บทที่ 711: อัญเชิญมังกรยักษ์ไม่จำกัด

วูบ!

เห็นเพียงเหนือท้องฟ้าเขตแดนวังใต้ดินทมิฬ

ม่านพลังสีทองขนาดมหึมา ฉีกกระชากท้องฟ้า ปรากฏขึ้นมา!

วินาทีต่อมา

โฮก

ตามมาด้วยเสียงมังกรคำรามกึกก้องกัมปนาทสะท้านฟ้าสะเทือนดิน

เห็นเพียงมังกรยาวเหยียดที่เปี่ยมด้วยบารมีอันยิ่งใหญ่ ทั่วร่างลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทองร้อนแรง พุ่งทะยานออกมาจากม่านพลังนั้น

พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้โลกตะลึง ม้วนกวาดไปทั่ววังใต้ดินทมิฬในชั่วพริบตา!

ชั่วขณะนั้น

ภายในวังใต้ดินทมิฬทั้งหมด ผู้เล่นกิลด์อาณาจักรเทพนับพันคน ต่างพากันเงยหน้ามองมังกรยักษ์กลางอากาศ เบิกตากว้าง อ้าปากค้าง

ตกอยู่ในอาการตกตะลึงพรึงเพริด!

“เชี่ย! มังกรยักษ์?!”

“เผ่าพันธุ์สูงสุดแห่งเทพพยากรณ์ เผ่ามังกร???”

“เผ่ามังกรจริงๆ ด้วย! มังกรยักษ์ระดับห้า เผ่ามังกรแสงสว่าง!!”

“เชี่ยเอ๊ย!!!”

ในขณะที่ผู้เล่นทุกคนในสนาม กำลังจ้องมองมังกรยักษ์ระดับห้าเผ่ามังกรแสงสว่าง เลเวล 255 เลเวลตัน [จิตวิญญาณแห่งเพลิง·เอ้อร์ซือ] ที่ถูกอัญเชิญมากลางเวหาเป็นตาเดียว

ก็เห็นว่า: หทัยมังกรในมือจ้าวหลิงอวิ้นส่องแสงสีแดงกระพริบอย่างต่อเนื่อง

ภายใต้การควบคุมทางจิตของเธอ

ร่างมังกรมหึมาของจิตวิญญาณแห่งเพลิง·เอ้อร์ซือ บินโฉบลงมาจากกลางอากาศ บินวนเวียนอยู่เหนือวังใต้ดินทมิฬ

เปลวเพลิงสีทองอันร้อนแรง ลุกโชนอยู่รอบกายของจิตวิญญาณแห่งเพลิง·เอ้อร์ซือ

ในขณะเดียวกัน ระเบิดแมลงจำนวนมหาศาลในพื้นที่กว้างภายในทางเดินใต้ดิน ซึ่งอยู่ใต้ตำแหน่งของจิตวิญญาณแห่งเพลิง·เอ้อร์ซือ ทั้งหมดได้รับแรงกดดันจากมังกรยักษ์เผ่าแสงสว่างระดับห้า เลเวล 255 จนตกอยู่ในสถานะถูกกดดันจนขยับไม่ได้!

ตอนนี้เอง ผู้เล่นกิลด์อาณาจักรเทพในที่นั้นเพิ่งจะสังเกตเห็นจุดที่น่ากลัวยิ่งกว่า

“เดี๋ยว! อย่าบอกนะว่า มังกรยักษ์ตัวนี้ นักเวทมายาจ้าวหลิงเอ๋อร์คนนั้นเป็นคนอัญเชิญออกมา?!”

“เชี่ย! จริงด้วย!! เธอกำลังควบคุมมังกรยักษ์อยู่!!!”

“พระเจ้า! หรือว่าเธอจะเป็นผู้เล่นฝ่ายเผ่ามังกร?”

