บทที่ 24: แหวนอัคคีระดับ 2, สร้างสำเร็จ!

“เชี่ย! เผาผลาญสกิลจริงๆ!”

“ไม่คิดว่าจะเรียกออกมาได้จริงๆ? ฮ่าฮ่าฮ่า!”

หลินโม่ดีใจจนเนื้อเต้น ตรวจสอบเอฟเฟกต์พรสวรรค์หลังจากเลื่อนขั้น

เพลิงวิญญาณ (พรสวรรค์ระดับ SSS หนึ่งเดียว·ขั้นที่สอง):

คำอธิบาย: เผาผลาญวิญญาณ ปลดปล่อยเพลิงวิญญาณ สามารถเผาผลาญสรรพสิ่งในโลกหล้า และเปลี่ยนเป็นพลังแห่งวิวัฒนาการให้ผู้ครอบครองพรสวรรค์ใช้งาน...

เอฟเฟกต์ 1: เผาผลาญอุปกรณ์ (ปล่อยเพลิงวิญญาณเพื่อเผาผลาญอุปกรณ์ จะได้รับแต้มวิวัฒนาการอุปกรณ์ตามระดับและขั้นของอุปกรณ์ เพื่อใช้ในการวิวัฒนาการอุปกรณ์)

เอฟเฟกต์ 2: เผาผลาญสกิล (ปล่อยเพลิงวิญญาณเพื่อเผาผลาญสกิล จะได้รับแต้มวิวัฒนาการสกิลตามคุณภาพของสกิล เพื่อใช้ในการวิวัฒนาการสกิล)

เอฟเฟกต์ 3: ยังไม่ปลดล็อก (จะปลดล็อกเมื่อเพลิงวิญญาณไปถึงขั้นที่สาม)

เงื่อนไขการเลื่อนขั้น: 500 แต้มชื่อเสียง

หมายเหตุ: อุปกรณ์และสกิลที่ผ่านการวิวัฒนาการแล้วจะเข้าสู่สถานะผูกมัด ไม่สามารถดรอปและไม่สามารถซื้อขายได้

……

...

เมื่อนึกถึงว่าในตอนนี้ ในกระเป๋ากำลังมีหนังสือสกิลระดับ E โปรยพิษ และระดับ D ยิงสองนัดต่อเนื่องอยู่

หลินโม่ก็หยิบมันออกมาทันที

แล้วทดสอบทั้งการวิวัฒนาการและการเผาผลาญ

ติ๊ง~ การวิวัฒนาการหนังสือสกิลระดับ E โปรยพิษ, ต้องใช้แต้มวิวัฒนาการสกิล 1 แต้ม, แต้มวิวัฒนาการสกิลที่มีอยู่ไม่เพียงพอ, ไม่สามารถวิวัฒนาการได้!

ติ๊ง~ การเผาหนังสือสกิลระดับ E โปรยพิษ, จะได้รับแต้มวิวัฒนาการสกิล 1 แต้ม, ต้องการเผาหรือไม่?

“ดูเหมือนว่า, จะเหมือนกับรูปแบบการวิวัฒนาการของอุปกรณ์ไม่มีผิด!”

หลินโม่ดีใจอย่างยิ่ง

เพราะแบบนี้, ก็หมายความว่า...

“สามารถใช้การเผาสกิลขยะเพื่อรับแต้มวิวัฒนาการ, มาวิวัฒนาการสกิลระดับ SSS ที่เขาต้องการได้จริงๆ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

“สะใจ! สะใจจริงๆ!!”

หลินโม่รักพรสวรรค์เพลิงวิญญาณนี้จนแทบบ้า!

เขาที่ในชาติก่อนอยู่ในโลกเทพพยากรณ์มาสองปี, สูงสุดก็เคยได้สัมผัสแค่สกิลระดับ C, ตอนนี้อดใจรอไม่ไหวที่จะเปลี่ยนอาชีพให้สำเร็จ, แล้วไปลิ้มลองรสชาติของสกิลระดับ SSS!

หลินโม่เดินไปยังพื้นที่ล่ามอนสเตอร์เลเวล 10 ค่ายมรณะอย่างสบายๆ, แล้วก็เริ่มฟาร์มมอนสเตอร์เลเวล 10 ข้างใน: ก็อบลินมรณะ!

หลังจากฆ่าก็อบลินไปสามตัว, ซ้อนทับเอฟเฟกต์ความกล้าหาญจนครบสามชั้น, พลังโจมตีของหลินโม่ก็มาถึงจุดสูงสุด: 476!

ต่อจากนั้น

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

ยิงดอกเดียวทำดาเมจคริติคอล 700+, ฆ่าก็อบลินทีละตัวได้อย่างสบายๆ!

