บทที่ 31: ชุดทองทั้งตัวอันดับหนึ่งบนอันดับสวรรค์! จะฆ่าให้ของดรอปยังไง?

วูม!

บนหัวของหลินโม่,ฝ ID ที่เคยซ่อนไว้ ปรากฏขึ้นเป็นตัวอักษรสีแดงเลือดในทันที ทุกคนในที่นั้นราวกับถูกฟ้าผ่า!

“โม่...โม่โส่วเฉิงกุย? เขาคือโม่โส่วเฉิงกุยอันดับหนึ่งบนอันดับสวรรค์เหรอ!?”

“พระเจ้า! ฉันยังนึกว่าเขาเป็นมือใหม่ ไม่คิดว่าเขาจะเป็นเทพอันดับหนึ่งของหมู่บ้านมือใหม่ของเรา!!”

ในขณะเดียวกัน ผู้เล่นกิลด์ไล่ตามลมในสนามเมื่อเห็นตัวตนของหลินโม่ชัดเจน ก็ยิ่งตกใจจนขาสั่น

เพราะพวกเขารู้ดีว่า: ตัวเองไปมีเรื่องกับเทพที่ระดับของพวกเขา ไม่มีทางจะไปสู้ได้!

“นี่...นี่...นี่แม่งทำไมไม่มีใครจำโม่โส่วเฉิงกุยได้เลยวะ?”

“ผมก็อยากจะถามเหมือนกัน! ไม่มีใครจำได้เลยเหรอว่าเขาคืออันดับหนึ่งบนอันดับสวรรค์? ผมเพิ่งจะเยาะเย้ยเขาว่าเป็นไอ้ขยะ! ไม่รู้ว่าเขาได้ยินรึเปล่า ถ้าได้ยินผมจบเห่แน่...”

“เชี่ย! ว่ากันว่าโม่โส่วเฉิงกุยคนนี้ แม้แต่หวังจวินเจี๋ยเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหนิงอันยังกลัวเขา! คนที่แม้แต่หวังจวินเจี๋ยก็ยังไม่กล้ามีเรื่องด้วย พวกเรา...บ้าเอ๊ย! จบแล้ว!”

ลูกน้องต่างพากันตื่นตระหนก

มีเพียงฉินเฟิงที่ไม่สติแตก

เป็นเพราะไม่กลัวเหรอ?

ไม่, กลัวแน่นอน

เพราะโชว์รูมรถยนต์ 4S ของบ้านเขาเมื่อเทียบกับหวังจวินเจี๋ยที่รวยล้นฟ้า เทียบไม่ได้แม้แต่ขนหน้าแข้งเส้นเดียวของเขา

คนที่แม้แต่หวังจวินเจี๋ยยังกลัว เขาจะไม่กลัวได้ยังไง?

แต่!

ในสถานการณ์เช่นนี้, เขาลงจากหลังเสือไม่ได้

ต่อให้กลัว ก็ต้องสู้!

มิฉะนั้นก็จะเสียหน้าต่อหน้าแสงจันทร์ในใจของเขาซูหยิงเซี่ย!

ฉินเฟิงกัดฟัน ชี้ไปที่หลินโม่แล้วตะโกน: “บุก! ฆ่ามันให้ของดรอป!”

ลูกน้องต่างพากันงงงวย

“ลูกพี่ เอาจริงเหรอครับ?”

“อันดับหนึ่งบนอันดับสวรรค์นะ...จะฆ่าให้ของดรอปได้ยังไง?”

“ที่หนึ่งแล้วยังไง?” ฉินเฟิงแค่นเสียงเย็นชา: “เขามีแค่คนเดียว, เรามีกันเยอะขนาดนี้ จะไปกลัวอะไร!”

“บุกให้หมด! ตายครั้งหนึ่งชดเชยให้ห้าร้อยหยวน!”

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ผู้เล่นไล่ตามลมถึงได้มีความกล้าขึ้นมา

“ห้าร้อยหยวนนะ!”

“ตายก็ตาย! เพื่อเงิน พี่น้อง สู้โว้ย!”

“บุก!!”

ไม่ใช่ทุกคนจะรวยเหมือนหวังจวินเจี๋ย

แต่การชดเชยห้าร้อยหยวนสำหรับการตายหนึ่งครั้ง สำหรับคนทั่วไปแล้ว ถือว่าไม่น้อยเลย!

