บทที่ 876: ใครก็แตะต้องหลิวหลีไม่ได้!

[ประกาศแผนที่] (ปราสาทเวทมนตร์): "ติ๊ง~ ผู้เล่นทุกคนที่อยู่ในแผนที่ปราสาทเวทมนตร์โปรดทราบ เนื่องจากผู้เล่น เหนือเทพอาเธน่า ใช้ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ A ผนึกมรณะ ผลของม้วนคัมภีร์ทำงานแล้ว: ภายใน 60 นาทีนี้ ผู้เล่นทุกคนที่ตายในแผนที่ปราสาทเวทมนตร์ จะฟื้นคืนชีพอยู่กับที่ ไม่กลับไปฟื้นที่น้ำพุคืนชีพในเมืองหลัก!"

เมื่อเป้ยหลินน่าบีบม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ในมือแตกละเอียด

วินาทีที่ประกาศระบบดังก้องลงมาจากฟากฟ้า หนิงซีใจหายวาบ

พร้อมกันนั้นก็ทำให้หนิงซีตระหนักได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นว่า: "ต้องออกจากปราสาทเวทมนตร์ให้ได้เท่านั้น ฉันถึงจะมีโอกาสโต้กลับ ไม่อย่างนั้นวันนี้ คงต้องมาจบเห่ที่นี่จริงๆ แน่!"

ขณะเดียวกัน

เป้ยหลินน่าจ้องมองหนิงซีด้วยสายตาเคียดแค้น พูดว่า: "ตอนนั้นที่นครชำระบาป ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ หลิวหลี ผ่านการทดสอบสร้างเทพกลายเป็นผู้เข้าร่วมฝ่ายเผ่าเทพ ทำภารกิจให้โม่โส่วเฉิงกุยจนสำเร็จ"

"โม่โส่วเฉิงกุยไม่มีทางทำลายผนึกของดินแดนร้างภูตได้เด็ดขาด ตั้งแต่ตอนนั้น เขาคงแพ้ให้พ่อบุญธรรมฉันไปนานแล้ว!"

"ถึงครั้งนี้โม่โส่วเฉิงกุยจะหนีไม่รอดอยู่แล้ว แต่กันไว้ดีกว่าแก้ มีแต่ต้องหักปีกคู่นี้ของเธอทิ้งอีกที ถึงจะทำให้โม่โส่วเฉิงกุยหมดโอกาสพลิกฟื้นกลับมาได้อย่างถาวร!"

เมื่อได้ยินประโยคนี้จากปากของเป้ยหลินน่า

หนิงซีใจกระตุกวูบอย่างแรง!

"เธอพูดว่าพี่หลินโม่หนีไม่รอด หมายความว่าไง?"

"หรือว่าทางนครดาราจันทรามีอันตราย?"

ไม่ทันให้หนิงซีได้คิดอะไรมาก

เห็นเพียงเป้ยหลินน่าลูบท้องน้อยของตัวเอง พลางจ้องหนิงซีด้วยสายตาโกรธแค้น กัดฟันพูดว่า: "ถ้าไม่ใช่เพราะโม่โส่วเฉิงกุย จางเหิงก็คงไม่ตาย!"

"โม่โส่วเฉิงกุยเป็นคนฆ่าคนรักของฉันด้วยมือตัวเอง!"

"ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ฉันก็จะให้โม่โส่วเฉิงกุยได้ลิ้มรสความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนรักบ้างเหมือนกัน!"

พูดจบ เป้ยหลินน่าก็ยกดาบศึกในมือ ชี้ไปที่หนิงซี ตะโกนสั่ง: "จัดการมัน!"

"ทำลายหลิวหลีซะ!"

สิ้นเสียงคำสั่งของเป้ยหลินน่า

ด้านหลัง ผู้เล่นกิลด์เหนือเทพเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ห้ากว่าร้อยคนที่มาด้วยกัน ต่างคว้าอาวุธพุ่งเข้าใส่หนิงซี!

หนิงซียกไม้เท้ากลืนวิญญาณขึ้นโจมตีตามสัญชาตญาณ

ซ่า!

ท่าไม้ตายนักเวทธาตุระดับ SSS ทำลายล้างภพ·ฟ้าเย็นดินเยือกแข็ง หอบเอาน้ำแข็งและหิมะนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ปกคลุมร่างผู้เล่นเหนือเทพนับสิบคนที่อยู่หน้าสุดในพริบตา

แต่กลับเห็นเหนือหัวพวกเขา มีข้อความเด้งขึ้นมาเป็นพรวน

miss!

miss!

miss!

