บทที่ 491: เผ่ามนุษย์ปลา ‘ตัวเป่า’ จากนอกเขตแดน รางวัลจากโลกที่หนึ่ง

แม้ว่าหยุนเช่อจะไม่พบยาเทพที่มีประโยชน์ต่อวิญญาณตกค้างในตระกูลเฉิน แต่โชคดีที่พบน้ำค้างผลนภาซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการอัปเกรดบัวสิบสองวิถี ถือเป็นความยินดีที่ไม่คาดคิด

ใช้เวลาสักพัก หยุนเช่อก็กลับมาถึงสำนักโบราณไจซิง เมื่อเยว่เจิ้งเซียงหลิงและเย่ชิงซวงทราบข่าวการตายของจู่ถังถัง ใบหน้าของพวกนางก็ฉายแววไม่อยากจะเชื่อ

พวกนางพุ่งเข้ามาหาหยุนเช่อ จับแขนเขาไว้แน่น น้ำเสียงสั่นเครือ "หยุนเช่อ เรื่องนี้ไม่จริงใช่ไหม? ถังถังนางเก่งขนาดนั้น จะเป็นไปได้อย่างไร..."

ขอบตาของเยว่เจิ้งเซียงหลิงแดงก่ำในทันที หยาดน้ำตาใสคลอเบ้า พยายามกลั้นไม่ให้ไหลออกมา หลายปีมานี้ พวกนางได้สร้างสายสัมพันธ์ฉันพี่น้องอันลึกซึ้ง ยากที่จะเชื่อว่าอีกฝ่ายจะตายไปเช่นนี้จริงๆ

เย่ชิงซวงหน้าซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริก แววตาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ นางรู้นิสัยของจู่ถังถังดี แม้ภายนอกจะดูร่าเริงไม่ยึดติด แต่เนื้อแท้นั้นเข้มแข็งยิ่งนัก จะมาตายง่ายๆ ได้อย่างไร...

หยุนเช่อมองดูท่าทางโศกเศร้าของพวกนาง ความเจ็บปวดในใจยิ่งหนักอึ้ง เขาค่อยๆ ส่ายหน้า "เป็นข้า... ที่ไปช้าเกินไป"

เขาเล่าเรื่องที่จู่ถังถังระเบิดวิญญาณให้ฟังอย่างย่อๆ ทุกคำพูดเหมือนมีดกรีดลงบนหัวใจของเขา และกรีดลงบนหัวใจของเยว่เจิ้งเซียงหลิงและเย่ชิงซวงเช่นกัน

เยว่เจิ้งเซียงหลิงทนไม่ไหวอีกต่อไป น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม "ยัยโง่นั่น... นางทนรออีกสักนิดไม่ได้หรือไง..."

เย่ชิงซวงขอบตาแดงก่ำ หันหน้าหนี พยายามกลั้นสะอื้น ปลายเล็บจิกเข้ากลางฝ่ามือจนลึกเพราะออกแรงกำหมัดแน่น

อากาศในสำนักโบราณไจซิงอบอวลไปด้วยความโศกเศร้า สำนักที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยความอาลัยอันหนักอึ้ง

หยุนเช่อสูดหายใจลึก ข่มความโศกเศร้าในใจ น้ำเสียงหนักแน่น "วางใจเถอะ! ข้าจะไม่ให้ถังถังตายเปล่า ข้าจะหาทางชุบชีวิตนางให้ได้"

เยว่เจิ้งเซียงหลิงและเย่ชิงซวงเงยหน้ามองความมุ่งมั่นในแววตาของหยุนเช่อ แม้ในใจยังคงเศร้าโศก แต่ก็เริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้าง

พวกนางรู้ว่าหยุนเช่อมีความสามารถมาก สมบัติพิเศษก็มีนับไม่ถ้วน ไม่แน่ว่าสักวันเขาอาจจะได้สมบัติหายากที่ชุบชีวิตคนได้มาครอบครอง

สองสาวปาดน้ำตา เย่ชิงซวงเอ่ยถาม "แล้วต่อไปเจ้าจะไปที่ไหน? มีข่าวมาจากชายแดนแดนสวรรค์ว่า มีคนบุกรุกแดนสวรรค์ด้วยเจตนาร้ายจริงๆ แต่คนพวกนั้นแปลกประหลาดมาก พอสังหารพวกมันแล้ว จะดรอปสมบัติและเคล็ดวิชาทักษะการต่อสู้ดีๆ ออกมา ได้ยินว่ามีคนได้เคล็ดวิชาระดับเทพด้วย เจ้าสนใจจะไปดูไหม?"

