เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 42 เรือรบที่ล่วงหล่นลงมา

ตอนที่ 42 เรือรบที่ล่วงหล่นลงมา

ตอนที่ 42 เรือรบที่ล่วงหล่นลงมา


พวกเขาเป็นศพของนักรบจากต่างดาว พวกเขาเหล่านั้นนอนเเน่นิ่งอยู่ที่พื้นมีบาดเเผลที่ลึกบ้างก็หัวเเตกสมองเปิด มีคนที่ถูฆ่าที่นี่มากกว่า 2 โหล พวกเขาส่วนใหญ่เป็นชายวัยกลางคน มีทั้ง ผู้หญิง เเละเด็กเล็ก

 

กลิ่นเลือดลอยฟุ้งทำให้มีเเมลงวันเเละยุงมาตอมจำนวนมาก ซึ่งทำให้เกิดภาพที่ชวนน่าคลื่นไส้

 

"นี่คือที่อยู่อาศัยของนักรบต่างดาว คนที่ฆ่าพวกเขาได้นั้นจะต้องมีพลังที่เเข็งเเกร่งมากอย่างเเน่นอน,เธอร่องรอยของการต่อสู้ตรงนี้สิ?"ลาร่า ชี้ไปที่ร่องรอยดาบจากการต่อสู้ที่อยู่ห่างไกลออกไป"ดาบเล่มนี้เเตกหักอย่างง่ายดายเเละมีร่องรอยแปลกบาอย่างมันน่าจะเกิดขึ้นจากทักษะ[เกราะมังกรเขี้ยวเหล็ก]ที่เป็นทักษะระดับ C ที่เเข็งเเกร่งมันเป็นเรื่องยากมากที่จะฝึกฝนสำเร็จเเละในโรงเรียนเรานั้นมีเพียง อู่หยาง ฉิง เท่านั้น!"

 

[เกราะมังกรเขี้ยวเหล็ก]เป็นเภททักษะต่อสู้ที่เเข็งเเกร่งของยุคโบราณ มันทำให้ร่างกายเเข็งเเกร่งดั่งเหล็กกล้าเเละสามารถต่อสู้กับของมีคมได้ทุกชนิด ในสังคมยุคใหม่นั้นผู้คนไม่นิยมฝึกฝนทักษะร่างกายกันเพราะพวกเขาสามารถสร้างร่างกายที่เเข็งเเกร่งได้ผ่านเซรุ่มหรือยาเทคโนโลยีในปัจจุบัน

 

ในความเป็นจริงนั้นผู้คนสมัยโบราณเองก็มีทรัพยากรที่มากมายเเต่พวกเขาจะต้องฝึกฝนอย่างหนักหากจะเทียบกับคนยุคใหม่ ดังนั้น ผู้คนจากยุคใหม่จึงมีพัฒนาการที่ก้าวกระโดดกว่า

 

เซว่ หลิง เห็น เด็กอายุระหว่าง 5-6 ปีถูกสังหารที่ใต้ต้นไม้ พวกเธอมีจิตใจที่บริสุทธิ์เเม้ว่าจะเป็นศัตรูของพวกเขา เเต่เด็กพวกนี้ก็ไม่มีพิษสงค์ร้ายเเรงอะไร เเต่ถึงกระนั้นก็ยังโดนฆ่า นี่เเสดงให้เห็นว่า กฏของป่านั้น ไม่ละเว้นเเม้เเต่เด็ก

 

ในยุคโบราณนั้นก็ยังไม่ไล่ฆ่าคนเช่นนี้

 

"ฉันไม่คิดเลยว่า อู่หยาง ฉิง จะเป็นคนที่โหดร้ายแบบนี้?"ลาร่า ส่ายหัว"เขาคงไม่ได้ทำเช่นนี้เพียงเพราะเพื่อหวังรางวัลหรอกนะ?"

