บทที่ 521 ไปบ้านตระกูลลู่ด้วยกัน

หลังจากส่งแขกสองกลุ่มกลับไปในตอนเช้า บ้านสี่ประสานของเจียงจิ่นโจวก็เงียบสงบลงอีกครั้ง หลังจากคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ลู่ชิงบอกเจียงจิ่นโจวว่า "สองวันนี้ฉันกะว่าจะกลับไปสักหน่อย"

เจียงจิ่นโจวถาม "กลับบ้านเกิดเหรอ?"

"กลับปักกิ่งน่ะ จะไปเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน โดยเฉพาะชุดชั้นใน แล้วก็ต้องซื้อของใช้ส่วนตัวด้วย ของที่นี่ฉันใช้ไม่ถนัด อีกอย่างฉันออกมาเกือบเดือนแล้ว ต้องแวะไปดูร้านขายของเก่าหน่อย ป่านนี้เถ้าแก่เฉียนคงบ่นถึงฉันแย่แล้ว" ลู่ชิงแจง

เจียงจิ่นโจวรู้ว่าเธอหมายถึงปักกิ่งในอีกมิติหนึ่ง

เขาถามด้วยความเป็นห่วง "ต้องให้ผมไปเป็นเพื่อนไหม?"

"ไม่ต้องหรอก สถานะของเธอยังจัดการไม่เรียบร้อย ไปแล้วเดี๋ยวโดนคนเพ่งเล็ง อีกอย่างถ้าเราหายไปทั้งคู่ พวกถังเผิงคงสงสัย เธออยู่ที่นี่คอยแก้ต่างให้ฉันดีกว่า วางใจเถอะ ฉันไปเช้าเย็นกลับ"

ได้ยินแบบนั้น เจียงจิ่นโจวก็จำต้องยอม "โอเค งั้นตามใจพี่ ตอนนี้เราไปซื้อของกันก่อน แล้วค่อยไปบ้านพี่ลู่เฟิง"

เจียงจิ่นโจวเข็นจักรยานออกมาหน้าบ้าน ล็อกกุญแจประตูใหญ่ แล้วตบเบาะหลังจักรยาน "มาครับ เดี๋ยวพาซิ่ง สัมผัสประสบการณ์จักรยานล้อ 28 นิ้ว เอ้อร์ปาต้าก้าง ในตำนาน"

ลู่ชิงยิ้มขำ เกิดมาเธอยังไม่เคยนั่งจักรยานแบบนี้เลยจริงๆ

เจียงจิ่นโจววาดขายาวๆ ขึ้นคร่อมจักรยาน ปลายเท้าแตะพื้น "ขึ้นมาเลย"

ลู่ชิงหัวเราะ "ดูถูกกันเกินไปแล้ว เธอปั่นไปเลย เดี๋ยวฉันกระโดดขึ้นเอง"

การซ้อนท้ายจักรยานมีสองแบบ แบบแรกคือจอดนิ่งๆ แล้วขึ้นนั่ง แบบที่เจียงจิ่นโจวทำเมื่อกี้

อีกแบบคือคนปั่นค่อยๆ ออกตัว คนซ้อนวิ่งเหยาะๆ ตามแล้วกระโดดขึ้นซ้อน ซึ่งต้องอาศัยจังหวะและความชำนาญ

เห็นลู่ชิงอยากโชว์สกิล เจียงจิ่นโจวก็จัดให้ เขาถีบจักรยานออกตัวช้าๆ ลู่ชิงวิ่งเหยาะๆ ตาม แล้วกระโดดขึ้นนั่งบนตะแกรงหลังอย่างนิ่มนวล สองมือโอบเอวเจียงจิ่นโจวไว้มั่น

ท่วงท่าลื่นไหลสวยงาม ทั้งคู่หัวเราะชอบใจ

สายลมพัดเอื่อยๆ สองหนุ่มสาวคุยกันกระหนุงกระหนิงตลอดทาง เรียกสายตาอิจฉาจากผู้คนริมทางได้ไม่น้อย

ทั้งคู่แวะสหกรณ์ซื้อเหล้าเหมาไถสองขวดสำหรับลู่หย่งฮุย

ซื้อลูกอมกระต่ายขาวหนึ่งห่อใหญ่ฝากลูกของลู่เฟิง

เจียงจิ่นโจวล้วงบุหรี่ฮิลตันหนึ่งคอตตอนออกมาจากถุงเฉียนคุน เตรียมไว้ให้ลู่เฟิง

ลู่ชิงหยิบชุดเครื่องสำอางจากฮ่องกงออกมาสองชุด เตรียมให้จ้าวเหม่ยฮัวและฟางอวี่ ผู้หญิงร้อยทั้งร้อยชอบของสวยๆ งามๆ ทั้งนั้น

รวมแล้วเต็มตะกร้าหน้ารถพอดี ลู่ชิงยังถือถุงอีกสองใบในมือ

ปั่นมาได้สักพัก ลู่ชิงแซวจากเบาะหลัง "จะไม่เตรียมของขวัญให้เพื่อนสาวคนนั้นหน่อยเหรอ?"

