บทที่ 591 ทำไมคุณมาอีกแล้ว

เจียงจิ่นโจวมาถึงมหาวิทยาลัย ก็เห็นถังเผิงยืนรอเขาอยู่ที่หน้าประตู

"พี่ห้า! ทำไมเพิ่งมาเนี่ย ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่ตั้งเยอะแยะ"

"ฉันก็อยากมาเร็วกว่านี้แหละ แต่พวกโค่วเหวินบุกไปหาฉันตั้งแต่เช้าตรู่ กว่าจะสั่งงานเสร็จก็ปาไปขนาดนี้" เจียงจิ่นโจวมองค้อนถังเผิง

"ไอ้หมอนี่! ทำไมไปไม่ชวนผมบ้าง?" ถังเผิงทำท่าโมโห

"อย่ามาแก้ตัว ถ้านายอยากไปจริงต้องรอให้ใครชวนเหรอ? ช่างเถอะ มาคุยเรื่องอื่นดีกว่า ฉันว่าเราต้องลาอาจารย์ที่ปรึกษาสักสองสามวัน นายว่าเขาจะยอมไหม?"

"ยากนะ อาจารย์จางเขี้ยวยังกับอะไรดี แต่ช่างเถอะ ถ้าไม่ให้ลา เราก็โดดเรียนมันซะเลย" ถังเผิงยักไหล่

"เลิกคิดไปเลย อีกไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว อย่าหาเรื่องใส่ตัว ไม่คุ้มหรอก เดี๋ยวเราไปคุยกับเขาดีๆ" เจียงจิ่นโจวปฏิเสธไอเดียบรรเจิดของถังเผิงทันควัน

แล้วถามต่อ "เรื่องพิธีกรนายคุยกับอ้ายเสวี่ยหรือยัง? วันนี้พวกนายสองคนต้องเขียนสคริปต์ให้เสร็จนะ เย็นนี้เราจะไปซ้อมใหญ่ที่หอประชุม"

ถังเผิงทำหน้าบอกบุญไม่รับ "พี่ห้าครับ เรื่องเป็นพิธีกรผมไม่มีปัญหา แต่สคริปต์เนี่ย... พี่ช่วยเขียนให้หน่อยไม่ได้เหรอ? พี่ก็รู้ฝีมือการเขียนของผมอยู่"

"ฉันก็มีงานล้นมือเหมือนกัน อีกอย่างพวกนายเป็นพิธีกร เขียนบทพูดเองจะเข้าปากกว่า ฝึกไว้ พึ่งพาตัวเองบ้าง" เจียงจิ่นโจวตบไหล่ถังเผิงเบาๆ

"ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปบอกอ้ายเสวี่ย" ถังเผิงถอนหายใจ

"อ้อ... แม่ผมอยากให้พี่ซืออวี่มาร้องเพลงใหม่ที่พี่ชิงแต่งให้ในงานของเรา ผมรับปากไปแล้วนะ"

"รับปากแล้วจะมาบอกทำไม? ก็ตามนั้นแหละ" เจียงจิ่นโจวสวนกลับ

แต่พอลองคิดดู เขาก็ว่าไม่เลว คนยุคนี้ชอบดูการแสดงอยู่แล้ว เขาเชื่อว่าพี่สาวของถังเผิงต้องแจ้งเกิดจากงานนี้แน่นอน

"แหะๆ ก็ต้องรายงานผู้ถือหุ้นใหญ่หน่อยสิครับ แม่ขอร้องมาขนาดนั้น ผมปฏิเสธไม่ลงจริงๆ แต่แม่ก็ช่วยงานเราไปเยอะแล้วนะครับ" ถังเผิงรู้สึกผิดเหมือนใช้เส้นสาย

"ล้อเล่นน่า เห็นแก่หน้าอาข่ง เราปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้ว" เจียงจิ่นโจวยิ้ม

เจียงจิ่นโจวดูนาฬิกา เห็นว่ายังพอมีเวลาก่อนเข้าเรียน จึงลากถังเผิงไปหาอาจารย์ที่ปรึกษา

ถึงหน้าห้องพักครู เจียงจิ่นโจวเคาะประตู มีเสียงอาจารย์จางเจียงเป่ยตอบรับ "เข้ามา"

เจียงจิ่นโจวและถังเผิงเดินเข้าไป จางเจียงเป่ยเห็นหน้าเจียงจิ่นโจวทีไรก็รู้สึกทั้งรักทั้งเกลียด ไม่รู้ว่าวันนี้จะมาไม้ไหนอีก

"ใกล้เวลาเรียนแล้ว ไม่ไปห้องเรียน มาทำอะไรที่นี่?"