 

"ฉันไม่คิดเลยว่าบททดสอบที่ทางกองทัพจัดขึ้นจะเป็นหลักที่ขัดเเย้งกับศีลธรรมของมนุษย์!"เซว่ หลิง กล่าวเธอไม่สามารถทนได้"พวกเราไปกันเถอะ ขืนเราอยู่ต่อจะรั้งเเต่เสียเวลาเปล่า!"

 

"นี่คือสิ่งที่ทางกองทัพต้องการ?"เจียง หลี่ กล่าว"มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่สามารถทนได้กับเหตุการณ์ที่เลวร้ายอย่างนี้ ดังนั้นสถาบันเเอสทรัลจึงจัดทำบททดสอบแบบนี้ขึ้น เพื่อให้มนุษยชาติมีโอกาสรอดมากขึ้น จิตใจของพวกเราจะต้องยกไปอีกระดับ บางทีหากเราพบเจอกับอารยธรรมโบราณที่เเข็งเเกร่งเเละพวกเราพ่ายเเพ้ พวกเราจะต้องตกเป็นทาสเฉลยศึกให้กับพวกเขาเเละถูกใช้เป็นทดลองเหมือนกัน"

 

ในช่วง 2-3 วันมานี้ เขาคิดได้ถึงจุดประสงค์ที่เเท้จริง

 

"ใช่..."ลาร่า กล่าว"เราได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ของสมัยก่อนพวกเขาพูดถึงเรือรบขนาดใหญ่ที่ตกลงมาบนโลก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ 200 ปีก่อน ซึ่งมันทำให้เกิดสงครามหมู่มากในประเทศ หลังจากนั้นมนุษย์ก็ได้ศึกษาเรือรบที่ตกลงมาเเละพบเทคโนโลยีจำนวนมหาศาลหลังจากนั้นพวกเขาก็สามารถสร้างเรืบรบพิชิตโลกได้สำเร็จ"

 

"อืม...ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นจริง ฉันก็รู้สึกหนาวเหน็บในทันที"เซว่ หลิง กล่าว"ถ้าไม่ใช่เพราะมีเรือรบต่างดาวตกลงมายังโลกมนุษย์ มนุษย์โลกอาจจะหายไปได้ทุกเมื่อ เทคโนโลยีของมนุษย์ในตอนนั้นตามอยู่ล้าหลังอย่างน้อยก็ 1-2 พันปีหากเทียบกับเทคโนโลยีของต่างดาวอื่นๆ"

 

"ใช่...เป็นเพราะพวกเราได้พัฒนาเทคโนโลยีจนสามารถก้าวกระโดดได้ หลังจากผ่านไป 200 ปี พวกเขาก็สามารถสร้างเทคโนโลยีได้จำนวนมหาศาล ถ้าเกิดว่าตอนนั้นไม่ได้เทคโนโลยีเข้าช่วยล่ะก็มนุษย์โลกก็ทำได้เพียงนอนรอความตายหรือไม่ก็ภัยพิบัติที่จะมาเยือน"เจียง หลี่ ส่ายหัว

 

"พวกเขาเชื่อกันว่าเรือรบที่ตกลงมานั้นเป็นพรจากสวรรค์ที่ประทานให้!"ลั่ว ลาร่า กล่าว"ถ้าไม่มีเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น มนุษย์โลกคงได้พบเจอกับชะตากรรมที่เลวร้ายเป็นเเน่!"

 

ทั้ง 3 คนกำลังเล่าถึงประวัติศาสตร์ที่พวกเขาได้เรียนรู้ นั่นก็คือประวัติศาสตร์ช่วงปี 2593 หลายประเทศได้เข้าร่วมสงครามเเละห่ำหั่นกันเอง เเต่ตอนนั้นเองก็มีปรากฏการที่เเปลกประหลาด ที่มีเรือรบต่างดาวตกลงมา

 

ถ้ามันไม่ใช่พรจากสวรรค์ ? มันก็คงจะเป็นโชคชะตาที่นำมาความรุ่งโรจน์มาสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์!

