บทที่ 35 ซากศพผู้บุกเบิกอันน่าสะพรึงกลัว, อาวุธพิทักษ์วิญญาณ

หยุนเช่อมองดูซากศพครึ่งท่อนในโลงศพสีเขียวด้วยความตก ตะลึง

ศพไม่มีส่วนล่างตั้งแต่หน้าท้องลงไป ดูจากรอยตัดแล้ว น่าจะถูกทำลายด้วยทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังบางอย่าง

ท่อนบนก็เต็มไปด้วยบาดแผลนับไม่ถ้วน มือขวาที่นิ้วก้อยและนิ้วนางขาดไปกำกระบี่หักที่ผุพังอยู่เล่มหนึ่ง

ใบหน้าถูกทำลายจนมองไม่เห็นเค้าเดิม แต่ผมยาวสีเงินกลับยังคงเรียบลื่น บนนั้นดูเหมือนจะมีแสงดาวระยิบระยับอยู่ด้วย ช่างน่าประหลาด

ไม่ผิดแน่ นี่คือซากศพครึ่งท่อนของผู้หญิง ดูออกว่าตอนมีชีวิตอยู่ นางต้องผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดอย่างยิ่ง

“นางคือใคร? ทำไมถึงถูกนำมาไว้ที่นี่? ในเนื้อเรื่องทางการก็ดูเหมือนจะไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับสตรีผู้นี้เลย”

หยุนเช่อตกอยู่ในภวังค์ความคิด เขารู้ว่าตนเองคงจะได้สัมผัสกับเนื้อเรื่องใหม่แล้ว นี่เป็นทิศทางที่ไม่รู้จัก อาศัยเพียงข้อมูลที่เขารู้ในช่วงทดลองเล่นนั้นไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย

“นางก็เป็นคน ไม่รู้ว่าจะใช้หัตถ์เทวะกับนางได้หรือไม่?”

หยุนเช่อลองฉวยโอกาสกับซากศพดูสักครั้ง

“ติ๊ง! แจ้งเตือน: ไม่สามารถฉกฉวย [วัตถุต้องห้าม] ได้”

หยุนเช่อตกตะลึง สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ซากศพที่ผุพังนี่จะเป็นวัตถุต้องห้าม!

ฉึก!

ในตอนนั้นเอง ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

ซากศพสตรีในโลงนั้นกลับลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน สองมือพุ่งแทงเข้ามาในหน้าอกของเขา

เร็วเกินไป เร็วเสียจนหยุนเช่อไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย เขาอยากจะดิ้นรนให้หลุดพ้น แต่กลับพบว่าร่างกายราวกับถูกร่ายคาถาสะกดไว้ ขยับไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

จากนั้น เลือดของเขาก็ไหลไปตามมือของศพหญิงสาว เข้าสู่ร่างกายของนางอย่างรวดเร็ว

ค่าพลังชีวิตของเขาที่สูงถึง 7210 แต้ม ก็กำลังลดลงอย่างรวดเร็วด้วยความเร็ว 200 แต้มต่อวินาที

หน้าของหยุนเช่อซีดเผือด นี่มันจังหวะที่จะต้องตายแล้ว!

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ซากศพตรงหน้ากลับฟื้นฟูอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เส้นเลือดและเส้นลมปราณที่ซับซ้อนและเล็กละเอียดนับไม่ถ้วน ราวกับมีชีวิต ค่อยๆ สานต่อกันเป็นอวัยวะและเนื้อหนังที่ควรจะมีอย่างรวดเร็ว

เริ่มจากหน้าท้องที่แบนราบ จากนั้นก็เป็นเรียวขาหยกที่งดงามสมบูรณ์แบบและขาวสะอาด

สุดท้าย ก็คือใบหน้าที่เดิมทีถูกทำลายไปแล้ว ในตอนนี้ก็กำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็วภายใต้สายตาที่ตกตะลึงจนขวัญหนีดีฝ่อของหยุนเช่อ

เพียงแต่ว่า พร้อมกับใบหน้าที่ฟื้นฟูขึ้นมา ยังมีหน้ากากกระเบื้องสีขาวปรากฏขึ้นด้วย ดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายมาแต่กำเนิด ไม่สามารถถอดออกได้

