(ฟรี) บทที่ 321: ดาบเดียวของโม่!

ท่ามกลางสายตาทุกคู่

เมื่อมองดูผู้หญิงของตัวเองจากไป หันไปสู่อ้อมกอดของผู้ชายคนอื่น

จางต่งก็รู้สึกเสียหน้าอย่างยิ่ง

ในใจก็รู้สึกไม่ยอมแพ้อย่างที่สุด!

แต่ในตอนนี้ จางต่งก็รู้ดีว่า: วิธีเดียวที่จะทำให้จ้าวหลิงอวิ้น “เปลี่ยนใจ” กลับมาอยู่ข้างกายตนได้ ก็คือการพิสูจน์ให้เกาหานเห็นว่าตนแข็งแกร่งกว่าโม่!

ดังนั้น จางต่งจึงรีบสั่งผู้เล่นสตูดิโอวายุครามใต้บังคับบัญชาของตน: “ทุกคนไปท้าทายลานประลองภูตผีให้ฉัน! ใครยึดลานประลองได้ รางวัลหนึ่งหมื่น!”

คนงานเหล่านี้ ปกติทำงานเหงื่อไหลไคลย้อยในไซต์ก่อสร้าง เงินเดือนที่ทำงานหนักมาทั้งเดือนก็ได้เพียงไม่กี่พัน

ตอนนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งล่อใจมหาศาลที่มากกว่าเงินเดือนหนึ่งเดือนของพวกเขา แน่นอนว่าไม่มีใครต้านทานได้!

ดังนั้น ผู้เล่นของสตูดิโอวายุครามจึงพากันหลั่งไหลเข้าสู่ลานประลองภูตผีระดับต้น เพื่อท้าทายเลือดเหล็กอู๋ฉิงที่กลับมายึดครองลานประลองอีกครั้ง

ผลลัพธ์ก็คาดเดาได้...

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ผู้เล่นเลือดเหล็กอู๋ฉิงเอาชนะผู้ท้าชิงวายุครามหวนมา ป้องกันตำแหน่งลานประลองระดับต้นได้สำเร็จ!”

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ผู้เล่นเลือดเหล็กอู๋ฉิงเอาชนะผู้ท้าชิงวายุครามจันทร์กระจ่าง ป้องกันตำแหน่งลานประลองระดับต้นได้สำเร็จ!”

……

...

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ผู้เล่นเลือดเหล็กอู๋ฉิงเอาชนะผู้ท้าชิงติดต่อกันห้าคนแล้ว ยังคงป้องกันตำแหน่งลานประลองระดับต้นต่อไป ไม่มีใครหยุดยั้งได้!”

……

...

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ผู้เล่นเลือดเหล็กอู๋ฉิงเอาชนะผู้ท้าชิงติดต่อกันสิบคนแล้ว ยังคงป้องกันตำแหน่งลานประลองระดับต้นต่อไป ไม่มีใครหยุดยั้งได้!”

……

...

“พอได้แล้ว!”

ในขณะที่คนใต้บังคับบัญชาของจางต่งยังคงเหมือนแมงเม่าบินเข้ากองไฟ ทุ่มเทเสียสละไปแจกหัวให้เลือดเหล็กอู๋ฉิง เกาหานก็อดไม่ได้ที่จะตะคอกเสียงดัง

“ไม่ต้องมาขายขี้หน้าให้ฉันอีกแล้ว!”

“ถอยไปให้หมด!”

หลังจากสั่งให้ผู้เล่นสตูดิโอวายุครามหยุด

เกาหานก็ค่อยๆ ย้ายสายตาไปที่โม่

พูดอย่างนอบน้อม: “คุณโม่ หวังว่าท่านจะช่วยข้ายึดตำแหน่งเจ้าสำนักประลองของลานประลองภูตผีอีกครั้ง!”

ภายใต้คำสั่งแบบเรียลไทม์ของหลินโม่

ร่างแยกตอบตกลง: “ยินดีรับใช้ประธานเกา!”

พูดจบ ร่างแยกก็ก้าวเข้าสู่ลานประลองภูตผีระดับต้นอีกครั้ง

เมื่อระบบเข้าสู่การนับถอยหลัง PK 5 วินาที

เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งซึ่งเพิ่งจะสังหารตนเองในดาบเดียวเมื่อครู่ เลือดเหล็กอู๋ฉิงก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ไม่มีความรู้สึกผ่อนคลายเหมือนตอนที่รับมือคู่ต่อสู้คนอื่นๆ เลย

บนใบหน้า เห็นความตึงเครียดได้อย่างชัดเจน!

แต่การชนะสิบครั้งรวดเมื่อครู่ ก็เพิ่มความฮึกเหิมและความมั่นใจให้เขาไม่น้อย

“ครั้งที่แล้วเป็นความผิดพลาด!”

“ครั้งนี้ ฉันต้องเอาชนะแกได้แน่นอน!”

ในขณะที่เลือดเหล็กอู๋ฉิงกำลังให้กำลังใจตัวเองในใจ

การนับถอยหลังสิ้นสุดลง!

การท้าทายเริ่มขึ้น!

