บทที่ 381: ผู้ยิ่งใหญ่ปากไม่ตรงกับใจ กลับสู่ทวีปเสินอู่ ดักซุ่มโจมตี

หวงฝู่ซานซานก้าวไปข้างหน้า คารวะอย่างนอบน้อม "เรียนผู้อาวุโสทุกท่าน ท่านนี้คือหยุนเช่อ เขาต้องการตามหาหญ้าใจสวรรค์หน้ากากเทพ ไม่ทราบว่าสภาอาวุโสของเราพอจะมีของสิ่งนี้หรือไม่เจ้าคะ?"

เหล่าผู้อาวุโสได้ยินดังนั้น ต่างก็หันมามองหยุนเช่อ แววตาฉายแววพินิจพิเคราะห์

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งเอ่ยขึ้นช้าๆ "บังเอิญจริงๆ ข้ามีหญ้าใจสวรรค์หน้ากากเทพอยู่พอดี แต่ว่า ของสิ่งนี้ล้ำค่ามาก ไม่ทราบว่าเจ้าจะเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนกับข้า?"

หยุนเช่อยิ้มบางๆ หยิบยาเม็ดที่แผ่แสงสีชมพูจางๆ ออกมาจากมิติเก็บของ กล่าวว่า "นี่คือยาโอสถระดับแปด ชื่อว่ายาแก่นแท้แห่งการทะลวง"

"หากกินยานี้เข้าไปจะเข้าสู่สภาวะไร้สิ่งใดที่ทะลวงมิได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง นอกจากความรุนแรงและซาบซ่านแล้ว ยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการหยั่งรู้มรรคาและเร่งความเร็วในการบำเพ็ญเพียรขึ้น 3 เท่า อีกทั้งยังมีสรรพคุณขับปัจจัยเชิงลบ พิษในร่างกาย และอาการบาดเจ็บภายในต่างๆ ออกไป"

เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ในที่นั้นได้ยินเข้า สีหน้าต่างก็ดูแปลกพิกล ผู้ยิ่งใหญ่ฝ่ายหญิงหลายท่านภายใต้หน้ากากถึงกับหน้าแดง อดไม่ได้ที่จะค้อนหยุนเช่อวงใหญ่

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ผู้ยิ่งใหญ่ท่านที่บอกว่ามีหญ้าใจสวรรค์หน้ากากเทพก็ตบโต๊ะหินดังปัง แล้วร่ายคำพูดออกมาเป็นชุด

"นะ... นี่... นี่มันยาบ้าบออะไรกัน หยาบคายสิ้นดี ไร้รสนิยม ข้าแลก!"

หยุนเช่ออมยิ้ม ท่ามกลางสายตาแปลกๆ ของทุกคน ผู้อาวุโสท่านนั้นรีบส่งหญ้าใจสวรรค์หน้ากากเทพมาให้ ราวกับกลัวว่าหยุนเช่อจะเปลี่ยนใจ

หยุนเช่อก็ดีดยาแก่นแท้แห่งการทะลวงเม็ดหนึ่งให้ฝ่ายตรงข้าม การแลกเปลี่ยนเป็นอันเสร็จสิ้น

ตอนนั้นเอง ชายชราสวมหน้ากากช้างสีเทาอีกคนก็กระแอมเบาๆ แล้วกล่าวว่า "ไม่ทราบว่าสหายตัวน้อยยังต้องการของล้ำค่าอย่างอื่นอีกหรือไม่? ยาเช่นนี้ ไม่สมควรปล่อยให้หลุดรอดออกไปภายนอก มิสู้มอบให้ข้าเป็นผู้ทำลายทิ้งเถิด!"

ทุกคนพร้อมใจกันมองบน แต่โชคดีที่ต่างก็เข้าใจเจตนาของอีกฝ่าย จึงขี้เกียจจะเปิดโปง

"ท่านปู่ ท่านก็อายุตั้งปูนนี้แล้ว จะเอายานี้ไปทำไมเจ้าคะ?" หวงฝู่ซานซานกระทืบเท้าด้วยความโมโห นางคิดไม่ถึงว่าปู่หัวโบราณของนาง จะอยากได้ยาแบบนี้ด้วย

แน่นอน ตัวต้นเหตุก็คือเจ้าคนอัปลักษณ์นี่แหละ ถึงกับมียาช่วยบำเพ็ญเพียรที่ไม่เข้าท่าแบบนี้ ว่าแต่... มันจะรู้สึกดีเหมือนที่เขาพูดจริงเหรอ?

