บทที่ 18: สำรวจรังเงามืด, ตามหาราชินีแมงมุม!

ตามการตั้งค่าอย่างเป็นทางการของเกมเทพพยากรณ์ ในทุกหมู่บ้านมือใหม่มีโอกาสครั้งใหญ่อยู่สองอย่าง

นอกจากภารกิจลับแล้ว

อีกอย่างหนึ่งก็คือบอสใหญ่ที่ซุ่มซ่อนอยู่ในพื้นที่ของหมู่บ้านมือใหม่!

“ถ้าจำไม่ผิด บอสของทุกหมู่บ้านมือใหม่น่าจะเป็นระดับ 2 เลเวล 15!”

“การสังหารบอสหมู่บ้านมือใหม่ ไม่เพียงแต่จะได้รับผลตอบแทนจากการสังหารอย่างงาม แต่ยังจะได้รับไอเทมที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง: หทัยเงามืด!”

เมื่อนึกถึงความทรงจำในชาติก่อน หลินโม่ก็รู้สึกตื่นเต้น: “ถ้าหากสามารถรวบรวมหทัยเงามืดได้ครบสามดวง ก็จะสามารถเปิดใช้งานดันเจี้ยนลับที่มีมูลค่าสูงมากในเมืองหลักระดับสามได้!”

เมื่อกลับมามีชีวิตอีกครั้ง หลินโม่ต้องวางแผนทุกย่างก้าว เพื่อให้แน่ใจว่าทุกก้าวเดินอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้อง!

ดังนั้น การโค่นบอสหมู่บ้านมือใหม่ คือเป้าหมายสูงสุดของหลินโม่ในเมืองชายเมฆ!

ถือโอกาสได้หทัยเงามืดมาด้วย ยังเป็นการปูทางล่วงหน้าสำหรับการเดินทางไปยังเมืองหลักระดับสามต่อไป

หลินโม่ลูบคาง พึมพำว่า: “บอสของเมืองชายเมฆ เหมือนจะเป็นราชินีแมงมุม แต่ตำแหน่งที่แน่นอนจำไม่ค่อยได้แล้ว...”

ก็เพราะชาติที่แล้วหลินโม่เป็นแค่ไก่อ่อน ทำได้แค่หาความพึงพอใจจากมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ ระดับต่ำ

มอนสเตอร์ระดับบอสแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ตัวละครเล็กๆ อย่างเขาจะเข้าใกล้ได้ง่ายๆ

เขาจำได้เพียงว่าในชาติก่อน คนที่ฆ่าราชินีแมงมุมได้ในที่สุดคือวีรบุรุษแห่งยุคโกลาหล

และเพื่อที่จะฆ่าบอสใหญ่ระดับ 2 เลเวล 15 ตัวนี้ ผู้เล่นเกือบพันคนของกิลด์ยุคโกลาหลแทบจะตายกันทุกคนกว่าสิบครั้ง!

ระยะเวลาการต่อสู้ทั้งหมด ยาวนานถึงหนึ่งวันหนึ่งคืน!

เรียกได้ว่าสู้กันจนฟ้าดินมืดมิด!

เพราะผู้เล่นในพื้นที่หมู่บ้านมือใหม่ เลเวลสูงสุดไม่สามารถเกิน 10 ได้

แต่เลเวลบอสของหมู่บ้านมือใหม่กลับสูงถึง 15!

ดังนั้นชาติที่แล้วไม่ใช่แค่ที่เมืองชายเมฆเท่านั้น

การต่อสู้กับบอสในทุกหมู่บ้านมือใหม่ล้วนยากลำบากอย่างยิ่ง!

จากสถิติของทางการในภายหลัง: จากหมู่บ้านมือใหม่ทั้งหมดกว่าพันแห่งในประเทศต้าเซี่ย อัตราส่วนที่สังหารบอสสำเร็จมีไม่ถึง 10%!

แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้ทำให้หลินโม่ส่ายหัวแล้วบ่นว่า: “หวังจวินเจี๋ย นายมันอ่อนเกินไป!”

“ครั้งนี้ ดูฉันโซโล่คิลราชินีแมงมุมตัวนี้แล้วกัน!”

พูดพลาง หลินโม่ก็เปิดแผนที่ ค้นหาคำสำคัญ “แมงมุม”

ในไม่ช้า บนแผนที่ก็ปรากฏพิกัดขึ้นมาสามแห่ง

ถ้ำแมงมุม Lv3

สวนสวรรค์แมงมุม Lv5

รังเงามืด Lv10

หลินโม่ล็อกเป้าหมายอย่างรวดเร็ว: รังเงามืด!

