บทที่ 896: การแข่งขันเลเวล 100

เวลาหนึ่งวัน ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียว หลินโม่ก็มาถึงนครดาราจันทราได้สองวันแล้ว

และจากการที่หลินโม่แสดงความแข็งแกร่งระดับคนเดียวเทียบเท่าทั้งเมือง สังหารสองบอสใหญ่อย่างวิหคมารล้างโลก·ลีลี่เจียและอัศวินแห่งความตาย·เบโนติดต่อกัน

บอสตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่ ไฮดรานรกเก้าหัว·เจียเอ้อ ก็ทำให้ระดับภัยพิบัติของนครดาราจันทรา ลดจากระดับ S ในตอนแรก ร่วงลงมาเหลือระดับ B ถึงสองครั้ง!

แน่นอนว่า

ภัยพิบัติระดับ B ต่อให้หลังจากนี้ไม่มีหลินโม่ ผู้เล่นในนครดาราจันทราก็สามารถต้านทานได้สบายๆ

เพราะพวกเขาไม่ต้องรับมือบอสสามตัวพร้อมกันอีกแล้ว แต่รับมือแค่ตัวเดียว ความกดดันลดลงไปถึงสองในสาม!

อีกอย่าง เป็นที่รู้กันดีว่า:

เดิมที หากไฮดรานรกเก้าหัว·เจียเอ้อ วิหคมารล้างโลก·ลีลี่เจีย และอัศวินแห่งความตาย·เบโน บุกโจมตีนครดาราจันทราพร้อมกัน

ในฐานะสามบอสระดับเพดานของนครดาราจันทรา ผู้นำเหล่ามอนสเตอร์

พวกมันจะสั่งการมอนสเตอร์ทั่วเขตเมือง โจมตีนครดาราจันทราพร้อมกัน

แต่ตอนนี้

เหลือบอสเพียงตัวเดียว

ต่อให้บุกโจมตีนครดาราจันทราในวันพรุ่งนี้เที่ยง กองทัพมอนสเตอร์ที่มันสั่งการได้ ก็มีขนาดเพียงหนึ่งในสามของเดิมเท่านั้น!

ภัยพิบัติระดับ B ยังไงก็คือระดับ B

เทียบกับระดับ S ไม่ได้หรอก

แน่นอน ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด

ในเมื่อหลินโม่ยังอยู่ และยังกลับนครเถ้าถ่านไม่ได้ในตอนนี้

บอสตัวที่เหลือ เขาก็จะลงมือจัดการด้วย

แต่ต้องรอจนกว่าจะพ้นเที่ยงคืนนี้ไปก่อน

เพราะ

เช่นเดียวกับพื้นที่เทือกเขาอัคคีและสุสานมรณะ

ที่อยู่ของไฮดรานรกเก้าหัว·เจียเอ้อ: วังใต้ดินทมิฬ ปัจจุบันก็อยู่ในสถานะปิดผนึกสมบูรณ์เช่นกัน

เมื่อวานคือวิหคมารล้างโลก วันเปิดทำการเทือกเขาอัคคี

วันนี้คืออัศวินแห่งความตาย วันเปิดทำการสุสานมรณะ

ตามรอบหมุนเวียน พรุ่งนี้คือไฮดรานรกเก้าหัว วันเปิดทำการวังใต้ดินทมิฬ

ต้องรอถึงวันเปิดทำการ ผู้เล่นถึงจะเข้าสู่วังใต้ดินทมิฬได้

แต่ก็ไม่รีบร้อนอะไร

"คำนวณจากเวลานับถอยหลังภัยพิบัติของนครดาราจันทรา 15 ชั่วโมง"

หลินโม่ดูเวลาปัจจุบัน: สามทุ่ม

พึมพำว่า: "ภัยพิบัติจะมาถึงพรุ่งนี้ตอนเที่ยงตรง"

"ก่อนหน้านั้น พรุ่งนี้ยังมีเวลาช่วงเช้าอีกครึ่งวัน เอาไว้จัดการไฮดรานรกเก้าหัวได้"

ยามค่ำคืน ร้านอาหารริมทางนอกหมู่บ้าน

หลินโม่ หนิงซี หลิงเสวี่ย และคนอื่นๆ กินปิ้งย่าง ดื่มเบียร์ เพลิดเพลินกับความสุขช่วงครึ่งเดือนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในโลกความจริง ก่อนเทพพยากรณ์จะจุติ