เจียงจิ่นโจวยิ้มแก้มปริ "อาจารย์ครับ ภรรยาผมเปิดร้านเสื้อผ้าที่ปักกิ่งหลายสาขา จะเปิดตัววันอาทิตย์นี้ มะรืนนี้จะมีแฟชั่นโชว์ที่หอประชุมธรณีวิทยา ผมเลยมาเชิญอาจารย์ไปเป็นแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ครับ"

จางเจียงเป่ยคิดในใจว่าเข้าท่าดีเหมือนกัน เขาไม่เคยดูแฟชั่นโชว์มาก่อน แถมยังได้เป็นแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ ฟังดูโก้ไม่หยอก

แต่ปากกลับพูดว่า "จะดีเหรอ? อีกอย่างตอนกลางวันครูไม่ว่างนะ"

"ดีสิครับอาจารย์ เหมาะสมที่สุดแล้ว ในใจผมไม่มีใครแทนที่อาจารย์ได้ อาจารย์มีความรู้กว้างขวาง ประสบการณ์เยอะ ไปช่วยชี้แนะพวกเราหน่อยนะครับ" เจียงจิ่นโจวเยินยออย่างหน้าไม่อาย

"แล้วเราก็มีรอบค่ำด้วยครับ ไม่กระทบเวลาสอนแน่นอน อาจารย์อย่าปฏิเสธเลยนะครับ ภรรยาผมสั่งตายมาว่าต้องเชิญอาจารย์ให้ได้ อาจารย์จะไม่ไว้หน้าผมหน่อยเหรอครับ? หรือจะให้ภรรยาผมมาเชิญด้วยตัวเอง?"

พอได้ยินชื่อลู่ชิง จางเจียงเป่ยก็รีบยกธงขาว "ไม่ต้องรบกวนสหายลู่หรอก ครูก็ตกลงแล้วนี่ไง ขอบใจมากนะ!"

เห็นพวกเขายังไม่ไป จางเจียงเป่ยถามต่อ "มีอะไรอีก?"

"อาจารย์ครับ ช่วงนี้เพื่อเตรียมงานแสดง ภรรยาผมกับทีมงานยุ่งมาก ผมกับถังเผิงอยากขอลากิจสักสองสามวันไปช่วยงานทางโน้น อาจารย์จะอนุญาตไหมครับ?" เจียงจิ่นโจวเผยจุดประสงค์ที่แท้จริง

จางเจียงเป่ย...

กะแล้วเชียว ของฟรีไม่มีในโลก

เขาบ่นอุบ "ครูไม่ไปเป็นแขกรับเชิญแล้วได้ไหม?"

"อาจารย์ครับ ช่วยอนุญาตเถอะครับ งานนี้สำคัญกับภรรยาผมมาก ผมเป็นห่วงจริงๆ พวกผมรับรองว่าจะกลับมาตามงานที่ขาดไปให้ครบ ถ้าอาจารย์ตกลง ผมมีเซอร์ไพรส์ให้อีกอย่าง" เจียงจิ่นโจวเห็นอาจารย์ลังเล เลยงัดไม้ตายออกมา

แม้จะไม่ค่อยเชื่อน้ำยาเจียงจิ่นโจว แต่ไม่รู้ทำไมจางเจียงเป่ยถึงรู้สึกสนใจขึ้นมา อาจเพราะเจียงจิ่นโจวมักจะมีอะไรดีๆ มาเซอร์ไพรส์เสมอ

เขาคิดสักครู่ "เซอร์ไพรส์อะไรครูไม่สนหรอกนะ แต่เห็นแก่หน้าสหายลู่ ครูอนุญาตให้ลาได้ แต่ต้องสัญญานะว่ากลับมาต้องตามงานให้ทัน"

เจียงจิ่นโจวและถังเผิงหันมายิ้มให้กัน รีบขอบคุณ "ขอบคุณครับอาจารย์ วางใจได้เลยครับ งั้นพวกผมไปเรียนก่อน พรุ่งนี้ผมจะเอาบัตรเชิญมาให้ด้วยตัวเองครับ"

พูดจบก็ทำท่าจะลากถังเผิงออกไป จางเจียงเป่ยทนไม่ไหวต้องทวงถาม "เดี๋ยว! ไหนล่ะเซอร์ไพรส์?"

เจียงจิ่นโจวทำท่าลึกลับ "อย่าเพิ่งใจร้อนครับอาจารย์ ตอนเย็นผมจะมาบอก"

จางเจียงเป่ย...

