บทที่ 289 ผลการรักษาดีเยี่ยมเป็นพิเศษ!

ในโลกการสอน สถานะของมหาคุรุนั้นสูงส่งอย่างยิ่ง เมื่อท่านมีคุณสมบัติเป็นมหาคุรุ แม้ว่าเขาจะเป็น 1 ดาว เงินเดือนและตำแหน่งในสังคมของพวกเขาก็เพิ่มระดับทันที หลังจากที่เซี่ยหยวนกลายเป็นมหาคุรุระดับ 1 ดาวและได้รับเงินก้อนแรกของนาง นางจ่ายเงินดาวน์ทันทีและซื้อที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ โดยพาพ่อแม่ของนางมาอยู่ด้วย

ตราบใดที่คนหนึ่งเป็นมหาคุรุ พวกเขาจะถือได้ว่าเป็นลูกค้าที่ยอดเยี่ยม ดังนั้น เจ้าของบ้านจึงดำเนินการขายต่อในทันที รวดเร็วและตรงไปตรงมายิ่งกว่าการบรรยายให้ลูกชายของเขาเอง!

“หยวนหยวน น้ำอุ่นพร้อมแล้ว!”

แม่ของเซี่ยหยวนเรียก

“จ้ะ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”

หลังจากที่เซี่ยหยวนเตรียมชุดคลุม นางเข้าไปในห้องน้ำและไออากาศร้อนก็พุ่งเข้ามาทันที

สระน้ำไม่ใหญ่ มีขนาดเท่ากับเตียงคู่ 2 เตียง และไอน้ำก็ลอยขึ้นมาจากน้ำ หลังจากที่เซี่ยหยวนถอดเสื้อผ้าออก นางเหยียดขาของนางออกและใช้นิ้วเท้าแหย่เพื่อทดสอบอุณหภูมิน้ำก่อน เมื่อรู้สึกว่าอุณหภูมิกำลังดี นางก็เริ่มแช่ตัวในสระ

ฮ้า...

น้ำอุ่นท่วมถึงคอของนางทันที ความเหนื่อยล้าในร่างกายของนางดูเหมือนจะหายไป

ฮืดดด~

เซี่ยหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ นางต้องการปล่อยให้ความคิดว่างเปล่า แต่ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ชื่อเสียงที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของซุนม่อและกู้ซิ่วสวินซึ่งเป็นครูใหม่อัจฉริยะที่กำลังมาแรง ทำให้นางรู้สึกกดดันอย่างมาก

ในทะเลสาบขนาดมหึมา กระแสน้ำที่เกิดภายหลังมักจะผลักดันกระแสน้ำไปข้างหน้าเสมอ กระแสน้ำที่อยู่ข้างหน้าก็จะ 'ตาย' ไปบนฝั่ง

คลื่นลูกหลังของแม่น้ำแยงซีผลักคลื่นลูกหน้า และคลื่นลูกหน้าถูกพัดไปตายบนชายฝั่ง

ถ้าปีหน้าทั้งสองคนสามารถมีคุณสมบัติเป็นมหาคุรุระดับ 1 ดาวได้ นางคงรู้สึกอับอายอย่างแน่นอน

หากใครต้องการก้าวขึ้นเป็นมหาคุรุระดับ 2 ดาว พวกเขาต้องมีนักเรียนส่วนตัวที่สามารถขึ้นสู่อันดับทำเนียบดาวรุ่งได้

สำหรับสิ่งนี้ นอกจากความถนัดส่วนตัวของนักเรียนแล้ว ยังขึ้นอยู่กับความสามารถในการสอนของมหาคุรุอีกด้วย เซี่ยหยวนทำงานหนักและนางก็ไม่ผ่อนคลายในแง่ของการฝึกฝน

กระบวนการคิดของนางคือสิ่งนี้ 'ข้าอาจจะไม่สามารถเป็นมหาคุรุระดับ 2 ดาวได้ชั่วคราว แต่ฐานการฝึกปรือของข้าต้องอยู่ในขอบเขตที่สูง การทำเช่นนี้ถือเป็นหนึ่งในจุดขายของข้าเมื่อข้าพยายามรับสมัครนักเรียนที่ดี  อย่างไรก็ตาม ข้าไม่พบความก้าวหน้าใดๆ เลยเมื่อเร็วๆ นี้' เซี่ยหยวน รู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังงานของนางไม่สามารถรักษาระดับไว้ได้เนื่องจากนางทำงานหนักเกินไป สิ่งนี้ทำให้ฐานการฝึกปรือของนางหยุดนิ่ง

เซี่ยหยวนรู้ว่านางควรพักผ่อนและจัดระเบียบใหม่ แต่นางไม่กล้าทำ เมื่อนางหย่อนยานและพักผ่อน นางจะไม่ถูกซุนม่อ, กู้ซิ่วสวินและคนอื่นๆ แซงหน้านางหรือ?

