(ฟรี) บทที่ 481: องค์ชายห้าเผ่าเทพ

ถึงแม้จะเป็นเผ่าพันธุ์สูงสุดแห่งเทพพยากรณ์ ดินแดนของเผ่าเทพ

แต่ตามแผนที่ที่แสดง นครเทพ ก็เป็นเพียงแผนที่เลเวล 75 เท่านั้น

หมายความว่าคนของเผ่าเทพข้างใน เลเวลสูงสุดก็จะไม่เกิน 75

"ด้วยระดับความแข็งแกร่งของซีหย่าในตอนนี้ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ตามเข้าไปในนครเทพด้วย หากในนครเทพมีอันตรายซ่อนอยู่จริงๆ ซีหย่าก็น่าจะรับมือได้!"

เมื่อคิดเช่นนี้

หลินโม่กับหนิงซีก็ออกจากเมืองทางประตูทิศเหนือ

ตามคำแนะนำของแผนที่ พาจุติเทพเซราฟิม·ซีหย่าไปด้วยกัน มุ่งหน้าไปยังนครเทพ Lv75!

ระหว่างทางกลับบ้านเกิด

บนใบหน้าที่งดงามล่มเมืองของซีหย่า เต็มไปด้วยความตึงเครียดและกังวล

หนิงซีปลอบว่า: “ไม่ต้องกลัวนะ พวกเราทุกคนจะอยู่เป็นเพื่อนเธอ!”

ซีหย่าพยักหน้า: “อื้ม”

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา ก็ถึงที่หมาย

เบื้องหน้า

ณ ตีนเขาที่สูงตระหง่านซึ่งมีเมฆขาวลอยอ้อยอิ่งและทิวทัศน์งดงาม

เมืองหลวงของชนชั้นสูงที่โอ่อ่าตระการตาก็ปรากฏสู่สายตา!

นั่น ก็คือนครเทพ!

“สมแล้วที่เป็นเผ่าพันธุ์สูงสุดแห่งเทพพยากรณ์ ดินแดนของเผ่าเทพ!”

เมื่อมองดูเมืองหลวงที่อยู่เบื้องหน้า หลินโม่ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจจากใจจริง: “แค่เมืองชายแดนเมืองหนึ่ง ยังเจริญรุ่งเรืองกว่าเมืองหลักระดับสองของเผ่าสัตว์อย่างนครชำระบาปเสียอีก!”

ดังนั้น สามคนหนึ่งหมู บวกกับอาหลี ก็มาถึงหน้าเมือง

ก็เห็นทหารพิทักษ์เผ่าเทพเลเวล 75 กลุ่มหนึ่งสวมเกราะสีขาว ถือหอกยาว ติดอาวุธครบมือ ประจำการอยู่นอกประตูเมือง

เมื่อเห็นพวกหลินโม่ ทหารพิทักษ์กลุ่มนั้นก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมทันที!

“หยุด!”

“ข้างหน้าคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าเทพ คนนอกห้ามเข้า!”

สิ้นเสียง ไม่รอให้หลินโม่ได้พูดอะไร

ทหารพิทักษ์กลุ่มนั้นก็พลันเห็นจุติเทพเซราฟิม·ซีหย่าที่อยู่ข้างหลังหลินโม่

ทันใดนั้น บนใบหน้าของทหารพิทักษ์ทุกคนก็ปรากฏสีหน้าตกตะลึง: “องค์...องค์หญิงเจ็ด!”

“เป็นองค์หญิงเจ็ดจริงๆ ด้วย!”

“รีบไปแจ้งองค์ชายห้า องค์หญิงเจ็ดกลับมาแล้ว!”

พร้อมกับที่ทหารพิทักษ์นายหนึ่งรีบกลับเข้าเมืองไป

ทหารพิทักษ์ที่เหลือต่างก็โค้งคำนับให้ซีหย่า: “ถวายบังคมองค์หญิง!”

เมื่อเห็นว่าทหารพิทักษ์เหล่านี้ยังจำตัวเองได้ ซีหย่าก็ค่อยๆ คลายความกังวลในใจลง รีบเข้าไปประคองพวกเขาขึ้นมาด้วยตัวเอง

ในตอนนั้นเอง

ในนครเทพ ชายผู้หนึ่งสวมเกราะรบสีทองอร่าม สง่างาม มีออร่าโดดเด่น ก็เดินออกมาอย่างรวดเร็ว!

ทุกท่วงท่าของอีกฝ่าย มีลมหายใจเทพที่แข็งแกร่งแผ่ออกมา

ออร่า ไม่ได้ด้อยไปกว่าจุติเทพเซราฟิม·ซีหย่าที่เป็นถึงองค์หญิงแห่งราชวงศ์เผ่าเทพเลย!

หลินโม่กับหนิงซีสองคน สังเกตเห็นไอดีสีทองอันเป็นเอกลักษณ์ของสมาชิกราชวงศ์เผ่าพันธุ์สูงสุดบนหัวของเขาทันที

[องค์ชายห้าเผ่าเทพ·ฉางเกอ] (Lv75 สายกายภาพ·เทพชั้นสูง)!

