บทที่ 486  แผนการดึงตัวมหาคุรุ

 บทที่ 486  แผนการดึงตัวมหาคุรุ

“พี่สวี่ เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันคืออะไร?”

ผู้หญิงคนหนึ่งมองไปที่สวี่สวินแล้วถามยิ้มๆ

"ข้าไม่รู้!"

สวี่สวินมีภูมิต้านทานต่อรอยยิ้มของสาวๆ มานานแล้ว เขาเป็นอัจฉริยะและยังเป็นศิษย์ส่วนตัวของอันซินฮุ่ย ดังนั้นเขาจึงมีสถานะที่ดีในโรงเรียน

"เฮอะ เจ้าจะไม่รู้ได้อย่างไร เจ้าแค่ไม่อยากพูด!"

หญิงสาวทำหน้ามุ่ย ราวกับว่านางกำลังโกรธ แต่นางก็ทำท่าทางเหมือนเด็ก

สวี่สวินยิ้มและกำลังจะเดินไปที่หอประชุมเมื่อเขาได้ยินเสียงเอะอะโวยวายที่ด้านข้าง

“ชีเซิ่งเจี่ย! ข้าไม่ได้เจอเจ้ามาสองสามวันแล้ว แต่เจ้าดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วเหรอ”

“พี่ชี คืนนี้เจ้าว่างไหม เราทานอาหารด้วยกันไหม?”

“ชีเซิ่งเจี่ย! หาเวลามาซ้อมมือกันเถอะ”

ผู้คนที่รู้จักชีเซิ่งเจี่ย ต่างก็มาทักทายเขาด้วยแรงจูงใจที่ซ่อนเร้น

จากศิษย์ทั้งหกของซุนม่อ ซวนหยวนพ่อชอบการต่อสู้ ใครก็ตามที่เข้าใกล้เขาต้องท้าต่อสู้กับเขาก่อน ถานไถอวี่ถังเป็นคนขี้โรค ปล่อยกลิ่นยาออกจากร่างกายของเขา นอกจากนี้ โดยทั่วไปแล้วเขาไม่ค่อยเอาใจใส่ผู้อื่นมาก เจียงเหลิ่งมักจะแสดงสีหน้าเหมือนตายไม่ตอบแม้แต่ครั้งเดียวแม้ว่าจะถามคำถามสิบข้อก็ตาม

หลี่จื่อฉีคุยด้วยง่าย แต่นิสัยของนางแข็งแกร่งเกินไป เห็นได้ชัดว่านางมาจากภูมิหลังที่โดดเด่น ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้ารบกวนนาง

หยิงไป่อู่ฝึกฝนอย่างต่อเนื่องไม่เต็มใจที่จะใช้เวลาทานอาหารมากๆ นางแค่รีบทานอาหารของนางโดยไม่สนใจที่จะพูดคุย

ลู่จื่อรั่วเป็นคนน่ารักและมีนิสัยที่เป็นมิตร เต็มใจช่วยเหลือผู้อื่น อย่างไรก็ตาม เมื่อเกี่ยวข้องกับซุนม่อ นางจะปฏิเสธ เพราะอาจารย์ของนางเหนื่อยมากแล้ว นางต้องไม่ปล่อยให้คนจำนวนมากมารบกวนเขาง่ายๆ .

คนเดียวที่เหลืออยู่คือชีเซิ่งเจี่ยผู้ชายที่ซื่อสัตย์ เขากลายเป็นทางลัดให้ทุกคนเข้าใกล้ ซุนม่อ

ชีเซิ่งเจี่ยรู้สึกสมองพองโต เขายิ้มอย่างเคอะเขินไม่รู้ว่าเขาควรตอบอย่างไรเขารู้สึกอยากหนีจากที่นี่จริงๆ

“เฮอะ เจ้าโชคดีเพราะเจ้าอาศัยซุนม่อได้!”