อสรพิษมังกรอัสนีคำรามที่เพิ่งจะปราบมาได้ก็มุดออกมาในตอนนี้ ปล่อยคมดาบสายฟ้าสีเงินใส่หญิงสาว

แต่ทว่า การโจมตีที่มันปล่อยออกมาในตอนนี้ซึ่งเป็นถึงระดับปรมาจารย์ขั้นปลายกลับไม่มีผลเลยแม้แต่น้อย

ร่างกายของหญิงสาวราวกับแข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายได้ คมดาบสายฟ้าฟาดลงบนร่างของนาง ก็สลายไปในอากาศทันที

เมื่อหยุนเช่อเห็นดังนั้น ในใจก็ยิ่งหวาดกลัว เซลล์สมองทำงานอย่างบ้าคลั่ง พยายามคิดหาวิธีแก้ไขสถานการณ์อย่างสุดชีวิต

“บัดซบ นี่มันตัวอะไรกันแน่วะ?”

ค่าพลังชีวิต: 2100...1800...1400...1000...500...

ยิ่งนานเข้า ความเร็วในการสูญเสียพลังชีวิตของเขาก็ยิ่งเร็วขึ้น ดูเหมือนว่าจะไม่หยุดจนกว่าจะดูดเขาจนแห้ง

หยุนเช่อโกรธจนตาแดงก่ำ ใช้ความคิดเพียงนิดเดียว ก็หยิบเปลือกกล้วยลื่นล้มร้อยเปอร์เซ็นต์ออกมาจากช่องเก็บของในเกม มันตกลงไปที่ข้างเท้าของหญิงสาวโดยอัตโนมัติ

ในตอนนี้ เขาก็ได้แต่หวังว่าไอเทมประเภทพิเศษชิ้นนี้จะได้ผล ขอเพียงแค่สามารถขัดจังหวะการดูดเลือดของอีกฝ่ายได้ก็พอ

โชคดีที่กฎของเปลือกกล้วยลื่นล้มร้อยเปอร์เซ็นต์ที่ต้องเหยียบและต้องล้มนั้นไม่ได้ทำให้หยุนเช่อผิดหวัง เมื่อค่าพลังชีวิตของเขาเหลือเพียง 100 แต้มสุดท้าย เท้าหยกของหญิงสาวผมเงินก็เหยียบลงบนเปลือกกล้วยอย่างแม่นยำ เสียงดังตุ้บ ล้มลงไปกองกับพื้นทันที

หลังจากที่มือของหญิงสาวผมเงินถูกดึงออกจากหน้าอกของเขาแล้ว เพราะบาดแผลเป็นรู เลือดของเขาก็ยังคงไหลออกด้วยความเร็ว 5 แต้มต่อวินาที

หยุนเช่อจะกล้าลังเลได้อย่างไร ยารักษา ยาคืนพลัง ยาห้ามเลือด ผลไม้วิญญาณยาสมุนไพร ขอเพียงเป็นของที่สามารถรักษาและฟื้นฟูพลังชีวิตได้ ก็ยัดเข้าปากไปทั้งหมด

ในที่สุด เมื่อค่าพลังชีวิตเหลือเพียง 5 แต้ม สถานะเลือดไหลของเขาก็หยุดลง ค่าพลังชีวิตก็เริ่มฟื้นฟูอย่างรวดเร็วด้วยความเร็ว 50 แต้มต่อวินาที

หยุนเช่อนั่งหอบหายใจอยู่ที่เดิม ใบหน้าซีดขาวราวกับกระดาษ

เกือบไปแล้ว!

อีกนิดเดียว!

เขาก็ต้องมาตายอยู่ที่นี่แล้ว

เป็นไปตามคำโบราณจริงๆ

หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ!

ไม่ถึงสามนาที ค่าพลังชีวิตของหยุนเช่อก็ฟื้นฟูกลับมาเต็มเปี่ยม อาการบาดเจ็บก็ถือว่าคงที่แล้ว

เขามองดูหญิงสาวผมเงินที่นอนนิ่งอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าบึ้งตึง ในใจยังคงมีความหวาดกลัววนเวียนอยู่

“สัมผัสกลิ่นอายไม่ได้เลยแม้แต่น้อย นางเป็นสิ่งมีชีวิตหรือของตายกันแน่?”

