บทที่ 25 คุณค่าของซุนม่อ!

ลมฤดูร้อนพัดกระทบใบบัวทำให้เกิดเป็นระลอกคลื่น

ซุนม่อถือหนังสือสองเล่มในมือซ้ายและถือร่มด้วยมือขวาเขาเดินไปตามทางเดินลาดหินกรวดข้างทะเลสาบม่อเปย

เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีฟ้าอ่อนผมสีดำยาวผูกเป็นมวย เนื่องจากเขาไม่คุ้นเคยกับทรงผมแบบนี้ เขาจึงมัดผมไว้ไม่ดีปมผมสองสามปมหลุดร่วงหล่นลงมา

ซุนม่อรู้สึกหงุดหงิดและต้องการตัดมันทิ้งอย่างไรก็ตาม จินมู่เจี๋ยรู้สึกราวกับว่ามันทำให้ซุนม่อที่หล่อเหลามีอารมณ์ผ่อนคลายและสบายใจมากขึ้น

“ผ่อนคลายดีจริง น่าเสียดายที่ข้าไม่ได้นำเครื่องมือวาดเขียนติดตัวมาด้วย!”

จินมู่เจี๋ยถอนหายใจเสียดายทัศนียภาพดีๆ

ซุนม่อเงยหน้าขึ้นและเห็นแล้วว่าหญิงสาวเจ้าเสน่ห์นั่งอยู่ที่ศาลาริมทะเลสาบดวงตางามของนางเหมือนสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงจับจ้องมาที่เขา

ฝนเริ่มหนาเม็ดขึ้น และซุนม่อก็เข้าไปในศาลาเขาเลือกที่นั่งที่ไกลที่สุดจากสตรีคนนั้นแล้วนั่งลง

ทิวทัศน์ที่นี่ไม่ค่อยดีนักแต่การอยู่ห่างจากสตรีคนนั้น จะช่วยไม่ให้คนอื่นพูดว่าเขามีเจตนาไม่ดีและต้องการทำมิดีมิร้ายกับนาง

ซุนม่อเหลือบมองหญิงสาวเล็กน้อยและอดไม่ได้ที่จะสังเกตว่านางสวยมากและมีรูปร่างเว้าโค้งมนแม้ว่านางจะอายุสามสิบแล้ว แต่ร่องรอยเวลาบนใบหน้าของนางมีไม่มาก นางแต่งหน้าบางเบาแต่แสดงออกถึงความสง่างาม

"เจ้าชื่ออะไร?"

จินมู่เจี๋ยเอ่ยขึ้น ในฐานะมหาคุรุระดับ 3 ดาว นางได้รับอำนาจยิ่งใหญ่ในสถาบันจงโจว

มีครูมากมายมาที่ริมทะเลสาบเพื่อชมทิวทัศน์ท่ามกลางสายฝนอย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาเห็นจินมู่เจี๋ย พวกเขาหลีกเลี่ยงศาลาพวกเขากังวลว่าพวกเขาจะรบกวนและทำให้ไม่พอใจนาง

ซุนม่อเป็นคนเดียวที่กล้าเข้ามา

"แล้วท่านล่ะ?"

ซุนม่อย้อนถาม

จินมู่เจี๋ยยิ้มจางๆ ไม่ตอบ เพียงเท่านี้นางสามารถบอกได้ว่าบุรุษที่ดูสง่างามคนนี้ก้าวร้าวมาก

นางไม่ตอบ บรรยากาศในศาลาจึงดูอึดอัด

“เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้เพียงเพราะเจ้าไม่พูดเหรอ”

ริมฝีปากของซุนม่อยกขึ้นขณะที่เขามองมาที่นางคำว่า 'จินมู่เจี๋ย' ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของนางทันที

“อายุ 30 ปี ชอบอาหารรสหวานมีงานอดิเรกสะสมกระดูก เนื่องจากนางทำงานมากเกินไปในสำนักงานกระดูกสันหลังส่วนคอของนางจึงรู้สึกมีปัญหาเล็กน้อย”

“มหาคุรุระดับ 3 ดาว”

“มูลค่าศักยภาพที่เป็นไปได้: สูงมาก”หมายเหตุ นางไม่ได้ลิ้มรสความรักมาสามปีแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป นางจะเหี่ยวเฉา”แถวข้อมูลปรากฏถัดจาก จินมู่เจี๋ย เมื่อซุนม่อเห็นคำว่า 'เก็บกระดูก'เขาขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้

“อะไรวะ?”

