บทที่ 13: สายตาของซ่งรั่วหนิงไม่เคยละไปจากกู้เฉิน!

ไลฟ์สตรีม—

"ซ่งรั่วหนิงนี่มีคาแรคเตอร์จริงๆ! และนั่นแหละที่ดึงดูดใจฉัน~"

"อย่ามาแกล้งหน่อยเลยพี่ชาย คาแรคเตอร์ก็ส่วนหนึ่ง แต่ประเด็นหลักคือหน้าตามากกว่ามั้ง?"

"ยอมรับก็ได้ ฮ่าๆๆ!!"

มนุษย์หนอ!

ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ตัดสินกันด้วยรูปลักษณ์ภายนอก

คนหน้าตาดี ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็มักจะเป็นที่นิยมเสมอ

"นิสัยของซ่งรั่วหนิง... คนชอบก็ชอบไปเลย คนเกลียดก็เกลียดเข้าไส้~"

"ก็ปกติไม่ใช่เหรอ? เธอไม่ใช่แบงค์พันนี่นา จะให้ทุกคนมาชอบได้ยังไง?"

"อืม... ก็จริงแฮะ!"

เกี่ยวกับนิสัยของซ่งรั่วหนิง... มีคนนิยามว่า 'ต้องมีที่มาที่ไปและบทสรุป'

ซึ่งความจริง... ก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

สำหรับซ่งรั่วหนิง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม เธอต้องการบทสรุปที่ชัดเจน

กฎนี้ใช้ได้กับทั้งตัวเธอเอง และกับคนอื่นด้วย

หลังจากอวยซ่งรั่วหนิงกันพอหอมปากหอมคอ... ก็ถึงคิวรุมสับกู้เฉินตามระเบียบ

"ซ่งรั่วหนิงถามดีๆ ว่า 'ขอถามได้ไหม' อีตานี่สวนกลับ 'ไม่บอก' หน้าตาเฉย... นี่ใช่คำพูดของคนปกติเขาทำกันเหรอ?"

"ฟีลเหมือนไปกินข้าว พอจะจ่ายเงิน เถ้าแก่พูดตามมารยาทว่า 'โอ๊ย ไม่ต้องจ่ายหรอก (เงินน่ะ)~' แล้วไอ้หมอนี่ก็เดินหนีไปดื้อๆ โดยไม่จ่ายจริงๆ!"

"ฉันดูออกแล้ว กู้เฉินนี่มันโง่บรม!!"

"ไม่ถึงกับโง่หรอก ไอคิวน่าจะปกติ... แต่อีคิวนี่สิต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แถมยังหลงตัวเอง อวดดี และหยิ่งยโสสุดๆ!"

"ใช่! เพื่อนสรุปได้ตรงเป๊ะ!!"

...

ที่กองถ่าย

"ฟู่ว~"

ผู้กำกับถอนหายใจยาวเหยียด

ในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหกคน คนที่เขา 'หนักใจ' ที่สุดคือซ่งรั่วหนิง

ในฐานะผู้กำกับ เขาย่อมรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเธอดี

คุณป้าของซ่งรั่วหนิงไม่ใช่แค่คนใหญ่คนโตธรรมดา แต่ดัน 'บังเอิญ' เป็นคนคุมกฎระเบียบในวงการบันเทิงซะด้วยสิ

นั่นทำให้ซ่งรั่วหนิงมีแต้มต่อในวงการแบบชนิดที่ใครก็เทียบไม่ติด!