วินาทีนี้

ในสายตาของผู้เล่นนับไม่ถ้วนรอบข้าง

จ้าวหลิงอวิ้นในชุดคลุมจอมเวทสีเขียวคราม ใบหน้าแม้จะไม่ถึงกับโฉมงามล่มเมือง แต่ก็เกลี้ยงเกลาสวยงาม ถือคทาควบคุมมังกรยักษ์อยู่อย่างต่อเนื่อง

ราวกับเทพเจ้าองค์หนึ่งก็มิปาน!

และในสายตาของหนิงเฟย

ยิ่งมองจ้าวหลิงอวิ้นก็ยิ่งสวย ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ!

อาศัยจังหวะที่จ้าวหลิงอวิ้นอัญเชิญมังกรยักษ์มากดดันฝูงระเบิดแมลงในทางเดิน

พวกหลินโม่ก็เดินเข้าไปในทางเดิน

ระเบิดแมลงที่ถูกกดดันจนทำอะไรไม่ได้ ทั้งหมดตกอยู่ในสภาพเป็นอัมพาต

ด้วยเหตุนี้ พวกหลินโม่จึงเดินผ่านฝูงแมลงไปได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค

ส่วนระเบิดแมลงพวกนั้น ก็เหมือนราษฎรที่สยบยอมต่อจักรพรรดิ หมอบราบอยู่กับพื้น ไม่กล้าขยับเขยื้อน

เมื่อทั้งหลายคนเข้ามาถึงส่วนลึกของวังใต้ดิน ก็ต้องตะลึงงันทันที

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาเบื้องหน้า คือระเบียงทางเดินยาวเหยียดเกือบพันเมตร!

และภายในระเบียงยาวพันเมตร กว้างร้อยเมตรนี้ เต็มไปด้วยระเบิดแมลงสีดำนับไม่ถ้วนยั้วเยี้ยไปหมด!

สำหรับคนที่เป็นโรคกลัวรูหรือกลัวของที่เป็นกลุ่มก้อน ถือว่าได้กำไรเลยทีเดียว (ประชด)

ภาพตรงหน้า ทำให้หนิงเฟยอ้าปากค้าง

แม้เขาจะยังไม่เห็นความสามารถที่แน่ชัดของไอเทมเทพ [หทัยมังกร] ระดับ SS ในมือจ้าวหลิงอวิ้น

แต่เมื่อกี้ตอนที่จ้าวหลิงอวิ้นใช้อัญเชิญมังกรยักษ์ เขาสังเกตเห็นว่า: บนหัวมังกรยักษ์มีหลอดเวลาอยู่

กะดูแล้วหลอดเวลาน่าจะอยู่ได้แค่ประมาณ 60 วินาที

จึงเดาว่า: “มังกรยักษ์ตัวนี้น่าจะมีเวลาอยู่ได้แค่ 60 วินาทีใช่ไหม?”

“แต่ 60 วินาที พวกเราเดินผ่านระเบียงนี้ไปไม่ถึงฝั่งตรงข้ามแน่...”

“ถ้าเกิดพวกเราเดินไปได้แค่ครึ่งทาง แล้วมังกรหายไป พวกเราไม่กลายเป็นอาหารกลางวันของแมลงพวกนี้กันหมดเหรอ?”

ในขณะที่หนิงเฟยทำหน้าหวาดกลัว

หลินโม่กลับมองจ้าวหลิงอวิ้นอย่างมั่นใจ: “หลิงเอ๋อร์ ไม่น่ามีปัญหาใช่ไหม?”

จ้าวหลิงอวิ้นพยักหน้า: “อื้ม! ไม่มีปัญหา!”

