(ฟรี) บทที่ 156: เซ็ตพิษร้ายกาจสีทองครบชุด ความสามารถของหนิงซีพุ่งกระฉูด!

[ประกาศ] (นครเพลิงไหล): “ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นโม่โส่วเฉิงกุย หลิวหลี วิญญาณมังกรรัตติกาล วิญญาณมังกรมันฝรั่ง และวิญญาณมังกรจักรพรรดิที่ผ่านดันเจี้ยนเกาะราชันย์อสรพิษ! ในฐานะทีมที่สิบของนครเพลิงไหลที่ผ่านดันเจี้ยนเกาะราชันย์อสรพิษ สมาชิกในทีมทุกคนได้รับรางวัล: เหรียญทอง +1 ชื่อเสียง +10 แพ็คเกจของขวัญใหญ่ผ่านอันดับสิบ +1!”

ในวินาทีที่ประกาศการผ่านดันเจี้ยนครั้งที่สิบดังขึ้น

สำหรับทีมผู้เล่นนับไม่ถ้วนที่กำลังพิชิตดันเจี้ยนเกาะราชันย์อสรพิษอยู่ ก็เหมือนกับว่าตะเกียงดวงสุดท้ายในความมืดก็ได้ดับลง พวกเขาทุกคน ก็ตกสู่ความมืดมิดที่ไม่มีที่สิ้นสุดในทันที!

“โอ้โห รางวัลผ่านอันดับสุดท้ายก็ไม่มีแล้ว!”

“ไม่ใช่ รางวัลดันเจี้ยนสิบรอบทั้งหมดถูกโม่โส่วเฉิงกุยกับหลิวหลีกินเรียบเลยเหรอ? นี่มันจะเวอร์เกินไปแล้ว!”

“ทางการล่ะ? มีคนใช้โปรแกรมโกงก็ไม่จัดการเหรอ? ทางการรีบออกมาจัดการสองคนขี้โกงนี่เร็ว!”

“ถ้าโม่โส่วเฉิงกุยกับหลิวหลีไม่ได้โกง ฉันจะไลฟ์สดกินขี้!”

ในดันเจี้ยน

เมื่อผ่านดันเจี้ยนเกาะราชันย์อสรพิษรอบที่สิบ เวลาก็เป็นห้าโมงเย็นแล้ว!

การต่อสู้ต่อเนื่องยาวนานถึงหกเจ็ดชั่วโมง แม้แต่อาหารกลางวันก็ยังไม่ได้กิน

ในตอนนี้ หลินโม่กับหนิงซีสองคนต่างก็อยู่ในสภาพที่ทั้งเหนื่อยทั้งหิว เหมือนเป็ดตาย!

โครกคราก...

ท้องของหนิงซีก็ร้องขึ้นมาอย่างไม่รักดี

เธอก้มหน้าลง ไม่มีแรง: “หิวจัง...”

หลินโม่พูดว่า: “ไป กลับไปฉันจะพาไปกินของอร่อย!”

เมื่อได้ยินดังนั้น หนิงซีก็ตาเป็นประกาย: “ได้ค่ะ!”

ดังนั้น หลังจากที่นำทีมรอบที่สิบเสร็จ ทั้งสองคนก็บดขยี้ม้วนคัมภีร์กลับเมืองคนละหนึ่งม้วน หายไปจากดันเจี้ยนเกาะราชันย์อสรพิษ

วูบๆ!

แสงสีขาวสองสายสาดส่องลงมา

หลินโม่กับหนิงซี กลับมายังนครเพลิงไหล

ถึงแม้จะหิวจนทนไม่ไหวแล้ว

แต่หลินโม่ก็ยังคงอดทน ตรวจสอบผลประโยชน์ทั้งหมดในกระเป๋า!

ดันเจี้ยนทั้งหมดสิบรอบ

นอกจากรอบแรกที่ได้รับแพ็คเกจของขวัญใหญ่ผ่านครั้งแรกแล้ว

เก้ารอบหลัง หลินโม่ได้รับแพ็คเกจของขวัญใหญ่สามชุดทุกรอบ รวมเป็นแพ็คเกจของขวัญผ่านดันเจี้ยน 27 ชุด!