“ว้าว! พี่ชายหลินโม่รีบดูสิ! องค์ชายห้าเผ่าเทพแน่ะ!”

“มิน่าล่ะถึงได้มีออร่าที่ไม่ธรรมดาตั้งแต่แรกเห็น!”

หลินโม่มองหนิงซีที่ทำหน้าชื่นชม: “อ้อ”

“หล่อจนใจละลายไปเลยสินะ”

“หืม?” หนิงซีพูด: “พี่ชายหลินโม่ นี่มันแค่ NPC เองนะ พี่คงไม่หึงแม้กระทั่ง NPC ใช่ไหม?”

“ในสายตาฉัน พี่ชายหลินโม่หล่อที่สุดแล้ว!”

“อย่างนี้ค่อยเข้าท่าหน่อย” หลินโม่ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

ตอนนั้น หนิงซีก็สงสัย: “ทำไมข้อมูลข้างหลังองค์ชายห้าเผ่าเทพคนนี้ถึงแสดงว่าเป็นเทพชั้นสูง ไม่ใช่บอสล่ะ?”

“เทพชั้นสูงคือตำแหน่งอะไร?”

หลินโม่พูด: “เผ่าพันธุ์สูงสุดแห่งเทพพยากรณ์ ล้วนมีการแบ่งระดับเฉพาะของตัวเอง”

“เหมือนกับเผ่าภูต ที่แบ่งเป็นอสูรภูต, ทหารภูต, ขุนพลภูต, ราชันย์ภูต, นักบุญภูต, ปรมาจารย์ภูต, จักรพรรดิภูต”

“ระดับของเผ่าเทพ แบ่งเป็นเทพ, เทพชั้นต่ำ, เทพชั้นกลาง, เทพชั้นสูง, เทพสวรรค์, จ้าวเทพ, เทพสูงสุด”

“อย่างนี้นี่เอง!” หนิงซีพยักหน้า พลางครุ่นคิด: “ฝีมือของเทพชั้นสูง ก็คงจะแข็งแกร่งมากแล้วสินะ?”

ชาติก่อนที่คลุกคลีอยู่ในโลกแห่งคำพยากรณ์มาสองปี หลินโม่ก็พอจะเข้าใจการแบ่งระดับพลังรบของเผ่าพันธุ์สูงสุดต่างๆ อยู่บ้าง

เมื่อมองดูองค์ชายห้าเผ่าเทพ·ฉางเกอที่กำลังเดินมาอย่างรวดเร็วในเมืองเบื้องหน้า หลินโม่ก็วิเคราะห์ว่า: “เทพชั้นสูงเลเวล 75 ความแข็งแกร่งก็น่าจะพอๆ กับบอสระดับ 8 เลเวลเดียวกันนั่นแหละ!”

“แข็งแกร่งขนาดนั้นเลย!” หนิงซีอดไม่ได้ที่จะตกใจเล็กน้อย

เมื่อองค์ชายห้าเผ่าเทพ·ฉางเกอได้ยินข่าวว่าองค์หญิงกลับมา ก็รีบออกมาจากเมืองทันที เมื่อเห็นซีหย่าแวบแรก ความดีใจบนใบหน้าก็ปิดไม่มิด: “ซีหย่า!”

“เป็นเจ้าจริงๆ เจ้ายังมีชีวิตอยู่จริงๆ ด้วย!”

ซีหย่าเห็นพี่ห้าที่รักเธอมากที่สุดในครอบครัวมาตั้งแต่เล็กจนโต ก็อดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหล: “พี่ห้า!”

แต่ในขณะที่ซีหย่าวิ่งไปหาองค์ชายห้าฉางเกอ

ฉางเกอก็พลันเปลี่ยนสีหน้า

ตะคอกใส่ซีหย่าว่า: “เจ้ายังกลับมาทำอะไรอีก?”

“เมื่อยี่สิบปีก่อนตอนที่เจ้าดึงดันจะออกจากอาณาจักรเทพ ก็ได้ตัดขาดกับพวกเราต่อหน้าเสด็จพ่อแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“เจ้าไปซะ! ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเจ้าอีกต่อไปแล้ว!”

ซีหย่ายืนนิ่งอยู่ที่เดิม

หนิงซียิ่งแปลกใจ: “การกระทำในจิตใต้สำนึกเป็นสิ่งที่จริงที่สุด ปฏิกิริยาแรกขององค์ชายห้าเผ่าเทพคนนี้เมื่อเห็นซีหย่า ก็เห็นได้ชัดว่าใส่ใจซีหย่ามาก แต่ทำไมถึงต้องแกล้งทำท่าทีเย็นชาแบบนี้ด้วยล่ะ?”

หลินโม่กลับรู้สึกเฉยๆ: “เป็นไปตามคาด!”

“ถ้าได้รับการยอมรับจากคนในเผ่าง่ายขนาดนี้ ความยากของภารกิจลับระดับ S ปมในใจ ก็คงไม่สูงถึง 9880 แต้มหรอก!”