ขณะที่หยุนเช่อกำลังลังเลว่าจะหนีไปเลย หรือจะรอดูสถานการณ์ก่อน

ร่างกายของหญิงสาวผมเงินก็ลอยขึ้นมาเอง ความเชื่อมโยงที่น่าประหลาดก็ส่งมาถึงสมองของเขา ทำให้เขารู้สึกได้ตามสัญชาตญาณว่าอีกฝ่ายจะไม่ทำร้ายเขาอีก

ดวงตาสีทองใต้หน้ากากกระเบื้องสีขาวของหญิงสาวผมเงินจ้องมองหยุนเช่ออย่างเหม่อลอย อารมณ์ในนั้นซับซ้อนถึงขีดสุด ดูเหมือนจะโล่งใจ เหมือนจะระลึกถึงอดีต เหมือนจะถอนหายใจ เหมือนจะเสียใจ และเหมือนจะโกรธ

สรุปคือ หยุนเช่อดูไม่ออกว่าหญิงสาวผมเงินต้องการจะสื่ออะไร อีกฝ่ายดูเหมือนจะรู้จักตนเอง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เคยพบกันมาก่อน ช่างลึกลับซับซ้อนยากจะเข้าใจ

หญิงสาวผมเงินลอยอยู่ห่างจากหยุนเช่อสามเมตร ค่อยๆ ยื่นมือที่ขาวผ่องออกมาทางหยุนเช่อ

หยุนเช่อลังเลเล็กน้อย แล้วก็ยื่นมือของตนเองออกไป พอสองมือสัมผัสกัน ข้อมูลเกี่ยวกับหญิงสาวผมเงินก็ปรากฏขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

[ผู้บุกเบิก (วัตถุต้องห้าม): นักรบผู้รอดชีวิตจากสงครามอสูรล้างโลกเมื่อเจ็ดพันปีก่อน มีพรสวรรค์หนึ่งเดียวระดับ SSS กายาเทวะอมตะ เนื่องด้วยสถานการณ์พิเศษ การฟื้นคืนชีพจึงถูกขัดจังหวะ ถูกบังคับให้กลายเป็นอาวุธพิทักษ์วิญญาณของผู้เล่นหยุนเช่อ หมายเหตุ: ระดับของผู้เล่นต่ำเกินไป ยังไม่ถึงเงื่อนไขการแปรสภาพเป็นอาวุธ ไม่สามารถฉกฉวยได้ ระดับของผู้บุกเบิกจะเพิ่มขึ้นตามระดับของร่างต้น]

หลังจากอ่านคำอธิบายข้อมูลจบ หยุนเช่อก็ยืนตะลึงอยู่ที่เดิม นี่มันเป็นของโบราณที่กลายเป็นวัตถุต้องห้ามทั้งเป็น ฟอสซิลมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบจริงๆ!

วินาทีต่อมา ร่างกายของหญิงสาวผมเงินก็ค่อยๆ กลายเป็นประกายดาวตั้งแต่เท้าขึ้นมา แล้วหลอมรวมเข้าไปในหว่างคิ้วของหยุนเช่ออย่างรวดเร็ว

“รู้สึกแปลกๆ ตอนนี้ข้ากับนางถือว่าเป็นความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่?”

“นายบ่าว? แบ่งปันชีวิต? หรือเป็นเพียงแค่อาวุธเท่านั้น!”