ตามอันดับการผ่าน มูลค่าของทรัพยากรที่เปิดได้จากแพ็คเกจของขวัญก็ไม่เท่ากัน

จากแพ็คเกจของขวัญใหญ่ผ่านครั้งแรกที่มี 30 เหรียญทอง 100 ดีงู หนังสือสกิล/ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ C

จนถึงแพ็คเกจของขวัญใหญ่ผ่านอันดับสิบที่มี 3 เหรียญทอง 10 ดีงู หนังสือสกิล/ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ E!

ผลประโยชน์ของแพ็คเกจของขวัญแต่ละระดับ ลดลง 10%

แต่ เมื่อเปิดแพ็คเกจของขวัญทั้งหมด ก็ทำให้หลินโม่ได้รับเหรียญทองมาทั้งหมด 435 เหรียญ!

หนังสือสกิลระดับ C 3 เล่ม; ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ C 2 ม้วน!

หนังสือสกิลระดับ D 5 เล่ม; ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ D 4 ม้วน!

หนังสือสกิลระดับ E 7 เล่ม; ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับ E 7 ม้วน!

……

ข้างต้นเหล่านี้รวมกัน หากคำนวณเป็นมูลค่าในตลาดเป็นเงินหยวน ก็จะเท่ากับ...

6 ล้าน+!

หลินโม่ที่คำนวณตัวเลขนี้ออกมา ก็รู้สึกฮึกเหิมอย่างยิ่ง

จริงๆ แล้ว นี่ก็เป็นแค่ดันเจี้ยนธรรมดาๆ

ถึงแม้จะมีมูลค่าไม่น้อย แต่ผลประโยชน์ส่วนตัวก็ไม่น่าจะสูงขนาดนี้!

เพียงแต่ว่าทางการคำนวณแล้วคำนวณอีก ไม่คาดคิดเลยว่ารางวัลผ่านดันเจี้ยนที่พวกเขาตั้งไว้เดิมทีสามารถให้ผู้เล่นได้ห้าสิบคนเกือบทั้งหมดถูกหลินโม่กินเรียบ!

บางคนถึงกับไม่ได้ซดน้ำแกงสักคำ!

นอกจากทรัพยากรข้างต้นแล้ว

ดีงูที่ดรอปจากการฆ่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยน และที่เปิดได้จากแพ็คเกจของขวัญใหญ่ผ่านดันเจี้ยน รวมกันแล้วเกือบ 5000 อัน!

พูดได้เลยว่าไม่เกินจริง:

กิลด์ยุคโกลาหลหนึ่งหมื่นคนแบ่งออกเป็นสองพันทีมลงดันเจี้ยนพร้อมกัน แค่อัตราการดรอปของดีงู 1% ก่อนที่จะผ่านดันเจี้ยน ภายในห้าชั่วโมง พวกเขารวมกันเกรงว่าจะยังดรอปดีงูได้ไม่มากขนาดนี้!

จริงๆ แล้ว มูลค่าของดีงูเหล่านี้ สูงกว่าเหรียญทอง หนังสือสกิล และม้วนคัมภีร์เวทมนตร์เหล่านั้น

แต่หลินโม่กลับไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นำดีงูทั้งหมดไปใช้อัปเกรดเซ็ตพิษร้ายกาจให้หนิงซี!

ถ้าไม่มีหนิงซี แค่หลินโม่คนเดียว การที่จะได้ระดับการประเมินสมบูรณ์แบบของดันเจี้ยน คงจะยาก

เพราะมีหนิงซีช่วย ก็ยังใช้เวลา 28 นาทีเฉียดฉิวผ่านแบบสมบูรณ์แบบ!

และถ้าหากต่ำกว่าระดับสมบูรณ์แบบ

การผ่านด้วยระดับการประเมินยอดเยี่ยม โอกาสที่การฆ่างูพิษในภายหลังจะดรอปดีงูมีเพียง 30%!

หมายความว่าผลประโยชน์จากดีงูสุดท้าย จะลดลง 70% จากตัวเลขที่ได้มาในตอนนี้!