นอกจากนี้สถานการณ์ปัจจุบันของสถาบันจงโจวยังไม่ดีนัก ถ้าปีนี้พวกเขาทำคะแนนได้แย่ในการแข่งขันกลุ่มโรงเรียนรวม โรงเรียนจะถูกเพิกถอนและอนาคตของนางก็คงจะแย่ ในเวลานั้นหากนางต้องการเข้าร่วมโรงเรียนที่มีชื่อเสียงอื่น นางจะต้องแสดงความสำเร็จของนางให้คนอื่นเห็น

พูดตามตรง มหาคุรุระดับ 1 ดาวไม่ได้มีอะไรมากในโลกการศึกษา

สำหรับมหาคุรุรุ่นเก๋า?

มีระบบระดับที่โรงเรียนใช้ หากใครไม่สามารถมีคุณสมบัติเป็นมหาคุรุระดับ 1 ดาวได้หลังจากผ่านไปห้าปี พวกเขาจะถูกคัดออกหรือหมุนเวียนไปยังแผนกอื่น

ไม่ใช่เพราะโรงเรียนเลือดเย็นและไม่เต็มใจที่จะให้โอกาส แต่ถึงแม้พวกเขาจะทำเช่นนั้น ก็ไม่มีนักเรียนคนใดเต็มใจที่จะเข้าร่วมการบรรยายของครูธรรมดาอย่างสม่ำเสมอ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เซี่ยหยวนก็หมดแรงทั้งร่างกายและจิตใจ อย่างไรก็ตาม ด้วยมาตรฐานปัจจุบันของนาง นางยังไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมกลุ่มนักเรียนและเป็นผู้นำพวกเขาในการแข่งขันโรงเรียนรวม นางทำได้เพียงให้กำลังใจพวกเขาที่ด้านข้าง

“ถ้าไม่มีอุบัติเหตุซุนม่อและกู้ซิ่วสวินควรเป็นส่วนหนึ่งของครูชั้นนำสำหรับการแข่งขันนักเรียนใหม่!”

ความคิดมากมายปรากฏขึ้นในจิตใจของเซี่ยหยวน หลังจากนั้นนางก็โยนซองยาขนาดยักษ์ลงในสระน้ำอาบ

ปั้ก!

เมื่อซองยาสัมผัสกับน้ำอาบ สีแดงเข้มจะกระจายออกทันที สีนี้คล้ายกับเลือดสด

ไฮ้!

เซี่ยหยวนยืนขึ้นโดยไม่รู้ตัว

มันน่ากลัวเกินไป ราวกับร่างกำลังเปียกโชกไปด้วยเลือดสดๆ เซี่ยหยวนค่อนข้างมีนิสัยรักความสะอาดอยู่บ้างและในตอนแรกนางต้องการออกไป แต่เมื่อนางคิดว่าซองยานี้ราคา 3,000 ตำลึง นางจึงฝืนใจทนนั่งลงใหม่แล้วกลับไปเอนกายพิงขอบอ่าง

“ลืมมันไปเถอะ ข้าจะไม่รำคาญ ถ้าข้าไม่เห็นมัน!”

เซี่ยหยวนหยิบผ้าขนหนูร้อนมาวางบนใบหน้าของนางหลังจากที่บิดให้แห้ง

ฤทธิ์ยาเริ่มแผ่กระจาย แอ่งน้ำวนขนาดเท่ากำปั้นเริ่มปรากฏขึ้นในน้ำอาบ ปลุกให้กระแสน้ำกระแทกเข้ากับร่างกายของนาง

"ฮะฮะ!"

เซี่ยหยวนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อรู้สึกคันเล็กน้อย นอกจากนี้ ผลกระทบของน้ำทำให้ผิวของนางรู้สึกสบายราวกับว่านางกำลังถูกนวด

“ยาห่อนี้น่าสนใจอยู่บ้าง!”

เซี่ยหยวนถอนหายใจด้วยอารมณ์ แต่ในวินาทีต่อมา ก็มีเสียงดังขึ้นขณะที่น้ำอาบไปทั่ว ผลกระทบตอนนี้รุนแรงมากจนรู้สึกเหมือนพายุฝนกำลังซัดลงมาที่ใบหน้าของนาง

“อะไรน่ะ”

เซี่ยหยวนดึงผ้าขนหนูร้อนออกจากใบหน้าของนางและตกตะลึง ในพื้นที่อาบน้ำ จู่ๆ ก็มียักษ์สูงสามเมตรก็ปรากฏตัวขึ้น เพราะมันถูกสร้างขึ้นจากน้ำอาบสีแดง มันจึงดูน่ากลัวเล็กน้อย

ควั่บ

ยักษ์น้ำหันกลับมามองเซี่ยหยวน

“อ๊าาาา!”