แผ่นหลังเจียงจิ่นโจวแข็งทื่อ คิดในใจว่าถามคำถามฆ่าตัวตายแบบนี้อีกแล้ว

เขาตอบอู้อี้ "ไม่จำเป็นมั้ง อีกอย่างเธอก็ไม่ได้อยู่เมืองจีน"

โชคดีที่ลู่ชิงแค่แซวเล่น ไม่ได้เซ้าซี้ต่อ ไม่งั้นบรรยากาศคงกร่อย

ไม่นานก็มาถึงบ้านพักสวัสดิการโรงงานทอขนสัตว์ ครอบครัวลู่เฟิงยังอาศัยอยู่ที่เดิม ไม่ได้ย้ายไปไหน

เข้ามาในเขตบ้านพัก เจียงจิ่นโจวจอดจักรยานไว้ที่โรงจอดรถ หิ้วของพะรุงพะรัง พาลู่ชิงเดินขึ้นตึก

วันนี้เป็นวันหยุด ตรงกับเวลาทำอาหารพอดี ผู้คนเดินขวักไขว่ทั้งในลานและตามโถงทางเดิน

คนที่รู้จักเจียงจิ่นโจวทักทายอย่างเป็นกันเอง "อ้าว เสี่ยวเจียงนี่นา มาหาผู้อำนวยการลู่เหรอ? ไม่เจอกันนานเลยนะ"

เจียงจิ่นโจวยิ้มตอบ "ครับคุณอา ก่อนปีใหม่ผมมีธุระต้องไปต่างเมือง เพิ่งกลับมาเลยแวะมาเยี่ยมแม่บุญธรรมครับ"

"อ้อ งั้นรีบไปเถอะ เห็นว่าวันนี้อยู่กันครบทุกคนเลย เอ๊ะ... แล้วแม่หนูนี่ใครล่ะ?" ป้าข้างบ้านถามแทรก

เจียงจิ่นโจวตอบอย่างเปิดเผย "แฟนผมเองครับ พามาแนะนำให้แม่บุญธรรมรู้จัก"

ลู่ชิงยิ้มทักทายอย่างสุภาพ

ตลอดทางมีคนทักทายเจียงจิ่นโจวไม่ขาดสาย

และแน่นอน ข่าวเรื่องเจียงจิ่นโจวพาแฟนใหม่มาบ้านลู่เฟิงก็แพร่สะพัดไปทั่วบ้านพักอย่างรวดเร็ว

"ไหนว่ายัยหนูลู่ชิงคบกับเสี่ยวเจียงอยู่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมพาคนอื่นมาเฉยเลย?"

"ไม่รู้อะไรซะแล้ว ลู่ชิงไปเมืองนอกแล้ว คงเลิกกันแล้วมั้ง"

"ก็นั่นสินะ ไปเมืองนอกไม่รู้เมื่อไหร่จะกลับ ผู้ชายเขาจะหาใหม่ก็ไม่แปลก"

"ฉันได้ยินมาว่ายัยหนูลู่ชิงนั่นแหละเป็นคนบอกเลิกเสี่ยวเจียงเพื่อจะไปเมืองนอก ทีหลังตาเฒ่าลู่ถึงได้รับเสี่ยวเจียงเป็นลูกบุญธรรมไง"

"จริงดิ? เสี่ยวเจียงนี่เด็กดีนะ ได้ข่าวว่าเป็นหัวกะทิมหาวิทยาลัยปักกิ่งด้วย ยัยหนูลู่ชิงทิ้งลงได้ไง"

"โธ่เอ๊ย เพื่อจะได้ไปเมืองนอก ผัวเมียหย่ากันถมเถไป นับประสาอะไรกับแค่แฟน"

"แต่เสี่ยวเจียงนี่ใจกว้างนะ ขนาดโดนทิ้งยังไปมาหาสู่บ้านฝ่ายหญิง ดูของที่หิ้วมาสิ ของแพงๆ ทั้งนั้น"

"ได้ข่าวว่าตอนไปอยู่ฟาร์ม เสี่ยวเจียงช่วยบ้านลู่ไว้เยอะ บ้านลู่นี่ใจดำชะมัด เข้าทำนองเสร็จนาฆ่าโคถึกแท้ๆ"

"ชู่ว! เบาๆ หน่อย เดี๋ยวผู้อำนวยการลู่ได้ยิน"

"แต่จะว่าไป แม่หนูคนนี้สวยกว่าลู่ชิงเยอะเลย ไม่รู้ลูกเต้าเหล่าใคร"

...