เหยียนลี่รู้สึกไม่พอใจ เขาย้ายออกจากหอพักเพราะตอนนี้ทุกคนในหอพักอยู่ฝ่ายชีเซิ่งเจี่ยและแม้แต่ผู้คนจากหอพักอื่นก็มาเยี่ยม เหยียนลี่จึงไม่สามารถยืนอยู่ที่นั่นได้อีกต่อไป

"หลังจากที่ซุนม่อสอบตกและสูญเสียความนิยม ข้าจะดูว่าเจ้าจะรักษาความเย่อหยิ่งไว้อย่างไร"

เหยียนลี่รู้สึกคาดหวัง อยากให้หลิ่วมู่ไป๋ปราบซุนม่อ

…

ในไม่ช้า หอประชุมก็เต็มไปด้วยผู้คน อย่างไรก็ตามหลังจากที่อันซินฮุ่ยยืนขึ้นบนเวที เสียงทั้งหมดก็หายไป

“เหตุผลที่เราเรียกประชุมทั้งโรงเรียนในวันนี้เพราะเรามีข่าวใหญ่ที่จะประกาศ การสอบมหาคุรุ 1 ดาวเมื่อเร็วๆ นี้ เป็นหนึ่งในการสอบที่ยากที่สุดในรอบ 50 ปี มีเพียง 600 คนเท่านั้นที่ผ่านการสอบและเก้าคนมาจากโรงเรียนของเรา”

อันซินฮุ่ยจับหินขยายเสียงและประกาศเสียงดัง ยิ่งกว่านั้น นางเล่นกลและปัดเศษของตัวเลขซึ่งจะเพิ่มอัตราการผ่าน

ในปีก่อนๆ อัตราการผ่านนี้อาจดูแย่ แต่ตอนนี้ มันดูน่าทึ่งเมื่อพิจารณาจากจำนวนผู้เข้าสอบทั้งหมด

มีโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทั้งหมด 243 แห่งในเก้าแคว้นแผ่นดินใหญ่ โดยเฉลี่ยแล้วจะมีเพียงสามคนที่สอบผ่านจากแต่ละโรงเรียน ดังนั้น จึงค่อนข้างเป็นผลดีสำหรับสถาบันจงโจวที่มีคนสอบผ่านเก้าคน

“ขอแสดงความยินดีกับมหาคุรุทั้งเก้าคนนี้!”

อันซินฮุ่ยเป็นผู้นำพร้อมเสียงปรบมือ หลังจากเสียงปรบมือสงบลง นางพูดขึ้นอีกครั้งว่า

“โรงเรียนของเราสร้างผลการสอบครั้งนี้ดีมาก ครูคนหนึ่งของเราไม่เพียงสอบได้ที่หนึ่งจากผู้เข้าสอบหลายหมื่นคนเท่านั้น แต่เขายังได้ทำลายสถิติการบรรยายสดในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา ทำให้นิยามของคำว่า 'ต้าหม่านก้วน' เปลี่ยนใหม่”

ครูและนักเรียนทุกคนเริ่มพูดคุยกันทันที

“คือหลิ่วมู่ไป๋ใช่ไหม”

“ต้องใช่ เขาเพิ่งเข้าร่วมการสอบมหาคุรุหลังจากสั่งสมประสบการณ์มาสามปี ทั้งหมดนี้ เพื่อที่จะขึ้นเป็นมหาคุรุสามดาวในหนึ่งปี มันเป็นชัยชนะที่มั่นคงสำหรับเขาที่ได้ที่หนึ่ง!”

“ทำไมจะเป็นอาจารย์ซุนไม่ได้?”

นักเรียนเริ่มโต้เถียง อย่างไรก็ตามหลิ่วมู่ไป๋มีรูปร่างหน้าตาดีและยังสอนได้นานกว่า ซุนม่อ ดังนั้นนักเรียนบางคนจึงรู้สึกว่า ซุนม่อนั้นน่าทึ่ง แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับหลิ่วมู่ไป๋

“มหาคุรุที่ได้อันดับหนึ่งคือซุนม่อ!”

อันซินฮุ่ยยิ้ม

“ใช่แล้ว มีเหตุการณ์เล็กน้อยระหว่างการสอบ และซุนม่อได้รับฉายา 'ซุนโหวตเดียว' ด้วยเหตุนี้!”

นักเรียนทุกคนประหลาดใจ จากนั้นอันซินฮุ่ยเล่าถึงการที่นักเรียนคนหนึ่งลงคะแนนเสียงแบบธรรมดาอย่างผิดพลาดเพราะเขาตื่นเต้นเกินไป จากนั้นจึงกล่าวขอโทษอย่างเปิดเผยต่อซุนม่อในที่สาธารณะ โดยขอเป็นศิษย์ส่วนตัวของซุนม่อ

“นี่จริงเหรอ?”