เซี่ยหยวนกรีดร้อง นางปิดหน้าอกและบริเวณใต้ท้องของนาง และนางโกรธมากจนใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็นสีเขียว (ข้ารักษาร่างกายที่บริสุทธิ์มาสามสิบปีแล้ว แต่วันนี้ข้าเจอผีหรือเปล่า?)

ก่อนที่เซี่ยหยวนจะระบายอารมณ์ออกมา ยักษ์น้ำอาบตัวนั้นก็เหวี่ยงหมัดใส่ตรงๆ

บูม!

ลมที่เกิดจากหมัดที่พัดมา

เซี่ยหยวนเป็นคนที่ระมัดระวังและไม่ได้รับการชกต่อย นางเลือกที่จะหลบเลี่ยงไปด้านข้างแทน

โอ๊วว

เซี่ยหยวนออกจากบริเวณอาบน้ำและกำลังเตรียมที่จะหนีไปที่มุม การทำเช่นนี้ทำให้ยักษ์น้ำไม่สามารถเข้าถึงนางได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตาม นางไม่คิดว่าจังหวะการโจมตีของยักษ์น้ำนี้จะเร็วขนาดนี้

หลังจากที่พลาดหมัดแรกไป หมัดที่สองก็ตามมาถึง!

คราวนี้เซี่ยหยวนไม่หลบอีกต่อไป นางตอบโต้อย่างตรงๆ

ปัง

หมัดยักษ์น้ำระเบิดทำให้น้ำกระเซ็นไปทั่ว พลังปราณสีเลือดจำนวนมหาศาลพุ่งออกมาห่อหุ้ม เซี่ยหยวน

จี่! จี่! จี่!

เซี่ยหยวนมีสีหน้าประหม่าและต้องการหลบหนี อย่างไรก็ตามในไม่ช้านางพบว่าพลังปราณวิญญาณที่ล้อมรอบนางนั้นหนาแน่นมาก และมันก็ไหลซึมเข้าสู่ร่างกายของนาง

ความรู้สึกสบายตัวสามารถสัมผัสได้จากทุกส่วนของร่างกายในทันที

เซี่ยหยวนมีใบหน้าที่ตกตะลึงบนใบหน้าของนาง ความรู้สึกนี้…

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่นางจะคิดลึกลงไป หมัดที่สามของยักษ์น้ำก็พุ่งออกไป เซี่ยหยวนไม่หลบอีกต่อไป นางทุบหมัดออกจากกันและริเริ่มโจมตียักษ์น้ำ

ปัง ปัง ปัง

ร่างของยักษ์แตกสลาย ทำให้ปราณวิญญาณสีเลือดจำนวนมากพุ่งออกมา เซี่ยหยวนยังคงสูดพลังปราณวิญญาณซึมซับความรู้สึกสบายใจ

ความรู้สึกที่ถูกพลังปราณท่วมท้นนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ความรู้สึกของนางเป็นเหมือนผู้คนอยู่ในทะเลทรายที่แห้งแล้ง กระหายน้ำเป็นเวลาสองสามเดือน ทันใดนั้น พวกเขาก็เดินเข้าไปในโอเอซิสและดื่มน้ำได้ไม่จำกัด!

ความรู้สึกปีติและความพึงพอใจเช่นนี้ทำให้จิตวิญญาณของเซี่ยหยวนสั่นไหวในทันที

ร่างของเซี่ยหยวนสั่นเทาด้วยความปิติยินดี นางทนไม่ไหวแล้วเกร็งต้นขาแน่น เฮ่ย  นางเปียกจริงๆ น่าอายจริงๆ โชคดีที่ไม่มีใครมาเห็นที่นี่

เดี๋ยวก่อน ยักษ์นั่นไม่เห็นเหรอ? อย่างไรก็ตาม นั่นคือสิ่งมีชีวิตประเภทใดกันแน่? เซี่ยหยวน ชกหมัดสุดท้ายและทุบหัวของยักษ์ มันสลายไปอย่างสมบูรณ์ ละลายเป็นปราณวิญญาณสีเลือด ห้องน้ำเต็มไปด้วยเลือดทั้งหมด ผนังและพื้นก็หยดไปด้วย 'เลือด' ฉากที่นี่ดูเหมือนฉากสังหารหมู่จริงๆ

