(ฟรี) บทที่ 181 สังหารจอมราชันย์ตระกูลเหลย, มุ่งหน้าสู่ตระกูลจู่เพื่อหาท่านย่าจู่หลบภัย

หลังจากหยุนเช่อทะลวงถึงระดับจักรพรรดิขั้นกลางแล้ว ค่าสถานะทั้งห้าก็เพิ่มขึ้นอย่างละ 1000 แต้ม

ค่าสถานะ 1000 แต้มนี้ สำหรับผู้เล่นปกติแล้ว ถือเป็นการทะลวงครั้งใหญ่อย่างแน่นอน

แต่เขามีบั๊กหัตถ์เทวะอยู่ ค่าสถานะเพียง 1000 แต้มสำหรับเขาแล้ว เป็นเพียงการเสริมความแข็งแกร่งเล็กน้อยเท่านั้น

“เป็นไปได้อย่างไร?”

เหลยสือเยว่ที่ยังคงต่อสู้กับหนิวหลงอยู่ เมื่อเห็นจักรพรรดิและราชันย์ที่ตนนำมาตายทั้งหมดในพริบตา ในแววตาก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววประหลาดใจ

ยอดฝีมือของตระกูลเหลยของเขา อ่อนแอถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ต่อให้คนหนึ่งปล่อยทักษะการต่อสู้ออกไป ก็ไม่น่าจะถูกฆ่าในพริบตาเร็วขนาดนี้!

“เจ้าหนู ทำร้ายลูกข้า ฆ่าคนของตระกูลเหลยข้า ความบาดหมางที่ไม่ตายไม่เลิกรานี้ถือว่าเกิดขึ้นโดยสมบูรณ์แล้ว”

หยุนเช่อเบ้ปาก คำพูดนี้เหมือนกับว่าก่อนหน้านี้จะปล่อยเขาไปอย่างนั้นแหละ

ไม่อยากจะรอช้า สลับไปยังอาชีพที่สองโดยตรง ก้าวเท้าเหยียบอากาศ ก็มาถึงข้างกายเหลยสือเยว่แล้ว ทุบหมัดเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างแรง

เหลยสือเยว่แค่นเสียงเย็นชา เขาที่ผลักหนิวหลงถอยไปชั่วคราว ก็หันไปชกหมัดใส่หยุนเช่อเช่นกัน

“เจ้าหนู เจ้าบ้าไปแล้วรึ ใช้กระบี่เจ้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า มือเปล่าก็เท่ากับหาที่ตาย!”

ปังตูม!

ทว่า ทันทีที่หมัดของคนทั้งสองปะทะกัน สีหน้าของเหลยสือเยว่ก็เปลี่ยนไปในทันที ม่านตาหดเกร็ง

ในตอนนี้ ในใจของเขามีเพียงความคิดเดียว พลังที่แข็งแกร่ง พลังหมัดที่น่าสะพรึงกลัว

เหลยสือเยว่ครางเสียงอู้อี้ ร่างกายจอมราชันย์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งของเขา กลับถูกอีกฝ่ายชกหมัดเดียวจนแตก

เขาที่ถอยหลังไปหลายก้าว แขนที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อสั่นเทาเล็กน้อย ในแววตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและหวาดกลัว

“อย่างไร ไม่ไหวแล้วรึ?”

“เจ้าไม่ใช่ว่าพูดว่าจะสู้จนตายไปข้างหนึ่งรึ? เรามาสู้กันอีกครั้ง”

มุมปากของหยุนเช่อโค้งขึ้นเล็กน้อย หมัดเมื่อครู่นี้ เป็นเพียงหมัดธรรมดาๆ ของเขาเท่านั้น

สิ้นเสียง เขาก็ใช้ออกซึ่งก้าวพญามังกรท่องมายาเข้าใกล้อีกฝ่ายอีกครั้ง เดิมทีความว่องไวพื้นฐานของเขาก็วิปริตพอแล้ว ตอนนี้ใช้วิชาตัวเบา ยิ่งเร็วจนทำให้เหลยสือเยว่รับมือได้ยาก

“เจ้า... เจ้าอยู่ในระดับขอบเขตใดกันแน่? เหตุใดจึงมีพลังที่เหนือชั้นถึงเพียงนี้!”

