บทที่ 866: หลินโม่ช่วยเหลือนครดาราจันทรา

ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง!

เผชิญหน้ากับการระดมโจมตีจากทหารมรณะทมิฬหลายสิบตัว

ขณะที่กลุ่มผู้เล่นใต้บังคับบัญชาเฉินเทียนตี้กำลังจะต้านไม่ไหว จวนเจียนจะพ่ายแพ้

วูบ!

บนท้องฟ้า ม่านพลังเวทมนตร์สีทองสายหนึ่งปรากฏขึ้น

ครู่ต่อมา

ซ่า!

น้ำแข็งและหิมะนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากม่านพลัง ปกคลุมร่างทหารมรณะทมิฬบนพื้นดินทั้งหมด

ภายใต้การโจมตีทำลายล้างของท่าไม้ตายนักเวทธาตุระดับ SSS ทำลายล้างภพ·ฟ้าเย็นดินเยือกแข็ง

เห็นเหนือหัวทหารมรณะทมิฬเหล่านั้น ตัวเลขความเสียหายสีแดงเลือดจำนวนมหาศาลเด้งขึ้นมา

-9,258,432!

-9,578,642!

-9,764,318!

……

ชั่วพริบตา

ทหารมรณะทมิฬหลายสิบตัว ถูกฆ่าตายเรียบในทีเดียว

ไม่มีข้อยกเว้น!

ภาพนี้ ทำให้ทุกคนในที่นั้นตกตะลึงจนตาค้าง

เมื่อสายตาของพวกเขาละจากศพทหารมรณะทมิฬที่เกลื่อนพื้น หันไปมองด้านหลัง หนิงซีที่กำลังถือไอเทมเทพระดับ SSS ไม้เท้ากลืนวิญญาณ ผู้ซึ่งใช้ท่าไม้ตายเดียวฆ่ามอนสเตอร์เลเวล 104 ตายเรียบหลายสิบตัว

แววตาของทุกคน เต็มไปด้วยความสงสัยในชีวิต

“เชี่ย!”

“เก่งโคตร!”

“ถึงจะเคยเห็นฝีมือหลิวหลีในทัวร์นาเมนต์ชิงจ้าวแห่งราชันย์มาแล้วก็เถอะ แต่มาเห็นกับตาตอนนี้ ก็ยังรู้สึกว่ามันเวอร์วังเกินไปอยู่ดี!”

“เทียบกับหลิวหลีแล้ว พวกเรามันก็แค่ทหารเกณฑ์ใหม่ชัดๆ!”

“ทั้งสวยทั้งเก่ง! แม่เจ้า!”

ชั่ววูบนั้น ความรู้สึกชื่นชมหนิงซีในใจของผู้เล่นทุกคน ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก!

เฉินเทียนตี้มองหนิงซี แววตาก็เหม่อลอยไปเล็กน้อยเช่นกัน

จนกระทั่งหนิงซีเดินมาหยุดตรงหน้าเฉินเทียนตี้ ถามว่า “ตรงนี้ยังมีอัญมณีอีกไหมคะ?”

เฉินเทียนตี้รีบดึงสติกลับมา

พูดว่า “ผมจะลองใช้ฝูงแมลงสำรวจดูอีกทีครับ”

พูดจบ เฉินเทียนตี้ก็ส่งคำสั่งทางจิตผ่านผู้กลืนกินบนไหล่ทันที สั่งการกิ้งกือทั้งหมดที่ซ่อนตัวอยู่ใต้วังใต้ดินมืดครึ้ม

พร้อมกับใต้ดินเกิดความวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง

หลังจากการสแกนแบบปูพรมอย่างละเอียด

เฉินเทียนตี้ส่ายหน้า “ฝั่งวังใต้ดิน มีอัญมณีแค่เม็ดนี้เม็ดเดียวครับ ไม่มีแล้ว”

“เราไปดูแผนที่อื่นกันเถอะ”

หนิงซีพยักหน้า “ได้ค่ะ ลำบากคุณแล้ว”

คนกลุ่มหนึ่งถอนกำลังออกจากวังใต้ดินมืดครึ้ม

มุ่งหน้าไปยังจุดหมายต่อไป

อีกด้านหนึ่ง

นครดาราจันทรา เมืองหลักระดับสองของเผ่าเอลฟ์

[ประกาศทั่วเมือง] (นครดาราจันทรา): "ติ๊ง~ ผู้เล่นนครดาราจันทราทุกท่านโปรดทราบ: ระบบตรวจพบว่าภัยพิบัติระดับ S จะจุติลงมาที่นครดาราจันทราในอีก 48 ชั่วโมง โปรดเตรียมพร้อมรับมือ!"