ดังนั้น ท่ามกลางเสียงโห่ร้องที่ดังไปทั่ว

ผู้เล่นกิลด์ไล่ตามลมหลายสิบคน ก็กรูกันเข้ามาหาหลินโม่อย่างเกรี้ยวกราด!

“หาที่ตาย”

สายตาของหลินโม่เย็นชาลง

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

อาศัยค่าความว่องไวอันน่าทึ่งที่สูงถึง 182 แต้ม ยิงสี่ดอกในหนึ่งวินาที

ความเสียหายคริติคอลสี่หลักที่สูงมาก ระเบิดขึ้นในกลุ่มศัตรู

ทุกคนที่ถูกหลินโม่โจมตี หลอดเลือดทั้งหมดกลายเป็น 1 แต้ม!

เห็นได้ชัดว่า ถ้าไม่ใช่เพราะหลินโม่เปิดล็อกเลือด พวกเขาคงตายกันหมดแล้ว

และการที่หลินโม่เปิดล็อกเลือด ก็ไม่ใช่เพราะความเมตตา

แต่เป็นเพราะเขาไม่อยากติดค่าบาปมากเกินไป!

เก๊กเท่ชั่วครู่ แต่ผลที่ตามมาหนักหนาสาหัส!

หลินโม่ไม่อยากเสียเวลาไปกับการฟาร์มค่าบาปที่ไร้ความหมายอีกแล้ว

ก่อนเลเวล 10 คือการบดขยี้ด้วยค่าสถานะล้วนๆ

ในชั่วพริบตา ผู้เล่นกิลด์ไล่ตามลมเลเวล 6-7 หลายสิบคน, ทั้งหมดก็มีหลอดเลือดเหลือ1 ล้มระเนระนาดอยู่บนพื้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

ฉากนี้ ทำให้ผู้เล่นที่เดินผ่านไปมาโดยรอบเห็นแล้วถึงกับสงสัยในชีวิต

ส่วนหลินโม่ก็ก้าวข้ามฝูงชน เดินเข้าไปใกล้ฉินเฟิงทีละก้าว

ในตอนนี้ ฉินเฟิงถึงได้รู้สึกถึงความกลัว และความหวาดหวั่น

“หลินโม่! แก...แกคอยดู!”

“บัญชีแค้นนี้ ครั้งหน้าฉันจะมาคิดบัญชีกับแก!”

พูดคำขู่เสร็จ ฉินเฟิงก็หันหลังกลับแล้ววิ่งหนีทันที

แต่ เหยื่อที่ถูกหลินโม่หมายตาไว้ การจะหลบหนี ยากยิ่งกว่าการปีนขึ้นสวรรค์

ฟิ้ว

หลินโม่ยิงธนูจากระยะไกล โดนฉินเฟิงอย่างแม่นยำ และทะลุร่างของเขาทันที

ความเสียหายคริติคอลสูงถึง 1132 แต้ม ทำให้หลอดเลือดที่เต็มเปี่ยมของฉินเฟิง ลดลงเหลือ 1 แต้มในทันที

ฉินเฟิงยังไม่ทันได้ลุกขึ้นจากพื้น

เท้าข้างหนึ่งก็เหยียบลงบนใบหน้าของเขาแล้ว!

“ใครคือไอ้ขยะ?”

ฉินเฟิงเห็นได้ชัดว่าไม่ยอม: “หลินโม่ แม่แกสิ...”

ตุ้บ!

ฉินเฟิงพูดยังไม่ทันจบ หลินโม่ก็เตะเขาไปไกลหลายเมตร!

ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก!

ยิงธนูหลายดอกติดต่อกันเข้าที่ต้นขา! ท้อง! หน้าอกของฉินเฟิง!

ฉินเฟิงเจ็บปวดจนร้องโหยหวนเหมือนหมูถูกเชือด

“ใครคือไอ้ขยะ?”

วูม!

ภายใต้การควบคุมของหลินโม่ อุปกรณ์ทั้งหมดบนร่างกาย, ก็พลันระเบิดแสงสีทองเจิดจ้าออกมา!

รอบๆ พลันมีเสียงอุทานดังขึ้น:

“บ้าเอ๊ย! ชุดทองทั้งตัว!!”

“พระเจ้า!!!”