หยุนเช่อไม่ตอบ โจมตีเขาพร้อมกับหนิวหลงอย่างต่อเนื่อง

เหลยสือเยว่ยิ่งสู้ยิ่งอัดอั้นตันใจ ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมา เขาระเบิดพลังปราณอย่างรุนแรงผลักหยุนเช่อทั้งสองคนออกไป กระบี่ยาวในมือตวัดฟันออกไป ทักษะการต่อสู้ที่เจิดจ้าและแข็งแกร่งก็ถูกใช้ออกมา

“เจ้ามดปลวกบัดซบ ก็แค่มีวาสนาอยู่บ้างเท่านั้น คิดว่าจะมาเต้นแร้งเต้นกาอยู่หน้าจอมราชันย์ได้แล้วรึ”

“ทักษะการต่อสู้ระดับไร้เทียมทาน, เคล็ดอัสนีแท้สะท้านสายฟ้า, กระบี่เดียวอัสนีร่วงหล่น!”

แววตาของหยุนเช่อเคร่งขรึมขึ้น หมัดขวาพลันกำแน่น พลังวิญญาณสีทองก็เคลือบอยู่บนหมัดอย่างรวดเร็ว ราวกับดาวตกสายหนึ่งพาดผ่านท้องฟ้า ทุบไปยังประกายกระบี่ของอีกฝ่ายอย่างแรง

“หมัดเทวะ, เจตจำนงฟ้าดินไร้ใจ!”

เสียงดังปังตูม คลื่นกระแทกพลังวิญญาณขนาดใหญ่ก็กระจายออกไปอย่างรวดเร็วโดยมีคนทั้งสองเป็นศูนย์กลาง

ในใจของเหลยสือเยว่ตกใจอีกครั้ง จิตสังหารที่มีต่อหยุนเช่อยิ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ชายหนุ่มที่น่าสะพรึงกลัวและเหนือชั้นเช่นนี้ หากวันนี้ไม่สามารถกำจัดเขาที่นี่ได้ วันหน้าเกรงว่าจะเป็นศัตรูตัวฉกาจของตระกูลเหลย

“เจ้าหนู ข้าผู้นี้ยอมรับว่าดูแคลนเจ้าไปหน่อย”

“แต่ถ้าเป็นเพียงเท่านี้ เจ้าก็ไปตายได้แล้ว”

“เคล็ดอัสนีแท้สะท้านสายฟ้า, ประกายสายฟ้าแลบ!”

หยุนเช่อแค่นเสียงเบาๆ แล้วออกกระบวนท่าอีกครั้งเช่นกัน: “ก็ไม่แน่, หมัดเทวะ, เจตจำนงดาราไร้ใจ!”

เมื่อชกหมัดนี้ออกมา รอบกายของหยุนเช่อก็มืดลงอย่างรวดเร็ว มีเพียงบนหมัดที่มีดาวดวงหนึ่ง ด้วยความเร็วสูงยิ่ง ก็ปะทะเข้ากับประกายสายฟ้าแลบของอีกฝ่ายในทันที

คิ้วของเหลยสือเยว่ขมวดแน่นขึ้นอีกส่วน กลับเป็นเสมออีกแล้ว ดูท่าแล้วจะออมมือไม่ได้อีกต่อไปแล้ว หากไม่ใช้พลังทั้งหมด วันนี้เกรงว่าจะเอาชนะเจ้าปีศาจประหลาดตรงหน้านี่ไม่ได้จริงๆ

“ไปตายซะ!”

“เคล็ดอัสนีแท้สะท้านสายฟ้า กระบวนท่าที่สาม, เจตจำนงอัสนีไม่ดับสูญ!”

หยุนเช่อก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย หยิบหมัดที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองออกมาเช่นกัน

หากยังไม่สามารถเอาชนะผู้ทรงพลังระดับจอมราชันย์ขั้นต้นผู้นี้ได้ เขาก็ทำได้เพียงสวมหน้ากากแห่งความตะกละแล้ว

“อยากให้ข้าตาย เจ้ายังไม่คู่ควร!”

