บทที่ 27 ต้นฉบับวิจัยกลยุทธ์พิชิตใจภรรยาผู้อื่น, เป้าหมายการฉกฉวยใหม่

เดิมทีหยุนเช่ออยากจะไปรีดไถท่านฉินอ๋อง แต่เพราะกลับมาถึงโรงเรียนตอนตี 2 ยังไม่ถึงวันรุ่งขึ้น จึงไม่สามารถใช้หัตถ์เทวะได้

ในตอนนั้น ฉินอ๋องก็เดินสวนมาพร้อมกับชายตาหงส์คนหนึ่ง อีกฝ่ายสวมชุดยาวสีขาวนวล มือถือพัดกระดาษสีขาวที่เขียนคำว่า “ปู้ฮั่ว” สองคำ ดูสุภาพเรียบร้อย มีกลิ่นอายของความเป็นบัณฑิตอยู่หลายส่วน

ในใจของหยุนเช่อพลันไหววูบ คิดในใจว่าคนผู้นี้อาจจะคุ้มค่าที่จะฉวยโอกาสสักครั้ง

ขณะที่เขากำลังจะใช้หัตถ์เทวะ เสียงของฉินอ๋องก็ดังขึ้นมาก่อน

“หยุนเช่อ ท่านนี้คือจูเก๋อปู้ฮั่ว นักปราชญ์อันดับหนึ่งแห่งต้าหยวนของเรา และยังเป็นกุนซือหลักในการต่อสู้กับสี่จอมโจรบุกเมืองในครั้งนี้ด้วย เจ้าต้องเรียนรู้จากท่านจูเก๋อให้ดี”

สีหน้าของหยุนเช่อฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ตอนที่เขาทดลองเล่นเกมไม่เคยเจอคนผู้นี้ แต่กลับเคยได้ยินชื่อและเรื่องราวของเขา

ไม่ใช่ว่าไอ้หมอนี่จะมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งอะไร แต่เป็นเพราะว่าไอ้หมอนี่เป็นคนคลั่งรักระดับสุดยอด

และคนที่คลั่งรักก็คือเมียของเขาเอง ฉินเคออี

เพื่อนาง จูเก๋อปู้ฮั่วถึงกับทรยศต่อจักรวรรดิต้าหยวนโดยตรง เข้าร่วมกับฝ่ายของฉินเคออี วางแผนกลยุทธ์ให้นาง

แต่ว่า นั่นเป็นเรื่องในอีกหลายปีข้างหน้า ในเนื้อเรื่องปกติ ตัวละครหยุนเช่อเป็นคนตาย ฉินเคออีไม่มีสามี

ตอนนี้เพราะการแทรกแซงของเขาผู้ทะลุมิติมา เนื้อเรื่องก็ได้เบี่ยงเบนไปไม่น้อยแล้ว

ในตอนนี้ ฉินเคออีเป็นหญิงที่มีสามีแล้ว ท่านปู้ฮั่วคนนี้คงจะไม่คลั่งรักฉินเคออีอีก... แล้วสินะ!

ขณะที่หยุนเช่อใช้หัตถ์เทวะกับอีกฝ่าย เขาก็ประสานมือคารวะแล้วพูดว่า: “คารวะท่านจูเก๋อ”

“ติ๊ง! หยิบสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับต้นฉบับวิจัยกลยุทธ์พิชิตใจภรรยาผู้อื่นหนึ่งเล่ม”

[ต้นฉบับวิจัยกลยุทธ์พิชิตใจภรรยาผู้อื่น: กลยุทธ์โดยละเอียดที่จูเก๋อปู้ฮั่วค้นคว้าจากตำราจำนวนมากและวิจัยด้วยตนเอง]

หยุนเช่อเบิกตากว้าง อ้าปากเล็กน้อย ทั้งตัวรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที

ประมาทไปแล้ว เขายังคงประเมินระดับความคลั่งรักที่ไอ้หมอนี่มีต่อฉินเคออีต่ำไป นี่มันถึงขั้นเริ่มวิจัยวิธีพิชิตใจภรรยาคนอื่นแล้ว!

