บทที่ 406: กระตุ้นภารกิจระดับจักรพรรดิ จูบของจู่ถังถัง จอมมารที่เติบโตอย่างรวดเร็ว

ร่างกายของหลิวเซิ่งฮุยสะท้านเฮือก ก้มมองกระบี่หิมะที่ปักอกและมีเลือดซึมออกมาไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าพลังชีวิตกำลังไหลออกไปพร้อมกับเลือดอุ่นๆ สัมผัสเย็นยะเยือกที่คุ้นเคยนี้ทำให้นึกถึงอวี๋โหรวที่ถูกเขาแทงทะลุหัวใจ

ในเวลานี้ ในที่สุดเขาก็ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเจียนตายจากการถูกฉีกกระชากหัวใจและความสิ้นหวัง ร่างกายเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ในลำคอส่งเสียงประหลาดดังฮือๆ แต่กลับพูดเป็นประโยคไม่ได้แม้แต่คำเดียว

“เจ้า... เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ พ่อข้าเป็นยอดฝีมือขอบเขตเทพ ถ้าฆ่าข้า ชั่วชีวิตนี้เจ้าจะต้องจมอยู่กับความหวาดกลัวและการหลบหนี”

แววตาหลิวเซิ่งฮุยฉายแววดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง เขาพยายามเร่งเร้าพลังเทพที่หลงเหลือในกายเพื่อสวนกลับ แต่กลับพบว่าความเจ็บปวดรวดร้าวราวกับวิญญาณฉีกขาดที่ส่งมาจากหัวใจ ทำให้เขาไม่อาจประคองการโคจรพลังวิญญาณพื้นฐานที่สุดได้ด้วยซ้ำ

หยุนเช่อหมุนข้อมือเบาๆ คมมีดบนกระบี่หิมะคว้านหัวใจอีกฝ่ายอย่างโหดเหี้ยม สาดกระเซ็นฝนเลือดอันร้อนระอุออกมา

“ยอดฝีมือขอบเขตเทพ? รอพ่อเจ้ามาหาข้าเมื่อไหร่ ข้าจะทำให้เขารู้ว่า ต่อให้เป็นขอบเขตเทพ ข้าก็ฆ่าได้ไม่เลี้ยง” น้ำเสียงของหยุนเช่อเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง ไร้ซึ่งความเมตตาแม้แต่น้อย

รูม่านตาของหลิวเซิ่งฮุยขยายกว้างฉับพลัน กลิ่นอายชีวิตมอดดับลงอย่างรวดเร็วราวกับเทียนไขในสายลม บนใบหน้ายังคงแข็งค้างด้วยความหวาดกลัวและความไม่ยินยอมในวาระสุดท้าย

เมื่อกระบี่หิมะถูกดึงออก ร่างของเขาก็ล้มฟุบลงกับพื้นอย่างอ่อนปวกเปียก สิ้นลมหายใจโดยสมบูรณ์

“ติ๊ง! สังหารยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุด ค่าประสบการณ์ +1,500 ล้าน”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านทำภารกิจระดับ Super SSS สำเร็จ ตรวจสอบสาเหตุการตายของอวี๋โหรวและสังหารคนร้าย ได้รับพลังต้นกำเนิดมหาจักรพรรดิหนึ่งส่วน, ผลวิญญาณพิเศษผลหัวใจนักบุญ x3, ชื่อเสียง 5 ล้าน, ค่าประสบการณ์ 2,000 ล้าน”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ระดับพลังเลื่อนขั้น ปัจจุบันคือขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้นกลาง”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้กระตุ้นภารกิจระดับจักรพรรดิ โทสะแห่งตำหนักเทียนเฟิน”

[คำอธิบายภารกิจ: หลิวเซิ่งฮุยในฐานะนายน้อยตำหนักเทียนเฟิน ตอนออกจากแดนเทพได้ใช้สมบัติพิเศษแยกวิญญาณหลักส่วนหนึ่งไว้ฟูมฟัก เมื่อร่างต้นตาย วิญญาณหลักก็จะตื่นขึ้น]

[เงื่อนไขภารกิจ: สังหารวิญญาณหลักของหลิวเซิ่งฮุย]

[เวลาภารกิจ: ไม่มี]

[รางวัลภารกิจ: ความรู้แจ้งการบำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุด x1, เคล็ดวิชาระดับเทพ "คัมภีร์ฝังวิญญาณ" ฉบับไม่สมบูรณ์, ความลับสุดยอดของตำหนักเทียนเฟิน x1, อุปกรณ์ระดับจักรพรรดิแบบสุ่มหนึ่งชิ้น, ชื่อเสียง 10 ล้าน, ค่าประสบการณ์ 3 หมื่นล้าน]

“ถึงกับเป็นฉบับไม่สมบูรณ์? ดูท่าคัมภีร์ฝังวิญญาณฉบับสมบูรณ์นี้คงไม่ธรรมดาซะแล้ว!”