เมื่อมองดูซีหย่าที่น้ำตานองหน้า ท่าทางเศร้าสร้อย

องค์ชายห้าฉางเกอก็หันหลังให้ ไม่อาจทนดูต่อไปได้

แต่ในปากกลับพูดจาโหดร้ายกว่าใคร: “เจ้าไปซะ!”

“รีบไปสิ!”

ซีหย่าเสียใจจนแทบขาดใจ

แต่ก็ไม่ลืมภารกิจที่เจ้านายมอบหมายให้

พลางร้องไห้พลางพูดกับองค์ชายห้าฉางเกอว่า: “พี่ห้า ในเมื่อท่านไม่อยากเจอข้า ข้าก็จะไม่รบกวนท่านอีก”

“แต่ว่า พี่ห้าจะให้ข้าเข้าไปในนครเทพ ไปเอาน้ำแห่งเทพสักหน่อยได้ไหม?”

“ข้าเอาน้ำแห่งเทพเสร็จแล้ว จะรีบไปทันที”

องค์ชายห้าฉางเกอหันกลับมา มองดูน้องสาวคนที่เจ็ดของตัวเอง จุติเทพเซราฟิม·ซีหย่า

เห็นได้ชัดว่าในใจทนไม่ได้

แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึง "กลั่นแกล้งสารพัด": “ได้สิ”

“ใช้ความสามารถมาเอาไป”

องค์ชายห้าฉางเกอชี้ไปที่ทหารพิทักษ์ข้างๆ แล้วพูดกับซีหย่าว่า: “ห้ามใช้กำลังภายนอก ต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น ถ้าเจ้าสามารถเอาชนะพวกเขาได้ ข้าจะให้เจ้าเข้าไปเอาน้ำแห่งเทพ”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลินโม่ก็ไม่กังวลเลยสักนิด กลับรู้สึกโล่งใจ

คิดในใจ: “หนีด่านนี้ไม่พ้นจริงๆ!”

“โชคดีที่ฉันเตรียมตัวไว้ล่วงหน้า!”

ซีหย่ามองดูคนในเผ่ารอบๆ แต่ในใจกลับทนไม่ได้: “พี่ห้า ต้องทำแบบนี้จริงๆ เหรอ?”

องค์ชายห้าฉางเกอพูดเสียงเย็นชา: “ถ้าไม่มีฝีมือขนาดนี้”

“มาจากไหน ก็กลับไปที่นั่นเถอะ”

“จากนี้ไป อย่าได้เหยียบย่างเข้ามาในเผ่าเทพอีกครึ่งก้าว!”

ซีหย่าตัดสินใจอย่างแน่วแน่

ทั้งน้ำตาพลางตอบรับว่า: “ได้”

ฟรึ่บ ฟรึ่บ ฟรึ่บ ฟรึ่บ!

รอบๆ ทหารพิทักษ์เลเวล 75 แปดนายก็ล้อมซีหย่าไว้

“องค์หญิง ต้องขออภัยด้วย!”

“พวกเรา แค่พอเป็นพิธี อย่าทำร้ายองค์หญิงนะ!”

“ครับ!”

สิ้นเสียง ทหารพิทักษ์แปดนายก็ถือหอกยาว พุ่งเข้าหาซีหย่าพร้อมกัน!

ซีหย่าก็ปรับอารมณ์อย่างรวดเร็ว

เข้าสู่สภาวะต่อสู้ทันที!

เพราะในตอนนี้ ถึงแม้จะเสียใจมากแค่ไหน ในใจของนางก็ยังคงมีความมุ่งมั่นอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือ: “ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องเอาน้ำแห่งเทพมาให้พี่ชายหลินโม่ให้ได้!”

พร้อมกับที่ซีหย่ายกมือขวาขึ้นเบาๆ

หทัยนิรันดร์หมุนวน พลังเวทมนตร์อันแข็งแกร่งก็พลุ่งพล่าน!

พรึ่บ!

พร้อมกับที่ซีหย่าร่ายคาถาเสร็จ ลำแสงสีทองก็สาดส่องลงมาจากบนหัวของทหารพิทักษ์นายหนึ่งข้างหน้า

SSS กัดกร่อน·วิชาโลหิตพิษ!

วินาทีต่อมา บนหัวของทหารพิทักษ์ที่ถูกโจมตี ก็มีตัวเลขฟื้นฟูสีเขียวปรากฏขึ้นมา—

+302702!

เมื่อเห็นฉากนี้ องค์ชายห้าฉางเกอก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

ในใจก็ถอนหายใจอย่างลับๆ: “น้องสาวโง่ของข้า ยี่สิบปีผ่านไปแล้ว เจ้าก็ยังคงใจดีเหมือนเดิม!”

“แบบนี้ ถ้าให้เจ้ากลับมาอยู่ในครอบครัวที่เต็มไปด้วยปัญหาภายในภายนอก การแย่งชิงอำนาจ เจ้าจะอยู่รอดได้อย่างไรกัน!”

ในขณะที่แววตาขององค์ชายห้าฉางเกอเต็มไปด้วยความกังวลต่อน้องสาวคนที่เจ็ด

วินาทีต่อมา ฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้า ก็ทำให้เขาตกตะลึงอย่างมาก!