โดยพื้นฐานแล้วไม่จำเป็นต้องมีความคิดริเริ่มในการดูดซับพลังปราณวิญญาณประเภทนี้ มันไหลเข้าสู่ร่างกายของนางอย่างไม่มีเงื่อนไข

เซี่ยหยวนยังคงหมกมุ่นอยู่กับความรู้สึกนั้น แต่นางก็รู้สึกคุ้นเคยในทันใด สิ่งนี้ทำให้นางตื่นเต้นเมื่อหัวใจเต้นแรงขึ้น การไหลเวียนของปราณวิญญาณของนางก็เร็วขึ้น

"อะไร? ข้ากำลังทะลวงด่านยกระดับพลัง?”

เซี่ยหยวนรู้สึกเหลือเชื่อ  แต่ขอบเขตพลังของนางหยุดนิ่งมาเป็นเวลานาน นางจะก้าวไปสู่ระดับใหม่หลังจากอาบน้ำได้อย่างไร? มันน่าทึ่งมากไปหรือเปล่า?

แต่สิ่งที่นางรู้สึกในตอนนี้กลับเป็นสัญญาณก่อนการบุกทะลวง!

เซี่ยหยวนก็เป็นคนเด็ดขาดเช่นกัน นางไม่รอช้าอีกต่อไปและนั่งขัดสมาธิอย่างรวดเร็วเริ่มดูดซับพลังปราณวิญญาณของนางให้สูงสุดและพยายามทะลวงผ่านไปยังระดับที่ห้าของพลังศักดิ์สิทธิ์

“เสี่ยวหยวน เสี่ยวหยวน เจ้าสบายดีไหม?”

แม่ของเซี่ยหยวนได้ยินเสียงการต่อสู้และรู้สึกกังวล นางจึงมาตรวจดูสถานการณ์

“ข้าไม่เป็นไร อย่ารบกวนข้า!”

เซี่ยหยวนเรียกออกมา

แม่ของเซี่ยหยวนกังวลและรออยู่ที่ด้านข้าง

ขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ตามชื่อที่บอกเป็นนัย อนุญาตให้ร่างกายบรรจุพลังศักดิ์สิทธิ์ได้ แท้จริงแล้วไม่ได้หมายความถึงพลังจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างเทพและเทพเจ้า แต่หมายถึงความแข็งแกร่งอันยิ่งใหญ่ที่ก้าวข้ามความเข้าใจของมนุษย์ ตัวอย่างเช่น ผู้เชี่ยวชาญที่ขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์สามารถโค่นภูเขาและพลิกทะเล พวกเขาสามารถยึดดวงดาวและถอนดวงจันทร์ได้ นี่คือสิ่งที่พลังศักดิ์สิทธิ์หมายถึง!

มันอาจหมายถึงพลังอันน่าเหลือเชื่อ!

ยิ่งมีฐานการฝึกปรือที่สูงเท่าไร ก็ยิ่งก้าวหน้าได้ยากขึ้นเท่านั้น

มีทั้งหมดเก้าระดับในขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ ในแต่ละระดับจะต้องหล่อเลี้ยงแหล่งพลังศักดิ์สิทธิ์และปล่อยให้มันเติมเต็มร่างกาย หล่อเลี้ยงและพัฒนาร่างกาย ในท้ายที่สุด เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ บุคคลจะสามารถทะลวงขีดจำกัดของร่างกายและเข้าสู่ขอบเขตอายุวัฒนะ

เซี่ยหยวนเพ่งความสนใจไปที่ จิตวิญญาณและปราณของนาง นางยังร่ายรัศมีมหาคุรุ 'สมาธิบริบูรณ์' เพื่อรักษาสมาธิของนางไว้ นางตัดสินใจใช้โอกาสนี้และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทะลวงไปสู่ระดับที่ห้า

เซี่ยหยวนได้เตรียมการสำหรับ 'การต่อสู้อันยาวนาน' นางยังวางแผนที่จะใช้ยาขนาดยักษ์อีกซองหนึ่ง แต่นางไม่ได้คาดหวังว่าเพียงสิบนาทีต่อมา นางก็มาถึงเกณฑ์แล้ว

บูม! บูม! บูม!

ปราณวิญญาณระเบิดออกทางหน้าต่าง

เซี่ยหยวน ก้าวเข้าสู่ระดับที่ห้าของขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างง่ายดาย

“มันง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ?”