หยุนเช่องงไปหมด เขาเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู

ผู้เล่น: หยุนเช่อ

สถานะ: ลูกเขยแต่งเข้าจวนฉินอ๋อง, อาจารย์สายบุ๋น

ขอบเขต: ขอบเขตก่อนกำเนิดขั้นต้น

พรสวรรค์: ระดับ SSS·หัตถ์เทวะ (หนึ่งเดียว), ระดับ S·กระบี่จิตสังหาร

รากฐานยุทธ์: ระดับกลาง

อาชีพ: ผู้คุมกฎไททัน·LV2 (ค่าคุณธรรม: 320/500)

อาชีพที่สอง: ผู้ทำลายระเบียบ·LV2 (ค่าพลังมรณะ: 385/500)

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ชื่อเสียง: 2421

พลัง: 571+200 (1 พลัง = 1 พลังโจมตี)

ความว่องไว: 582 (ส่งผลต่อความเร็ว, คริติคอล, การหลบหลีก)

ความทนทาน: 736+200 (1 ความทนทาน = 1 พลังป้องกัน)

กายภาพ: 521+200 (1 กายภาพ = 10 ค่าพลังชีวิต)

จิตวิญญาณ: 335 (1 จิตวิญญาณ = 5 ค่าพลังวิญญาณ)

ต้านทานพิษ: 1578

พลังโจมตี: 771 (กระบี่หวงเมี่ย+285)

พลังป้องกัน: 936 (เกราะอ่อนไหมหรงดำ+110)

ค่าพลังชีวิต: 7210

ค่าพลังวิญญาณ: 1675 (หยาดน้ำตาธุลีเงิน+150)

เคล็ดวิชา: ระฆังทองครอบกาย·ระดับสุดยอด, ตำราลับวิญญาณเทวะ·ระดับสูง, คัมภีร์มารสยบพิษ·ระดับกลาง...

วิชาตัวเบา: วิชาตัวเบาเงาสายฟ้าเทวะ·ระดับสุดยอด, ก้าวพริ้วปุยหิมะ·ระดับสูง...

ทักษะการต่อสู้: กระบี่เด็ดขาดฟ้าเหมันต์·ระดับสูง, เพลงดาบผ่าเวหาหกประสาน·ระดับสูง, เคล็ดกระบี่ไท่ซ่าง·ระดับสูง, เพลงกระบี่แสงสว่าง·ระดับกลาง, เพลงกระบี่สิบมายา·ระดับกลาง, หมัดเก้าพลังภูผานที·ระดับกลาง...

พิทักษ์วิญญาณ: ผู้บุกเบิก

สัตว์เลี้ยง: อสรพิษมังกรอัสนีคำราม

ประสบการณ์: 16611/50000

เงิน: 23 ทอง 548 เงิน 265 ทองแดง

“มีของที่เรียกว่าพิทักษ์วิญญาณอยู่จริงๆ ด้วย นี่มันอะไรกันแน่? วิญญาณผู้พิทักษ์รึ?”

หยุนเช่อลองเรียกดู น่าเสียดายที่ไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย ซึ่งทำให้เขารู้สึกพูดไม่ออก

เห็นได้ชัดว่า เขาได้ของประหลาดที่เกินขอบเขตความสามารถของตนเองมาอีกแล้วโดยไม่ตั้งใจ

“เจ้านี่เจ้าต้องการไหม?”

หยุนเช่อหยิบแก่นอสูรของงูยักษ์เพลิงพิษออกมา ยื่นให้งูขาวตัวน้อยในอ้อมอก

เมื่อเจ้างูขาวเห็นแก่นอสูร ดวงตาสีเงินของมันก็ไหววูบเล็กน้อย อ้าปากกลืนมันเข้าไปคำเดียว

หยุนเช่อยิ้มเล็กน้อย ดูท่าว่าต่อไปถ้าได้แก่นอสูรมาต้องเก็บไว้ให้ดีแล้ว

แก่นอสูรเป็นแหล่งพลังของสัตว์อสูร มีเพียงสัตว์อสูรที่ทะลวงถึงขอบเขตก่อนกำเนิดเท่านั้นถึงจะพอมีหวังที่จะควบแน่นมันออกมาได้

มนุษย์ฝึกฝนไม่สามารถดูดซับพลังในแก่นอสูรได้ แต่สำหรับนักปรุงยาแล้ว แก่นอสูรบางชนิดกลับเป็นวัตถุดิบอันล้ำค่าในการปรุงยาสมบัติไร้เทียมทาน

ก่อนจากไป หยุนเช่อก็หาหีบสมบัติระดับเพชรในช่องเก็บของแล้วเปิดมันออกมา

......

......