 

ทุกครั้งที่พวกเขาอ่านประวัติศาสตร์สมัยก่อนพวกเขาก็ต้องตระหนักอย่างร้ายเเรงว่ามนุษย์เมื่อก่อนนั้นไม่ได้เเข็งเเกร่งเท่าตอนนี้พวกเขาเสี่ยงที่จะโดนฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้เลย

 

ถึงเเม้ว่ามนุษย์โลกตอนนี้จะเเข็งเเกร่งขึ้นเเละสามารถพิชิตดวงดาวอื่นๆได้ เเต่พวกเขาก็ไม่กล้าละเลย

 

ในกาเเลคซี เเห่งนี้ เต็มไปด้วยดวงดาวจำนวนมาก เเละยังมีอารยธรรมมากมายที่เเข็งเเกร่งกว่าพวกเขาอยู่

 

นอกจากนี้มนุษยชาติยังไม่เคยพบอารยธรรมที่ผลิตเรือรบต่างดาวนั้นขึ้นมา อารยธรรมที่สามารถผลิตเรือรบนั้นได้จะต้องเเข็งเเกร่งมากเเน่นอน ดังนั้นมนุษย์จึงไม่ได้คิดที่จะค้นหาอารยธรรมของพวกเขา

 

เจียง หลี่ ได้รับ[หัวใจผลึกเเห่งความฝัน]มามันเป็นทักษะบ่มเพาะพลังที่เเข็.เเกร่งของนอกโลก เเม้ว่าผู้สืบทอดคนก่อนจะกล่าวกับเขาว่า'หัวใจผลึกเเห่งความฝัน'นั้นจะได้รับการส่งต่อเเละผู้ที่เป็นผู้สืบทอดคนต่อไปจะต้องฆ่าปีศาจพวกนั้น เเละปีศาจที่ว่านี้ก็คือมนุษย์โลก เจียง หลี่ เองก็เป็นมนุษย์โลก ทั้งพ่อเเม่ น้องชาย,น้องสาวของเขา หรือเเม้เเต่เพื่อนร่วมชั้นของเขา ก็เป็นปีศาจที่ว่านี้ เขาจะลงมือทำกับคนเหล่านี้ได้อย่างไร

 

ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็จะไม่มีวันทำร้ายครอบครัวเเละปกป้องมนุษย์โลก

 

เขาไม่ได้สนใจเกี่ยวกับคำสาปเเช่งของชายชุดขาวคนนั้นเพราะมันก็เเค่เศษเสี้ยวของดวงจิตที่ทิ้งไว้

 

ทั้ง 3 ออกจากสถานที่เเละมุ่งหน้าต่อไป

 

ความเร็วของพวกเขาเร็วมาก พวกเขาสามารถมาถึงด้าหน้าของเขตหวงห้ามอีกที่นึงได้ภายในเวลา 10 วัน

 

การสู้รบกับนักรบต่างดาวนั้นพวกเขาเเต่ละคนก็จะได้รับประสบการณ์ที่มหาศาลดังนั้นพวกเขาจึงอยากกลับบ้านไปพักผ่อน

 

ในระหว่างทางนั้นพวกเขาทั้ง 3 คนก็ได้พบศพของนักรบต่างดาวบางคนถูกสังหารพวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตกลิ่นอายของพวกเขานั้นเเข็งเเกร่งคาดว่านี่น่าจะเป็นฝีมือของ อู่หยาง ฉิง

 

พลังชีวิตของ อู่หยาง ฉิง นั้นสูงกว่าทุกคน เเละในการทดสอบนี้ เขาก็สังหารนักรบต่างดาวได้มากกว่าคนอื่นๆ

 

"นั่น อู่หยาง ฉิง!"