สิ้นเสียงประกาศระบบอันกึกก้องที่ดังกังวานไปทั่วนครดาราจันทรา

ผู้เล่นนับไม่ถ้วนทั้งในและนอกเมือง ต่างตกอยู่ในความสิ้นหวังและหวาดกลัว

ช่องแชตเมืองหลักแตกตื่นไปแล้ว...

[แมลงสาบยักษ์สุดเซ็กซี่] (ชาย, นักสังหารเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สี่ Lv93): "พี่น้อง! จากนับถอยหลังห้าวัน ตอนนี้เหลือแค่สองวันแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า! เยี่ยมไปเลย พวกเราไม่รอดแน่!"

[เข้าป่ากินพี่เตียนอุย] (ชาย, นักรบคลั่งเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สี่ Lv92): "มีใครกะจะหนีไหม? มาช่วยกันหารค่าเดินทางหน่อยดิ!"

[หอกเปื้อนขี้แทงใครก็ตาย] (ชาย, อัศวินเวทเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สี่ Lv94): "ค่าเทเลพอร์ตคนละ 1,000 เหรียญทอง สองคนก็ 2,000 จะหารกี่คนก็คนละพันอยู่ดี! เม้นบนสมองไม่ต้องบริจาคแล้วมั้ง!"

[ผู้ออกแบบNMSL] (ชาย, เทพนักแม่นธนูเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สี่ Lv95): "เชี่ยเอ๊ย! กูโคตรซวยเลย! เพิ่งหนีมาจากนครชำระบาป มาถึงนครดาราจันทราก็เจอภัยพิบัติอีก! หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ! แม่งเอ๊ย ระบบเวรนี่กะฆ่ากูให้ตายเลยใช่ไหม!"

[เค็มนิดหน่อย] (หญิง, มหาปุโรหิตเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สี่ Lv94): "งั้นนายซวยจริง อยู่ที่นครชำระบาปยังดีกว่า อย่างน้อยสุดท้ายนครชำระบาปก็รอด นายอุตส่าห์หนีมาตายฟรีที่นครดาราจันทราแท้ๆ!"

[รักเธอเสมอ] (หญิง, นักเวทมายาเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สี่ Lv93): "เฮ้อ ในที่สุดก็เข้าใจความรู้สึกของผู้เล่นนครชำระบาปตอนนั้นแล้ว! แต่นครชำระบาปมีโม่โส่วเฉิงกุย ส่วนนครดาราจันทราของเราไม่มี! ถ้าโม่โส่วเฉิงกุยมาช่วยนครดาราจันทราของเราได้ก็คงดี ต่อให้ต้องมีลูกสาวให้เขาแปดคนฉันก็ยอม!"

นครดาราจันทรา, วงเวทย์เทเลพอร์ต

วูบ วูบ!

แสงสีขาวสองสายสาดส่องลงมา

หลินโม่และเสียนอิน ปรากฏตัวขึ้นในวงเวทย์เทเลพอร์ต

[ติ๊ง~ ผู้เล่น จอมมารสูงสุด·โม่โส่วเฉิงกุย ยินดีต้อนรับสู่นครดาราจันทรา เมืองหลักระดับสองเผ่าเอลฟ์!]

[ติ๊ง~ ผู้เล่น จอมมารสูงสุด·โม่โส่วเฉิงกุย ยินดีด้วย คุณติดอันดับหนึ่งในอันดับสวรรค์ด้านเลเวลของนครดาราจันทรา ด้วยเลเวล 110!]

[ติ๊ง~ ผู้เล่น จอมมารสูงสุด·โม่โส่วเฉิงกุย ยินดีด้วย อุปกรณ์ของคุณ ไร้เทียมทาน·หน้าไม้เทพสงคราม (เลเวล 80 ระดับ 8 สีทอง) ติดอันดับหนึ่งในอันดับสวรรค์ด้านอุปกรณ์ของนครดาราจันทรา!]

[ติ๊ง~ ผู้เล่น จอมมารสูงสุด·โม่โส่วเฉิงกุย ยินดีด้วย คุณติดอันดับหนึ่งในอันดับสวรรค์ด้านชื่อเสียงของนครดาราจันทรา ด้วยค่าชื่อเสียง 47,852 แต้ม!]

[ติ๊ง~ ผู้เล่น จอมมารสูงสุด·โม่โส่วเฉิงกุย ยินดีด้วย คุณติดอันดับหนึ่งในอันดับสวรรค์ด้านความมั่งคั่งของนครดาราจันทรา ด้วยเหรียญทอง 16,258 เหรียญ!]