ทว่า... นิสัยของซ่งรั่วหนิงนั้นอินดี้สุดๆ

เธอปฏิเสธโอกาสดีๆ ที่ประเคนมาให้ถึงที่อย่างไม่ไยดี

อย่างแรกคือเป็นเพราะนิสัยส่วนตัว

บทไหนไม่ชอบ... ไม่เล่น

รายการไหนไม่เข้าทาง... ไม่ไป

งานเลี้ยงไหนไม่อยากไป... ก็เท

อย่างที่สองคือ ทรัพยากรที่เสนอมาส่วนใหญ่ล้วนแฝงเจตนาแอบแฝง

ซ่งรั่วหนิงรู้ดีว่าคนพวกนี้แค่อยากประจบคุณป้าของเธอ

เพื่อไม่ให้ป้าต้องลำบากใจ เธอจึงระมัดระวังในการเลือกรับงานมาก

ถ้าซ่งรั่วหนิงอยากเป็นนางเอก "บุปผาเคียงสมุทร" เธอก็เป็นได้สบายๆ

แต่เธอไม่ชอบคาแรคเตอร์นางเอก ดันไปชอบบทนางรอง ก็เลยเลือกเล่นเป็นนางรองซะงั้น

ส่วนเหตุผลที่มารายการ "หลีกหนีความวุ่นวาย" มีหลายปัจจัย

หนึ่งในเหตุผลสำคัญคือคุณป้าของเธอขอร้องให้มา

ทำไมน่ะเหรอ... ก็เพราะคุณป้าติดหนี้บุญคุณผู้กำกับคนนี้อยู่น่ะสิ

ในเวลานี้

ผู้กำกับกระซิบสั่งการ "ให้แขกรับเชิญคนที่ห้าเข้าฉากได้"

ผู้ช่วย: "รับทราบ!"

...

กล้องตัดภาพ

แขกรับเชิญคนที่ห้า 'หลินเย่' ปรากฏตัว

ทันทีที่หลินเย่โผล่หน้ากล้อง ผู้ชมในไลฟ์ต่างก็ชะงัก

"เอ๊ะ? ใครอ่ะ? หน้าคุ้นจัง!"

"คุ้น! คุ้นมาก!"

"ฉันก็คุ้นหน้าเขามาก แต่นึกชื่อไม่ออก"

ผู้ชมต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุ้นหน้าหลินเย่

แต่จำชื่อไม่ได้ และจำไม่ได้ด้วยว่าเขาเล่นเรื่องอะไร

ทันใดนั้น—

หน้าจอขึ้นข้อมูลแนะนำตัวของหลินเย่

หลินเย่, 25 ปี, นักแสดง

ผลงานเด่น: "Soul Walker", "Peaceful Heavens" ฯลฯ

พอเห็นชื่อเรื่อง ผู้ชมก็ร้องอ๋อกันเป็นแถว

"อ๋อ พระเอก 'Soul Walker' นี่เอง! มิน่าล่ะหน้าคุ้น!"

"พระรอง 'Peaceful Heavens' เหรอ? ถึงว่าทำไมคุ้นจัง! เหมือนจะเล่นละครเว็บมาเยอะนะ..."

"เพิ่งไปค้นมา... หมอนี่เจ้าพ่อละครเว็บชัดๆ เดบิวต์มาเล่นแต่ละครเว็บล้วนๆ~"

ขณะนั้น

หลินเย่เดินมาถึงบ้านพักเรียบร้อย

"สวัสดีครับอาจารย์ซ่งรั่วหนิง ผมหลินเย่ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ตัวจริงสวยกว่าในทีวีอีกนะครับ!"

"สวัสดีครับอาจารย์อวี้หยวน ผมหลินเย่ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ตัวจริงหล่อกว่าในทีวีอีกครับ!"

"สวัสดีครับ ผมหลินเย่ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

"สวัสดีครับ ผมหลินเย่ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

หลินเย่อ่อนน้อมถ่อมตนมาก และคำทักทายก็เป็นแพทเทิร์นสุดๆ

ทักทายเสร็จ เขาก็ไม่แย่งซีนพูดแทรก แต่ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ข้างๆ

ในรายการวาไรตี้ การพูดแทรกถือเป็นการขโมยซีน

พฤติกรรมแบบนั้นรังแต่จะทำให้คนหมั่นไส้

อีกอย่าง หลินเย่ในฐานะเจ้าพ่อ 'ละครเว็บ' สถานะของเขาถือว่ายังไม่สูงพอ

พ่อบ้านหลิวเยว่จวินก็รู้ดี เขาเลยเน้นคุยกับซ่งรั่วหนิง อวี้หยวน และเซิ่งเซี่ยเป็นหลัก

นานๆ ทีถึงจะหันไปโยนบทให้หลินเย่บ้าง ซึ่งก็นับว่าใจดีมากแล้ว

ส่วนกู้เฉิน... หลิวเยว่จวินเมินโดยสมบูรณ์!

หนึ่งคือกลัวกู้เฉินจะก่อเรื่องอีก

สองคือกำหนดการพูดคุย ใครมากใครน้อย ล้วนเป็นคำสั่งจากผู้กำกับ

ในฐานะ 'พ่อบ้าน' เขาไม่มีอำนาจตัดสินใจเองหรอก!