ดังนั้น ทั้งสี่คนจึงเดินมุ่งหน้าไปยังฝั่งตรงข้ามของระเบียง

จ้าวหลิงอวิ้นพลางโบกคทาร่ายวิชาเสกแกะ วิชาเสกหมู วิชาเสกแมว

อาศัยผลของพรสวรรค์ระดับ SS พันแปรหมื่นเปลี่ยน เปลี่ยนระเบิดแมลงรอบกายที่ถูกมังกรยักษ์กดดัน ให้กลายเป็นลูกแกะ ลูกหมู และแมวเหมียว

“พวกมันก็โดนมังกรยักษ์กดดันไว้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ทำไมต้องไปควบคุมพวกมันซ้ำซ้อนให้เสียเวลาด้วย?”

ในขณะที่หนิงเฟยไม่เข้าใจ

SS ทันใดนั้น หทัยมังกรระดับ SS ในมือจ้าวหลิงอวิ้น ก็เปล่งแสงสีแดงวูบวาบราวกับจังหวะการเต้นของหัวใจ

สกิลไอเทมเทพ ควบคุมมังกร ทำงานอีกครั้ง!

โฮก

ภายใต้เสียงมังกรคำรามกึกก้องเสียดฟ้า

หลอดเวลาบนหัวของมังกรยักษ์ระดับห้า [จิตวิญญาณแห่งเพลิง·เอ้อร์ซือ] ที่บินวนอยู่เหนือวังใต้ดินทมิฬ ซึ่งเดิมทีเหลือไม่ถึงสิบวินาที กลับเด้งกลับมาเต็มหลอดทันที: 60 วินาที!

ผลกดดันอันน่าสะพรึงกลัว ครอบคลุมทั่ววังใต้ดินทมิฬอย่างต่อเนื่อง!

ภายในทางเดิน

หนิงเฟยมองจ้าวหลิงอวิ้น พูดอย่างตะลึงว่า: “ถ้าฉันตาไม่ฝาดไป...”

“หลิงเอ๋อร์ เมื่อกี้เธอใช้สกิลไอเทมเทพอีกครั้งใช่ไหม?”

จ้าวหลิงอวิ้นหัวเราะเสียงใสราวกับกระดิ่งเงิน: “ใช่จ้ะ!”

หนิงเฟยพูดอย่างเหลือเชื่อ: “บอกฉันที สกิลโกงขนาดนี้ คูลดาวน์สั้นแค่นี้เองเหรอ?”

จ้าวหลิงอวิ้นส่ายหน้า

มองหทัยมังกรในมือ

แล้วพูดว่า: “เป็นสกิลไอเทมเทพที่สอง สยบมังกร ต่างหากล่ะ!”

“ไอเทมเทพชิ้นนี้มีสองสกิล สกิลแรก ควบคุมมังกร คือสุ่มอัญเชิญมังกรยักษ์ระดับห้าหนึ่งตัว อยู่ได้ 60 วินาที ปกติมีคูลดาวน์หนึ่งชั่วโมง”

“สกิลที่สอง สยบมังกร ผลคือทุกครั้งที่ผู้ถือครองไอเทมเทพสร้างสถานะควบคุม จะลดคูลดาวน์สกิลแรก ควบคุมมังกร ลง 10 วินาที”

มองระเบิดแมลงรอบๆ ที่ถูกจ้าวหลิงอวิ้นเสกเป็นลูกหมูเกลื่อนพื้น หนิงเฟยก็ถึงบางอ้อ:

“พรสวรรค์ระดับ SS พันแปรหมื่นเปลี่ยน ของเธอ สามารถเปลี่ยนสกิลควบคุมเป้าหมายเดี่ยวทั้งหมดเป็นควบคุมกลุ่ม ควบคุมรอบนึง ก็สร้างสถานะควบคุมได้หลายสิบหลายร้อยครั้ง!”

“ควบคุมหนึ่งครั้งลดคูลดาวน์ 10 วิ เธอลงสกิลหมู่ AOE รอบนึง ก็ลดคูลดาวน์ควบคุมมังกรได้เป็นสิบนาที...”

หนิงเฟยที่เพิ่งรู้สึกตัว ยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่: “พระเจ้า!”