ก่อนที่จะเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ, แม้ว่าเลเวลของผู้เล่นจะไม่สามารถเกิน 10 ได้, แต่ค่าประสบการณ์ที่ได้รับสามารถสะสมได้

ค่าประสบการณ์ 200 แต้มจากการฆ่าก็อบลินหนึ่งตัว, ทำให้หลอดค่าประสบการณ์ของหลินโม่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน, เขาก็ฆ่าก็อบลินครบ 30 ตัวตามที่ภารกิจกำหนดแล้ว

แต่ว่า, หลินโม่ไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น, แต่ยังคงยิงฆ่าก็อบลินต่อไป!

เพราะจากความทรงจำในชาติก่อน, เขาจำได้ว่า: บนตัวของอาจารย์ประจำอาชีพในหมู่บ้านมือใหม่, ก็มีโอกาสซ่อนอยู่เช่นกัน!

หลินโม่พึมพำ: “ถ้าจำไม่ผิด, ผู้เล่นสามคนแรกที่ระดับค่าความชอบกับอาจารย์ถึงระดับ 1, จะได้รับรางวัลช่องสกิลเพิ่มเติม!”

“อันดับหนึ่งจะได้รับช่องสกิลถาวร 3 ช่อง, อันดับสอง 2 ช่อง, อันดับสาม 1 ช่อง!”

ในโลกเทพพยากรณ์, ผู้เล่นต้องใช้ช่องสกิลในการเรียนรู้สกิล

สกิลระดับ E หนึ่งสกิลใช้ 1 ช่องสกิล, สกิลระดับ D ใช้ 2 ช่องสกิล, สกิลระดับ C ใช้ 3 ช่องสกิล, เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ...

และทุกๆ 3 เลเวลที่ผู้เล่นอัป, จะสามารถปลดล็อกได้เพียง 1 ช่องสกิลเท่านั้น

โดยปกติแล้ว ผู้เล่นเลเวล 10 ที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพเสร็จ จะมีเพียง 4 ช่องสกิล และสำหรับพวกเขาแล้วจะเพียงพอ

แต่หลินโม่ไม่เหมือนกัน

เขาสามารถใช้วิวัฒนาการด้วยเพลิงวิญญาณ, สร้างสกิลระดับ SSS ขึ้นมาได้!

และจำนวนช่องสกิลที่สกิลระดับ SSS หนึ่งสกิลต้องใช้, ก็สูงถึง 8 ช่อง!

และเป้าหมายของหลินโม่ไม่ใช่แค่สกิลระดับ SSS เพียงสกิลเดียว

แต่คือสกิลทั้งหมดต้องเป็นระดับ SSS!

ดังนั้น, หลินโม่ต้องคว้ารางวัลช่องสกิลเพิ่มเติมจากอาจารย์คนนี้มาให้ได้

อย่างน้อยก็ต้องรับประกันว่าในช่วงแรกจะมีพื้นที่สำหรับเรียนรู้สกิลระดับ SSS หนึ่งสกิล

มิฉะนั้น มันจะน่าอายหากเมื่อถึงเวลาที่วิวัฒนาการสกิลระดับ SSS ออกมาแล้ว แต่ไม่สามารถใช้มันได้!

ดังนั้น, ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด

ร่างอันโดดเดี่ยวของหลินโม่, เดินเตร็ดเตร่ไปในค่ายที่มืดมิด...

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่หลิงเซียวนำวัตถุดิบที่หลินโม่ให้มาทั้งหมดไปส่ง, และใช้ 30 แต้มชื่อเสียงของตัวเองให้อาจารย์ช่างตีเหล็กหลี่ลี่เริ่มสร้างแหวนอัคคีแล้ว

ก็โพสต์ข้อความ “ช่วยตีมอนสเตอร์หัวหน้าฟรี, ไม่ต้องมีค่าตอบแทน” ในช่องแชทต่อไป

ผ่านพรสวรรค์ระดับ A หยกศิลาแหลกสลาย ทุกครั้งที่ฆ่ามอนสเตอร์ระดับหัวหน้า ก็จะได้รับค่าประสบการณ์มหาศาล

นี่คือเคล็ดลับที่หลิงเซียวสามารถรักษาระดับของตัวเองให้อยู่ในสามอันดับแรกของอันดับสวรรค์ได้ โดยไม่ต้องมีลูกน้องช่วยตีมอนสเตอร์เก็บเลเวล และไม่ต้องไปทำภารกิจ!

และเมื่อหลิงเซียวกลับมาหลังจากฆ่ามอนสเตอร์หัวหน้าไปอีกสามตัว

เขาก็พบว่าอุปกรณ์สร้างเสร็จแล้ว!

โรงตีเหล็กเมืองชายเมฆ

หลิงเซียวรับแหวนอัคคีคุณภาพสีน้ำเงินระดับ 2 เลเวล 10 ที่สร้างเสร็จแล้วจากมือของหลี่ลี่

โซวโหวเอ๋อร์กับพ่างต้าไห่ที่อยู่ข้างๆ พลันดวงตาของทั้งสี่ก็ต่างเป็นประกาย!

