(ฟรี) บทที่ 461: กระท่อมไม้ลึกลับในดันเจี้ยนใต้ดิน

[ติ๊ง~ คุณได้เข้าสู่ Lv75 ดันเจี้ยนใต้ดินทมิฬ!]

สิ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบ

พรึ่บ พรึ่บ!

หลินโม่และหนิงซีเดินผ่านประตูเมือง ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งความมืด

เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้ คือต้องระบุทิศทางการเคลื่อนที่ของโยวหมิงและซวงอู่ให้ได้ และหาพวกเขาให้เจอก่อนที่พวกเขาจะเจอม่อเฉิน!

แต่ ทันทีที่เข้าเมือง หลินโม่และหนิงซีก็ต้องเผชิญกับทางเลือก!

หลังจากเข้าสู่ดันเจี้ยนใต้ดินทมิฬแล้ว ตำแหน่งเริ่มต้นของผู้เล่นจะถูกกำหนดไว้ที่กลางถนนยาวสายหนึ่ง

ซ้าย หรือ ขวา

นี่เป็นปัญหาที่ต้องไตร่ตรองให้ดี!

เพราะดันเจี้ยนใต้ดินนี้ดูมีขนาดไม่เล็ก

สองทิศทางที่ตรงกันข้ามนี้ หากเดินผิดทาง ก็จะยิ่งเดินสวนทางกับพวกโยวหมิง ห่างออกไปเรื่อยๆ และจะยิ่งหาพวกเขาได้ยากขึ้น!

ในตอนนั้นเอง อาหลีก็กระโดดลงมาจากไหล่ของหนิงซี

วิ่งไปทางขวาของถนน กระโดดไปมาระหว่างซากภูตโลหิตสองสามตัวที่นอนเกลื่อนอยู่บนพื้น แล้วพูดกับหนิงซีว่า: “เจ้านาย ทางนี้!”

หากตัดสินจากตำแหน่งซากของภูตโลหิตพวกนี้ โยวหมิงกับซวงอู่น่าจะไปทางขวาอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ว่า สัญชาตญาณบอกหลินโม่ว่า: “มันไม่น่าจะง่ายขนาดนั้น”

ด้วยความสงสัย หลินโม่ก็พบว่า: ใต้ซากภูตโลหิตบนถนนฝั่งขวา ไม่มีรอยเลือดเลยแม้แต่น้อย!

ในทางกลับกัน บนถนนฝั่งซ้าย กลับมีรอยเลือดเป็นหย่อมๆ บนพื้น มองเห็นได้ชัดเจน!

เห็นได้ชัดว่า

“ซากศพพวกนี้ถูกย้ายอย่างจงใจ!” หนิงซีถึงเพิ่งจะนึกออก

ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ ใครจะไปสังเกตรายละเอียดแบบนี้?

แน่นอนว่าฝั่งไหนมีซากมอนสเตอร์ มีร่องรอยการต่อสู้ ก็สามารถตัดสินได้ว่าพวกโยวหมิงไปทางไหน

แต่ช่วยไม่ได้

ใครใช้ให้หลินโม่เป็นผู้ย้อนกลับมาเกิดล่ะ?

เขาจำได้ว่าชาติที่แล้ว ในฐานะขุนพลอันดับหนึ่งใต้บัญชาของหนิงซี ผู้แข็งแกร่งอันดับสองของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยอย่างโยวหมิง มีชื่อเสียงว่าเป็นคน “กล้าหาญและมีไหวพริบ”!

นอกจากสุดยอดมันสมองอย่างหนิงเฟยแล้ว

โยวหมิงแทบจะถูกนิยามได้ว่าเป็นมันสมองอันดับสอง!

ใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย

หลอกคนทั่วไปได้ แต่หลอกหลินโม่ไม่ได้!

ดังนั้น หลินโม่กับหนิงซีจึงเดินไปในทิศทางตรงกันข้าม มุ่งหน้าไปทางซ้ายของถนน!

เป็นไปตามคาด ข้างหน้าเป็นเพียงภาพลวงตา

พอเลี้ยวหัวมุม สิ่งที่เห็นต่อไปถึงจะเป็นภาพจริง!

บนถนนข้างหน้า มีแต่ซากภูตโลหิตเกลื่อนกลาด!

บนพื้น เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ!

“พวกเขาไปทางนี้จริงๆ ด้วย!”

หนิงซีกล่าว: “ตามรอยซากมอนสเตอร์พวกนี้ไป ก็จะตามพวกโยวหมิงทันแล้ว”

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะตามรอยซากภูตโลหิตเพื่อไล่ตามโยวหมิงและซวงอู่

คิก คิก คิก...