สวี่สวินรู้สึกประหลาดใจ นี่ไม่เกินจริงไปหน่อยเหรอ?

“มีเพียงอัจฉริยะที่ไร้เทียมทานเท่านั้นที่ทำเช่นนี้ได้ ใช่ไหม?”

“'ซุนโหวตเดียว'… ฟังดูเท่จริงๆ!”

“ข้ารู้สึกว่าหัตถ์เทวะฟังดูดีกว่า”

นักเรียนต่างปรึกษาหารือกัน นักเรียนที่แสดงการสนับสนุนอย่างแข็งขันต่อซุนม่อดูเหมือนจะแบ่งปันเกียรติของเขา พวกเขาไม่ได้ไว้วางใจคนผิด

“แน่นอนว่าครูคนอื่นๆ ก็ทำได้ดีเช่นกัน หลิ่วมู่ไป๋อยู่ในอันดับที่ 5 และกู้ซิ่วสวิน ในอันดับที่ 10 มหาคุรุคนอื่นๆ ก็อยู่ในอันดับที่ค่อนข้างสูงเช่นกัน”

อันซินฮุ่ยรู้สึกมีความสุขมากเพราะผลกาสอบของสถาบันจงโจวดีเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งซุนม่อ ได้ออกมาเป็นที่หนึ่ง!

ไม่จำเป็นต้องคิดถึงคำขวัญประชาสัมพันธ์สำหรับการรับสมัครนักเรียนในปีนี้

นักเรียนที่สนับสนุนหลิ่วมู่ไป๋ จู่ๆก็รู้สึกพูดไม่ออกหลังจากได้ยินการจัดอันดับของ หลิ่วมู่ไป๋ มันจะฟังดูน่าทึ่งและมีค่าควรแก่การโอ้อวดหากจัดในปีก่อนหน้า อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมีเพียงแค่สามคนระหว่างเขา แต่มันเป็นโลกที่แตกต่าง

“ข้ารู้ว่าอาจารย์ซุนน่าทึ่งมาก!”

เซี่ยหยวนกล่าวชื่นชม

“แต่เขาไม่น่าทึ่งเกินไปหรือ?

พานอี้รู้สึกเดือดดาล

“เด็กๆ สมัยนี้เป็นสัตว์ประหลาดกันหมดแล้วเหรอ?”

“เจ้าควรจะบอกว่าอาจารย์ซุนเป็นสัตว์ประหลาด!”

ตู้เสี่ยวหัวเราะเบาๆ

ในทางกลับกันฉู่เส้าหยวน ผู้มองหาปัญหาในการบรรยายสาธารณะครั้งแรกของ ซุนม่อ รู้สึกตกตะลึง จากนั้นเขาก็ส่ายหัวและยิ้มอย่างเข้าใจ

ครั้งหนึ่งเขาเคยพ่ายแพ้ให้กับซุนม่อและรู้สึกอับอายขายหน้า แต่ตอนนี้ เขายอมรับมันแล้ว

ไม่ใช่เรื่องน่าอายที่จะกลายเป็นก้าวย่างสำคัญของอัจฉริยะ!

…

"ไอ้บ้า!"

เหยียนลี่สาปแช่งและอดไม่ได้ที่จะจ้องมองชีเซิ่งเจี่ย (ให้ตายเถอะ ทำไมข้าถึงไม่เป็นนักเรียนของซุนม่อ ทำไมมันถึงเป็นขยะอย่างชีเซิ่งเจี่ย ถ้าไม่ใช่เพราะซุนม่อ เจ้าคงจะเลิกเรียนไปนานแล้วและคงจะทำงานเป็นคนงานใช้แรงงานให้กับเจ้าของที่ดินบางคน)

ความรู้สึกชื่นชม ความริษยา และความเกลียดชังครอบงำเหยียนลี่

…

จางฮั่นฟูนั่งอยู่ข้างๆ และดูสงบมากในตอนแรก แต่หลังจากได้ยินคำพูดของอันซินฮุ่ย เขาก็ตกตะลึง เขาหันไปมองทางหลิ่วมู่ไป๋โดยไม่รู้ตัว

หลิ่วมู่ไป๋หลบสายตาของจางฮั่นฟู

“รอก่อน ข้าจะพิสูจน์ตัวเองในการสอบมหาคุรุ 2 ดาว!”