คิดถึงตรงนี้ หวงฝู่ซานซานก็รีบส่ายหัว นางมีความคิดแบบนี้ได้ยังไง สมองเพี้ยนไปแล้วเหรอ?

ไม่ ไม่ถูก นี่ไม่ใช่ความผิดของนาง ต้องเป็นเพราะเจ้าคนอัปลักษณ์นั่นชักจูงไปในทางที่ผิดแน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ!

ชายชราหน้ากากเทายิ้มแหยๆ "ซานซาน ปู่เอามาเพื่อการวิจัยน่ะ ไม่มีเจตนาอื่นหรอก"

หยุนเช่อคิดดูแล้ว ตอนนี้การเลื่อนขั้นกระจกสวรรค์ลับยังต้องการทรายสวรรค์ ถามดูเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องไปเที่ยวสืบหาให้เสียเวลา

เขาจึงหันไปมองชายชราหน้ากากเทา ประสานมือถามว่า "ไม่ทราบว่าในสภาอาวุโสพอจะมีสมบัติล้ำค่าอย่างทรายสวรรค์หรือไม่ขอรับ? ผู้น้อยยินดีแลกด้วยยาแก่นแท้แห่งการทะลวง"

ชายชราหน้ากากเทาลูบเคราเบาๆ ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว "ทรายสวรรค์งั้นรึ? ของสิ่งนี้ก็นับว่าหายาก แต่ข้าบังเอิญเก็บไว้บ้างพอดี เอ้า เอาไป"

เช่นเดียวกับเมื่อครู่ ชายชราหน้ากากเทาก็ดูเหมือนกลัวหยุนเช่อจะเปลี่ยนใจ รีบหยิบทรายสวรรค์ส่งให้ทันที

หยุนเช่อตาลุกวาว มีทรายสวรรค์นี้แล้ว เขาก็สามารถอัปเกรดกระจกสวรรค์ลับที่เสียหายให้กลายเป็นสมบัติขั้นสุดยอดได้แล้ว

เขาเก็บทรายสวรรค์ แล้วดีดยาแก่นแท้แห่งการทะลวงให้อีกฝ่าย ยิ้มกล่าว "ขอบคุณท่านผู้อาวุโส"

ชะงักเล็กน้อย หยุนเช่อตัดสินใจถามเรื่องวิธีออกจากโลกหน้ากากเทพ ลำพังให้เขาหาทางเองแบบมั่วๆ คงไม่ไหว

"เรียนตามตรง ที่จริงข้ามาจากโลกภายนอก ไม่ทราบว่าท่านผู้อาวุโสพอจะมีวิธีออกไปจากที่นี่หรือไม่?"

ชายชราหน้ากากเทาชะงักไป ลูบเครากล่าวว่า "เท่าที่ข้ารู้ ใต้ตำหนักหน้ากากเทพมีประตูบานใหญ่เชื่อมต่อไปยังโลกอื่นอยู่บานหนึ่ง หรือว่าเจ้าจะมาจากทางนั้น?"

หยุนเช่อครุ่นคิด "ตอนข้ามาก็โผล่ที่ตำหนักหน้ากากเทพ บางทีอาจเกี่ยวข้องกับประตูบานนั้นจริงๆ ท่านผู้อาวุโสช่วยพาข้าไปดูหน่อยได้ไหม?"

ชายชราหน้ากากเทาพยักหน้าเบาๆ "ย่อมได้ แต่ประตูบานนั้นถูกผนึกมานานหลายปี จะเปิดได้หรือไม่ยังไม่รู้แน่ชัด และข้างในอาจมีอันตราย เจ้าต้องเตรียมตัวให้ดี"

หยุนเช่อพยักหน้า "ไม่เป็นไร ในเมื่อข้ามาได้ ก็ต้องหาทางกลับได้แน่"

ชายชราหน้ากากเทาลุกขึ้น "ตามข้ามา"

หยุนเช่อเดินตามหลังชายชราหน้ากากเทา มุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของตำหนักหน้ากากเทพ

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูหินขนาดมหึมา

หยุนเช่อเห็นประตูหิน ในใจก็ยินดีทันที ประตูหินนี้มีลักษณะคล้ายกับประตูที่อยู่ใต้ดินของจักรวรรดิชิงเชว่มาก

ตรงกลางประตูหินมีช่องว่างเจ็ดช่อง คิดว่าคงต้องฝังผลึกจักรพรรดิเจ็ดสีเจ็ดเม็ดลงไปถึงจะเปิดประตูได้