หรือว่า ไอ้หมอนี่เดิมทีก็ชอบภรรยาคนอื่นอยู่แล้ว? แค่เพราะการปรากฏตัวของข้า ถึงได้ช่วยปลุกสัญชาตญาณของมันขึ้นมา?

แต่ว่า เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญหรอก

ที่สำคัญคือ ไอ้ชาติเต่านี่กำลังวิจัยวิธีสวมหมวกเขียวให้เขาอยู่!

ช่างอุกอาจจริงๆ!

จูเก๋อปู้ฮั่วยิ้มเล็กน้อยแล้วคารวะตอบ: “คุณชายหยุนเกรงใจไปแล้ว ได้ยินชื่อเสียงของคุณชายหยุนมานาน วันนี้ได้พบตัวจริง สมคำร่ำลือจริงๆ”

หยุนเช่อเบ้ปากอย่างลับๆ เขาเป็นแค่ลูกเขยแต่งเข้าที่ไร้ค่า จะมีชื่อเสียงอะไรกัน นี่มันแขวะข้าชัดๆ! ช่างร้ายกาจ!

หลังจากร่ำลาทั้งสองคนแล้ว หยุนเช่อก็ยังคงตามหาเป้าหมายคุณภาพสูงในสำนักต่อไป ฉกฉวยไปสามชั่วโมงเต็ม

คำนวณดูแล้ว ค่าประสบการณ์ทั้งหมดได้รับมา 528 แต้ม, พลังได้รับ 21 แต้ม, ความทนทานได้รับ 15 แต้ม, ความว่องไว 19 แต้ม, กายภาพได้รับ 11 แต้ม, จิตวิญญาณได้รับ 20 แต้ม, และเคล็ดวิชาทักษะการต่อสู้ระดับกลางและระดับต่ำอีกจำนวนหนึ่ง ผลตอบแทนไม่ดีไม่ร้าย

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือ เคล็ดวิชาระดับต่ำที่ได้รับมาเหล่านี้ ไม่สามารถให้ค่าสถานะเสริมเพิ่มเติมแก่เขาได้ ยกเว้นแต่จะเป็นค่าสถานะที่ค่อนข้างนอกกระแส เช่น ต้านทานพิษ ต้านทานไฟ ต้านทานสายฟ้า ต้านทานน้ำแข็ง ต้านทานการกัดกร่อน เป็นต้น ซึ่งเป็นค่าต้านทานหายากที่หาได้ยาก

“เคล็ดวิชาระดับกลางคัมภีร์มารสยบพิษ ฝึกฝนจนถึงระดับสมบูรณ์แบบก็ให้ค่าต้านทานพิษแค่ 50 แต้มเท่านั้น น้อยเกินไป”

“ถ้าสามารถได้รับค่าต้านทานพิษมากพอ ข้าก็จะสามารถเข้าไปในป่าหมอกอสรพิษ แล้วเอาหีบสมบัติระดับเพชรใบนั้นมาได้”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หยุนเช่อก็มีไอเดียขึ้นมาทันที หัตถ์เทวะของเขา จะสามารถดึงค่าสถานะต้านทานพิษออกมาจากพืชวิญญาณพิษได้หรือไม่นะ?

เขาดูคำอธิบายของพรสวรรค์หัตถ์เทวะอีกครั้งอย่างละเอียด

[หัตถ์เทวะ (หนึ่งเดียว): เพียงแค่ล็อกเป้าหมายที่มองเห็น ก็จะสามารถสุ่มหยิบของหนึ่งอย่างจากบนตัวเป้าหมายได้ หมายเหตุ: การใช้พรสวรรค์แต่ละครั้ง จะใช้พลังวิญญาณห้าแต้ม ยิ่งเป้าหมายอยู่ไกลเท่าไหร่ การใช้พลังวิญญาณก็จะยิ่งมากขึ้น]

ดวงตาของหยุนเช่อเป็นประกาย พึมพำกับตัวเองว่า: “เป้าหมายที่มองเห็น ไม่ได้บอกว่าต้องเป็นคนเท่านั้น ดูเหมือนจะมีช่องทางให้เล่นอีกเยอะเลย!”