 

ทั้ง 3 เดินขึ้นไปข้างหน้า ด้านหน้านั้นมีเเม่น้ำสายใหญ่ปิดเส้นทางเอาไว้เเละมีชายคนนึงที่ยืนอยู่หน้าเส้นทางนั้นนั่นก็คือ อู่หยาง ฉิง เขากำลังคิดหาวิธีข้ามเเม่น้ำ

 

เขาเป็นคนที่เเข็งเเกร่งที่สุดในโรงเรียน

 

"อู่หยาง ฉิง!"

 

เซว่ หลิง เเละ ลาร่า เขาไปกล่าวทักทายเขา เขาถอดชุดเกราะตลอดเวลาเเละถือมันไว้ดูเหมือนว่าเขาจะกำลังคิดหาวิธีอยู่

 

การสู้รบในป่านั้นการต่อสู้ของ อู่หยาง ฉิง โหดร้ายมาก พวกเธอไม่คิดว่า เขาจะเลวร้ายขนาดนี้

 

นี่เป็นการทักทายที่ราวกับคนแปลกหน้า

 

อู่หยาง ฉิง หันกลับมาอย่างเยือกเย็น เขาไม่ได้สวมชุดเกราะเเละถือเกราะอยู่ในมือเห็นได้ชัดว่าเขาต้องการฝึกฝนตนเองตลอดการฝึกในครั้งนี้โดยไม่พึ่งพาเกราะเหล็ก

 

"เเรงกดดันของเขาเเข็งเเกร่งมาก!"

 

เจียง หลี่ สัมผัสได้ถึงอันตรายที่ถูกปล่อยออกมา คนธรรมดาสามัญไม่มีทางรู้สึกได้อย่างเเน่นอนเเต่ เจียง หลี่ มีสัมผัสจิตที่เเข็งเเกร่ง

 

ดูเหมือนว่า จิตใจ ของ อู่หยาง ฉิง จะถูกย้อมไปด้วยจิตใจเเห่งการฆ่าฟัน เพราะเขาฆ่าคนมากเกินไปทำให้จิตใจของเขาเริ่มอำมหิตขึ้น

 

เขาไม่อยากใกล้ชิดกับคนคนนี้

 

ไม่ใช่ว่ามีวิญญาณร้ายที่สามารถเข้าสู่จิตใจคนได้อยู่จริงเทคโนโลยีสมัยใหม่นั้นก้าวหน้ามากเเต่ก็ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้พวกเขาเเค่สันนิษฐานสำหรับพวกที่ชอบการฆ่าฟันว่าจะมีใจมารอยู่ในใจ

 

"ลั่ว ลาร่า,เซว่ หลิง"อู่หยาง ฉิง ทักทายพวกเธอ เขาไม่ได้ปลายตามอง เจียง หลี่ เเม้เเต่น้อย"ดูเหมือนว่าเธอจะตามมาได้ไวเหมือนกันนิ นึกว่าจะอยู่ท้ายไปตลอดเสียเเล้ว เเต่ถ้าพวกเธอไม่พัฒนาขึ้นจะมีเเต่ตามหลังฉันอยู่ตลอดนะ?"

 

"ดูเหมือนว่านายกำลังหาทางที่จะข้ามเเม่น้ำนี้อยู่ นายจะทำอย่างไร?"ลาร่าบอกได้เลยว่า อู่หยาง ฉิ งนั้นมีความยโสส่วนตัวสูงมาก"ด้วยระดับพลังของนายนั้นการว่ายน้ำข้ามไปเเละการแบกเกราะไปด้วยคงไม่ใช่เรื่องยาก!"