บึ้ม!

เลือดเหล็กอู๋ฉิงยังคงเริ่มต้นด้วยท่าไม้ตาย ควบคุมโม่ได้สำเร็จ

จากนั้น หมาป่าหิมะก็กระโจนเข้ามา!

ถึงแม้จะเป็นนักฆ่าสายเปราะ แต่ความถึกของร่างแยกก็สูงเกินไปจริงๆ

สถานการณ์เหมือนกับครั้งที่แล้ว

หมาป่าหิมะใช้คอมโบหนึ่งชุด ก็ยังคงลดพลังชีวิตของร่างแยกของหลินโม่ไปได้ไม่ถึงหนึ่งในห้า!

รอเพียงแค่ผลกดขี่วิญญาณ 3 วินาทีสิ้นสุดลง

เลือดเหล็กอู๋ฉิงก็ใช้ [คาถาวงแหวนแสง] ต่อทันที พยายามจะควบคุมศัตรูต่อเนื่องไร้ช่องว่าง เพื่อสร้างโอกาสให้หมาป่าหิมะได้โจมตีอย่างต่อเนื่อง

แต่ยกเว้นท่าไม้ตายที่มีผลล็อกเป้าหมายอัตโนมัติ

สกิลควบคุมอื่นๆ ของพ่อมดทมิฬล้วนต้องใช้การตัดสินใจด้วยตนเอง ซึ่งต้องการระดับสติปัญญาและการควบคุมของผู้เล่นที่สูงมาก

ภายใต้การเสริมพลังของย่างก้าววายุ·ก้าวมายาระดับ SSS หลินโม่ควบคุมร่างแยกด้วยความเร็วสูงสุดที่แทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า หลบการควบคุมจากสกิลคาถาวงแหวนแสง + พันธนาการมรณะของเลือดเหล็กอู๋ฉิงได้

ในพริบตาก็ปรากฏตัวขึ้นหน้าเลือดเหล็กอู๋ฉิงจากระยะ 50 หลา!

ฉัวะ!

ฟาดฟันดาบลงมา

เด็ดขาด

-78354 (คริติคอล)!

ตุ้บ!

เลือดเหล็กอู๋ฉิงผู้มีฉายา “เทพสงครามดวลเดี่ยวไม่เคยพ่ายแพ้” ก็คุกเข่าลงต่อหน้าโม่อีกครั้ง

สังหารในพริบตา!

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นโม่ที่เอาชนะเลือดเหล็กอู๋ฉิง กลายเป็นเจ้าสำนักประลองคนใหม่ของลานประลองภูตผีระดับต้น!”

จากนั้น

ดาบที่สอง!

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นโม่ที่เอาชนะภารกิจเลือดเหล็ก กลายเป็นเจ้าสำนักประลองคนใหม่ของลานประลองภูตผีระดับกลาง!”

ดาบที่สาม!

[ประกาศ]: “ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นโม่ที่เอาชนะศัตรูฟ้าเลือดเหล็ก กลายเป็นเจ้าสำนักประลองคนใหม่ของลานประลองภูตผีระดับสูง!”

สามยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของกิลด์เลือดเหล็ก!

อันดับที่ 31! อันดับที่ 123! อันดับที่ 298 แห่งทำเนียบสวรรค์นครชำระบาป!

ไม่มีใครเลย ที่จะทนได้แม้แต่ดาบเดียว!

เมื่อลานประลองภูตผีทั้งสามแห่งที่ผู้เล่นจากทั่วทุกสารทิศต่างทุ่มสุดตัวก็ยังไม่สามารถตีฝ่าได้ กลับถูกโม่ยึดครองอย่างง่ายดายด้วยสามดาบอีกครั้ง

ทุกคนในสนาม ล้วนถูกฝีมืออันแข็งแกร่งที่ร่างแยกของหลินโม่แสดงออกมา ทำให้ตกตะลึงจนหาที่เปรียบมิได้!

และในตอนนี้ หลินโม่ก็สั่งให้ร่างแยกโอนลานประลองระดับกลางและระดับสูงให้ผู้เล่นของกิลด์เซิ่งซื่อป้องกันตำแหน่ง

ส่วนตัวเองก็กลับไปยังลานประลองระดับต้น

เช่นนี้แล้ว ผู้เล่นคนอื่นก็ไม่สามารถข้ามโม่ไปท้าทายเจ้าสำนักประลองอีกสองคนได้

วิธีเดียวที่พวกเขาจะสามารถเป็นเจ้าสำนักประลองได้ ก็คือการเอาชนะโม่บนลานประลองภูตผีระดับต้น!

จากนั้น ผู้ท้าชิงก็นับไม่ถ้วน

แต่คาดเดาได้เลยว่า ทั่วทั้งสนามไม่มีใครเลย ที่จะสามารถสั่นคลอนตำแหน่งเจ้าสำนักประลองของร่างแยกของหลินโม่ โม่ได้!