ซุนม่อเป็นคนที่ค่อนข้างกล้าหาญแต่แน่นอนว่าเขาจะหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับกระดูกดังนั้นการจ้องมองของเขาจึงไม่แยแสมากขึ้นเมื่อเขามองไปที่จินมู่เจี๋ยอีกครั้ง

เมื่อเห็นซุนม่อมองนาง จินมู่เจี๋ยรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยนี่เป็นที่น่ารังเกียจกับสตรีคนใด นางต้องการจะตำหนิเขา แต่อีกฝ่ายหันหลังกลับและมองออกไป

“นี่หมายความว่าอย่างไร?”

จินมู่เจี๋ยงงงวย นางรู้สึกได้ถึงแรงผลักดันจากการกระทำของจิตใต้สำนึกของซุนม่อ

ใช่การปฏิเสธสิ่งนี้ไม่น่าเชื่อเกินไปสำหรับจินมู่เจี๋ย ไม่ต้องพูดถึงสถานะอันสง่างามของนางในฐานะมหาคุรุระดับ3 ดาว เนื่องจากความงามและรูปร่างของนาง นางได้เห็นบุรุษจำนวนมากเหลือเกินที่ปรารถนานางอย่างแรงกล้านั่นเป็นเหตุผลที่นางมักจะมีบุรุษในชั้นเรียนทั่วไปมากกว่าสตรี

“เป็นไปได้ไหมที่เขาชอบบุรุษ?”

จินมู่เจี๋ยสงสัย

“พี่สาว! มันไม่ดีนะที่มองมาที่ข้าแบบนี้จริงไหม?”

เมื่อซุนม่อแปรงฟันทุกเช้า เขาจะฝึกยิ้มสิ่งนี้ทำให้เขาเป็นคนเข้าถึงได้ง่ายขึ้นต่อหน้านักเรียนของเขา

"ทุกสิ่งทุกอย่างไม่สามารถบอกคนอื่นได้หรือเจ้ามีใจที่ไม่บริสุทธิ์และไม่กล้าให้ใครเห็น?"

ซุนม่อไม่ได้สนทนาต่อและจ้องไปที่จินมู่เจี๋ยขณะยิ้มเท่านั้น

แม้ว่าซุนม่อไม่มีสาวคนรักและเคยเป็นหนุ่มโสดที่ทุ่มเทเวลาว่างให้กับเกมแต่เขาจะไม่กระโดดออกมาเพียงเพราะเขาเห็นหญิงงามเป็นแน่

เหตุผลที่เขาพูดขึ้นก็เพราะตำแหน่งของนางในฐานะ'มหาคุรุระดับ 3 ดาว'

ซุนม่อเป็นครูที่โรงเรียนมัธยมหมายเลขสองมาเป็นเวลา 6 ปี เข้าใจดีว่าอาชีพการงานของเขานั้นจะมีประโยชน์เพียงใดเมื่อสามารถยึดติดกับผู้ใหญ่ผู้มีอิทธิพล

ตั้งแต่สมัยโบราณการมีสายสัมพันธ์จะทำให้งานสำเร็จลุล่วงได้ง่ายขึ้น

ตั้งแต่วันแรกที่ผู้บริหารระดับสูงได้โยนซุนม่อไปที่แผนกรับส่งพัสดุแทนที่จะให้ตำแหน่งครูฝึกสอนแก่เขาจากจุดนี้เป็นที่ชัดเจนว่าแม้ว่าเขาจะถูกกล่าวขานว่าเป็นคนที่อาศัยสตรีคนหนึ่งแต่อันซินฮุ่ยซึ่งตัวเองก็ไม่อยู่ในสถานการณ์ที่ดีนัก อาจไม่สามารถช่วยเขาได้มากอย่างไรก็ตามด้วยบุคลิกของซุนม่อเขาจะไม่สนใจเรื่องนี้

ซุนม่อเป็นคนที่ชอบเตรียมพร้อมสำหรับสภาพอากาศที่ฝนตกอยู่เสมอตอนนี้เขาได้พบกับมหาคุรุ 3 ดาวโดยบังเอิญมันคงเป็นการเสียเวลาหลายปีในการอ่านทฤษฎีสีดำหนา ถ้าเขาไม่พยายามสร้างความสัมพันธ์และยึดติดกับนาง