……

...

ผู้เล่นเหนือเทพที่ถูกท่าไม้ตายของหนิงซีครอบคลุม ปฏิกิริยาแรกคือความสิ้นหวังอย่างรุนแรงที่พุ่งขึ้นมาในใจอย่างห้ามไม่อยู่

ขณะที่พวกเขาคิดว่าตัวเองต้องตายแน่ๆ

คำว่า "miss" ที่เด้งขึ้นมาเหนือหัว ก็ทำให้พวกเขารอดตายราวกับปาฏิหาริย์ ดีใจจนแทบคลั่ง!

ผู้เล่นเหนือเทพ A: "ผลลดทอนธาตุของแผนที่ทำงานแล้ว ท่าไม้ตายนักเวทธาตุเป็นสกิลธาตุน้ำแข็ง ดาเมจท่าไม้ตายของหลิวหลีถูกกันไว้หมดเลย!"

ผู้เล่นเหนือเทพ B: "ไม่ใช่แค่ท่าไม้ตาย! สกิลทั้งหมดของอาชีพนักเวทธาตุเป็นสายธาตุหมด สกิลของเธอทำดาเมจไม่ได้สักอย่างแล้ว!"

ผู้เล่นเหนือเทพ C: "หลิวหลีไม่ใช่จักรพรรดินีอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยที่สูงส่งอีกต่อไปแล้ว เธอหมดน้ำยาแล้ว! ถือโอกาสนี้ พี่น้อง ลุย! ฆ่าเธอให้กลับไปเลเวล 0 ทำลายเธอให้สิ้นซาก!"

ท่ามกลางเสียงตะโกนกึกก้อง

นักรบ อัศวิน นักฆ่าของกิลด์เหนือเทพทุกคน ต่างเร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่หนิงซี

นักธนูและนักเวทพอเข้าสู่ระยะยิง ก็ล็อกเป้าหนิงซี เปิดฉากโจมตีระยะไกลทันที!

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

ตูม ตูม ตูม ตูม!

หนิงซีกระพริบวาร์ปหลบการระดมโจมตีจากนักเวทและนักธนูฝ่ายตรงข้าม

วินาทีต่อมา มายาสวรรค์จักรพรรดินีเผ่าจิ้งจอก·อาหลี ปรากฏกายออกมาตามคำเรียก

ในร่างจิ้งจอกเทวะเก้าหาง พุ่งเข้าใส่ผู้เล่นเหนือเทพเบื้องหน้าด้วยความเร็วสูง

ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง!

ระดับสูงสุดของเทพพยากรณ์ สายนักฆ่าคุณภาพโบราณอมตะ ความเร็วของอาหลีรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ พุ่งทะลวงเข้าสู่กลุ่มศัตรูด้วยความเร็วสูงสุดที่ตาเปล่าแทบมองไม่ทัน

พุ่งผ่านฝูงคนไปมา

-632,548!

-658,793!

-644,487!

……

...

แม้พลังโจมตีจะด้อยกว่าเจ้านายมาก

แต่ความเสียหายจริงสีขาว 600,000+ นี้ ก็เพียงพอเหลือเฟือที่จะฆ่าผู้เล่นเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ห้า เลเวล 100 ของกิลด์เหนือเทพที่มีเลือดเฉลี่ยสามสี่แสน

ในพริบตา

แสงสีขาวนับสิบสายสว่างวาบขึ้นกลางกลุ่มคนกิลด์เหนือเทพ

ปกติแทบไม่ค่อยเห็นสัตว์เลี้ยงของหนิงซีลงมือ

อาหลีไม่โชว์ก็แล้วไป พอโชว์ทีก็ทำเอาตะลึง ความแข็งแกร่งอันน่ากลัวนี้ ทำให้แม้แต่เป้ยหลินน่ายังตกใจ "บ้าจริง! สัตว์เลี้ยงของหล่อนทำไมถึงเก่งขนาดนี้?"

"พ่อมดจัดการ ตรึงจิ้งจอกตัวนั้นไว้!"

วูบ วูบ วูบ!

ฉวยโอกาสตอนอาหลีมีช่องโหว่

พ่อมดทมิฬเหนือเทพสามคนร่ายคาถาพร้อมกัน

วินาทีที่รัศมีแสงของท่าไม้ตายกดขี่วิญญาณปกคลุมร่างอาหลี อาหลีก็ถูกตรึงอยู่กับที่ ขยับตัวไม่ได้ทันที!