เพราะบอสเลเวล 15 คงไม่ไปซ่อนตัวอยู่ในที่เลเวล 3 กับ 5 หรอกใช่ไหม?

อาศัยชุดทองทั้งตัวและอาวุธระดับ 2 ในมือ หลินโม่ไม่กลัวเลยสักนิด พูดแล้วก็ทำทันที!

เขาจึงเดินตามแผนที่ไปยังรังเงามืดทันที

ระหว่างทาง หลินโม่อยากจะรู้สถานการณ์ปัจจุบันของเมืองชายเมฆ จึงเปิดตารางจัดอันดับเลเวลขึ้นมาดู

NO.1: โม่โส่วเฉิงกุย (ชาย, เลเวล 8 กับอีก 43.15%)

NO.2: วีรบุรุษแห่งยุคโกลาหล (ชาย, เลเวล 5 กับอีก 71.13%)

NO.3: เฟิงเซียวซี (ชาย, เลเวล 4 กับอีก 45.11%)

NO.4: วีรบุรุษยุคโกลาหล (ชาย, เลเวล 4 กับอีก 44.44%)

NO.5: ยุคโกลาหลใต้หล้า (ชาย, เลเวล 4 กับอีก 42.96%)

……

...

สถานการณ์ของเมืองชายเมฆ มองปราดเดียวก็เข้าใจ

หวังจวินเจี๋ยถึงแม้พรสวรรค์จะไม่ดี เทคนิคการเล่นเกมก็กาก แถมยังไม่ค่อยมีสมอง

แต่สุดท้ายความรวยก็กลบทุกอย่าง!

เขามีเงิน เมื่อไหร่ก็มีลูกน้องคอยตีมอนสเตอร์ให้บาดเจ็บ แล้วเอามาป้อนให้หวังจวินเจี๋ยถึงปาก

อัปเลเวลแบบนี้จะไม่เร็วได้ยังไง?

และคนของเขาก็ได้กินดีอยู่ดีไปกับเขาด้วย ความเร็วในการอัปเลเวลก็เร็วกว่าคนทั่วไปมาก

ในสิบอันดับแรกของตารางจัดอันดับ มีคนของยุคโกลาหลถึงหกคน!

ส่วนเฟิงเซียวซี ดูเหมือนบัณฑิตยากจน ในชีวิตจริงคงจะเหมือนหลินโม่ในชาติก่อน ไม่มีทั้งอำนาจและอิทธิพล

แต่เขาโชคดี มีพรสวรรค์ระดับ A ที่เป็นหนึ่งในหมื่น!

พรสวรรค์หยกศิลาแหลกสลายนี่ จะว่ามันไร้ประโยชน์ มันก็เคยฆ่าหลินโม่ที่สวมชุดทองหลายชิ้นมาแล้ว!

จะว่ามันสุดยอด ทุกครั้งที่ใช้ตัวเองก็จะโดนผลสะท้อนกลับ!

แต่ต้องดูว่าจะใช้งานยังไง

เห็นได้ชัดว่าเฟิงเซียวซีคนนี้เป็นนักศึกษาที่พอมีสมองอยู่บ้าง

“เขาคงจะใช้ประโยชน์จากช่วงคุ้มครองมือใหม่ก่อนเลเวล 10 ที่ตายแล้วจะเสียค่าประสบการณ์เพียง 10% มาฆ่ามอนสเตอร์หัวหน้าบ่อยๆ เพื่อให้เลเวลอัปอย่างรวดเร็ว!”

“เพราะเมื่อเทียบกับค่าประสบการณ์มหาศาลจากมอนสเตอร์หัวหน้าแล้ว การตายครั้งหนึ่งแล้วเสียค่าประสบการณ์ 10% มันเล็กน้อยมาก”

“ไม่อย่างนั้นถ้าไม่มีอำนาจและอิทธิพล เขาคงไม่มีความเร็วในการอัปเลเวลขนาดนี้”

ในขณะเดียวกัน หลินโม่ก็นึกถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา

“ทำไมทั้งเฟิงเซียวซีกับหวังจวินเจี๋ยสองคนนี้ ถึงได้ยึดติดกับการเป็นคนแรกที่เลเวลถึง 10 ขนาดนี้?”