ในแผ่นดินใหญ่สถานที่ที่มหาคุรุมีสถานะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมหาคุรุ 3 ดาวมีสถานะและศักดิ์ศรีที่สูงส่งกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับหัวหน้าแผนกรับส่งพัสดุ

แน่นอนว่าซุนม่อมีจุดแข็งของเขาในฐานะบุคคลและเขาจะไม่ยึดติดกับใคร

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซุนม่อก็หันไปมองจินมู่เจี๋ย

วันนี้เป็นวันพักผ่อนจินมู่เจี๋ยจึงสวมชุดลำลองนางสวมชุดยาวที่ทำจากผ้าและดูหรูหรามีราคาแพง

จินมู่เจี๋ย รู้สึกอึดอัดจากการถูกซุนม่อจ้องมองและอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นเพื่อจัดปกคอชุดของนางนางพูดด้วยน้ำเสียงมีโทสะเล็กน้อย “มองอะไร?”

“มองกระดูกสันหลังต้นคอของท่าน ท่านมีปัญหากับมันถ้าท่านไม่ไปรับการรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ เส้นคอของท่านจะดูแย่ในอนาคต”

ซุนม่อจงใจพูดเกินจริง สตรีชอบที่จะดูสวยดังนั้นเขาควรจะสามารถก้าวจากจุดนี้ได้

“คนที่ทำงานที่โต๊ะทำงานเป็นเวลานานๆ จะกลายเป็นแบบนี้”

เมื่อเร็วๆ นี้คอของจินมู่เจี๋ยจะรู้สึกแข็งและจะมีอาการปวดอย่างรุนแรงหากนางนั่งนานเกินไปนางมองหาแพทย์สตรีให้ช่วยให้นาง แต่ก็ไม่ได้ผล

“ข้ารักษาได้นะ!”

ซุนม่อรู้สึกมั่นใจมากในขณะที่เขามี 'เคล็ดสร้างกล้ามเนื้อ' ระดับปรมาจารย์

"คิก คิก!"

จินมู่เจี๋ยหัวเราะหยันไม่เชื่อ นางอยากจะบอกว่า(คนเลว เจ้าต้องการเอาเปรียบข้าเหรอ ไม่มีทาง)

ซุนม่อยืนขึ้นและเดินไปหาจินมู่เจี๋ย

จินมู่เจี๋ยไม่กลัว  ครูฝึกสอนจะกล้าทำร้ายนางได้อย่างไร? แต่เมื่อนางมองไปที่ซุนม่อด้วยสายตาที่ท้าทายกำลังจะตำหนิเขา เขาก็คว้าที่หลังคอของนาง

ใบหน้าของจินมู่เจี๋ยดูตกใจในทันทีแม้ว่าซุนม่อจะไม่หยาบ แต่ก็เป็นมือของบุรุษ

ไม่มีบุรุษคนไหนกล้าที่จะหยาบคายต่อนาง

“ข้าจะต้องหักมือของเขา!”

จินมู่เจี๋ยเต็มไปด้วยความโกรธ นางลุกขึ้นยืนทันทีอย่างไรก็ตาม คำพูดตำหนิที่นางกำลังจะพูดกลับกลายเป็นเสียงครางต่ำในทันที

“อาา…”

เมื่อมือของซุนม่อกดลงบนหลังคอของจินมู่เจี๋ยแม้ว่าจะมีความเจ็บปวดเล็กน้อย แต่ก็ยังรู้สึกสบายสำหรับนางมันเป็นความรู้สึกของการปลดปล่อย

ความรู้สึกนั้นดีอย่างสุดจะพรรณนา

“อืมมม!”

