บทที่ 10: สุ่มการ์ดอุปกรณ์ สองร้อยครั้งรวด!

หลินโม่วิ่งวุ่นไปมาระหว่างร้านขายยากับตลาดประมูลอย่างต่อเนื่อง

ซื้อของเข้าด้วยส่วนลด 90% และขายออกไปในราคาลด 50% โดยไม่หยุดพัก

แม้ว่าหลินโม่จะวิ่งเร็วแทบจะบินได้ จนอยากจะวิวัฒนาการเป็นราชันย์พยัคฆ์เดือดเพื่อจะได้มีสี่ขาไว้วิ่งแทน แต่สินค้าก็ยังไม่เพียงพอต่อความต้องการอยู่ดี!

ปัญหาหลักคือพื้นที่กระเป๋า 40 ช่องและชั้นวางสินค้าในตลาดประมูล 10 ช่องมีจำกัด

ทำให้หลินโม่สามารถนำเข้าสินค้าได้ครั้งละ 38 ชุดเท่านั้น

และลงขายได้แค่ครั้งละสิบชุด!

หลินโม่อดพูดไม่ได้: “จำได้ว่าที่เมืองหลักระดับสาม มีโอกาสลับที่จะขยายกระเป๋ากับชั้นวางสินค้าได้ พอไปถึงเมืองหลักระดับสามเมื่อไหร่ จะต้องคว้ามันมาให้ได้!”

โชคดีที่ร้านขายยากับตลาดประมูลอยู่ใกล้กัน แค่อยู่ตรงข้ามกัน

มิฉะนั้น การที่หลินโม่ต้องวิ่งไปมาแบบนี้ คงต้องเสียเวลาไปกับการเดินทางไม่น้อย!

ดังนั้น เขาจึงวิ่งไปมาแบบนี้เป็นเวลาครึ่งชั่วโมงเต็ม อย่างน้อยก็วิ่งไปหลายสิบรอบ

ข้างหู ในที่สุดเสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ติ๊ง~ โปรดทราบ: ผลของคูปองส่วนลดจำกัดเวลาจากม้วนคัมภีร์เวทมนตร์หมดอายุแล้ว คุณจะไม่ได้รับส่วนลด 90% เมื่อซื้อยาในร้านขายยาอีกต่อไป!

ในวินาทีที่เสียงของระบบดังขึ้น

โดยไม่สนใจสายตาแปลกๆ ของคนรอบข้าง หลินโม่ล้มตัวลงนอนแผ่บนถนนอย่างแรงทันที ทั้งร่างเหนื่อยจนแทบหมดแรง!

แต่ในวินาทีที่เห็นจำนวนเงินในหน้าต่างสถานะ ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายไปในพริบตา

เงิน: 13 เหรียญทอง 12 เหรียญเงิน 25 เหรียญทองแดง!

ใช่แล้ว ไม่ผิดหรอก

จากเงินทุนเริ่มต้น 1 เหรียญทอง จนถึงตอนนี้ เพิ่มขึ้นมาถึง 12 เหรียญทองเต็มๆ!!

ในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง หลินโม่วิ่งไปอย่างน้อยแปดสิบกว่ารอบ!

แต่ผลตอบแทนนี้ คุ้มค่า!

และเมื่อมีเหรียญทองเหล่านี้

สำหรับหลินโม่แล้ว ชุดทองทั้งตัวคงไม่ใช่ปัญหา!

ดังนั้น หลังจากพักผ่อนเล็กน้อย หลินโม่ก็ลุกขึ้นทันที แล้ววิ่งไปยังทิศใต้ของเมือง

อาศัยความทรงจำ หลินโม่ตามหาปรมาจารย์การ์ด’คาร์ล’ ของเมืองชายเมฆจนเจอ!

คาร์ลอยู่ในชุดนักมายากล ในมือเล่นสำรับไพ่ไปมา และแสดงฝีมือให้คนที่เดินผ่านไปมาดูเป็นครั้งคราว

พร้อมกับตะโกนว่า: “ลูกค้าที่รักอยากลองสุ่มการ์ดสักใบไหม? ที่นี่ผมมีอุปกรณ์ทุกอย่างที่คุณต้องการ! แต่มีเงื่อนไขว่าคุณต้องมีเหรียญเงินและมีโชคที่เพียงพอ!”

มีผู้เล่นที่เดินผ่านไปมาจำนวนไม่น้อยที่ถูกดึงดูด

แต่สุดท้ายพวกเขาก็ต้องหยุดชะงักอยู่หน้าเงื่อนไขการสุ่มการ์ดที่ต้องมีเลเวล 5 และค่าใช้จ่ายที่แพงหูฉี่ถึง 5 เหรียญเงินต่อการสุ่มหนึ่งครั้ง

มีเพียงหลินโม่ที่มองเขาเป็นสมบัติล้ำค่า

“มาสิ ลูกค้าที่รัก?”

“มาๆ”

“เอากี่ครั้งดีล่ะ?”