หยุนเช่อชะงัก นี่เป็นเนื้อเรื่องใหม่อีกแล้ว เรื่องนี้เขาไม่เคยได้ยินในโลกคู่ขนานที่หนึ่ง ดูท่าโลกที่เจ็ดที่เขาอยู่นี้จะมีความพิเศษ หลุดพ้นจากเส้นทางเดิมไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดตามตรง เขาไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย เดิมทีคิดว่าไปทำภารกิจที่โลกที่หนึ่งเสร็จแล้ว จะได้ข้อมูลที่ไม่รู้กลับมามากมาย เพื่อเตรียมตัวล่วงหน้า

ความจริงก็ไม่ผิด เขาได้รู้เนื้อเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นมากมายจริงๆ แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีเนื้อเรื่องที่ไม่ควรจะมีปรากฏขึ้นมาเยอะเหมือนกัน

หยุนเช่อถาม "รู้ไหมว่าพวกมันเป็นใคร?"

เยว่เจิ้งเซียงหลิงตอบ "ได้ยินว่าเป็นเผ่ามนุษย์ปลาจากนอกเขตแดนที่ชื่อว่า 'ตัวเป่า'"

"มนุษย์ปลา? ไม่ใช่นางเงือกงั้นหรือ?" หยุนเช่อสงสัย

เยว่เจิ้งเซียงหลิงอธิบาย "นางเงือกคือครึ่งบนเป็นคน ครึ่งล่างเป็นปลา ไม่ชอบการต่อสู้ แถมหน้าตางดงาม แต่มนุษย์ปลาตรงกันข้าม ครึ่งบนเป็นปลา ครึ่งล่างเป็นคน นอกจากจะกระหายเลือดชอบต่อสู้แล้ว ยังอัปลักษณ์มาก ที่สำคัญพวกมันกินคนด้วย"

เย่ชิงซวงเสริม "เผ่ามนุษย์ปลาพวกนี้ยังมีระบบชนชั้นที่เคร่งครัด แบ่งความสูงต่ำด้วยสีเกล็ด เกล็ดสีทองคือสูงสุด มีพลังควบคุมกระแสน้ำและพายุที่น่ากลัว การบุกแดนสวรรค์ครั้งนี้ ดูเหมือนจะไม่ได้มาเพื่อปล้นทรัพยากรอย่างเดียว แต่เหมือนกำลังตามหาสมบัติลับโบราณที่ฝังลึกอยู่ในแดนสวรรค์ ว่ากันว่าสมบัตินั้นเกี่ยวข้องกับว่าเผ่าพันธุ์ของพวกมันจะทะลวงพันธนาการสายเลือด วิวัฒนาการเป็นจ้าวสมุทรที่แท้จริงได้หรือไม่"

หยุนเช่อพยักหน้าเงียบๆ ถ้าเป็นแบบนี้ เขาก็เริ่มสนใจขึ้นมาหน่อยแล้ว สมบัติลับโบราณที่ว่า น่าจะมีประโยชน์กับเผ่าเงือกอยู่บ้าง ไม่ว่าจะพูดยังไง ตอนนี้เผ่าเงือกก็ถือว่าภักดีต่อเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว จะปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ไม่ได้

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านเปิดใช้งานภารกิจลับระดับจักรพรรดิ สมบัติลับแห่งท้องทะเล ต้องการรับหรือไม่?"

[เงื่อนไขภารกิจ: ขับไล่เผ่ามนุษย์ปลา และตามหาสมบัติลับแห่งท้องทะเลพร้อมยึดครองให้สำเร็จ]

[ระยะเวลาภารกิจ: หนึ่งเดือน]

[รางวัลภารกิจ: อุปกรณ์ระดับเทพ 'หัวใจมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง', เซ็ตเทพสมุทรหนึ่งชิ้น, ชื่อเสียง 6 ล้าน, ค่าประสบการณ์ +100,000 ล้าน]

หยุนเช่อสีหน้าดีใจ นึกไม่ถึงว่าจะมีภารกิจลับด้วย แบบนี้ไม่ทำก็โง่แล้ว!