ครูไม่น่าหลงเชื่อเธอเลยจริงๆ

เขารู้สึกเหมือนโดนต้มตุ๋น โบกมือไล่ให้เจียงจิ่นโจวรีบไปให้พ้นหน้า

ออกจากห้องพักครู ถังเผิงตื่นเต้นใหญ่ "พี่ห้า พี่นี่สุดยอดไปเลย หลอกอาจารย์จางได้หน้าตาเฉย"

"ใครว่าหลอก ฉันมีไอเดียดีๆ จริงๆ นะ"

"ไอเดียอะไรครับ?"

"รอฟังเพลงจากพี่สาวนายคืนนี้ก่อน แล้วค่อยบอก นายรีบไปเขียนสคริปต์กับอ้ายเสวี่ยเถอะ อ้อ... บอกให้อ้ายเสวี่ยชวนเพื่อนๆ ไปดูด้วยนะ" เจียงจิ่นโจวสั่ง

เจียงจิ่นโจวไม่ยอมบอก ถังเผิงก็ทำอะไรไม่ได้ "พี่ห้า เราต้องชวนพวกพี่ใหญ่กับอ้ายกั๋ว ด้วยไหมครับ?"

"ชวนสิ เดี๋ยวฉันบอกพวกเขาเอง ส่วนอ้ายกั๋ว เดี๋ยวเลิกเรียนฉันจะไปหาเขา ยังไงเขาก็เป็นหุ้นส่วน ต้องให้ออกแรงบ้าง"

"พี่ห้า ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ" ถังเผิงกลัวเจียงจิ่นโจวเข้าใจผิดว่าเขาอยากใช้งานเพื่อน

"ฉันรู้ แต่มันคือความจริง เราไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเขาเลย วันนี้ไปหาเขาจะได้คุยให้เคลียร์ จะได้เตรียมตัวทัน" เจียงจิ่นโจวตบไหล่ถังเผิง

เปิดเทอมมาเกือบเดือน ยังไม่ได้ติดต่อหวังอ้ายกั๋วเลย ไม่รู้หมอนั่นยุ่งอะไรอยู่?

เจียงจิ่นโจวไม่รู้หรอกว่าหวังอ้ายกั๋วไม่ได้ยุ่ง แต่กำลังกลุ้มใจ

เมื่อวันก่อน พ่อของหวังอ้ายกั๋ว โทรมาบอกว่าใกล้ฤดูหว่านไถแล้ว ปีที่แล้วข้าวโพดพันธุ์ที่เจียงจิ่นโจวหาให้ได้ผลผลิตดีมาก ปีนี้ไม่ใช่แค่คนในหมู่บ้านอยากปลูก หมู่บ้านข้างเคียงก็อยากได้ด้วย เมล็ดพันธุ์เลยไม่พอ พ่อเลยให้ลองถามเจียงจิ่นโจวว่าพอจะหาซื้อเพิ่มได้ไหม

ตอนแรกหวังอ้ายกั๋วไม่อยากรบกวนเจียงจิ่นโจว เลยตระเวนหาซื้อเองทั่วปักกิ่ง แต่หาไม่ได้เลย ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็ต้องกลับไปใช้เมล็ดพันธุ์เดิม เขาคิดไปคิดมาคงต้องบากหน้าไปขอให้เจียงจิ่นโจวช่วยอีกแรง ไม่รู้ว่าเมล็ดพันธุ์นั่นแพงไหม

วันนี้ห้องเรียนของเจียงจิ่นโจวคึกคักเป็นพิเศษ ถังเผิงเล่าเรื่องงานแสดงให้อ้ายเสวี่ยฟัง อ้ายเสวี่ยตื่นเต้นมาก นอกจากจะรีบเขียนสคริปต์แล้ว ยังชวนเพื่อนสนิทไปร่วมงานด้วย

ตอนมื้อเที่ยง เจียงจิ่นโจวก็บอกเรื่องนี้กับพวกเซี่ยงหยวนเฉา

ทุกคนตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องคิด พร้อมจะไปช่วยงานตอนเย็นเต็มที่

เลิกเรียนตอนบ่าย เจียงจิ่นโจวให้ถังเผิงพาพวกเพื่อนๆ ไปกินข้าวที่โรงอาหารก่อน ส่วนตัวเขาเดินกลับไปที่ห้องพักครูหาอาจารย์จางเจียงเป่ยอีกครั้ง

จางเจียงเป่ยพักอยู่ที่หอพักครูในมหาวิทยาลัย ตอนนี้ยังไม่ออกไปไหน

พอเห็นหน้าเจียงจิ่นโจว ก็กุมขมับ "ทำไมเธอมาอีกแล้ว?"