จินมู่เจี๋ยลืมเรื่องการตำหนิและปล่อยครางเบาๆโดยไม่รู้ตัวนางหลับตาลงเล็กน้อยแล้วนั่งลง ทำตัวเหมือนแมวที่เพลิดเพลินกับการลูบไล้จากทาสแมว

“สำเร็จแล้ว”

ซุนม่อหลั่งเหงื่อเยียบเย็น มหาคุรุ 3ดาวอย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ ถ้านางตบฝ่ามือออกไปและฆ่าเขาเขาจะไม่สามารถตอบโต้ได้

โชคดีที่ความเกลียดชังของจินมู่เจี๋ยลดลงมาก

“ความเจ็บปวดของท่านเริ่มเมื่อประมาณเก้าเดือนที่แล้ว”

ซุนม่อพยายามแสดงคุณค่าของเขาอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

จินมู่เจี๋ยรู้สึกประหลาดใจมาก “เจ้าสามารถพบเหตุนั้นได้เพียงแค่สัมผัสแค่สองสามครั้ง?”

“อืมม!”

ซุนโม่พยักหน้าและปล่อยมือแล้วกลับไปนั่งที่ของเขาเขาสามารถแก้ปัญหาคอของจินมู่เจี๋ยได้ในคราวเดียว แต่เขาต้องไม่ทำอย่างนั้นมิฉะนั้นเขาจะไม่มีเหตุผลอื่นใดที่จะเข้าหานางในอนาคต

จินมู่เจี๋ยขยับคอที่ได้รับการนวดของนาง  นางต้องการจะได้รับการนวดมากกว่านี้ และรู้สึกเสียดายเล็กน้อยนางต้องการสัมผัสความรู้สึกสบายๆ นั้นนานขึ้นอีกนิด แต่ศักดิ์ศรีของนางในฐานะมหาคุรุไม่ยอมให้นางทำตามคำขอนี้

“พยายามอย่าทำงานที่โต๊ะทำงานเป็นเวลานานถ้าท่านต้องทำงาน อย่าลืมลุกขึ้นและขยับคอเป็นระยะๆ”

ซุนม่อหยิบร่มของเขาและต้องการจะจากไป

"ขอบคุณ!"

จินมู่เจี๋ยลุกขึ้นยืนจากการกระทำนี้เพียงอย่างเดียว เห็นได้ชัดว่าความประทับใจของนางที่มีต่อซุนม่อดีขึ้นเล็กน้อย“ข้าชื่อจินมู่เจี๋ย หากเจ้ามีปัญหาในอนาคต เจ้ามาหาข้าได้”

จินมู่เจี๋ยไม่ได้พูดถึงเรื่องเงินแต่คำพูดของนางมีค่ามากกว่าทองคำ

ซุนม่อไม่หันหลังกลับ เพียงโบกมือจากนั้นเขาก็ก้าวเดินไปตามทางกรวดและหายตัวไปท่ามกลางสายฝน

"น่าสนใจ เขากล้าที่จะวางแผนต่อต้านข้าค่อนข้างกล้าหาญเลยทีเดียว”

จินมู่เจี๋ยคิดถึงวิธีที่เด็กคนนี้สั่งสอนชีเซิ่งเจี่ยเมื่อวันก่อน และมันก็กระตุ้นความสนใจในตัวนางเล็กน้อย

ติง!

+1 คะแนนความประทับใจจาก จินมู่เจี๋ย

การเชื่อมสัมพันธ์กับจินมู่เจี๋ย เริ่มต้นขึ้นสถานะปัจจุบัน : เป็นกลาง (1/100)

เมื่อได้ยินการเตือนของระบบ ซุนม่อก็พูดไม่ออกตามที่คาดไว้ มันไม่ง่ายเลยที่จะยึดติดกับมหาคุรุ  จินมู่เจี๋ยมีความสุขกับประสบการณ์นี้อย่างชัดเจนแต่สุดท้ายก็ทำให้เขาประทับใจเพียงคะแนนเดียว

เป็นเรื่องยากสำหรับคนทั่วไปที่จะได้รับการยอมรับและได้ความประทับใจจากคนสำคัญอย่างจินมู่เจี๋ย

อย่างไรก็ตาม ซุนม่อไม่ได้สนใจเรื่องนั้น แม้ว่ากระดูกสันหลังส่วนคอของจินมู่เจี๋ยจะไม่เป็นไร แต่ก็ยังมีวิธีที่เคล็ดการนวดแบบโบราณจะเป็นประโยชน์กับนาง อย่างไรก็ตามนี่เป็นเคล็ดสำหรับพัฒนาตนเอง สตรีคนไหนที่ไม่ชอบดูดี? ใครจะไม่อยากเพลิดเพลินกับความเยาว์วัยนิรันดร์?