อาศัยจังหวะนี้

เป้ยหลินน่าล็อกเป้าอาหลี เปิดใช้พรสวรรค์ระดับ S ประกาศสงคราม

พร้อมปล่อยสกิลระดับ S ดาบโลหิต

บนคมดาบอันแหลมคม เปล่งแสงโลหิตสีแดงสด

วินาทีต่อมา เป้ยหลินน่าพุ่งเข้าใส่อาหลีด้วยความเร็วสูง

ฉัวะ!

ดาบฟันลงมา

ความเสียหายมหาศาลสูงถึง 532,580 แต้ม สังหารอาหลีในพริบตา!

ในฐานะลูกสาวบุญธรรมที่หลินเย่าไว้ใจที่สุด และกำลังหลักอันดับหนึ่งของกิลด์เหนือเทพ

ต่อให้เคยถูกหลินโม่ใช้ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ SSS สังหารเด็ดขาด·ไร้ทางกลับคืน ฆ่าจนไอดีพัง

การที่เป้ยหลินน่าจะกลับมาผงาดอีกครั้ง ก็ง่ายกว่าคนทั่วไปเป็นร้อยเท่า!

เพราะในมือหลินเย่า กำทรัพยากรที่ล้ำค่าที่สุดในโลกนี้ไว้: เงิน!

ยอดฝีมือระดับท็อปที่สร้างขึ้นด้วยเงินหยวนล้วนๆ

ต่อให้เป็นมายาสวรรค์จักรพรรดินีเผ่าจิ้งจอก·อาหลีระดับโบราณอมตะ ก็ทนรับการโจมตีถึงตายของเป้ยหลินน่าไม่ไหว!

วูบ!

เมื่อมายาสวรรค์จักรพรรดินีเผ่าจิ้งจอก·อาหลีถูกฆ่า ร่างกายก็กลายเป็นแสงสีขาวหายไป

เป้ยหลินน่าหันมามองหนิงซี: "ต่อไป ตาเธอแล้ว!"

พูดจบ

เป้ยหลินน่ากระชับดาบศึก พุ่งเข้าใส่หนิงซี

ในสถานการณ์ที่สกิลโจมตีทั้งหมดใช้การไม่ได้

หนิงซีก็หมดหนทางสู้

และในวินาทีที่คมดาบในมือเป้ยหลินน่ากำลังจะแทงทะลุร่างหนิงซี

เคร้ง!

ทันใดนั้น โล่ศักดิ์สิทธิ์ขนาดยักษ์ก็ร่วงหล่นลงมาจากฟ้า ปกป้องอยู่เบื้องหน้าหนิงซี รับการโจมตีของเป้ยหลินน่าไว้

คมดาบฟันลงบนโล่หนัก

เป้ยหลินน่าถูกแรงสะท้อนถอยหลังไปหลายก้าว

การโจมตีถูกขัดขวาง ฆ่าหนิงซีไม่สำเร็จ

เป้ยหลินน่าโกรธจัด

นักเวทธาตุย่อมไม่มีสกิลโล่ศักดิ์สิทธิ์แบบนี้แน่นอน

ความเป็นไปได้เดียวคือมีคนอื่นช่วย

และคนที่ลงมือ ก็มีเพียงความเป็นไปได้เดียว!

เป้ยหลินน่าหันหลังกลับไปตามสัญชาตญาณ ก็เห็นว่าด้านหลังไม่ไกล มีกลุ่มผู้เล่นกำลังรีบตรงมา

นำโดยชายหนุ่มนักธนูวิญญาณ เลเวล 102 เฉินเทียนตี้!

ข้างกายเขา ผู้เล่นอัศวินศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนอาชีพครั้งที่ห้า เลเวล 101 กำลังถือโล่อยู่

เห็นได้ชัดว่าโล่ศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏขึ้นหน้าหนิงซีเมื่อกี้ ปล่อยโดยผู้เล่นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ข้างกายเฉินเทียนตี้นั่นเอง!

ต่อหน้าหนิงซี

เป้ยหลินน่าไม่ได้เปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเฉินเทียนตี้

เพียงแต่พูดกับเฉินเทียนตี้ด้วยความโกรธว่า: "เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย ฉันแนะนำว่าอย่าแส่ดีกว่า!"

เฉินเทียนตี้สีหน้าไม่เปลี่ยน พูดว่า: "ฉันรับปากโม่โส่วเฉิงกุยไว้ ว่าจะปกป้องหลิวหลีแทนเขา"

"ในระหว่างนี้ ใครก็แตะต้องหลิวหลีไม่ได้!"