เพื่อที่จะพิสูจน์การคาดเดาของตนเองโดยเร็วที่สุด หยุนเช่อก็รีบมายังสถานที่ปลูกยาสมุนไพรวิญญาณหลังเขาของสำนัก หาแปลงยาที่ปลูกพืชวิญญาณพิษ แล้วใช้หัตถ์เทวะ

“ติ๊ง! หยิบสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับค่าต้านทานพิษ 5 แต้ม”

“ทำได้จริงๆ ด้วย!”

หยุนเช่อข่มความตื่นเต้นในใจไว้ แล้วทำการฉกฉวยพืชวิญญาณพิษในแปลงยาอย่างต่อเนื่อง

นักเรียนหลายคนที่รับผิดชอบดูแลแปลงยา เห็นอาจารย์หยุนผู้โด่งดังคนนี้คอยทำท่าคว้าอากาศใส่ยาสมุนไพรวิญญาณอยู่เรื่อยๆ ก็สบตากันด้วยความสงสัย

“อาจารย์หยุนห้องเก้านี่? ลมบ้าหมูขึ้นรึ?”

“บ่ฮู้ แต่ท่าทางของเขาน่ะ สิเป็นบ้าไปแล้วบ่! ให้ข้าไปเอาพลั่วฟาดเขาดีบ่ ไปขัดจังหวะการเข้าสู่มารของเขา เอาบ่?”

นี่เป็นน้องสาวที่มีสำเนียงเป็นเอกลักษณ์ มัดผมจุกสองข้าง ดูน่ารักเรียบร้อย แต่คำพูดที่ออกมากลับไม่คิดหน้าคิดหลังเลย

นักเรียนชายข้างๆ เห็นน้องสาวคนนั้นยกพลั่วเงินที่เปื้อนดินขึ้นมาจริงๆ ก็ตกใจรีบเข้าไปห้าม

“ติ๊ง! หยิบสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับค่าต้านทานพิษ 5 แต้ม”

“ติ๊ง! หยิบสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับค่าต้านทานพิษ 2 แต้ม”

......

......

ในตอนนี้ หยุนเช่อได้จมดิ่งอยู่กับความสุขในการฉกฉวยค่าต้านทานพิษอย่างสมบูรณ์แล้ว ไม่สามารถถอนตัวได้

ถ้าเมื่อกี้น้องสาวคนนั้นเอาพลั่วมาฟาดเขาจริงๆ ไม่แน่อาจจะล้มเขาได้จริงๆ ก็ได้

ข้าฉก!

ข้าฉกอีก!

ข้าฉกสุดแรง!

หยุนเช่อรู้สึกว่า การฉกฉวยพืชวิญญาณพิษนี่มันสะใจจริงๆ!

ไม่มีการสุ่มอะไรทั้งนั้น สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์โดยตรง

ทำให้เขาได้สัมผัสถึงแก่นแท้ที่แข็งแกร่งที่สุดของการได้มาฟรีๆ ของหัตถ์เทวะเป็นครั้งแรก

เพียงไม่กี่นาที ค่าสถานะต้านทานพิษของเขาก็พุ่งไปถึง 200 กว่าแต้มแล้ว และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

มีข่าวลือว่า ขอเพียงแค่ค่าต้านทานพิษสูงถึง 99999999 ก็จะได้รับกายเทพระดับบั๊กที่สามารถต้านทานพิษทุกชนิดได้

แต่ว่า เมื่อดูจากความยากในการได้รับค่าสถานะต้านทานพิษแล้ว การที่สามารถเพิ่มค่าต้านทานพิษได้ถึง 1000 ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ท้าทายสวรรค์อย่างยิ่งแล้ว

ในสายตาของผู้เล่นทุกคน ข้อมูลเกี่ยวกับกายเทพนี้ก็เป็นเพียงแค่กลยุทธ์ทางการตลาดที่ใช้ดึงดูดผู้เล่นเท่านั้น

ในความเป็นจริง ต่อให้เล่นจนแก่ตาย ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับค่าสถานะต้านทานพิษ 99999999 แต้ม

“ติ๊ง! หยิบสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับค่าต้านทานพิษ 7 แต้ม”

หลังจากฉกฉวยพืชวิญญาณพิษต้นสุดท้ายเสร็จ หยุนเช่อก็หยุดลง เปิดดูช่องค่าสถานะต้านทานพิษ พอดีเลย 666 แต้ม

“อืม ไม่เลวเลย เลขสวย”

“ถ้าอย่างนั้น ขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในดินแดนแห่งพิษร้ายแรงเหล่านั้น ข้าก็หยิบมาได้ตามใจชอบแล้วสิ!”