“หมัดเทวะ กระบวนท่าที่สาม, เจตจำนงฟ้าไร้ใจ!”

“ติ๊ง! ยินดีด้วยที่กระตุ้นคุณสมบัติเมินการป้องกันของเคล็ดมหาจอมยุทธ์”

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนอย่างกะทันหัน สีหน้าของหยุนเช่อก็ยินดีในทันที คราวนี้อีกฝ่ายจะต้องโชคร้ายอย่างใหญ่หลวงแล้ว

เงาหมัดขนาดใหญ่ราวกับบดบังฟ้าดิน ปะทะเข้ากับเพลงดาบอัสนีขนาดยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นจากพลังวิญญาณสายฟ้าของอีกฝ่ายในทันที

พลังที่คนทั้งสองปล่อยออกมาในตอนนี้ล้วนแข็งแกร่งถึงขีดสุด ทันทีที่ปะทะกัน บ้านเรือนในรัศมีพันเมตรโดยรอบก็ถูกทำลายราบเป็นหน้ากลองในพริบตา

โชคดีที่คนรอบข้างล้วนเป็นคนฉลาด เมื่อเห็นจอมราชันย์ลงมือ ก็ถอยห่างออกไปชมการต่อสู้ในระยะสามพันเมตรแล้ว

“เฮือก ชายหนุ่มคนนี้เป็นใครกัน! ดูจากกลิ่นอายของเขา เป็นเพียงจักรพรรดิเท่านั้น ในตอนนี้กลับสามารถสู้กับท่านสามแห่งตระกูลเหลยได้อย่างสูสี นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

ขณะที่ทุกคนกำลังคิดว่า การประลองทักษะการต่อสู้ครั้งที่สามนี้ส่วนใหญ่ก็คงจะจบลงด้วยการเสมอ ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

พลังหมัดที่ราวกับฟ้าถล่ม กลับพุ่งทะลวงเพลงดาบอัสนีขนาดยักษ์ของอีกฝ่ายในทันที ทุบลงไปบนร่างกายของท่านสามแห่งตระกูลเหลยอย่างแรง

เสียงดังฟุ่บ เหลยสือเยว่กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ในทันที ทั้งร่างราวกับลูกปืนใหญ่ พุ่งกระเด็นไปยังแดนไกลอย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่ร่วงหล่น เหลยสือเยว่สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความเสียหายอันน่าสะพรึงกลัวที่เกิดจากหมัดเทวะ อวัยวะภายในทั้งห้าของเขาแตกสลายอย่างรวดเร็ว ร่างกายจอมราชันย์ก็กำลังสลายไปอย่างรวดเร็วจากภายในสู่ภายนอก

เขายากที่จะจินตนาการว่า ความเสียหายที่เกิดจากหมัดเดียว เหตุใดจึงมหาศาลถึงเพียงนี้?

หยุนเช่อมองดูเหลยสือเยว่ที่กำลังจะตกลงพื้นอย่างเฉยเมย ใช้ออกซึ่งหัตถ์เทวะกับเขา เขากังวลว่าอีกไม่กี่วินาทีหลังจากที่ซากศพของอีกฝ่ายกลายเป็นผงธุลีแล้ว เขาจะไม่มีอะไรให้จับ

“ติ๊ง! จับสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับค่าสถานะกาย 2200 แต้ม”

จริงดังที่หยุนเช่อคาดไว้ หมัดเทวะบวกกับเจตจำนงกระบี่ไร้ใจที่ใช้ออกมา มีพลังทำลายล้างฟ้าดิน เหลยสือเยว่ที่ถูกกระตุ้นการเมินการป้องกันและโจมตีโดนอย่างสมบูรณ์แบบ เพียงเวลาผ่านไปไม่ถึงสามลมหายใจ ร่างกายก็หายไปกว่าครึ่ง

“ข้าตายแล้ว เจ้าก็อย่าหวังว่าจะรอดชีวิตอยู่คนเดียว”