หยุนเช่อครุ่นคิดในใจ: ถ้าเอาไปให้ศิษย์เอกเฟิงฉูทำความเข้าใจ แล้วค่อยใช้วิชาช่วงชิง จะใช้บั๊กได้เหมือนกันไหมนะ เพื่อให้ได้คัมภีร์ฝังวิญญาณฉบับสมบูรณ์มา

“ขอบคุณคุณชายหยุน ยายแก่อย่างข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก” อวี๋หวนที่ฟื้นตัวสมบูรณ์แล้วเดินเข้ามา ประสานมือขอบคุณหยุนเช่อ

หยุนเช่อโบกมือ “ผู้อาวุโสอวี๋เกรงใจไปแล้ว แม้ของเหลวเทพนั่นจะช่วยชีวิตท่านได้ แต่ท่านก็จะมีข้อบกพร่องเพิ่มขึ้นมาหนึ่งอย่าง เชื่อว่าท่านคงสัมผัสได้แล้ว”

อวี๋หวนพยักหน้า “ความสามารถในการเคลื่อนที่ของข้าถือว่าลดลงถึงขีดสุด จากนี้ไปพลังรบคงเทียบเมื่อก่อนไม่ได้ แต่การได้ล้างแค้นและมีชีวิตรอด ยายแก่อย่างข้าก็ไม่หวังอะไรมากไปกว่านี้แล้ว”

หยุนเช่อพยักหน้า คิดไปคิดมา เขาก็ยังไม่ได้บอกเรื่องที่หลิวเซิ่งฮุยยังไม่ตายจริงๆ ออกไป ให้ฝ่ายนั้นดีใจไปสักพักก่อนดีกว่า!

อีกอย่าง ตอนนี้เขาก็นับว่าดึงความแค้นมาลงที่ตัวเองหมดแล้ว ในอนาคตคงไม่เกี่ยวกับตระกูลจางแห่งไท่ซวีเท่าไหร่ หรือจะพูดให้ถูกคือ อีกฝ่ายคงไม่มีโอกาสมาหาเรื่องตระกูลจาง

“ไหนๆ ก็มาแล้ว งั้นพวกเราก็ถล่มตำหนักสาขาเทียนเฟินนี้ซะเลยเถอะ น่าจะได้ของดีไม่น้อย” จู่ถังถังเสนอ

“ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น พวกสวะพวกนี้น่ารังเกียจนัก ฆ่าได้หนึ่งคนก็คือกำจัดภัยไปหนึ่งคน” จางเสียนซงก็เห็นด้วย

ไม่นานนัก หยุนเช่อทั้งสี่คนก็ถล่มตำหนักสาขาเทียนเฟินจนราบคาบ เนื่องจากไม่มีมหาจักรพรรดิสามคนหนุนหลัง จึงไม่ต้องเปลืองแรงอะไรมากก็กวาดล้างตำหนักเทียนเฟินได้สำเร็จ

ส่วนเรื่องของดี มีก็มีอยู่ แต่ก็ไม่ได้ล้ำค่าอะไรมากนัก ของดีจริงๆ อยู่ในแหวนมิติของยอดฝีมือขอบเขตมหาจักรพรรดิทั้งสามคนต่างหาก

“ผู้อาวุโสทั้งสอง ในเมื่อความปรารถนาของผู้อาวุโสไท่ซวีสำเร็จแล้ว พวกเราก็แยกย้ายกันตรงนี้เถอะ”

จางเสียนซงได้ยินดังนั้น แววตาฉายความอาลัยวูบหนึ่ง เขาตบไหล่หยุนเช่อเบาๆ “สหายตัวน้อยหยุน บุญคุณครั้งใหญ่ครานี้ ตระกูลจางแห่งไท่ซวีจดจำไม่ลืม หากวันหน้ามีเรื่องให้ตระกูลจางรับใช้ ต่อให้สุดล่าฟ้าเขียว พวกเราจะไม่ปฏิเสธแน่นอน”

อวี๋หวนก็ก้าวมาข้างหน้า คารวะอย่างจริงจัง “บุญคุณช่วยชีวิตของคุณชายหยุน อวี๋หวนจารึกไว้ในใจ นี่คือยันต์หยกสื่อสารของตระกูลจาง หากคุณชายหยุนประสบภัย บีบยันต์นี้ให้แตก ตระกูลจางแห่งไท่ซวีจะทุ่มกำลังช่วยเหลือแน่นอน”