 

"ฉันไม่คิดว่ามันน่าจะทำได้!"เจียง หลี่ มองไปที่เเม่น้ำสายนี้ มันมีความยาวมากกว่า 1 กิโลเมตร เเละลึกเป็นอย่างมาก กระเเสน้ำก็ค่อนข้างเร็วอีกทั้งยังมีสิ่งอันตรายอยู่ในน้ำอีก

 

"มี ปลาปิรันย่า,จรเข้น้ำ ในเเม่น้ำสายนี้ นอกจากนี้ยังมีปลาที่ร้ายกาจอย่าง 'ปลากระดูก' พวกมันมีฟันที่เเหลมคมเเละมีการโจมตีที่รุนเเรง มันสามารถว่ายน้ำได้ในความเร็ว 30เมตรต่อวินาที ถ้าจะว่ายน้ำไปเเละแบกเกราะไปด้วย คงไม่น่าจะไหว"อู่หยาง ฉิง กล่าวอย่างเย็นชา"พวกเธอคิดว่าจะว่ายน้ำไปได้อย่างไร?"

 

"เจียง หลี่ นายคิดว่าไง? พวกเราพอจะมีทางข้ามรึไม่?"

 

เซว่ หลิง กล่าว

 

"ง่ายมาก!"เจียง หลี่ กล่าว"รอบๆตัวเรานั้นมีต้นไม้ที่สูงใหญ่มากมายถ้าเราตัดมันเเละมามัดรวมกันเราก็สามารถสร้างเเพข้ามเเม่น้ำได้

 

"ที่จริงเเล้วฉันเองก็คิดมาสักพักเเล้วละนะ!"

 

"หืม?"อู่หยาง ฉิง รู้สึกประหลาดใจครู่นึง เขาไม่คิดเลยว่าจะมีวิธีที่ข้ามเเม่น้ำที่ง่ายขนาดนี้อยู่ ตอนเเรกเขาก็ตั้งใจจะว่ายน้ำข้ามไป เเต่เขาไม่คิดเลยว่าสิ่งรอบๆนี้จะนำเอามาใช้เป็นเครื่องมือสำหรับข้ามเเม่น้ำได้

 

พูดง่ายๆก็คือ เขามีความรู้น้อยกว่า เจียง หลี่ หลังจากที่จิตวิญญาณของเราพัฒนาขึ้น เราก็จะเข้าใจสิ่งต่างๆมากมาย การข้ามเเม่น้ำนั้นไม่นับเป็นอันใด เพราะเราสามารถวิเคราะห์สิ่งต่างๆเเละใช้ไหวพริบนั้นให้เป็นประโยชน์

 

นี่เป็นข้อดีของคนที่มีพลังจิตวิญญาณที่เเข็งเเกร่ง

 

ชู่ว! จู่ๆ อู่หยาง ฉิง ก็จ้องมองไปที่ เจียง หลี่ ด้วยสองตาของเขาเเละกล่าวว่า"นายชื่ออะไร?"

 

"เจียง หลี่!"

 

เจียง หลี่ รู้สึกตกใจนิดหน่อย"เขาคงไม่โกรธฉันด้วยเรื่องเล็กน้อยเเค่นี้หรอกนะ?"

 

"อืม...นักเรียนใหม่ที่เพิ่งก้าวมาสู่ระดับพลังชีวิต 1 นายค่อนข้างทำได้ดีในระหว่างทดสอบปลายภาค!"อู่หยาง ฉิง กล่าวอย่างสงบ"ฉันรู้ว่าครอบครัวของนายไม่ได้ร่ำรวย นายค่อนข้างมีพรสวรรค์ที่ดีกว่าจะฝึกซ้อมมาจนถึงจุดนี้ได้?"