“ผ่านเกาะราชันย์อสรพิษแล้ว สถานีต่อไปคือบึงพิษร้ายกาจ”

“ในฐานะดันเจี้ยนเลเวล 36 ความท้าทายในความยากของบึงพิษร้ายกาจสูงกว่าเกาะราชันย์อสรพิษมาก!”

“ตอนนี้ฉันไม่มีช่องว่างให้พัฒนาได้มากแล้ว สถานีต่อไป ต้องพึ่งพาพลังของเธอทั้งหมดแล้ว!”

หนิงซีมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของหลินโม่ที่มีต่อตัวเอง พยักหน้า แล้วพูดอย่างหนักแน่น: “ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ!”

ดังนั้น ดีงูห้าพันอันก็ถูกทุ่มเข้าไปทั้งหมด

ซู่ๆๆๆ!

แสงสีทองกระพริบเป็นระลอก

อุปกรณ์พิษร้ายกาจทั้งแปดชิ้นบนตัวของหนิงซี ในที่สุดก็ถูกอัปเกรดเป็นคุณภาพสีทองทั้งหมด!

ในสภาพที่การจัดวางอุปกรณ์เหมือนกันทุกประการ

การเติบโตของพลังโจมตีของนักเวทโดยธรรมชาติแล้วสูงกว่านักธนู

ในตอนนี้หนิงซีที่เป็นเพียงนักเวทฝึกหัดเลเวล 26 ค่าพลังโจมตีของเธอก็แซงหน้าหลินโม่ที่เป็นนักธนูวิญญาณเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองเลเวล 33 ไปแล้ว ถึงระดับ 1900 แต้มอย่างน่าทึ่ง!

“ซี้ด...”

“พลังโจมตินี้ เมื่อใช้ร่วมกับผลความเสียหายสิบเท่าจากพรสวรรค์ของเธอ ตีคนคงจะเจ็บมากเลยสินะ?”

ทันทีที่หลินโม่พูดจบ

ทันใดนั้นหนิงซีก็คว้าคทาเวทขึ้นมา แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ให้หลินโม่: “พี่หลินโม่คะ อยากจะลองดูไหมคะ?”

หลินโม่รู้สึกเย็นสันหลังวาบ: “อย่าล้อเล่นสิ...”

อุปกรณ์จัดเต็มแล้ว

หลินโม่จึงเลือกหนังสือสกิลระดับสูงต่างๆ ที่ได้จากดันเจี้ยนมา มีวิชาลูกไฟระดับ C ของนักเวท วิชาเฮอริเคนระดับ D และเวทหอกน้ำแข็งระดับ D ให้หนิงซีเรียน

วิชาลูกไฟระดับ C ของนักเวทปกติ มีความเสียหายเวท 200%

ส่วนวิชาลูกไฟระดับ C ของหนิงซี มีความเสียหาย 2000%!

เทียบเท่ากับความเสียหายของเหมันต์·กรงเล็บเยือกแข็งระดับ SSS ของหลินโม่สามครั้ง!

เมื่อใช้ร่วมกับพลังโจมตี 1900+

……

หลินโม่ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า วิชาลูกไฟหนึ่งครั้งของเธอ จะสามารถทำความเสียหายที่น่าสะพรึงกลัวได้กี่แต้ม...

เมื่อได้สติกลับมา หลินโม่ก็พูดว่า: “ไป ฉันเลี้ยงหม้อไฟ!”

“ค่ะ!”

ขณะที่พูด ทั้งสองคนก็ออฟไลน์ ณ ที่เดิม

ในขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง

เมืองหลักระดับสามของเผ่ามนุษย์ นครเหมันต์วายุ

เมื่อหลิงเสวี่ยได้รับความช่วยเหลือจากสมาชิกหลักที่แข็งแกร่งที่สุดสี่คนของกิลด์ ทำภารกิจที่เจ้าเมืองมอบหมายซึ่งมีความยากสูงถึงสี่หลักสำเร็จ และซ่อมแซมห้องเก็บของใต้ดินได้สำเร็จ

ก็ได้รับกุญแจห้องเก็บของใต้ดินมาจากตัวเจ้าเมืองได้อย่างราบรื่น

เมื่อเข้าไปในห้องเก็บของใต้ดิน เธอก็พบหินคริสตัลที่ส่องประกายแสงสีฟ้าเย็นอยู่ในห้องเก็บของใต้ดินที่ร้างมานานนี้จริงๆ!