“สามารถพาอัจฉริยะอย่างเจ้าลงนรกไปด้วยกันได้ ข้าไม่ขาดทุน”

เหลยสือเยว่ที่เหลือเพียงหน้าอกและส่วนบนของมือซ้าย คำรามลั่นแล้วโยนยันต์สีแดงสายหนึ่งไปยังหยุนเช่อกลางอากาศ

นี่เรียกว่ายันต์ดูดเลือด เป็นสมบัติพิเศษชนิดหนึ่งเช่นกัน สามารถดูดเลือดทั้งหมดบนตัวเป้าหมายจนแห้ง

ต่อให้เป็นจอมราชันย์ หากในร่างกายไม่มีเลือด ก็ไม่มีทางรอดชีวิตได้อย่างแน่นอน และจะตายอย่างทรมานอย่างยิ่ง

หยุนเช่อไม่หลบ ที่สำคัญก็หลบไม่ได้ สายตาเรียบเฉยปล่อยให้ยันต์สีแดงติดอยู่บนตัว

ทันทีที่เลือดบนตัวหายไปอย่างรวดเร็ว เขาก็สัมผัสได้ถึงอันตรายจากความตายจริงๆ

แต่โชคดีที่ เมื่อค่าพลังชีวิตของเขาต่ำกว่า 10% คุณสมบัติฟื้นฟูของบัลลังก์ราชันย์เทวะพฤษาก็ทำงานสำเร็จ

“ติ๊ง! คุณสมบัติซ่อนเร้นลมหายใจแห่งชีวิตทำงาน, ค่าพลังชีวิตฟื้นฟูเต็มโดยอัตโนมัติแล้ว”

ในตอนนี้ เหลยสือเยว่ที่เหลือเพียงศีรษะเดียว สายตายังคงจับจ้องไปที่หยุนเช่อกลางอากาศ

แต่เมื่อเขาเห็นว่า จนกระทั่งยันต์สีแดงกลายเป็นเถ้าถ่านสีดำแล้วหมดฤทธิ์ เจ้าหนุ่มประหลาดนั่นก็ยังคงยืนอยู่กลางอากาศอย่างปลอดภัย ทั้งตัวก็คลุ้มคลั่ง

“ไม่! เป็นไปได้อย่างไร!”

“สมบัติพิเศษที่โจมตีโดนร้อยเปอร์เซ็นต์และสร้างความเสียหายถึงตาย จะไร้ผลได้อย่างไร!”

“เจ้าไม่ใช่คน เจ้ามันไม่ใช่คน!”

หยุนเช่อมอนดูเหลยสือเยว่ที่สลายไปจากโลกอย่างสิ้นเชิงด้วยความพูดไม่ออก

ตายก็ตายไปสิ! ทำไมยังมาด่าคนอีก?

“ติ๊ง! สังหารจอมราชันย์, ค่าประสบการณ์ +2600000, ค่าคุณธรรม +500000, ค่าพลังมรณะ +350000”

หลังจากสังหารจอมราชันย์ได้สำเร็จหนึ่งคน หยุนเช่อก็เก็บแหวนมิติของอีกฝ่าย แล้วจากที่เกิดเหตุไปพร้อมกับหนิวหลงอย่างรวดเร็ว

พูดตามตรง การสังหารจอมราชันย์สะใจก็จริง แต่หยุนเช่อก็ไม่กล้าจะเหลิงเกินไป ตระกูลเหลยนี้เทียบเท่ากับตระกูลจู่ ในตระกูลไม่ได้มีเพียงจอมราชันย์คนนี้คนเดียว

และนอกจากยอดฝีมือระดับจอมราชันย์แล้ว ยังมีกึ่งนักบุญคอยคุมเชิงอยู่ หากถูกหมายหัว ต่อให้เขามีวิธีการมากมาย ก็ยากที่จะรอดชีวิตได้อย่างแน่นอน

ดังนั้น แผนการในตอนนี้คือ ไปตระกูลจู่เพื่อหาท่านย่าจู่หลบภัยชั่วคราว รอให้เรื่องราวสงบลงแล้วค่อยออกมาก็ยังไม่สาย