“ผมเอาครั้งเดียว ขอลองทดสอบดูก่อน”

พูดพลาง หลินโม่ก็หยิบ 5 เหรียญเงินออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้คาร์ล

“ไม่มีปัญหาเลยที่รัก!” ปรมาจารย์การ์ดคาร์ลรับเหรียญเงินไป ยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วพูดกับหลินโม่ว่า: “รับรองว่าคุณจะต้องพอใจ!”

พูดจบ คาร์ลก็สับไพ่อย่างน่าอัศจรรย์

สองมือโบกสะบัด การ์ดหลายสิบใบก็ลอยขึ้นกลางอากาศตรงหน้าของหลินโม่!

หลินโม่สุ่มหยิบมาหนึ่งใบ

ติ๊ง~ ยินดีด้วย ท่านสุ่มได้อุปกรณ์สีขาวขั้น 1 เลเวล 5รองเท้าเวทมนตร์!

เมื่อเห็นดังนั้น ผู้เล่นบางส่วนที่มุงดูอยู่ใกล้ๆ ก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้:

“ใช้ 5 เหรียญเงินสุ่มได้ของขาวชิ้นเดียว? ช่างเป็นไอ้โง่จริงๆ!”

“ความตั้งใจของทีมงานที่จะใช้ของกากๆ มาเอาเหรียญเงินคืนจากผู้เล่นนี่มันชัดเจนเกินไปแล้ว มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะหลงกล”

หลินโม่ไม่ได้สนใจคำเยาะเย้ยถากถางของคนรอบข้าง

เพราะสำหรับผู้เล่นคนอื่นแล้ว ถ้าพวกเขาสุ่มการ์ด ก็ได้แต่ภาวนาให้ได้ของดีๆ ถึงจะมีประโยชน์ แต่หากสุ่มได้ของกากๆ คุณภาพต่ำก็จบกัน

แต่สำหรับหลินโม่ที่มีพรสวรรค์ระดับ SSS เพลิงวิญญาณหนึ่งเดียวในเซิร์ฟเวอร์แล้ว ต่อให้สุ่มได้แต่ของขาวที่กากที่สุด ก็ยังมีมูลค่ามหาศาลในการเผา!

และหลินโม่ก็ได้ใช้พรสวรรค์ระดับ SSS เพลิงวิญญาณตรวจสอบแล้ว

“ของขาวเลเวล 5 หนึ่งชิ้นได้รับค่าการเผา 5 แต้มวิวัฒนาการ”

“แต่ถ้าฉันใช้เงินห้าร้อยหยวนซื้อชุดมือใหม่ห้าชิ้นมาเผา ก็จะได้แค่ 5 แต้มวิวัฒนาการเท่านั้น”

“นั่นก็หมายความว่าถ้าเขาสุ่มได้ของขาวก็ไม่ขาดทุนเลย แต่ถ้าสุ่มได้ของสีเขียวหรือสีน้ำเงินล่ะก็ กำไรเห็นๆ!”

ดังนั้น การกระทำที่ดูปัญญาอ่อนในสายตาคนอื่น หลินโม่กลับทำอย่างมีความสุข

เขาทุ่มเงิน 5 เหรียญทองทันที: “ร้อยครั้งรวด!”

ทันใดนั้น ทุกคนรอบข้างก็ตกตะลึงอ้าปากค้าง

ในตอนนี้ พวกเขาไม่ได้เยาะเย้ยหลินโม่ที่ใช้เงินมหาศาลสุ่มการ์ดกากๆ อีกต่อไป

แต่ตกตะลึงที่: ในช่วงแรกของเกม อีกฝ่ายสามารถเอาเหรียญทองออกมาได้ถึง 5 เหรียญ!!!

“เทพพยากรณ์เพิ่งเปิดได้สองชั่วโมง เขาไปหาเหรียญทองมากมายขนาดนี้มาจากไหน?”

“เชี่ย! 5 เหรียญทอง...ถ้าแลกเป็นเงินจริงตามอัตรา 1:1 ของทางการ นั่นมันคือห้าหมื่นหยวนเลยนะ!!”

“ตอนแรกนึกว่าเป็นไอ้โง่ ไม่คิดว่าจะเป็นสุดยอดสายเปย์...โอเค ผมมันมันตื้นเขินเอง!”

ปฏิกิริยาของฝูงชนที่มุงดูเปลี่ยนจากเยาะเย้ยเป็นชื่นชม

ส่วนหลินโม่ก็สุ่มการ์ดติดต่อกันร้อยครั้งท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วน!

ติ๊ง~ ยินดีด้วย คุณสุ่มได้อุปกรณ์สีขาวขั้น 1 เลเวล 5ธนูเวทมนตร์!

ติ๊ง~ ยินดีด้วย คุณสุ่มได้อุปกรณ์สีขาวขั้น 1 เลเวล 5ชุดผ้าเวทมนตร์!

ติ๊ง~ ยินดีด้วย คุณสุ่มได้อุปกรณ์สีเขียวขั้น 1 เลเวล 5แหวนเวทมนตร์!

ติ๊ง...