“เชี่ย! นี่มันของระดับ 2 เหรอ? แถมยังเป็นคุณภาพสีน้ำเงินอีก! แล้วยังเป็นส่วนของแหวนด้วย! สุดยอดเลย!!”

โซวโหวเอ๋อร์ปิ๊งไอเดียขึ้นมาทันที: “พี่เซียวผมมีไอเดีย! พี่ฮุบแหวนวงนี้ไปเลย, มีแหวนวงนี้, พี่ต้องอัปเลเวลเร็วกว่าหวังจวินเจี๋ยแน่!”

“อย่างมากก็แค่มีเรื่องกับโม่โส่วเฉิงกุย การปกป้องพี่สะใภ้สำคัญที่สุด!”

หลิงเซียวส่ายหัว

แล้วพูดว่า: “นี่คือของเลเวล 10 รอจนฉันสวมใส่มันได้ นายคิดว่ายังจะทันอยู่ไหม?”

“อ้อ, ก็จริง...” โซวโหวเอ๋อร์ที่คิดว่าตัวเองฉลาดหลักแหลมมาตลอด พลาดท่าเป็นครั้งแรก...

ในขณะที่หลิงเซียวกำลังจะส่งแหวนอัคคีให้หลินโม่ทางอีเมล

ข้างหูพลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้น: “เอาของมาให้กู!”

หันกลับไปมอง, ก็พบว่าเป็นหวังจวินเจี๋ยที่พาผู้เล่นกิลด์ยุคโกลาหลกลุ่มหนึ่งมา!

หลิงเซียวเผลอกำแหวนไว้ในมือแน่น

แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ: “ของอะไร?”

“อย่ามาแกล้งทำเป็นไม่รู้ กูเห็นหมดแล้ว!” หวังจวินเจี๋ยหัวเราะเยาะ แล้วพูดว่า: “แหวนในมือมึง สร้างให้โม่โส่วเฉิงกุยใช่ไหม?”

“มึงก็เป็น ไอ้พวกเลียแข้งเลียขาเหมือนกันนี่หว่า! เลียไปถึงตัวโม่โส่วเฉิงกุยเลยเหรอ?”

“กูให้โอกาสมึงมาเลียกูเป็นไง? ขอแค่มึงเอาแหวนวงนี้มาให้กู  กูก็จะปล่อยเซี่ยหว่านหว่านไป เป็นไง?”

หลิงเซียวใจสั่นสะท้าน!

แต่ในไม่ช้าเขาก็สงบลง

ถ้าคำพูดของหวังจวินเจี๋ยเชื่อถือได้

ตะวันก็คงขึ้นทางทิศตะวันตก!

“อย่าหวังเลย, ฉันไม่ให้แกหรอก”

หวังจวินเจี๋ยทำหน้าตาดุร้าย: “เชื่อไหมว่ากูไม่เพียงแต่จะทำให้มึงอยู่ในเทพพยากรณ์ไม่ได้, ในชีวิตจริงก็ยังทำให้มึงพิการได้อีกด้วย?”

“และอย่าลืมนะ แค่คำพูดกูคำเดียว ก็สามารถทำลายเซี่ยหว่านหว่านได้ทุกเมื่อ!”

หลิงเซียวไม่ได้ถูกคุกคามจากหวังจวินเจี๋ย, เขาพูดอย่างสงบ: “ต่อให้ฉันให้แหวนแกไป, แกก็จะยังทำในสิ่งที่แกจะทำอยู่ดี”

หวังจวินเจี๋ยหัวเราะฮ่าๆ: “มึงช่างรู้จักกูดีจริงๆ! แม่มึงแอบชอบกูรึไงกันน่ะ?”

หลิงเซียวก็ใจเด็ด, ไม่พูดพร่ำทำเพลง, ส่งแหวนอัคคีให้หลินโม่ทางอีเมลทันที

ส่วนหวังจวินเจี๋ยก็โกรธจนแทบระเบิด

“แม่มึงสิ! หลิงเซียว! ดูท่ามึงคงอยากจะตายจริงๆสิน่ะ!”

“ดี ดีมาก! จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม?”

หวังจวินเจี๋ยพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปใกล้หลิงเซียว แล้วยิ้มอย่างชั่วร้าย: “รอให้กูอัปเลเวลถึง 10 ก่อนมึง แล้วคอยดูว่ากูจะทรมานเซี่ยหว่านหว่านยังไง!”

“ไป!”

เมื่อมองดูหวังจวินเจี๋ยที่พาพวกลูกน้องจากไปอย่างหยิ่งยโส

หลิงเซียวกำหมัดแน่น ดวงตาแดงก่ำ

ในขณะเดียวกัน

ไม่ไกลนัก ในความมืดอันเงียบสงบ

หลินโม่กำลังจ้องมองทุกอย่าง อย่างเงียบๆ