พร้อมกับเสียงร้องที่น่าขนลุก

ในบ้านเรือนทั้งสองข้างทาง ก็มีภูตโลหิตหลายตัวพุ่งออกมา!

ในตอนนี้ ยังใช้ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ SSS เพื่อเคลียร์ทางไม่ได้

เพราะหลินโม่จำได้ว่า: “โยวหมิงมีพรสวรรค์ระดับ S โล่อมตะ 1 วินาที ซึ่งสามารถป้องกันความเสียหายจากม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ SSS ได้”

“การใช้ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ ไม่เพียงแต่จะฆ่าเขาไม่ได้ แต่ยังจะทำให้ไก่ตื่นอีกด้วย”

“ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนจะฆ่าซวงอู่ ฉันยังมีเรื่องต้องถามเธออีก”

ดังนั้น หลินโม่จึงหยิบมายาภพ·พิโรธสายฟ้าออกมาจากข้างหลัง

เข้าสู่สถานะต่อสู้พร้อมกับหนิงซี!

อีกด้านหนึ่ง

โยวหมิงและจีหนิงซวงสองคนบุกตะลุยไปตลอดทาง

ร่วมมือกันสังหารภูตโลหิตที่ขวางทางตัวแล้วตัวเล่า

แต่ก็ยังหาม่อเฉินไม่เจอเสียที

จีหนิงซวงอดสงสัยไม่ได้: “หรือว่าข้อมูลจะผิดพลาด? ม่อเฉินไม่ได้อยู่ในดันเจี้ยนใต้ดินทมิฬเลย?”

“ที่นี่เงียบสงัด ไม่เหมือนที่ที่คนเป็นจะอยู่ได้ถึงยี่สิบปีเลย!”

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังสงสัย

เมื่อเดินผ่านถนน

ข้างหน้าก็ปรากฏกระท่อมไม้หลังหนึ่งขึ้นมาทันที!

มองแวบเดียว ก็เห็นได้ชัดว่าแตกต่างจากบ้านเรือนหลังอื่นในเมือง

“อาคารในดันเจี้ยนใต้ดินล้วนดูทรุดโทรมและไร้ชีวิตชีวา”

“แต่กระท่อมไม้หลังนี้ กลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนเป็น!”

กระท่อมไม้แม้จะเรียบง่าย แต่ก็ยังอยู่ในสภาพดี

ดูเหมือนว่า จะมีคนอาศัยอยู่ข้างใน!

ในดวงตาที่เย็นชาและงดงามของจีหนิงซวงก็มีประกายแสงแวบขึ้นมา: “แกคิดว่า ม่อเฉินจะอยู่ในนี้รึเปล่า?”

เดิมทีก็แค่สงสัย

จนกระทั่งทั้งสองคนเข้าใกล้กระท่อมไม้

ทันใดนั้น

คิก คิก คิก...

ภูตโลหิตหลายตัวก็ปรากฏตัวขึ้นมารอบๆ ปกป้องอยู่รอบกระท่อมไม้

สิ่งนี้ทำให้โยวหมิงมั่นใจในทันที: “ดูเหมือนว่าเรามาถูกที่แล้ว!”

จีหนิงซวงหัวเราะเสียงเย็น: “ในที่สุดก็หาแกเจอ!”

พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!

โยวหมิงร่ายคาถาอัญเชิญนักรบโครงกระดูก ประสานงานกับจีหนิงซวง พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อสังหารภูตโลหิตกลุ่มนี้

ไม่คาดคิดว่า วินาทีต่อมา

พรึ่บ!

ลำแสงสีเลือดสาดส่องลงมา

หน้ากระท่อมไม้นั้น ก็มีราชันย์ภูตโลหิตระดับบอส เลเวล 75 ระดับ 6 ปรากฏตัวออกมา!

คิก คิก คิก...

[ราชันย์ภูตโลหิต] ที่ตัวสีแดงฉาน บนหัวมีหนวด บนหลังมีปีกคู่หนึ่ง หน้าตาดุร้าย

“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่พวกแกควรมา!”

“ไสหัวไปจากที่นี่!”

จีหนิงซวงกำดาบน้ำแข็ง สายตาเย็นชาและงดงาม

“ผู้ขวางทางข้า ตาย!”

พูดจบ ร่างของจีหนิงซวงก็ราวกับภูตพราย พุ่งเข้าหาราชันย์ภูตโลหิตอย่างรวดเร็ว...

