างอื่นก็ช่างหัวมัน...

ทุกคนเก็บโต๊ะเสร็จ แล้วเดินมาที่ห้องรับแขก

"เก็บเสร็จแล้วเหรอ?" กู้เฉินเงยหน้ามอง "มานั่งพักสิครับ"

ทุกคน: "..."

ไม่รู้ตั้งใจหรือบังเอิญ ซ่งรั่วหนิงยังคงเลือกนั่งข้างกู้เฉิน

เห็นแบบนั้น เซิ่งเซี่ยก็ตามไปนั่งข้างซ่งรั่วหนิง

อวี้หยวน: "..."

ด้วยความจำใจ เขาต้องกลับไปนั่งที่เดิม

หลินเย่กับซูชิงหยาเห็นท่าที... อืม งั้นก็นั่งที่เดิมละกัน!

เห็นฉากนี้ ผู้กำกับยังพูดไม่ออก

คุณพระ!

โซฟาสาธารณะแท้ๆ ไหงกลายเป็น 'ที่นั่งประจำ' ไปได้?!

ผู้กำกับหยิบวอขึ้นมากระซิบสั่ง "พ่อบ้าน เข้าฉากได้ เริ่มช่วงต่อไปเลย"

พ่อบ้านหลิวเยว่จวินได้รับสัญญาณ ก็เดินเข้ามาพร้อมการ์ด 6 ใบและปากกา 6 ด้าม

หืม?

เอามาทำอะไร?

ทุกคนมองของในมือหลิวเยว่จวินด้วยความสงสัย

หลิวเยว่จวินแจกการ์ดและปากกาให้คนละชุด

แล้วกลับไปยืนที่เดิม ยิ้มให้ทุกคนแล้วพูดว่า:

"ต่อไปคือช่วงสุดท้ายของคืนนี้ครับ—ความประทับใจแรก (First Impressions)"

"รบกวนทุกคนเขียนชื่อเพื่อนร่วมบ้านลงในการ์ด หลังชื่อให้เขียนความประทับใจที่มีต่อเขา พร้อมให้คะแนนครับ"

"คะแนนเต็ม 10 ต่ำสุด 0"

"เขียนเสร็จแล้วส่งให้ผม ผมจะรวบรวมคะแนนและประกาศอันดับ!"

"อ้อ อย่าลืมให้คะแนนตัวเองด้วยนะครับ~"

ห๊ะ?

เขียน 【ความประทับใจแรก】 ที่มีต่อคนอื่น?

นี่มันช่วง 'สร้างศัตรู' ชัดๆ!

แน่นอน!

คุณจะเลือกเขียนแต่เรื่องดีๆ โกหกความรู้สึกตัวเองก็ได้

เพียงแต่... ทุกคนหันขวับไปมองกู้เฉินพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

มีกู้เฉินอยู่ด้วย จะให้ฝืนใจเขียนชมและให้คะแนนสูงๆ ลงเหรอ?

คงทำใจยากน่าดู!

ตอนนั้นเอง—

พ่อบ้านหลิวเยว่จวินพูดต่อ:

"คนที่มีคะแนนความประทับใจสูงสุด พรุ่งนี้จะได้ค่าครองชีพเพิ่มเป็น 500 หยวน"

"คนที่ได้ที่สอง พรุ่งนี้จะได้ค่าครองชีพเพิ่มเป็น 300 หยวน"

โอ้?

ได้ยินแบบนี้ ตาทุกคนก็ลุกวาว

จังหวะนั้น อวี้หยวนถามแทรกขึ้นมา "แล้ว... คนที่ได้คะแนนต่ำสุดล่ะครับ? มีบทลงโทษไหม?"

ถามจบ เขาก็แอบชำเลืองมองกู้เฉิน

หลิวเยว่จวินยิ้มตอบ "คนที่ได้คะแนนต่ำสุด พรุ่งนี้ค่าครองชีพจะเป็นศูนย์ครับ!"

เยี่ยม!!

อวี้หยวนกำหมัดแน่น แทบจะตะโกนร้องดีใจออกมา

"งั้น..." หลิวเยว่จวินผายมือ "เชิญเริ่มให้คะแนนได้เลยครับ"

...ไลฟ์สตรีม—

【โอ้โห! กรรมตามสนองไอ้กู้เฉินมาแล้ว~】

【ไม่ต้องเดาเลย กู้เฉินคะแนนรั้งท้ายแน่นอน พรุ่งนี้อดตายแน่!】

【เสียดายที่กู้เฉินดัน 'ใส่รหัสผิด' ตอนจ่ายเงิน วันนี้เลยไม่ได้เสียตังค์ค่าข้าว ต่อให้พรุ่งนี้โดนตัดงบ เขาก็ยังมีเงินเหลืออีก 100 หยวนอยู่ดี!】

【ใส่รหัสผิด? เชื่อคำพูดแบบนั้นด้วยเหรอ??】