หยุนเช่อที่อารมณ์ดีอย่างยิ่ง ลองใช้หัตถ์เทวะกับยาสมุนไพรวิญญาณอื่นๆ ดู แต่น่าเสียดายที่หยิบไม่สำเร็จ

“ติ๊ง! แจ้งเตือน: อายุของพืชวิญญาณต่ำเกินไป และไม่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ ไม่สามารถฉกฉวยได้”

หยุนเช่อครุ่นคิดเล็กน้อย อายุต่ำเกินไป หมายความว่าถ้าเจอพืชวิญญาณที่อายุสูงกว่า ก็มีหวังที่จะฉกของออกมาได้สินะ!

เขาแอบจดจำกฎข้อนี้ไว้ในใจ ต่อไปถ้าเจอยาสมุนไพรวิญญาณโบราณ ต้องลองใช้หัตถ์เทวะดู

ขณะที่หยุนเช่อกำลังจะออกจากแปลงยา ชายชราในชุดสีเทาคนหนึ่งที่นั่งเล่นหมากรุกอยู่ในศาลาก็เรียกเขาไว้

“สหายตัวน้อย ช่วยข้าสักเรื่องเถอะ ข้าจะมอบวาสนาให้เจ้า”

“วาสนาบ้าบออะไร ไม่ช่วย!” หยุนเช่อตอบกลับทันที

เมื่อได้ยินดังนั้น ชายชราในชุดสีเทาที่เดิมทีทำหน้าเรียบเฉยราวกับหลุดพ้นจากทางโลก ก็พลันชะงักไปครู่หนึ่ง หมากที่เพิ่งจะหยิบขึ้นมาก็หล่นลงบนกระดานหมากดังแปะ

ชายชราในชุดสีเทาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าหนุ่มนี่จะไม่เล่นด้วย เขาเป็นถึงนักปรุงยาผู้สูงศักดิ์ที่ทุกคนในสำนักต่างก็เคารพนับถือนะ!

ไม่ใช่ว่าหยุนเช่อไม่มีมารยาท เขาย่อมรู้ถึงการมีอยู่ของชายชราผู้นี้ อีกฝ่ายคือนักปรุงยาระดับสี่ของสำนักลั่วเยว่ หวงฮุยหง

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะรับภารกิจที่อีกฝ่ายมอบให้ แต่เป็นเพราะ NPC ที่ชื่อหวงฮุยหงคนนี้เป็นไอ้เฒ่าเบี้ยวหนี้โดยสิ้นเชิง

ภารกิจที่เขาประกาศออกมา ล้วนเป็นภารกิจขยะที่ทั้งยุ่งยากและเสียเวลา รางวัลที่ได้รับหลังจากทำสำเร็จก็แย่เป็นพิเศษ

ถึงแม้อีกฝ่ายจะให้รางวัลดีๆ บ้างเป็นครั้งคราว ก็เป็นภารกิจวนซ้ำที่ทั้งน่าเบื่อและยาวนาน ชวนให้หงุดหงิด เขาไม่อยากจะเสียเวลาพูดคุยกับอีกฝ่าย

หยุนเช่อใช้หัตถ์เทวะกับเขาทันที ฉกฉวยรอบนี้เสร็จก็จะกลับบ้านนอนเลย

“ติ๊ง! หยิบสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้รับยาสงบจิตใจระดับสอง”

หวงฮุยหงมองหยุนเช่อที่จากไป ดวงตาชราหรี่ลงเล็กน้อย ไม่เล่นด้วยรึ? ข้ายังไม่เชื่อเลยว่าจะจัดการเจ้าเด็กน้อยคนหนึ่งไม่ได้

“ยาเม็ดระดับสี่ ยาปรมาจารย์หนึ่งเม็ด!”

......

......