อีกด้านหนึ่ง

SSS เหมันต์·กรงเล็บเยือกแข็ง!

SSS เผาสวรรค์·ประกายเพลิงเผาแผ่นดิน!

SSS ทำลายภพ·ยิงดับสูญ!

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

ภายใต้สถานะเสริมพลังระดับ SSS สองชั้นจากสกิลเซ็ตอสนีบาตฟาดและจุติเทพเซราฟิม·ซีหย่า

หลินโม่คงรักษาระดับสูงสุดไว้ สกิลระดับ SSS สามสาย พุ่งเข้าใส่ภูตโลหิตสองสามตัวที่ปรากฏตัวข้างหน้าราวกับผ่าไม้ไผ่

-738930 (คริติคอล)!

-689438 (คริติคอล)!

-713967 (คริติคอล)!

……

...

ชั่วพริบตา ภูตโลหิตสามตัวก็สิ้นใจ!

[ติ๊ง~ สังหารมอนสเตอร์เลเวล 75 ภูตโลหิต, ค่าประสบการณ์ +2.6 ล้าน (ข้ามระดับ +30%)!]

[ติ๊ง~ สังหารมอนสเตอร์เลเวล 75 ภูตโลหิต, ค่าประสบการณ์ +2.6 ล้าน!]

……

...

ด้วยความแข็งแกร่งของหลินโม่

การสังหารภูตโลหิตเลเวล 75 ที่เลเวลต่างกัน 6 ระดับนั้นง่ายเกินไป

ฆ่าในพริบตาตลอดทาง

แทบจะไม่ต้องออกแรงเลย

ไล่ตามไปตามทิศทางซากภูตโลหิตบนพื้น

ไม่นานนัก ก็ได้ยินเสียงต่อสู้แว่วมาจากข้างหน้า!

“พวกเขาอยู่ข้างหน้านี่เอง!”

ขณะที่พูด หลินโม่กับหนิงซีก็รีบมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเสียงทันที

ในขณะเดียวกัน

ทางนี้

บึ้ม บึ้ม บึ้ม บึ้ม!

พร้อมกับที่บอสราชันย์ภูตโลหิตร่ายคาถา เรียกหมอกโลหิตจำนวนมากออกมา ภายใต้การกัดกร่อนของหมอกโลหิต โยวหมิงและจีหนิงซวงที่อยู่ในรัศมีการโจมตี เลือดก็ไหลไม่หยุด!

แถบเลือดบนหัวลดลงอย่างรวดเร็ว!

ทั้งสองคนรีบถอยออกจากรัศมีการโจมตีของบอส!

“บอสแข็งแกร่งเกินไป ด้วยกำลังของเราสองคน ตอนนี้ยังฆ่ามันไม่ได้”

โยวหมิงพูดว่า: “โม่โส่วเฉิงกุยน่าจะใกล้มาถึงแล้ว ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน พวกเราควรจะถอย”

แต่จีหนิงซวงกลับเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้: “ม่อเฉินต้องอยู่ในบ้านหลังนี้แน่!”

“ขอแค่หาเขาเจอ พวกเราก็จะได้รู้วิธีจัดการกับจุติเทพเซราฟิมแน่นอน!”

“โอกาสดีขนาดนี้ ถ้าพลาดไป ก็ไม่มีอีกแล้ว!”

โยวหมิงก็ไม่ออมชอมกับจีหนิงซวง: “ได้ งั้นฉันถอยก่อนนะ”

“ขอให้โชคดี”

พูดจบ โยวหมิงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง

อาศัยจังหวะที่นักรบโครงกระดูกข้างหน้ากำลังยื้อบอสอยู่ ก็บีบม้วนคัมภีร์กลับเมืองในทันที!

“โยวหมิง!”

“แก!”

“ไอ้คนขี้ขลาดตาขาว!!”

เมื่อเห็นโยวหมิงกลายเป็นแสงสีขาวหายไปในดันเจี้ยนใต้ดิน

จีหนิงซวงถึงจะไม่ยอมแพ้ แต่ก็ไม่มีปัญญาที่จะต่อกรกับบอสใหญ่เลเวล 75 ระดับ 6 ตัวนี้คนเดียวได้

รีบอาศัยจังหวะก่อนที่ราชันย์ภูตโลหิตจะฆ่านักรบโครงกระดูกพวกนั้นจนหมด แล้วหันมาล็อกเป้าที่ตัวเอง

ก็บีบม้วนคัมภีร์กลับเมืองใบหนึ่ง