บทที่ 2 พลังของเจ็ดมหาปีศาจ!

เย่เฟิงเดินเข้าไปในคฤหาสน์อย่างสบายอารมณ์

เมื่อเดินมาถึงห้องรับแขก

หญิงสาววัยแรกรุ่นสิบคนที่มีใบหน้าหมดจด ผิวพรรณขาวผ่อง และส่วนสูงถึง 175 เซนติเมตร ในชุดเมด ต่างยืนเรียงรายอยู่สองฝั่งประตู

เมื่อเห็นเย่เฟิงปรากฏตัว พวกเธอก็ก้มตัวลงทำความเคารพพร้อมกัน “ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะเจ้านาย!”

น้ำเสียงของพวกเธออ่อนหวาน ท่วงท่าพร้อมเพรียง เห็นได้ชัดว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างเป็นระบบ

เย่เฟิงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน “เย่ซวงล่ะ? ยังไม่กลับมาอีกเหรอ?”

ฉินหย่า เมดคนที่หนึ่งทางฝั่งซ้ายก้มตัวลงรายงานว่า “คุณหนูออกไปทานข้าวกับเพื่อนค่ะ!”

“อาจจะกลับดึกสักหน่อยนะคะ”

เย่เฟิงหัวเราะเบา ๆ “พรุ่งนี้จะเข้าพิธีปลุกพลังอยู่แล้ว ยังมีอารมณ์ออกไปเที่ยวเล่นอีก ดูท่าสภาพจิตใจของเธอจะดีไม่น้อยเลยนะ!”

“มื้อเย็นวันนี้ไม่ต้องรอเธอแล้วล่ะ”

“รอฉันแช่น้ำเสร็จแล้วค่อยเริ่มตั้งโต๊ะเลย”

ฉินหย่าตอบรับอย่างนอบน้อม “รับทราบค่ะเจ้านาย!”

หลังจากนั้น เย่เฟิงก็กลับไปที่ห้องของตัวเอง หยิบแก่นคริสตัลระดับสามออกมาหนึ่งชิ้นเพื่อฝึกฝนพลังอยู่ครู่หนึ่ง

ในยุคสมัยของผู้มีพลังพิเศษ ความแข็งแกร่งคือสัญลักษณ์ของผู้อยู่เหนือคนทั้งปวง

ตั้งแต่เขาเกิดมา เขาก็มีความทรงจำจากชาติที่แล้วติดตัวมาด้วย ซึ่งนับได้ว่าเป็นการได้กลับมาใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง

เดิมทีเขาคิดจะใช้ประสบการณ์จากชาติก่อนเริ่มสะสมทรัพยากรและความมั่งคั่งให้เร็วที่สุด

ทว่ากฎเกณฑ์ของโลกใบนี้กลับสมบูรณ์แบบเกินไป

หน้าที่หลักของทุกคนก่อนอายุ 18 ปีคือการเรียน!

ต้องเรียนรู้ข้อมูลของดันเจี้ยนต่าง ๆ ทำความเข้าใจนิสัยของเผ่าพันธุ์ในนั้น รวมถึงพลังพิเศษที่พวกมันครอบครอง

นั่นทำให้ต่อให้เขาอยากจะทำงานหาเงิน ก็ไม่มีใครกล้าจ้าง

หากหน่วยงานไหนกล้าจ้างผู้เยาว์เข้าทำงาน วันต่อมาหน่วยงานนั้นคงถูกสั่งปิดตรวจสอบอย่างไม่มีกำหนดแน่นอน

ดังนั้นก่อนอายุ 18 ปี เขาจึงต้องอาศัยอยู่กับพ่อแม่ในห้องเช่าแถวย่านเมืองเก่ามาโดยตลอด

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากย่านเมืองเก่าอยู่ใกล้กับกำแพงเหล็กของเมืองฐานมากเกินไป

พ่อแม่ของเขาจึงต้องจบชีวิตลงท่ามกลางเหตุการณ์คลื่นสัตว์ร้ายที่บุกทะลวงกำแพงเมืองเข้ามา!