“ผม...ผมเองคือไอ้ขยะ!” ฉินเฟิงที่ตาซ้ายถูกยิงจนบอด เลือดไหลไม่หยุด ก็ไม่มีความแข็งกร้าวเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป ร้องไห้อ้อนวอนหลินโม่: “พี่...พี่โม่! ยกโทษให้ผมเถอะพี่โม่ ผมมันขยะ! ผมมันไอ้ขี้ขลาด!”

หลินโม่ก็เหยียบลงบนหน้าของฉินเฟิงอีกครั้ง

“ผู้หญิงของฉัน แกก็กล้าแตะต้องเหรอ?”

“ผมผิดไปแล้วพี่โม่! พี่โม่ยกโทษให้ผมเถอะ! ผมไม่กล้าอีกแล้ว!!”

“คุกเข่า, คำนับ!” หลินโม่สั่งเสียงดัง

ผู้เล่นกิลด์ไล่ตามลมรอบๆ เมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งบนอันดับสวรรค์ที่สวมชุดเทพสีทองระดับสูงสุดทั้งตัว, ใครจะกล้าไม่ทำตาม

ไม่ว่าชายหรือหญิง หลายสิบคนทั้งหมดก็คุกเข่าคำนับให้หลินโม่!

รวมถึงฉินเฟิง!

“ครั้งนี้ เห็นแก่ท่าทีที่ดีของพวกแก”

สายตาเย็นชาของหลินโม่กวาดผ่านผู้เล่นไล่ตามลม

“ไสหัวไป!”

พร้อมกับเสียงตะคอกเบาๆ ของหลินโม่

ฉินเฟิงก็รีบพาลูกน้อง หนีไปอย่างน่าสมเพช

ในตอนนี้ ฝูงชนที่มุงดูอยู่รอบๆ ก็เดือดพล่าน

“นี่คือความสามารถของอันดับหนึ่งบนอันดับสวรรค์เหรอ? แข็งแกร่งมาก!”

“คนเดียวล้มได้หลายสิบคน! ซี๊ด...ไม่น่าแปลกใจที่ได้ยินว่าแม้แต่หวังจวินเจี๋ยเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหนิงอันก็ยังสู้เขาไม่ได้!”

“บ้าจริง! เมื่อกี้ตอนที่ตัวเขาเปล่งแสงสีทองออกมา ฉันรู้สึกขนลุกไปทั้งตัวใครจะเข้าใจ! นั่นมันคือฉากในฝันของฉันเลย! สุดยอดมาก!!!”

“พี่ชายโม่โส่วเฉิงกุยเก่งจังเลย! ทั้งสูงทั้งหล่อ ตรงสเปกฉันเป๊ะ! ถ้าฉันมีแฟนแบบนี้ก็ดีสิ!”

……

...

ในขณะเดียวกัน ซูหยิงเซี่ยที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ในดวงตาอันล้ำลึกราวกับดวงดาว ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

ในใจของเธอ เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

“เขา...เขาคือหลินโม่จริงๆ เหรอ?”

“เมื่อก่อนเขาไม่ใช่ว่าขี้ขลาด ไร้ความสามารถเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงได้เก่งกาจขนาดนี้??”

เห็นได้ชัดว่าในใจของซูหยิงเซี่ย ภาพลักษณ์ของหลินโม่ที่เธอมี ยังคงหยุดอยู่ที่ช่วงมหาวิทยาลัย

สุดสัปดาห์ไปเที่ยวด้วยกัน โดนแย่งที่นั่งก็ยอม ถึงจะโดนรังแกแต่ก็ต้องไปขอโทษอีกฝ่าย

โดยหารู้ไม่ว่าหลินโม่ในตอนนั้น ไม่ใช่เพราะความอ่อนแอ, แต่เป็นการปกป้องซูหยิงเซี่ย เพราะเขารู้ดีถึง “หลักการที่ผู้มีความสุขต้องยอมถอย”!

หลินโม่หันกลับมา, ก็สบตากับสายตาที่ตกตะลึง และไม่อยากจะเชื่อของซูหยิงเซี่ย

ในใจของหลินโม่เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจอย่างแรงกล้า

เพราะนี่ คือสิ่งที่เขาอยากจะเห็นที่สุด!

เขาต้องการให้ซูหยิงเซี่ยเห็นว่า: ตัวเขาในตอนนี้ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว!