"เป็นอย่างไร? พอจะมีหนทางไหม?" ชายชราหน้ากากเทาถาม

หยุนเช่อค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ประตูหิน ตกอยู่ในห้วงความคิด

ผลึกจักรพรรดิมีแค่เจ็ดเม็ด คงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เขาหาใหม่อีกเจ็ดเม็ดหรอก

เขาลองวางมือลงบนประตูหิน ทันใดนั้น ผลึกจักรพรรดิเจ็ดสีที่ส่องประกายระยิบระยับเจ็ดเม็ดก็ลอยออกมาจากประตู

"เป็นอย่างนี้นี่เอง คนแรกที่เข้าสู่โลกหน้ากากเทพ จะได้รับสิทธิ์ควบคุมผลึกจักรพรรดิทั้งเจ็ด"

หยุนเช่อดันมือขวาไปข้างหน้าเบาๆ ผลึกจักรพรรดิทั้งเจ็ดที่หมุนวนอยู่ในฝ่ามือของเขา ก็ค่อยๆ ลอยเข้าไปฝังในช่องว่าง

จากนั้น ประตูหินก็แยกออกเป็นรอยแตกตรงกลาง ดูดร่างของหยุนเช่อเข้าไป

หวงฝู่ซานซานที่ตามมาด้วยตกใจ นางรีบวิ่งไปที่ประตูหิน แต่สุดท้ายก็ถูกแสงสว่างกั้นไว้ห่างออกไปสามเมตร ไม่สามารถเข้าไปได้

นางตะโกนถามอย่างร้อนรน "เจ้าคนอัปลักษณ์ เจ้าจะกลับมาอีกไหม?"

หยุนเช่อตอบกลับ "กลับมาสิ ไว้เจอกันใหม่"

ในขณะที่หยุนเช่อหายตัวไป จอมราชันย์ นักบุญ รวมไปถึงหลี่เริ่น หวังอวิ๋นเซิน หลู่ปู้ และมหาจักรพรรดิคนอื่นๆ ก็มาถึงโลกหน้ากากเทพ

พวกเขาสวนทางกับหยุนเช่อในอุโมงค์มิติเวลา แววตาของทั้งสองฝ่ายต่างฉายความประหลาดใจ

โดยเฉพาะหวังอวิ๋นเซินและหลู่ปู้ แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความเคียดแค้นชิงชังอย่างรุนแรง

"บัดซบ ไอ้เด็กนี่มันมาถึงที่นี่ก่อนเวลาจริงๆ ด้วย!"

"งั้นก็แปลว่า ผลึกจักรพรรดิที่หายไปจากตัวพวกเรา เป็นฝีมือมันขโมยไปจริงๆ น่ะสิ! มันทำได้ยังไงกัน?"

หยุนเช่อประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นก็เลิกสนใจ พวกนั้นไม่มีสิทธิ์ควบคุมผลึกจักรพรรดิ อยากออกไป ก็ต้องรอเขามาเปิดประตูให้อีกครั้งเท่านั้น

"ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้แดนสวรรค์ก็ขาดมหาจักรพรรดิไปหลายคนเลยสิ ข้าควรจะดีใจหรือเสียใจดีนะ?"

เขาพูดไม่ออก การที่เขาไปแดนสวรรค์ก็เพื่อจะไปจัดการพวกนี้แล้วกอบโกยค่าประสบการณ์ แต่ตอนนี้พวกมันดันสลับที่กับเขาซะงั้น แล้วจะสู้กันยังไง?

"ช่างเถอะ ไม่ต้องรีบร้อน ไปจัดการพวกปลวกจากแดนแห่งร่างก่อนแล้วกัน!"

หยุนเช่อเพิ่งโผล่ออกมาจากประตูโบราณ ข้อความจากฟู่ชิง สายลับตัวน้อยก็ส่งมาอีกครั้ง

"เรียกบอส ได้รับแล้วตอบด้วย พวกเรากำลังจะลงไปที่จักรวรรดิชิงเชว่แล้ว บอสจะกลับมาหรือยัง? ข้ายื้อเวลาได้ไม่นานนะ!"

หยุนเช่อตอบกลับไปง่ายๆ "ข้าถึงแล้ว เจ้าทำตามแผนขององค์กรต่อไปเถอะ อย่าให้ความแตกซะล่ะ"

สิ้นคำ หยุนเช่อก็หาจุดซุ่มที่มิดชิด หยิบบาเร็ต XM909 ออกมา รอคอยเหยื่อโผล่หัวออกมาอย่างใจเย็น

......