“หยกศิลาแหลกสลาย(เฟิงเซียวซี)ถึงกับยอมให้รางวัลเป็นเงื่อนไขเพื่อให้เขาพาไปให้ถึงเลเวล 10 เป็นคนแรก แม้ว่านี่จะเป็นแค่กลลวงก็ตาม เขาต้องทำเพื่อเงินรางวัลหนึ่งแสนหยวนแน่ๆ ซึ่งก็เข้าใจได้”

“แต่คนอย่างหวังจวินเจี๋ยที่ใช้เงินเหมือนเบี้ย เงินแค่แสนหยวนอาจจะน้อยกว่าค่าอาหารมื้อดึกของเขาเสียอีก การจับสลากสำหรับเขายิ่งไม่มีค่าอะไรเลย ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงขู่ให้ฉันชะลอความเร็วเพื่อรอให้มันอัปถึงเลเวล 10 ก่อน?”

หลินโม่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก

“หรือว่า การเป็นคนแรกที่เลเวลถึง 10 ในหมู่บ้านมือใหม่ ยังมีรางวัลพิเศษอะไรบางอย่างที่ฉันไม่รู้ และล้ำค่าจนหาซื้อไม่ได้?”

อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย!

มีความเป็นไปได้จริงๆ!

เพราะเกมเทพพยากรณ์นี้มันคาดเดาไม่ได้อยู่แล้ว โอกาสลับๆ ที่ผู้เล่นทั่วไปจินตนาการไม่ถึงมีอยู่มากมาย

“แต่ด้วยฐานะและตำแหน่งในชีวิตจริงของหวังจวินเจี๋ย เขามีความเป็นไปได้สูงที่จะรู้ข้อมูลวงในบางอย่างที่ผู้เล่นทั่วไปไม่รู้ผ่านช่องทางพิเศษ!”

หลินโม่กลับรู้สึกคาดหวังขึ้นมาทันที

“อย่าเพิ่งไปสนใจมาก รอให้ฉันอัปถึงเลเวล 10 เป็นคนแรกก่อน คำตอบก็จะปรากฏเอง!”

เดินตามแผนที่

ไม่นาน หลินโม่ก็มาถึงที่หมาย

เมื่อมองไปข้างหน้า ก็เห็นถ้ำขนาดใหญ่และลึกปรากฏอยู่ในสายตา

เหนือขึ้นไป เมฆดำบดบังแสงจันทร์

ภายใต้ความมืดมิดที่ปกคลุม ปากถ้ำที่แผ่กลิ่นอายเย็นเยือก ราวกับปากของอเวจี

แม้จะมองจากระยะไกล ก็ยังทำให้รู้สึกขนลุกซู่!

ที่นี่ คือรังเงามืด Lv10!

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด

ราชินีแมงมุมน่าจะอยู่ในถ้ำนี้!

วูบ!

หลินโม่เอื้อมมือไปหยิบธนูทองผู้กล้าจากข้างหลัง แล้วเดินเข้าไปใกล้รังเงามืด

ในตอนนี้เอง

วูม!

ในความมืดข้างหน้า พลันมีจุดแสงสีเขียวสว่างขึ้นเป็นคู่ๆ!

มองแวบแรก เหมือนกับหิ่งห้อย

……

เมื่อเพ่งมองดู...

“ฝูงแมงมุม!”

ซวบ ซวบ ซวบ ซวบ!

ในทันใด แมงมุมฝูงใหญ่ก็คลานเข้ามาหาหลินโม่ทันที!

จะเห็นได้ว่าขนาดของพวกมันคล้ายกับโดรน ซึ่งแตกต่างจากที่หลินโม่จินตนาการไว้เล็กน้อย

ตัวเล็กนิดเดียว

ดูเหมือนจะไม่มีพลังทำลายล้างอะไร

หลินโม่ใช้ทักษะสอดแนมใส่แมงมุมทันที

ยังไม่ทันได้เห็นค่าสถานะของแมงมุมตัวนั้นชัดๆ

ทันใดนั้น

แผล่บ!

แมงมุมตัวหนึ่งก็กระโจนเข้ามา เกาะอยู่บนใบหน้าของหลินโม่ราวกับเฟซฮักเกอร์!

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!

พร้อมกับเสียงที่ดังรัว

บึ้ม!

แมงมุมตัวนั้นก็พลันระเบิดขึ้น

หัวของหลินโม่ทั้งหัว ถูกระเบิดจนแหลกละเอียดในทันที

ติ๊ง~ คุณถูกโจมตีด้วยสกิลระเบิดตัวเองของแมงมุมระเบิด, เสียพลังชีวิต 9800 แต้ม, คุณเสียชีวิตแล้ว!

วูบ!

หลินโม่ยังไม่ทันได้ตอบโต้ ก็กลายเป็นลำแสงสีขาว

……

ทิ้งไว้เพียงเสียง “เชี่ย” ดังก้องอยู่ในความมืดมิด...