“แน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่การปั๊มบั๊ก?!”

หลินโม่พูดอย่างสบายๆ: “สำหรับหลิงเอ๋อร์แล้ว”

“หทัยมังกร ก็คือบั๊กจริงๆ นั่นแหละ”

ผู้ถือครองไอเทมเทพทุกครั้งที่สร้างสถานะควบคุมใดๆ ก็ตาม จะสามารถใช้ [สยบมังกร] ลดคูลดาวน์ [ควบคุมมังกร] ได้ตายตัว 10 วินาที

ควบคุม 6 ครั้ง ก็ลดคูลดาวน์ได้หนึ่งนาที

ควบคุม 360 ครั้ง ก็ลดคูลดาวน์ได้หนึ่งชั่วโมง รีเฟรชควบคุมมังกรได้ทันที

และผลลดคูลดาวน์ของสยบมังกรนี้ เมื่อมาอยู่กับจ้าวหลิงอวิ้นที่มีพรสวรรค์ระดับ SS พันแปรหมื่นเปลี่ยน

ในสงครามกิลด์ขนาดใหญ่

แทบจะทำให้จ้าวหลิงอวิ้นรีเฟรชคูลดาวน์ควบคุมมังกรได้ในวินาทีเดียว!

ในช่วงที่มังกรยักษ์ยังอยู่ ถ้าใช้ควบคุมมังกรต่อ แม้จะไม่เรียกมังกรตัวที่สองออกมา

แต่สามารถรีเซ็ตเวลาคงอยู่ของมังกรตัวเดิมได้

มังกรยักษ์ระดับห้าจะคงอยู่ต่อไป ไม่หายไปตลอดกาล!

ดังนั้น ขณะที่จ้าวหลิงอวิ้นใช้การควบคุมระเบิดแมลง เพื่อรีเฟรชคูลดาวน์ควบคุมมังกรอย่างต่อเนื่อง และรีเซ็ตเวลามังกรยักษ์ไปเรื่อยๆ

ภายใต้เสียงมังกรคำรามกึกก้องเป็นระลอก

มังกรยักษ์เผ่าแสงสว่างระดับห้า [จิตวิญญาณแห่งเพลิง·เอ้อร์ซือ] ก็ยังคงบินวนเวียนอยู่เหนือวังใต้ดินทมิฬ

ในวังใต้ดิน ผู้เล่นกิลด์อาณาจักรเทพชาไปทั้งตัว

แม้กระทั่งผู้เล่นกิลด์ระบำโลหิต กิลด์ฝานเฉิน และกิลด์สร้างโลก ที่กำลังเก็บเลเวลอยู่ในป่าเลเวลต่ำระแวกใกล้เคียงวังใต้ดินทมิฬ ก็ยังตกตะลึง

ผู้เล่นกิลด์สร้างโลก:

“เชี่ย! ตรงนั้นใครอัญเชิญเทพมังกรออกมาวะ?”

“ฟังคนของอาณาจักรเทพบอกมา ว่าเป็นนักเวทมายาข้างกายโม่โส่วเฉิงกุยเสกออกมา!”

ผู้เล่นกิลด์ฝานเฉิน:

“นักเวทมายาเสกมังกรได้ด้วยเหรอ? แล้วทำไมกูเป็นนักเวทมายาเหมือนกัน เสกได้แค่หมูแค่แกะวะ?”

“มันผิดพลาดตรงไหน?”

ผู้เล่นกิลด์ระบำโลหิต:

“ลูกน้องโม่โส่วเฉิงกุย เป็นปีศาจกันหมดเลยรึไง?!”

“ตอนนั้นพวกเราสมองเพี้ยนหรือไง ถึงไปมีเรื่องกับคนที่มีโปรแกรมโกงติดตัว แถมยังแจกโปรให้เพื่อนร่วมทีมได้แบบนี้เนี่ย?”

“หมดคำจะพูด...”

……