เขาที่เคยถูกเธอบอกเลิก ตอนนี้กลายเป็นบุคคลที่เธอสูงเกินเอื้อม!

เมื่อเห็นว่าเป้าหมายสำเร็จแล้ว

หลินโม่ก็ซ่อนเอฟเฟกต์อุปกรณ์ แล้วพูดกับซูหยิงเซี่ยที่กำลังยืนอึ้งอยู่ว่า: “ไปกันเถอะ”

“จะพาไปเก็บเลเวล”

“อื้อ, ได้!” ซูหยิงเซี่ยได้สติกลับมา แล้วรีบตามหลินโม่ไป

……

...

หลังจากเรื่องนี้ เมื่อซูหยิงเซี่ยเห็นความสามารถของหลินโม่แล้ว ดูเหมือนจะยิ่งอยากจะพิสูจน์ น้ำหนักและตำแหน่งของตัวเองในใจของหลินโม่มากขึ้น

ระหว่างทาง

ซูหยิงเซี่ยก็จงใจพูดกับหลินโม่ว่า: “หลินโม่ ฉินเฟิงเป็นคนมาหาฉันเอง! เขาบอกว่าเขาชอบฉัน อยากให้ฉันเป็นแฟนเขา, แต่ฉันปฏิเสธไปแล้ว!”

“เขาเป็นอันดับสิบของอันดับสวรรค์นะ! และในชีวิตจริงก็เป็นเจ้าของโชว์รูมรถยนต์ 4S!”

ขณะที่พูด, ซูหยิงเซี่ยก็จ้องมองหลินโม่, เธออยากจะเห็นแววตาหึงหวงจากดวงตาของหลินโม่อย่างยิ่ง

ทว่า หลินโม่ไม่หวั่นไหวเลยสักนิด เพียงแค่พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า: “อ้อ”

“แค่...อ้อ?” ซูหยิงเซี่ยงงงวย: “หลินโม่ นายไม่มีอะไรจะพูดอีกเหรอ? ฉันเพื่อนายแล้ว ปฏิเสธผู้ชายที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ไปนะ!”

หลินโม่พูดอย่างไม่ใส่ใจ: “ในเมื่อเขายอดเยี่ยมขนาดนั้น เธอก็ไปคบกับเขาสิ”

ซูหยิงเซี่ยไม่คาดคิดเลยว่าหลินโม่จะพูดแบบนี้

เธอก้มหน้าแล้วพูดอย่างเศร้าใจ: “ฉันก็แค่อยากให้นายสนใจฉันบ้าง...”

หลินโม่หันกลับมา, ยิ้มอย่างชั่วร้าย: “ได้สิ คืนนี้มาหาฉันที่บ้าน, ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าฉันสนใจเธอมากขนาดไหน!”

ซูหยิงเซี่ยทั้งโกรธทั้งอาย: “หลินโม่! นาย!!!”

คิดอีกที  ซูหยิงเซี่ยก็นึกขึ้นมาได้: “ว่ากันว่าร่างกายของคนเราไม่โกหก ในเมื่อหลินโม่ชอบร่างกายของฉันมากขนาดนี้ งั้นแสดงว่าเขาก็ต้องรักฉันมากแน่ๆ!”

“ใช่แล้ว! เขาก็แค่แกล้งทำเป็นไม่สนใจเท่านั้นเอง!”

ปลอบใจตัวเองเช่นนี้ อารมณ์ของซูหยิงเซี่ยก็ดีขึ้นมาก

ต่อจากนั้น ทั้งสองคนก็เดินทางไปโดยไม่มีคำพูดอะไรอีก

ตรงไปยังด่านเงามืด Lv10

ที่นี่ คือสถานที่รวบรวมวัตถุดิบในการสร้างมงกุฎเงินไหลอย่างหนึ่ง: อัญมณีแสงเงิน!

ในพื้นที่ด่านอันกว้างใหญ่ มีนักรบมนุษย์หมาป่าที่สวมเกราะสีเงิน, ถือมีดพร้าเดินไปมาอยู่ทั่วทุกหนแห่ง

พวกมันคือมอนสเตอร์เลเวล 10: หมาป่าเกราะเหล็ก

โดยการสังหารพวกมัน ก็จะได้รับอัญมณีแสงเงิน

หลินโม่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกธนูทองผู้กล้าขึ้นทันที

“เริ่มได้!”