ในตอนนั้น เย่เฟิงวัย 16 ปี ต้องพาน้องสาวที่ชื่อเย่ซวงซึ่งมีอายุเพียง 9 ขวบ ดิ้นรนเอาชีวิตรอดท่ามกลางซากปรักหักพังอย่างยากลำบาก

เขาเฝ้ารอคอยพิธีปลุกพลังตอน ม.6 เพื่อที่จะพลิกชะตาชีวิตของตัวเอง

แต่น่าเสียดายที่โชคชะตาเล่นตลกกับเขาถึงสองครั้ง

ครั้งแรกคือเขาปลุกพลังล้มเหลว

ส่วนครั้งที่สองคือระบบที่มาสายเกินไป ดันปรากฏตัวขึ้นหลังจากจบพิธีปลุกพลังไปหนึ่งวัน

[ระบบปีศาจ]

นี่คือสูตรโกงในการเกิดใหม่ของเขา!

ตราบใดที่เป็นนักเรียน ม.6 ที่เข้าร่วมพิธีปลุกพลัง ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว หลังจากนั้นเขาจะสามารถทำสัญญากับปีศาจได้หนึ่งตน!

ย้อนกลับไปตอนนั้น ในขณะที่เขากำลังท้อแท้และเตรียมตัวจะไปทำงานในโรงงานผลิตยันต์

เขากลับได้ทำสัญญากับตนแรกนั่นคือ— [ปีศาจสายฟ้า]

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาก็ครอบครองพลังที่สามารถควบคุมสายฟ้าได้

แม้จะแตกต่างจากผู้มีพลังพิเศษคนอื่น ๆ ที่รู้ว่าพรสวรรค์ของตัวเองคืออะไร

แต่อย่างน้อยเขาก็มีพลังพิเศษเป็นของตัวเองแล้ว

นอกจากนี้ ปีศาจเหล่านี้ยังมีความคิดเป็นของตัวเอง และมักจะมอบภารกิจให้เขาเป็นระยะ

ขอเพียงเขาทำภารกิจสำเร็จ เขาก็จะได้รับรางวัลที่สมน้ำสมเนื้อ

ซึ่งรางวัลส่วนใหญ่นั้นสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเขาได้

ทว่าภารกิจของพวกปีศาจเหล่านั้นกลับประหลาดล้ำไม่เหมือนใคร!

ตัวอย่างเช่น ปีศาจสายฟ้า มักจะสั่งให้เขาไปจับสายไฟ หรือเอานิ้วแหย่เข้าไปในปลั๊กไฟ

แม้กระแสไฟฟ้าเพียงเล็กน้อยนั้นจะทำอะไรเขาไม่ได้ แต่วันดีคืนดีถ้ามีคนมาเห็นเข้า เขาก็คงถูกมองว่าเป็นคนบ้าไปแล้ว!

ปัจจุบันเขาอาศัยช่องโหว่ของระบบ เลือกที่จะเรียนซ้ำชั้นมานานถึงหกปี!

จนถึงตอนนี้ เขาได้ทำสัญญากับปีศาจไปแล้วถึงเจ็ดตน!

ในระบบเหลือเพียงปีศาจแห่งไฟอีกเพียงตนเดียวที่ยังไม่ได้ทำสัญญา

ทว่าหลังจากเข้าร่วมพิธีปลุกพลังอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ เขาก็จะสามารถทำสัญญาได้แล้ว

ไม่รู้ว่าปีศาจตนนี้จะมีรสนิยมแปลก ๆ แบบไหน

คงไม่ได้สั่งให้เขาไปลงไปดิ้นพล่านในกองไฟหรอกนะ?

แม้ดูเหมือนว่าเขาจะถูกพวกปีศาจในระบบกดขี่และกลั่นแกล้ง!

แต่เขาก็ได้รับพลังที่เหนือธรรมชาติมาครอบครอง

เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว!

การใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ หากไม่มีพลังก็เป็นได้เพียงแค่ชนชั้นล่างสุดที่พร้อมจะจบชีวิตลงจากภัยพิบัติได้ทุกเมื่อ

พวกปีศาจเหล่านี้มอบพลังอันแข็งแกร่งให้แก่เขา ต่อให้ต้องเกลือกกลั้วอยู่กับพวกมันแล้วจะเป็นอะไรไป?