หนิงซีเปรยขึ้นมาอย่างกังวลใจเล็กน้อย: "แต่ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจว่าคำพูดที่เหนือเทพอาเธน่าพูดก่อนหน้านั้น ไม่ใช่เรื่องไม่มีมูล"

เหอเซียวผายมือพูด: "แต่ความจริงคือ ท่านประธานโม่ไปนครดาราจันทราสองวันแล้ว ทุกอย่างราบรื่นมาตลอด ฆ่าบอสก็ราบรื่นมาก ไม่เจออุปสรรคอะไรเลย"

หลิงเสวี่ยเห็นด้วยกับหนิงซีอย่างชัดเจน: "ยิ่งราบรื่น ก็ยิ่งทำให้คนรู้สึกไม่สบายใจ"

หลิงเสวี่ยหันไปมองหลินโม่ พูดว่า: "ก่อนหน้านี้ที่นครชำระบาป เจอเรื่องอะไรอย่างน้อยก็ยังมีพวกเรา คนจากกิลด์ยุคโกลาหล เลือดเหล็ก เซิ่งซื่อ วิญญาณมังกรคอยช่วย"

"ครั้งนี้ มีแค่นายคนเดียวที่นครดาราจันทรา แถมเมืองยังเผชิญภัยพิบัติ ฉันก็คิดว่าด้วยนิสัยของหลินเย่า เขาต้องไม่ปล่อยโอกาสดีแบบนี้ไปง่ายๆ แน่"

"ถ้าเขามีแผนจริงๆ คาดว่าน่าจะลงมือภายในวันสองวันนี้แหละ! หลินโม่ นายระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ!"

สิ้นเสียงหลิงเสวี่ย

หลินเมี่ยวเมี่ยวพูดอย่างไม่ใส่ใจ: "ไม่เป็นไรหรอก!"

"ท่านประธานโม่เป็นถึงคนที่ฆ่าราชันย์ภูตได้ในพริบตา สยบภัยพิบัติระดับ SSS ได้เชียวนะ!"

"ตามนิสัยของหลินเย่า ก็คงไม่พ้นใช้ภัยพิบัติของนครดาราจันทรามาจัดการท่านประธานโม่นั่นแหละ แต่ตอนนี้ภัยพิบัติลดจากระดับ S เหลือระดับ B แล้ว ต่อให้ภัยพิบัติเกิดขึ้นจริงๆ แค่ท่านประธานโม่คนเดียวก็รับมือได้สบาย!"

"อีกอย่างต่อให้พวกเราไม่อยู่ ผู้เล่นนับสิบล้านในนครดาราจันทรา ก็คงไม่ยอมนั่งรอความตายเฉยๆ หรอก พวกเขาล้วนเป็นเพื่อนร่วมทีมของท่านประธานโม่!"

"ภัยพิบัติระดับ B กระจอกๆ จัดการได้อยู่หมัด!"

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน

มีเพียงหลินโม่ที่ไม่พูดอะไร

สำหรับหลินเย่าจะมีแผนหรือไม่ หรือแผนอะไร หลินโม่ไม่ได้ใส่ใจเลย

เพราะสถานการณ์ของนครดาราจันทราเป็นแบบนี้ ต่อให้หลินเย่าจะทำยังไง ก็พลิกสถานการณ์ไม่ได้

เว้นแต่เขาจะทำให้บอสตัวสุดท้ายอย่างไฮดรานรกเก้าหัวนำทัพมอนสเตอร์บุกเมือง และยังทำให้ทั้งนครดาราจันทราเป็นอัมพาต จนผู้เล่นทั้งเมืองยอมแพ้ที่จะป้องกันเมืองได้

นี่เป็นวิธีเดียวที่หลินโม่คิดออก ที่จะสร้างภัยคุกคามให้ตัวเองได้

เพราะนครดาราจันทรามีประตูเมืองสี่ทิศ

ต่อให้หลินโม่แข็งแกร่งแค่ไหน ก็แยกร่างไปช่วยไม่ทัน

หากมีกองทัพมอนสเตอร์บุกเมืองจริง เขาต้องการให้ผู้เล่นนครดาราจันทราช่วยป้องกันเมือง แล้วเขาค่อยไปสังหารไฮดรานรกเก้าหัว

แต่ในความเป็นจริง สมมติฐานนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้เลย

เพราะไฮดรานรกเก้าหัวจะมีชีวิตอยู่ไม่พ้นเที่ยงพรุ่งนี้ ขอแค่พรุ่งนี้เช้าหลินโม่ไปที่วังใต้ดินทมิฬแล้วฆ่ามัน ภัยพิบัติของนครดาราจันทราก็จะไม่เกิดขึ้น

อีกอย่าง ต่อให้ภัยพิบัติเกิดขึ้นจริง ผู้เล่นนับสิบล้านในนครดาราจันทราก็คงไม่ยอมนั่งรอความตาย

เพราะพวกเขาล้วนเป็นผู้เล่นของนครดาราจันทรา หากเมืองแตก พวกเขาทุกคนต้องได้รับบทลงโทษร้ายแรงจากระบบ!