อุปกรณ์ที่ผู้เล่นสามารถสุ่มได้จากปรมาจารย์การ์ดคาร์ล ล้วนเป็นอุปกรณ์สาย “เวทมนตร์” ขั้น 1 เลเวล 5 ทั้งหมด โดยมีคุณภาพสุ่มระหว่างสีขาวถึงสีม่วง

หลินโม่สุ่มอุปกรณ์ไป 100 ชิ้น พบว่า 87 ชิ้นเป็นของขาว ของเขียวมีเพียง 9 ชิ้น และของน้ำเงิน 3 ชิ้น

นอกจากนี้ยังมีของสีม่วงอีกหนึ่งชิ้น!

เพื่อหลีกเลี่ยงการสิ้นเปลืองพื้นที่ หลินโม่จึงใช้เพลิงวิญญาณเผาของขาวทั้ง 87 ชิ้น ทำให้ได้รับแต้มวิวัฒนาการอุปกรณ์ 435 แต้ม!

หลินโม่เข้าใจรูปแบบการวิวัฒนาการอุปกรณ์อย่างถ่องแท้แล้ว

เขาพบว่า: แต้มวิวัฒนาการที่ต้องการสำหรับการวิวัฒนาการคุณภาพของอุปกรณ์แต่ละครั้ง จะเป็นสองเท่าของครั้งก่อน!

“ถ้าของขาวขั้น 1 เลเวล 5 จะวิวัฒนาการเป็นสีเขียวต้องใช้ 5 แต้มวิวัฒนาการ หากจะวิวัฒนาการต่อไปเป็นสีน้ำเงินก็ต้องใช้ 10 แต้ม สีม่วง 20 แต้ม...คำนวณแล้ว หากต้องการวิวัฒนาการของทองเลเวล 5 หนึ่งชิ้นให้สมบูรณ์ต้องใช้ 315 แต้มวิวัฒนาการ!”

นั่นก็หมายความว่า แต้มวิวัฒนาการ 435 แต้มที่ได้จากการเผาอุปกรณ์เมื่อครู่ ก็เพียงพอให้หลินโม่วิวัฒนาการของทองได้แค่ชิ้นเดียวเท่านั้น!

“ยังไม่พอ”

“ผมขออีกร้อยครั้ง!” หลินโม่หยิบ 5 เหรียญทองออกมา แล้วยื่นให้ปรมาจารย์การ์ดคาร์ลอีกครั้ง

ฉากนี้ ทำให้ฝูงชนที่มุงดูอยู่รอบๆ ถึงกับอ้าปากค้าง...

วูบ วูบ วูบ วูบ!

อีกหนึ่งร้อยครั้ง ครั้งนี้หลินโม่เปิดได้ของขาว 89 ชิ้น ของเขียว 7 ชิ้น และของน้ำเงิน 4 ชิ้น

ไม่มีของสีม่วง

เขาทำเช่นเดิม เผาของขาวทั้ง 89 ชิ้นจนหมด ได้รับแต้มวิวัฒนาการอุปกรณ์ 445 แต้ม!

เงินทุนที่เหลือ 3 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน 25 เหรียญทองแดง

เก็บไว้เพียง 7 เหรียญเงินไว้เป็นเงินสำรองเท่านั้น

หลินโม่นำ 3 เหรียญทองที่เหลือมาใช้สุ่มการ์ดต่ออีก 60 ครั้ง!

เขายังคงเผาของขาวทิ้ง และเก็บของเขียวกับของน้ำเงินเอาไว้

มองดูแต้มวิวัฒนาการอุปกรณ์รวม 1150 แต้มในหน้าต่างข้อมูล หลินโม่ก็พยักหน้าพอใจ

“เพียงพอที่จะวิวัฒนาการของทองเลเวล 5 ได้สามชิ้นแล้ว!”

“พอแล้ว!”

ดังนั้น หลินโม่จึงกล่าวลาปรมาจารย์การ์ดคาร์ลอย่างพึงพอใจ

เหลือไว้เพียงกลุ่มผู้คนรอบข้างที่เห็น หลินโม่ สุ่มการ์ดถึง 261 ครั้ง และใช้เหรียญทองไปนับสิบเหรียญ ยืนนิ่งเหมือนถูกสาปอยู่ที่เดิม

พี่อ้วน 90 โลคนหนึ่งอ้าปากค้าง: “เชี่ย! พี่ชายคนนี้บ้านรวยมีเหมืองรึไง? โคตรของโครตรวยมากจริงๆ!”

บัณฑิตสี่ตา ดันแว่นขึ้น: 'ฉันว่าเขาดูเหมือนจะสุ่มได้ของเขียวกับของสีน้ำเงินเยอะเลยนะ ดูท่า กัปตันเตรียมตัวจะออกบินแล้ว!'

สาวน้อยโลลิตาทวินเทลเอามือปิดปาก: "อุ๊ย...ลืมแอดเพื่อนพี่ชายคนเมื่อกี้เลย มีใครรู้จักพี่ชายคนนั้นบ้างคะ? แนะนำให้ฉันเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหม?"

……

...