หลิ่วมู่ไป๋ไม่ต้องการมา แต่เขาก็ยังต้องมา เพื่อให้เขาจำความล้มเหลวนี้ได้ผ่านความลำบากใจในการยอมรับความด้อยกว่าของเขาและทำการเปลี่ยนแปลงอย่างกล้าหาญ

"เป็นไปได้อย่างไร?"

จางฮั่นฟูพึมพำโดยไม่รู้ตัว

“รองอาจารย์ใหญ่จาง ท่านพูดอะไร?”

อันซินฮุ่ยจ้องมาทางเขาทันที

“ข้า… ข้าบอกว่าอาจารย์ซุนทำได้ดีมาก!”

หลังจากที่จางฮั่นฟูพูดเช่นนั้น เขาก็รู้สึกโกรธมากกัดฟันแน่นจนฟันแทบหัก นับตั้งแต่ซุนม่อมาถึง ก็ไม่มีอะไรเป็นไปด้วยดีสำหรับเขา

จากนั้นมีพิธีมอบรางวัลเล็กๆ อันซินฮุ่ยมอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เป็นการส่วนตัวเพื่อแสดงความยินดีกับมหาคุรุระดับ 1 ดาวคนใหม่ทั้งเก้าคน

ซุนม่อรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อยเพราะเขากำลังมองดูคะแนนความประทับใจจำนวนมากที่อยู่ตรงหน้าเขา!

ติง!

“ขอแสดงความยินดี เจ้าได้รับคะแนนประทับใจทั้งหมด 51,021 คะแนน!”

มีผู้คนมากกว่า 10,000 คนเข้าร่วม ทุกคนยกเว้น 27 คน ต่างมีส่วนสร้างความประทับใจ  ซุนม่อได้รับคะแนนมากมายจากพวกเขา

“ดูเหมือนว่าข้าต้องทำงานเรื่องใหญ่เพื่อให้ได้คะแนนความประทับใจมากมาย!”

ซุนม่อค้นพบทางลัด

ติง!

“ขอแสดงความยินดี เมื่อเจ้าได้รับ 50,000 คะแนนประทับใจในครั้งเดียว เจ้าจะได้รับรางวัลพิเศษเป็นหีบสมบัติทองหนึ่งใบ!”

ซุนม่อพอใจ

“ต่อไป เราจะเชิญเจ้าของสถิติใหม่สำหรับสถิติต้าหม่านก้วน, หัตถ์เทวะซุนม่อ มาแบ่งปันประสบการณ์ของเขากับทุกคน!”

อันซินฮุยล้อเล่น

"อย่างไรก็ตาม ตอนที่ซุนม่อกำลังบรรยายอยู่นั้น เขาช่วยมหาคุรุระดับสี่ดาวได้เลื่อนระดับพลังได้ทันที!"”

“อาจารย์ใหญ่ นี่เป็นการกระทำปกติของอาจารย์ซุนไม่ใช่หรือ?”

"ถูกต้อง! ไม่ต้องแปลกใจ!"

“ชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของหัตถ์เทวะจะแผ่ขยายไปทั่วเก้าแคว้นในที่สุดหรือไม่?”

นักเรียนตื่นเต้นมาก พวกเขารู้สึกโชคดีจริงๆ ที่มีครูที่น่าทึ่งเช่นนี้อยู่ในโรงเรียนของพวกเขา

ซุนม่อหยิบหินขยายเสียงจากนาง

“พูดตามตรง ข้ารู้สึกดีมากที่ได้เป็นที่หนึ่ง มีสาวสวยชอบข้า บุคคลสำคัญชื่นชมข้า และอาจารย์ใหญ่หลายคนตามดึงตัวข้า ชีวิตข้าจะราบรื่นต่อจากนี้ไป!”

ซุนม่อยักไหล่

"ฮ่าฮ่า!"

นักเรียนหัวเราะออกมา อาจารย์ซุนเป็นคนมีอารมณ์ขันเช่นกัน!

“ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะปีนขึ้นไปด้านบนเพราะทิวทัศน์ที่นี่ดีมาก!”

ซุนม่อยิ้ม

“ทุกคน ข้าจะรอพวกเจ้าอยู่ตรงนี้!”

ชิ้ว!

รัศมีสีทองแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งหอประชุม

กราวววววว!