หลินโม่นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีเหตุผลอะไรที่ทำให้พวกเขาทั้งหมดยอมแพ้ที่จะป้องกันเมือง!

ดังนั้น หลินโม่จึงไม่คิดถึงปัญหานี้เลย

สิ่งที่เขาคิดในใจ ยังคงเป็นเรื่องที่เมื่อคืนเหนือเทพอาเธน่า "ตายโดยอุบัติเหตุ" ก่อนจะตายได้แอดเพื่อนเขามา จริงๆ แล้วอยากจะบอกอะไรกับเขากันแน่

"เธอไปเจอความลับอะไรของหลินเย่าเข้า ถึงทำให้หลินเย่าไม่เสียดายความผูกพันดุจพ่อลูกนับสิบปี ยอมฆ่าเธอปิดปาก?"

หลินโม่ยิ่งสงสัยใคร่รู้

จนกระทั่งตอนนี้ จ้าวจวินเปลี่ยนหัวข้อสนทนา: "ด้วยเลเวลพวกเราตอนนี้ รอท่านประธานโม่กลับนครเถ้าถ่าน พวกเราก็น่าจะถึงเลเวล 100 พอดี ไปสมทบกับท่านประธานโม่ที่นครเถ้าถ่านได้!"

ซุนหยางเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่: "ท่านประธานโม่ ที่ท่านพูดในกลุ่มว่า ใครไปถึงนครเถ้าถ่านเป็นคนแรกจะทำสัญญากับคนนั้น พูดจริงใช่ไหมครับ?"

หลินโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย: "ทำไม คำพูดฉันเชื่อถือไม่ได้ขนาดนั้นเลย?"

ซุนหยางหัวเราะร่า: "เปล่าครับเปล่า แค่ไม่กล้าเชื่อ โอกาสดีขนาดนี้ จะมีโอกาสตกถึงหัวคนตัวเล็กๆ อย่างผมด้วย!"

หลินโม่ยิ้ม: "นายไม่ใช่คนตัวเล็กๆ หรอกนะ"

"พวกนายทุกคนก็ไม่ใช่"

"รอเทพพยากรณ์จุติ พวกนายทุกคนคือขุนพลคู่ใจของฉัน เป็นเสาหลักของกิลด์โม่หลี!"

ได้ยินดังนั้น เหอเซียวก็มั่นใจเต็มเปี่ยม: "ในเมื่อท่านประธานโม่พูดแบบนี้ งั้นผมจะลุยจริงแล้วนะ!"

เหอเซียวกวาดตามองทุกคน: "ถ้าผมพุ่งไปถึงเลเวล 100 ไปนครเถ้าถ่านเป็นคนแรก พวกคุณอย่าโทษว่าผมแย่งที่นะ!"

หลินเมี่ยวเมี่ยว "ชิ" ใส่ แล้วพูดว่า: "ในพวกเรา นายเลเวลต่ำสุดเลย"

"ต่อให้หยางจื่ออัปถึง 100 เป็นคนแรก ก็ไม่ถึงตานายหรอก!"

ซุนหยางที่กำลังแทะน่องไก่อยู่ทำหน้ามุ่ย: "เจ๊นม พูดงี้ทำร้ายจิตใจผมเกินไปแล้ว! ผมแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ถึงต้องเอาเหอเซียวมาเทียบกับผม?"

เหอเซียว: "ไอ้บ้าเอ๊ย! พวกแกรวมหัวกันเล่นงานฉันใช่ไหม! คิดถึงตอนนั้นฉันเป็นถึงยอดฝีมืออันดับหนึ่งกิลด์อาณาจักรเทพเชียวนะ!"

สิ้นคำพูด ทุกคนต่างส่งเสียงฮือฮา

"ได้ๆๆ! คืนนี้โต้รุ่งเก็บเลเวล ไม่นอนแล้ว!"

"นายไม่นอน? งั้นฉันก็ไม่นอนเหมือนกัน!"

"มาสิ! ใคร กลัว ใคร? ดูซิใครจะถึง 100 ก่อนกัน!"

……