ขณะที่หยุนเช่อเลือกรับภารกิจ จู่ๆ ก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาอีก

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านทำภารกิจระดับเทพ 'โทสะเทพธิดาจันทร์กระจ่าง' สำเร็จ ได้รับรางวัล: ผลึกต้นกำเนิดเทวฐานะ, เคล็ดวิชาระดับเทพ 'วายุแสงจันทร์', ทักษะการต่อสู้ระดับเทพ 'หนามเทพจันทร์ดับ', วิชาตัวเบาระดับเทพ 'เงาจันทร์หลงทาง', เซ็ตเทพจันทราหนึ่งชิ้น, หินเทพชั้นเลิศระดับสุดยอดx 1 ล้าน, ชื่อเสียง 12 ล้าน, ค่าประสบการณ์ 200,000 ล้าน"

"หือ? จำได้ว่าภารกิจนี้เปิดใช้งานที่โลกคู่ขนานที่หนึ่งไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงสำเร็จได้ล่ะ?"

หยุนเช่อรีบตรวจสอบรายละเอียด ที่แท้เป็นเพราะเทพธิดาจันทร์กระจ่างลงมาที่ดินแดนต้นกำเนิดแล้วหาเขาไม่เจอ สุดท้ายเลยโดนจางต้าโปที่เขาทิ้งไว้ในโลกคู่ขนานที่หนึ่งจัดการซะงั้น ตายอนาถไปหน่อยนะเนี่ย!

"เยี่ยมไปเลย นึกไม่ถึงว่าจะมีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วย"

หยุนเช่อเอ่ยขึ้น "ในเมื่อมีสมบัติให้ตามหา สำนักโบราณไจซิงของเราก็ต้องไปขอส่วนแบ่งสักหน่อยแล้ว"

เยว่เจิ้งเซียงหลิงและเย่ชิงซวงพยักหน้ายิ้ม คนแรกพูดว่า "ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องไป ศิษย์รักของเจ้าอย่างเสี่ยวเฟิ่งฉูและหนานกงเหมิง รวมถึงพี่ซือถู พี่หนิง และกงกงเฉา ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว ป่านนี้คงกำลังฆ่ากันมันมือเลยล่ะ"

หยุนเช่อพยักหน้า "ช้าไม่ได้การ พวกเรารีบออกเดินทางกันเถอะ! เสร็จเรื่องนี้ ข้าจะไปแดนเทพแล้ว"

"ตกลง พวกเราไปกันเถอะ" สองสาวสบตากัน แล้วเหาะตามหยุนเช่อออกจากสำนักไปอย่างรวดเร็ว

ระหว่างเดินทาง หยุนเช่อตรวจสอบข้อมูลของผลึกต้นกำเนิดเทวฐานะ เคล็ดวิชาระดับเทพ 'วายุแสงจันทร์' ทักษะการต่อสู้ระดับเทพ 'หนามเทพจันทร์ดับ' และวิชาตัวเบาระดับเทพ 'เงาจันทร์หลงทาง' ที่เพิ่งได้รับมา

ผลึกต้นกำเนิดเทวฐานะบรรจุต้นกำเนิดพลังเทพที่บริสุทธิ์ยิ่ง ไม่ว่าจะดูดซับบำเพ็ญเพียรเอง หรือใช้เพื่อทะลวงสู่ตำแหน่งเทพ ล้วนมีประโยชน์มหาศาล

เคล็ดวิชาวายุแสงจันทร์ใช้แสงจันทร์เป็นสื่อ เวลาฝึกฝน ร่างกายจะถูกห้อมล้อมด้วยแสงจันทร์นวลใย ไม่เพียงช่วยเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังเทพอย่างมหาศาล เขตแดนจันทราที่ติดมาด้วยยังสามารถลดทอนพลังโจมตีและการป้องกันของศัตรูได้ เป็นเคล็ดวิชาสายสนับสนุนกึ่งโจมตีที่หายากยิ่ง

ส่วนหนามเทพจันทร์ดับเป็นทักษะการลอบสังหารเดี่ยวที่ทรงพลังและดุดัน รวบรวมพลังแสงจันทร์ไว้ที่ปลายนิ้ว สามารถทะลวงเกราะเทพได้ในชั่วพริบตา หากใช้ถึงขีดสุด ถึงขั้นชักนำพลังจันทร์ดับเก้าสวรรค์มาสร้างความเสียหายระดับทำลายล้างแก่เป้าหมายได้

วิชาตัวเบาเงาจันทร์หลงทางเน้นความเงียบเชียบและเปลี่ยนแปลงยากคาดเดา หากฝึกจนเชี่ยวชาญ ร่างกายจะหลอมรวมเข้ากับเงาจันทร์ เคลื่อนไหวดุจภูตผี ไม่ว่าจะไล่ล่าหรือหลบหนีล้วนถือเป็นวิชาเทพ