หยุนเช่อรับยันต์หยกไว้ ยิ้มบางๆ “ได้ งั้นพวกเราเจอกันใหม่ในสงครามชิงจ้าวเขตแดน ลาก่อน”

พูดจบ หยุนเช่อปล่อยยานเหาะกระสวยเงินออกมา แล้วนั่งจากไปพร้อมกับจู่ถังถัง

“ผลหัวใจนักบุญนี้มีประโยชน์ต่อเจ้า เอ้า เอาไปชิมสักลูก”

บนยานเหาะ หยุนเช่อมอบผลหัวใจนักบุญที่เพิ่งได้มาให้จู่ถังถังหนึ่งลูก

จู่ถังถังรับมาดู สีหน้าก็ดีใจสุดขีด ประคองหน้าหยุนเช่อแล้วจุ๊บไปทีหนึ่ง

“พลังแห่งกฎเกณฑ์เข้มข้นมาก ถ้าข้าดูดซับผลนี้จนหมด ต้องทะลวงสู่ขอบเขตนักบุญขั้นปลายได้ทันก่อนสงครามชิงจ้าวเขตแดนเริ่มแน่”

“ไม่ต้องนานขนาดนั้นหรอก รอกลับไปแล้วเจ้าก็เข้าไปฝึกในจานดารา ไม่นานก็หลอมรวมดูดซับได้หมดแล้ว” หยุนเช่อลูบแก้มที่เปียกชื้นนิดๆ ของตัวเอง แล้วยิ้มกล่าว

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจู่ถังถังจะเป็นฝ่ายรุกเข้ามาจูบเขาก่อน เพราะภาพลักษณ์ของนางในใจเขา คือสุดยอดหญิงงามที่ไม่สนรูปลักษณ์ภายนอก และไม่สนใจเรื่องชายหญิงเลยสักนิด

หรือว่า หัวใจด้านชาดวงนั้นของนาง กำลังจะถูกเขาละลายแล้ว? งั้นเขาควรฉวยโอกาสนี้ รุกคืบต่อไปเลยดีไหม?

คิดถึงตรงนี้ เขาหันไปมองจู่ถังถังที่กำลังพิจารณาผลหัวใจนักบุญอยู่ข้างๆ สุดท้ายก็ละทิ้งความคิดที่ไม่ควรมีไป

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ จู่ถังถังแค่ตื่นเต้นชั่ววูบเท่านั้น ไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิด

พูดตามตรง วิธีการอยู่ร่วมกันของเขากับจู่ถังถังมันแปลกประหลาดมาก ทั้งที่เคยแช่น้ำด้วยกันมาแล้ว จัดว่าเป็นความสัมพันธ์ที่รู้ไส้รู้พุงกันดีเกินเพื่อน แต่ดูเหมือนจะหยุดอยู่แค่นั้น ก้าวหน้าไปกว่านี้ไม่ได้

“ช่างเถอะ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว บางเรื่องถ้าพูดออกไปตรงๆ อาจจะไม่สวยงามเหมือนเดิม”

หยุนเช่อเลิกสนใจจู่ถังถัง เปิดมิติเขตแดนเข้าไปข้างใน ใช้ร่างมหาจักรพรรดิที่เพิ่งได้มาเริ่มสร้างอสูรกลายพันธุ์

ขณะเดียวกัน ตอนนี้ที่ทวีปเสินอู่ ภายใต้การร่วมมือของสองขุมอำนาจโลงศพและตำหนักอัศวิน จักรวรรดิและสำนักต่างๆ ทยอยล่มสลายลงทีละแห่ง

จูฉีและหลี่เสวียนเฟิงต่างเป็นผู้มีโชควาสนาใหญ่หลวง ไม่ต้องพูดถึงฝีมือส่วนตัว ลำพังแค่ยอดฝีมือที่ยอมติดตามพวกเขาก็มีไม่น้อย โดยพื้นฐานแล้วไม่มีใครจัดการพวกเขาได้

ทั้งสองฉลาดมาก ไม่ไปก่อเรื่องในแดนเหนือ แต่แอบขยายอำนาจในอีกสามแดนอย่างเงียบๆ ตอนนี้จูฉีอาศัยพรสวรรค์ใหม่ที่ได้มา ทะลวงถึงระดับครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิแล้ว

“ฮ่าฮ่าฮ่า อีกนิดเดียว อีกเดี๋ยวข้าก็จะขึ้นสู่บัลลังก์มหาจักรพรรดิแล้ว”

จูฉียืนอยู่ท่ามกลางภูเขาศพทะเลเลือด แววตาโอหัง หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ความแค้นที่มีต่อหยุนเช่อในใจก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน

......

......