แต่ผู้ชมสังเกตเห็น... แม้ซ่งรั่วหนิงจะปากขยับพูดคุยอยู่ แต่สายตาเธอกลับชำเลืองมองกู้เฉินบ่อยๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างในตัวกู้เฉินดึงดูดเธอ

เซิ่งเซี่ยเองก็นานๆ ทีจะหันไปมองกู้เฉิน เหมือนกำลังสงสัยอะไรบางอย่างในตัวเขา

เมื่อถูกสองสาวจ้องมอง กู้เฉินก็ไม่คิดจะ 'ยอมแพ้'

เขาจ้องเซิ่งเซี่ยกลับบ้าง (แบบกวาดตามองหัวจรดเท้า) แล้วหันไปจ้องซ่งรั่วหนิงบ้าง โดยไม่คิดจะหลบสายตาเลยสักนิด

ส่วนสายตาของอวี้หยวน... ก่อนซ่งรั่วหนิงมา เขาแอบเหล่เซิ่งเซี่ยเป็นพักๆ

ก็แหม หุ่นเซิ่งเซี่ยแซ่บขนาดนั้น ผู้ชายที่ไหนจะอดใจไม่มองไหว

แต่พอซ่งรั่วหนิงปรากฏตัว สายตาเขาก็ล็อกเป้าที่ซ่งรั่วหนิงคนเดียว

เพราะหลงรักเหรอ?

เพราะเซิ่งเซี่ยสู้เสน่ห์ซ่งรั่วหนิงไม่ได้เหรอ?

เปล่าเลย!

อวี้หยวนอยากจะ 'จับ' ซ่งรั่วหนิงให้อยู่หมัดต่างหาก

เขารู้เบื้องหลังของซ่งรั่วหนิงดี ถ้าจีบเธอติด... เรื่องหลุดพ้นจากบริษัทก็เรื่องนึง แต่ประเด็นหลักคือไม่ต้องไปบำเรอเจ๊หวังอีกแล้ว!

อย่างที่จางจวิน (ผู้บริหารไห่ซิง) บอก—

เจ๊หวังทั้งแก่ ทั้งอ้วน ขี้เหร่ ตัวเหม็น แถมรสนิยมบนเตียงยังวิตถารสุดๆ

แค่นึกภาพว่าต้องกลับไปหาเจ๊หวัง อวี้หยวนก็อยากจะกลั้นใจตายให้รู้แล้วรู้รอด!

ดังนั้น... เขาต้องพิชิตใจซ่งรั่วหนิงในรายการ "หลีกหนีความวุ่นวาย" ให้ได้...

ไลฟ์สตรีม—

"พวกแกสังเกตไหม สายตาพี่อวี้หยวนไม่เคยละไปจากซ่งรั่วหนิงเลย!"

"ถึงจะอิจฉาตาร้อนผ่าว... แต่ก็ต้องยอมรับว่าซ่งรั่วหนิงคู่ควรกับพี่อวี้หยวนจริงๆ~"

"ซ่งรั่วหนิง รีบๆ ตกลงปลงใจกับพี่อวี้หยวนซะเถอะ ไม่งั้น... หึๆ เหล่า 'ลูกชิ้นเผือก' จะตามไปรังควานเธอนะจ๊ะ~"

คอมเมนต์ปัญญาอ่อนของแฟนคลับอวี้หยวน สร้างความไม่พอใจให้แฟนคลับซ่งรั่วหนิงทันที

"เฮ้ย เดี๋ยวนะ ตาบอดหรือเปล่า? ไอ้หน้าจืดอวี้หยวนนั่นไม่เห็นจะคู่ควรกับซ่งรั่วหนิงตรงไหนเลย โอเคป่ะ?"

"จะมารังควานซ่งรั่วหนิง... เอาสิ ลองดูไหมล่ะ? ยัยพวกสมองกลวง~"

"ถ้าซ่งรั่วหนิงไปคบกับอวี้หยวน... นั่นแหละตาบอดของจริง!!"

แฟนคลับสองฝั่งเริ่มเปิดศึกน้ำลายในห้องแชท

ขณะที่กำลังเถียงกันดุเดือด จู่ๆ ก็มีคอมเมนต์หนึ่งเด้งขึ้นมา ทำเอาแฟนคลับซ่งรั่วหนิง 'เบรกหัวทิ่ม'

คอมเมนต์นั้นเขียนว่า—

"เลิกเถียงกับยัยพวกสมองกลวงนั่นเถอะ พวกแกไม่เห็นเหรอว่าสายตาของซ่งรั่วหนิงไม่เคยละไปจากกู้เฉินเลย?"