เซี่ยหยวนมีสีหน้างุนงงบนใบหน้าของนาง มันเหมือนกับนักเล่นเกมที่เตรียมยาและอาวุธทุกประเภทมาเป็นเวลาครึ่งเดือนเพื่อเอาชนะบอสตัวสุดท้าย อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด เมื่อการต่อสู้เริ่มต้น ผู้เล่นคนนั้นฆ่าบอสด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว

ใช่ มันเป็นการโจมตีปกติ นางไม่ได้ใช้ทักษะแม้แต่น้อย

“ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?”

เซี่ยหยวนใช้กำลังทั้งหมดของนางบีบแก้มของนาง หลังจากนั้นน้ำตาของนางก็ไหลออกมา

(อันซินฮุ่ย ทำไมเจ้าไม่นำซองยาวิเศษออกมาให้เร็วกว่านี้… ถ้าข้าใช้มันเร็วกว่านี้ ข้าจะช่วยได้เร็วตั้งกี่ปี?)

(นอกเหนือจากขอบเขตอายุวัฒนะ ไม่น่าจะมีปัญหาใดๆ สำหรับข้าที่จะก้าวขึ้นสู่ระดับที่เก้าของขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม) เซี่ยหยวน ค่อนข้างมองโลกในแง่ดีเกินไป ห่อยาขนาดยักษ์ยังคงเป็นยาผลกระทบจะดีที่สุดเมื่อใช้เป็นครั้งแรก

มันเหมือนกับการฉีดยาเมื่อมีคนป่วย ครั้งแรกที่ใช้ยาปฏิชีวนะ พวกเขาจะฟื้นตัวหลังจากใช้ในปริมาณเล็กน้อย แต่หลังจากใช้ยาปฏิชีวนะสองสามครั้ง ผลกระทบจะลดลง

ผลของซองยาขนาดยักษ์เป็นไปตามตรรกะเดียวกัน หลังจากครั้งแรก ผลกระทบจะค่อยๆ ลดลงจนถึงจุดที่คล้ายกับซองยาทั่วไป พวกมันยังสามารถใช้เพื่อขจัดความเหนื่อยล้า เติมพลังปราณวิญญาณ และผ่อนคลายสภาพจิตใจ แต่ถ้าเจ้าต้องการที่จะพึ่งพาการพัฒนายกระดับพลังมันเป็นเรื่องยากเล็กน้อย

โดยธรรมชาติแล้ว ผลกระทบทางการแพทย์ยังคงแข็งแกร่งกว่าเมื่อเทียบกับซองยาอื่นๆ ที่จำหน่ายในท้องตลาด

“เสี่ยวหยวน เจ้า…”

แม่ของเซี่ย หยวนเดินเข้ามา เมื่อนางมองไปที่ 'เลือด' ในบริเวณโดยรอบ นางตกใจมากจนนางเริ่มตัวสั่น (ลูกสาวของข้าฆ่าใครซักคนหรือเปล่า)

(ศพอยู่ไหน?)

ตาของแม่ของเซี่ยหยวนกวาดมองไปรอบๆ ห้องน้ำ (ต้องมีคนเก็บขยะมารังแกลูกสาวข้าแน่ๆ เขาควรจะตาย แต่ในเมื่อมีคนต้องชดใช้ด้วยชีวิตถ้าฆ่าใครซักคน ข้าจะสละชีวิตแทนลูกสาวของข้าเอง!)

ในเวลาเพียงชั่วครู่ ความมุ่งมั่นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมารดาของเซี่ยหยวน

“แม่   ข้าเพิ่งทะลวงด่านยกระดับพลัง”

เซี่ยหยวน กระโดดขึ้นอย่างมีความสุขและรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่ของนาง ตอนนี้นางรู้สึกว่านางอยู่ในสภาพที่ดีมาก ตาของนางสว่างและหูของนางก็ชัดเจน ทุกความรู้สึกของนางรู้สึกเฉียบแหลมอย่างยิ่ง พลังศักดิ์สิทธิ์นั้นหาที่เปรียบมิได้อย่างแท้จริง

พ่อของนางกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาและเซี่ยหยวนสามารถบอกได้จากเสียงที่นางได้ยินในนาทีที่ ก่อนหน้านี้ ประสาทสัมผัสของนางไม่เฉียบแหลม

ซองยายักษ์นี้ดีมาก!

(ต้องมีอีกนิดหน่อย ไม่ต้องซื้อเยอะ)

“แม่ เงินที่เก็บไว้ในบ้านเราอยู่ที่ไหน? เอามาให้ข้า!”

ดวงตาของเซี่ยหยวน เป็นประกายราวกับหมาป่าหิวโหยที่เพิ่งเห็นเหยื่อของมัน!