……

สิ้นเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นรัวๆ

หลินโม่ที่เพิ่งมาถึงนครดาราจันทรา ก็คว้าอันดับหนึ่งในอันดับสวรรค์ไปถึงสี่รายการรวด!

ยึดครองอันดับทั้งหมด!

เรื่องนี้กลับทำให้หลินโม่รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “อันดับเลเวลกับอุปกรณ์ยังพอเข้าใจ”

“แต่ค่าชื่อเสียง 4 หมื่นกว่า กับเหรียญทองหมื่นกว่า ก็ขึ้นอันดับหนึ่งชื่อเสียงกับความมั่งคั่งได้แล้วเหรอ?”

“มาตรฐานผู้เล่นนครดาราจันทราต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดไหนเนี่ย? มิน่าล่ะรวมพลังทั้งเมือง ก็ยังต้านภัยพิบัติไม่ไหว!”

ตอนนี้เอง เสียนอินที่กลับมานครดาราจันทราพร้อมหลินโม่ มองดูเมืองที่คุ้นเคยรอบตัว แล้วถอนหายใจออกมา

จากนั้นก็เห็นคำว่า “อันดับหนึ่งในอันดับสวรรค์” ตัวเบ้อเริ่มบนหัวหลินโม่ ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

“เทพก็คือเทพ ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ยังเป็นเทพอยู่วันยังค่ำ!”

ตอนนี้ยังไม่รีบอวดเก่ง เอาเรื่องจัดการบอส ล้างภัยพิบัติให้จบก่อน

หลินโม่จึงเปิดหน้าต่างสถานะ ปิดการแสดงผลข้อมูล ID ทั้งหมด

เสียนอินเว้นจังหวะ แล้วพูดกับหลินโม่ว่า “พี่โม่ พี่เพิ่งมาถึง ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทางฝั่งนครดาราจันทรา”

“เดี๋ยวฉันอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ ของนครดาราจันทราให้ฟังก่อนนะคะ!”

“อืม ไม่ต้องเล่าหรอก” หลินโม่ขัดขึ้น “พาฉันไปอาณาเขตบอสเลย”

“รีบสู้รีบจบ”

เสียนอินย่อมหวังยิ่งกว่าหลินโม่เสียอีก ที่จะจัดการบอสระดับ 10 สามตัวนั้นให้เร็วที่สุด เพื่อปลดล็อกภัยพิบัติให้นครดาราจันทรา

แค่กลัวตัวเองจะใจร้อนเกินไป จนทำลายจังหวะของหลินโม่ เลยไม่กล้าพูด

พอได้ยินหลินโม่เอ่ยปากเอง

เสียนอินย่อมยินดีเป็นที่สุด “อื้อๆ ได้ค่ะ!”

เสียนอินดูเวลา แล้วพูดอย่างครุ่นคิด “วันนี้วันพฤหัสบดี... อืม ตามหลักแล้ววันนี้ควรเป็นวันเปิดทำการของหมายเลข 2!”

“เราไปหาหมายเลข 2 กันก่อน!”

“พิกัดหมายเลข 2 อยู่ทางตะวันตกของนครดาราจันทรา พี่โม่ เดี๋ยวฉันพาไปตำแหน่งหมายเลข 2 ก่อนนะคะ!”

หลินโม่ไม่พูดอะไร

เพียงแค่เดินตามเสียนอินออกจากวงเวทย์เทเลพอร์ต มุ่งหน้าไปทางตะวันตกของนครดาราจันทรา

และขณะที่หลินโม่กับเสียนอินเพิ่งเดินออกจากวงเวทย์ ผ่านฝูงชนไป

สายตาของผู้เล่นขาจรแถวนั้น ก็พากันจับจ้องมาที่หลินโม่

กระซิบกระซาบกัน

คนผ่านทาง ก: “เดี๋ยว! ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? คนที่เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อกี้ เหมือนโม่โส่วเฉิงกุยเลย?”

คนผ่านทาง ข: “ถ้าตาไม่จำเป็นแนะนำให้บริจาคเถอะ โม่โส่วเฉิงกุยต่อให้ยังไม่ไปเมืองหลักระดับหนึ่ง ก็ต้องอยู่ที่นครชำระบาป จะมาโผล่ที่นครดาราจันทราของเราได้ไง?”

คนผ่านทาง ค: “นั่นสิ เทพระดับนั้นจะมาที่เล็กๆ อย่างนครดาราจันทราของเราทำไม?”

คนผ่านทาง ง: “เฮ้อ! นึกว่าเป็นโม่โส่วเฉิงกุยจริงๆ ซะอีก เกือบหลงดีใจว่าเทพโม่มาช่วยนครดาราจันทราเราแล้ว สุดท้ายก็คิดไปเอง!”