 

"ฉันไม่คิดว่านั่นเป็นพรสวรรค์หรอก อาจเป็นเพราะเเค่ฉันขยันฝึกฝนมากกว่าปกติ!"เจียง หลี่ ไม่ได้รู้สึกกลัว

 

โดยปกติเเล้วหากมีคนอื่นๆยืนอยู่ต่อหน้า อู่หยาง ฉิง พวกเขาจะรู้สึกกดดันมาก จิตใต้สำนึกของพวกเขากำลังร้องเรียกว่าชายคนนี้เเข็งเเกร่งเกินไป เเต่ เจียง หลี่ กลับไม่เป็นเช่นนั้น เขาทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น การต่อสู้กับผู้นำคนนั้นทำให้จิตวิญญาณของเขาเเข็งเเกร่งขึ้นมากกว่าเดิม

 

อู่หยาง ฉิง ที่เบื้องหน้าของเขาเองก็เเข็งเเกร่ง เเต่เจียง หลี่ ไม่ได้สนใจ

 

ลมอ่อนๆพัดโชยมา

 

"เเสดงพลังของนายให้ฉันเห็นหน่อย!"

 

ปั้ง!

 

อู่หยาง ฉิง โจมตีกระทันหันในทันทีที่เขาพูด การโจมตีของเขาทำให้เกิดเสียงดังสนั่นสไว โดยปกติเเล้วคนทั่วไปหลังจากที่โดนการโจมตีของเขาจะวอกเเวกหรือไม่ก็รู้สึกวิงเวียนศรีษะในทันที

 

นี่เป็นทักาะต่อสู้

 

ทักษะต่อสู้ที่เขาใช้นั้นเเตกต่างกับ จาง เย่ว,เจิ้ง เวิ่นปิง เพราะอู่หยาง ฉิงนั้นเเข็งเเกร่งกว่า

 

นี่เป็นทักษะต่อสู้ระดับ D[กำปั้นหมัดระเบิด]

 

มันเป็นทักษะต่อสู้ที่ไม่ได้เเข็งเเกร่งอะไร เเต่มันสามารนำมาวัดฝีมือได้

 

การเคลื่อนไหวของ[กำปั้นหมัดระเบิด]นั้นเป็นที่เรียบง่ายเเละชัดเจน ทุกหมัดนั้นคือเเรงผลักทำให้เกิดเสียงดั่งสนั่นหวั่นไหว การโจมตีเเต่ละครั้งจะทำให้มวลอากาศระเบิดขึ้น

 

นี่เป็นที่มาที่เเท้จริงของคำว่า[กำปั้นระเบิด]

 

จากความเเข็งเเกร่งของ จาง เยว่ นั้นเขาสามารถปล่อยหมัดระเบิดได้ประมาณ 9 ครั้ง หรืออาจจะมากกว่านั้นนิดหน่อย หมัดของเขานั้นไม่ได้เเข็งเเกร่งจนขนาดที่สามารถต่อยผืนอากาศให้สั่นไหวได้เเม้จะใช้ทักษะต่อสู้นี้

 

ตอนนี้ อู่หยาง ฉิง กำลังใช้ทักษะนี้อยู่ความเร็วของเขานั้นรวดเร็วเเละเเข็งเเกร่งการเคลื่อนไหวของเขาเเต่ละครั้งก็คือเเรงระเบิดที่รุนเเรง

 

เจียง หลี่ รู้สึกได้ถึงภัยอันตรายเขาไม่กล้าที่จะละเลย เขาได้ระวังตัวตั้งเเต่ที่ อู่หยาง ฉิง ทักทายเขาเเล้ว เขาเคลื่อนไหวเเข็งเเกร่งราวกับมังกรเเละรวดเร็วดั่งอสรพิษ[มังกรร่ายรำดั่งอสรพิษไร้กระดูก]

 

อู่หยาง ฉิง ไม่สามารถที่จะเเตะตัว เจียง หลี่ ได้โดน เเม้ว่าเขาจะโจมตีออกไปนับ 10 ครั้ง

 

ติดตามกลุ่มลับ 130+ กลุ่มลับมี V1-V2 สนใจเข้ากลุ่มติดตามได้ที่เพจหรือ INBOX Emperor Of The Cosmos - นิยายแปล

จบบทที่ ตอนที่ 42 เรือรบที่ล่วงหล่นลงมา

คัดลอกลิงก์แล้ว