เจียงจิ่นโจวไม่รู้ตัวเลยว่ากลายเป็นหัวข้อสนทนาแซ่บเวอร์ไปแล้ว

เขาพาลู่ชิงเดินขึ้นมาชั้น 3 มาหยุดที่หน้าห้องครอบครัวลู่ เคาะประตูเบาๆ

ประตูเปิดออกอย่างรวดเร็ว จ้าวเหม่ยฮัวเห็นเจียงจิ่นโจวก็ยิ้มแก้มปริ "จิ่นโจว มาแล้วเหรอ เข้ามาเร็วลูก"

"แม่ครับ" เจียงจิ่นโจวทักทายอย่างสนิทสนม

แล้วแนะนำ "แม่ครับ นี่ลู่ชิง แฟนผมครับ วันนี้พามาฝากเนื้อฝากตัว"

ลู่ชิงเรียกอย่างเป็นกันเอง "สวัสดีค่ะคุณแม่"

สีหน้าจ้าวเหม่ยฮัววูบไหวเล็กน้อย แต่ก็รีบปรับสีหน้ายิ้มแย้ม จับมือลู่ชิง "ได้ยินพี่เฟิงเขาเล่าให้ฟังแล้ว ตัวจริงสวยจังเลยลูก เข้าบ้านก่อนสิ"

ในห้องรับแขก ลู่หย่งฮุยและลู่เฟิงลุกขึ้นต้อนรับ

ลู่หย่งฮุยยิ้ม "จิ่นโจวมาแล้วเหรอ นั่งก่อนสิ"

"คุณอา พี่เฟิง สวัสดีครับ"

ไม่รู้ทำไม เจียงจิ่นโจวถึงเรียกพ่อไม่เต็มปากสักที

ลู่ชิงทักทายตาม "คุณอา พี่เฟิง สวัสดีค่ะ"

จ้าวเหม่ยฮัวหันไปบอกสามี "นี่หนูลู่ชิง แฟนจิ่นโจว บังเอิญจริงๆ ชื่อแซ่เดียวกับชิงชิงบ้านเราเลย"

เจียงจิ่นโจวยื่นถุงของขวัญให้จ้าวเหม่ยฮัว "แม่ครับ นี่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ครับ ก่อนปีใหม่ผมรีบไปหน่อยเลยไม่ได้มาลา ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะครับ"

"โธ่เด็กคนนี้ แค่มาแม่ก็ดีใจแล้ว จะซื้ออะไรมาให้เปลืองเงิน"

เจียงจิ่นโจววางถุงลงบนโต๊ะกลาง "พี่สาวล่ะครับ?"

ฟางอวี่เดินออกมาจากครัวพอดี "พี่อยู่นี่จ้ะ จิ่นโจว นึกว่าลืมพี่สาวคนนี้ไปซะแล้ว"

หลังจากเจียงจิ่นโจวเลิกกับลู่ชิง ฟางอวี่ก็ให้เจียงจิ่นโจวเรียกเธอว่าพี่สาว ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์สนิทใจขึ้นมาก

ฟางอวี่เดินมาจับมือลู่ชิง "จิ่นโจว นี่แฟนเธอเหรอ? สวยมากเลย ตาถึงนะเราเนี่ย"

ลู่ชิงยิ้มหวาน "สวัสดีค่ะพี่สาว"

"จ้าๆ นั่งลงก่อน บ้านรกไปหน่อยอย่าถือสานะ" ฟางอวี่ตอบรับอย่างกระตือรือร้น

ไม่รู้ทำไม พอเห็นลู่ชิงสวยขนาดนี้ ฟางอวี่กลับรู้สึกสะใจลึกๆ

จ้าวเหม่ยฮัวทำอะไรไม่ได้ พอพูดถึงลูกสาวทีไร ลูกสะใภ้ชอบประชดประชันทุกที แต่จะทำไงได้ ก็ลูกสาวตัวดีทำเรื่องงามหน้าไว้จริงๆ