“บ้าเอ้ย!เป็นผลึกเหมันต์จริงๆ เหรอ?!”

นักเวทชายที่แผ่ออร่าสง่างามไปทั่วร่าง [อาณาจักรเทพ·ตงหวางไท่อี้] พูดอย่างตกตะลึง

อีกสามคนที่เหลือ นอกจากความประหลาดใจแล้ว ก็ยังมองใครบางคนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

“หลายวันนี้พวกเราแทบจะพลิกแผ่นดินนครเหมันต์วายุหาก็ยังไม่เจอเบาะแสใดๆ เลย โม่โส่วเฉิงกุยคนนั้น รู้ได้อย่างไรว่าผลึกเหมันต์ซ่อนอยู่ในห้องเก็บของใต้ดินนี้? เขาไม่ใช่ผู้เล่นจากนครเหมันต์วายุของเราด้วยซ้ำ!”

ทันทีที่อัศวินชายร่างสูงใหญ่กำยำ โครงหน้ชัดเจน [อาณาจักรเทพ·เอ้อหลางเจินจวิน] พูดจบ

นักบวชสาวหน้าเด็ก [อาณาจักรเทพ·หนี่ว์วา] ที่ตัวไม่สูง แต่หุ่นดีมาก โดยเฉพาะหน้าอกที่อวบอิ่มจนทำให้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคอแห้งผาก พูดด้วยใบหน้าที่คลั่งไคล้: “ได้ข่าวว่าโม่โส่วเฉิงกุยผ่านดันเจี้ยนเกาะราชันย์อสรพิษระดับสมบูรณ์แบบสิบครั้งติดต่อกันเลยนะ! เขาคนเดียวก็คว้าเอารางวัลอันดับทั้งหมดของดันเจี้ยนนี้ไปเลย! เก่งเกินไปแล้ว!”

นักรบ [อาณาจักรเทพ·ฉีเทียนต้าเชิ่ง] ที่สายตาเฉียบคม มีออร่าที่ไม่ธรรมดา กอดอก แล้วพูดอย่างครุ่นคิด: “ดูท่าแล้วโม่โส่วเฉิงกุยคนนี้ ไม่เพียงแต่มีความสามารถที่เหนือชั้น แต่ฐานะก็ยังไม่ธรรมดา มีของดีอยู่จริงๆ!”

หลิงเสวี่ยถือผลึกเหมันต์ไว้ราวกับได้สมบัติล้ำค่า

แล้วก็สั่งการสี่คนที่อยู่ข้างหลังทันที: “ไป เชิญโม่โส่วเฉิงกุยเข้าร่วมกิลด์อย่างจริงใจ!”

“ตราบใดที่เขายอมเข้าร่วมกิลด์อาณาจักรเทพของเรา ก็เลื่อนตำแหน่งให้เขาเป็น K7 ทันที!”

สองสามคนทำหน้าเหลือเชื่อ

อาณาจักรเทพ·ตงหวางไท่อี้: “ว้าวคนนี้! เพิ่งจะเข้ามาใหม่ ก็ได้ K7 เลย เท่าเทียมกับพวกเรารุ่นบุกเบิกเลยเหรอ?”

อาณาจักรเทพ·หนี่ว์วา: “ดูเหมือนบางคนจะไม่พอใจนะ? เป็นอะไรไป กลัวว่าเขาจะมาเบียดนายไปอยู่ K6 เหรอ?”

อาณาจักรเทพ·เอ้อหลางเจินจวิน: “KPI ของตงหวางเดือนนี้ยังไม่เสร็จเลยนะ ก็กดดันอยู่แล้ว อย่าไปแกล้งเขาเลย เดี๋ยวสภาพจิตใจพังแล้วจะระเบิดตรงนั้น”

อาณาจักรเทพ·ตงหวางไท่อี้: “ไอ้หมาตาย ไปให้พ้น!”

อาณาจักรเทพ·ฉีเทียนต้าเชิ่ง: “จึ๊ สุภาพบุรุษจอมปลอม”

อาณาจักรเทพ·หนี่ว์วา: “เอิ๊กๆๆๆ...”

……

...