นักเรียนเริ่มปรบมือ นอกจากนี้ เนื่องจากผลกระทบของคำแนะนำล้ำค่าทำให้ตอนนี้พวกเขามีพลังมากขึ้นและมีเป้าหมายใหม่อีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน พวกเขารู้สึกว่าซุนม่อจริงใจมากเพราะคำแนะนำล้ำค่าได้ปะทุขึ้น นี่แสดงให้เห็นว่าเขาหวังและรู้สึกว่าทุกคนมีโอกาสที่จะปีนป่ายขึ้นไปถึงจุดสูงสุด!

“รัศมีของเขาใหญ่มาก!”

มหาคุรุหลายคนอุทาน ซุนม่อสมควรได้รับชื่อเสียงของเขาจริงๆ

“เอาล่ะ ทุกคนนั่งลง!”

ซุนม่อกดมือซ้ายลง

ชู่ว!

หอประชุมที่จุคนกว่า 10,000 คนเงียบลงทันที

“ต่อไป ข้าจะแบ่งปันแผนสามปีสำหรับโรงเรียนของเรา!”

ซุนม่อมีสีหน้าเคร่งขรึม

“ตอนนี้เราเป็นโรงเรียนชั้นสามแล้ว แต่เพื่อที่จะอยู่ในระดับนี้อย่างมั่นคงและมุ่งมั่นเพื่อสู่ระดับสอง เราต้องการให้พวกเจ้าแสดงผลงานที่เป็นแบบอย่างออกมา บดขยี้โรงเรียนอื่นในการแข่งขันรวม

“พวกเจ้าไม่รู้สึกมั่นใจเกินไปเหรอ? ไม่เป็นไร เพื่อให้พวกเจ้าบรรลุเป้าหมายนี้ ไม่เพียงแต่โรงเรียนจะสร้างอาคารแห่งความมืดพิเศษเท่านั้น แต่เรายังจะต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลในการสรรหามหาคุรุระดับสูง มาสอนที่โรงเรียนของเรา!”

นักเรียนต่างตื่นเต้นเมื่อได้ยินคำนี้ ท้ายที่สุด ใครจะไม่อยากเข้าเรียนในชั้นเรียนของครูที่ดี ในทางกลับกัน หัวใจของมหาคุรุสั่นไหวและรู้สึกถึงแรงกดดันที่พุ่งเข้าหาพวกเขาในทันที

“ตราบใดที่พวกเจ้าโดดเด่นพอ เจ้าจะสามารถรับคำแนะนำจากมหาคุรุได้!”

ซุนม่อยิ้ม

“ดังนั้น ข้าจึงคิดสิ่งที่เรียกว่า 'แผนการดึงตัวมหาคุรุ' ในภายหลัง โรงเรียนจะมีระบบการลงคะแนนสำหรับทุกคน รับกระดาษแผ่นหนึ่งแล้วเขียนชื่อมหาคุรุ อยากได้ก็โหวต ข้าจะไปดึงตัวมหาคุรุที่มีคะแนนโหวตสูงสุด!”

“จะเป็นใครก็ได้รวมทั้งรองเซียนด้วย?”

นักเรียนคนหนึ่งตะโกนออกมาอย่างกล้าหาญ

“เจ้าไม่ได้ทำให้ข้าลำบากใช่ไหม?”

ซุนม่อหยอกล้อว่า

“เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่จะดึงตัวรองเซียน แต่ก็ไม่น่ามีปัญหาที่จะเชิญพวกเขามาบรรยายสาธารณะสักสองสามครั้ง”

นักเรียนรู้สึกกระวนกระวายใจ คงจะดี หากได้เข้าร่วมบทเรียนของรองเซียนและได้รับประสบการณ์มากขึ้น!

"โอหัง!"

จางฮั่นฟูมองไปที่ซุนม่ออย่างดูถูก เมื่อบุคคลถึงระดับของรองเซียน เงิน ความช่วยเหลือ และกฎเกณฑ์ทางโลกจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป ซุนม่อไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเชิญพวกเขาให้การบรรยาย

“เงียบ ข้ายังมีเรื่องอื่นที่จะประกาศ!”

ซุนม่อกดมือซ้ายลงและห้องประชุมก็เงียบลงอีกครั้ง แม้แต่จางฮั่นฟูก็รู้สึกอิจฉาในอิทธิพลของเขา