แม้แต่ราชาแห่งการดวลเดี่ยวที่ชนะสามสิบครั้งรวดคนก่อน เลือดเหล็กอู๋ฉิง หลังจากท้าทายติดต่อกันสิบครั้ง และถูกสังหารในดาบเดียวอย่างไม่มีข้อสงสัยทั้งหมด ก็ยอมแพ้อย่างสิ้นเชิง

เลือดเหล็กอู๋ฉิงถึงได้ตระหนักได้อย่างสมบูรณ์ว่า: “ฝีมือของฉันกับเขาต่างกันราวฟ้ากับเหว! ต่อให้ท้าทายหนึ่งหมื่นครั้ง ฉันก็ไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่ครั้งเดียว! แม้จะเป็นโชคช่วยก็ตาม!”

“ทำไมถึง... แข็งแกร่งขนาดนี้!”

ในใจของเลือดเหล็กอู๋ฉิงตกตะลึงอย่างยิ่ง

เพราะก่อนหน้านี้ คู่ต่อสู้ที่ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลขนาดนี้ มีเพียงคนเดียว!

“ฝีมือของโม่คนนี้ เทียบเท่ากับโม่โส่วเฉิงกุยเลย!”

“เขาเป็นใครกันแน่?!”

จากนั้น หลินโม่ก็ควบคุมร่างแยก ป้องกันตำแหน่งบนเวที!

ชนะสิบครั้งรวด!

ชนะยี่สิบครั้งรวด!

ชนะห้าสิบครั้งรวด!

ชนะหนึ่งร้อยครั้งรวด!

ผู้ท้าชิงทุกคนที่มา ไม่มีข้อยกเว้น ถูกฟันในดาบเดียวทั้งหมด!

ด้วยพลังที่ไร้เทียมทานอย่างสมบูรณ์ หลินโม่แทบจะครอบงำลานประลองภูตผีทั้งหมด!

ฝีมืออันแข็งแกร่งที่สะท้านโลก ทำให้ผู้เล่นทั่วทั้งสนามยอมศิโรราบ!

ค่อยๆ บรรยากาศของฝูงชนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เป้าหมายของพวกเขา ไม่ใช่ว่าใครจะสามารถเอาชนะโม่ได้อีกต่อไป

แต่เป็น... ใครจะทนดาบเดียวของโม่แล้วไม่ตาย!

“ใครทนดาบเดียวของโม่ได้ ฉันยอมเรียกเขาว่าพ่อบุญธรรม!”

“โหดเกินไปแล้ว! ใครขึ้นไปก็โดนดาบเดียวจอด!”

“นี่มัน ผู้ออกแบบเกมมาเองก็ทนดาบเดียวของเขาไม่ได้หรอกมั้ง?”

“พี่ชายคนนี้ยังไม่ได้อัญเชิญสัตว์เลี้ยงเลยนะ! ถ้าเขาอัญเชิญสัตว์เลี้ยง จะไม่ยิ่งไร้เทียมทานเหรอ!”

“นึกภาพไม่ออกเลยว่าสัตว์เลี้ยงของเทพขนาดนี้จะอยู่ในระดับไหน?!”

“คงจะไม่เหมือนพวกเราที่เป็นสัตว์เลี้ยงพื้นฐานระดับธรรมดาหรอกมั้ง? เทพระดับนี้ อย่างน้อยก็ต้องมีสัตว์เลี้ยงระดับสูง หรืออาจจะเป็นสัตว์เลี้ยงสุดยอดระดับหายากเลยก็ได้!”

“จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เห็นยอดฝีมือระดับนี้ ก็คือครั้งที่แล้ว!”

“พูดได้ดี! ฟังท่านพูด ก็เหมือนได้ฟังท่านพูด!”

……

...

เมื่อโม่สังหารไปทั่วทิศบนลานประลอง เอาชนะผู้ท้าชิงคนแล้วคนเล่า ยังคงป้องกันตำแหน่งสูงบนลานประลองต่อไป

นอกลานประลอง จ้าวหลิงอวิ้นที่อยู่ในฝูงชนที่มุงดู มองดูโม่บนลานประลอง ในแววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างไม่สิ้นสุด!

“เก่งมาก!”

“ถ้าฉันมีฝีมือสักหนึ่งในสิบของเขาก็คงจะดี!”

ข้างๆ จางต่งที่กำลังมองดูฉากนี้อยู่ก็กำหมัดแน่น โกรธจนหน้าแดงมากขึ้น

เขาระบายความโกรธใส่ลูกน้องของตัวเอง: “ขยะ! ไอ้พวกขยะไร้ประโยชน์!”

ความอิจฉาทำให้คนเปลี่ยนไป

จางต่งเป็นคนใจแคบอยู่แล้ว

ตอนนี้ผู้หญิงที่ตัวเองหมายตาไว้ ในสายตามีแต่ภาพของผู้ชายคนอื่น ย่อมทำให้เขาทนไม่ได้

เขาจ้องมองจ้าวหลิงอวิ้นอย่างเหี้ยมเกรียม กัดฟันกรอด

“จ้าวหลิงอวิ้น!”

“แกคอยดูเถอะ! ฉันไม่มีวัน ปล่อยแกไปง่ายๆ แบบนี้แน่นอน!”