ในขณะนั้นเอง หูหลี เมดสาวน้อยในชุดเมดสีชมพูก็ผลักประตูเดินเข้ามาอย่างเบามือ

เธอมองเย่เฟิงที่กำลังนั่งขัดสมาธิฝึกฝนอยู่บนเตียง สายตาจดจ้องไปที่ซิกแพ็กทั้งแปดลูกของเขาอย่างไม่กะพริบตา

แก้มของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในทันที แถมยังมีไอน้ำพุ่งออกมาจากศีรษะด้วย

“เจ้านายคะ น้ำสำหรับแช่ตัวเตรียมเสร็จแล้วค่ะ”

หูหลีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนนุ่ม

เมื่อเย่เฟิงได้ยินดังนั้น เขาก็พ่นลมหายใจออกมาเพื่อจบการฝึกฝน

เมื่อมองดูหูหลี เมดสาวน้อยที่ดูซื่อ ๆ ไร้เดียงสาคนนี้

เขาก็รีบท่องในใจทันที

“รูปคือความว่าง ความว่างคือรูป ความว่างก็คือต้องหื่น... ไม่สิ ไม่สิ ไม่ใช่แบบนี้!”

เย่เฟิงแอบปล่อยกระแสไฟฟ้าช็อตตัวเองเบา ๆ สองสามที เพื่อขับไล่ความคิดที่ไม่เหมาะสมออกไปจากสมอง

การที่เขาจ้างเธอมาเป็นเมด แม้จะดูขัดต่อกฎเกณฑ์ไปบ้าง

แต่ฉันเป็นถึงยอดฝีมือระดับหกขั้นสูงสุด ใครจะกล้ามาตำหนิฉัน? ใครจะกล้ามาลงโทษฉัน?

เหล่าเมดในคฤหาสน์และหวังฝูพ่อบ้านเพียงคนเดียว

จริง ๆ แล้วสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะมีเลย

ทั้งหมดนี้ต้องโทษปีศาจแห่งดวงจันทร์นั่นแหละ

ภารกิจที่มันมอบให้ส่วนใหญ่มักจะเป็นการรับบริวารหรืออะไรทำนองนั้น

เมดกว่าร้อยคนในบ้านหลังนี้ คือสิ่งที่เขารับมาอย่างช่วยไม่ได้เพียงเพื่อต้องการรางวัลเท่านั้นเอง

เย่เฟิงกระแอมไอสองครั้งแล้วพูดว่า “หูหลี เธอช่วยเตรียมเสื้อผ้าให้ฉันหน่อยนะ”

“ฉันจะไปแช่น้ำก่อน คงใช้เวลาประมาณสามชั่วโมง”

หูหลีก้มหน้าลงพลางมองหน้าอกตัวเองแล้วตอบเสียงหวาน “ได้ค่ะเจ้านาย!”

หลังจากเย่เฟิงเดินออกไป หูหลีก็เดินเข้าไปในห้องแต่งตัวขนาดสองร้อยตารางเมตรเพื่อเลือกเสื้อผ้าให้เขา

“เงินเดือนละหนึ่งแสนหยวน ฉันต้องทำให้เจ้านายได้รับบริการจากเมดที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้ได้”

“ต่อให้ปลุกพลังได้แล้ว ฉันก็ยังจะทำงานนี้ต่อไป!”

หูหลีพึมพำเบา ๆ ด้วยสายตาที่มุ่งมั่นอย่างยิ่ง

เดิมทีเธอเป็นเด็กจากครอบครัวที่ยากจนมากในย่านเมืองเก่า

ด้วยความบังเอิญที่เย่เฟิงถูกใจ จึงรับเธอเข้ามาเป็นเมด

ตอนแรกเธอก็ต่อต้านอยู่บ้าง แต่พอได้ยินว่าเงินเดือนละหนึ่งแสนหยวน

เธอก็ถึงกับต้องลงไม้ลงมือกับพี่สาวเพื่อชิงโอกาสเข้ามาอยู่ใน [คฤหาสน์ฉิวเฟิง] แห่งนี้

ตอนนี้ฐานะทางบ้านของเธอก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยเงินเดือนที่เธอส่งไปให้

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อปีที่แล้วพี่สาวของเธอปลุกพลังได้สำเร็จ ยังแอบมาถามเธอเลยว่าที่นี่รับคนเพิ่มอีกไหม

เห็นได้ชัดว่าชีวิตในการสำรวจดันเจี้ยนนั้นไม่ได้สุขสบายนัก

ดังนั้น ต่อให้เธอปลุกพลังได้สำเร็จ เธอก็จะเรียนรู้จากรุ่นพี่เมดคนอื่น ๆ และทำงานอยู่ที่นี่ต่อไป

เย่เฟิงเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไอระเหยจากน้ำร้อนฟุ้งกระจายไปทั่ว

เขามุ่งหน้าเข้าสู่อ่างน้ำขนาด 50 ตารางเมตร สัมผัสถึงน้ำอุ่นที่โอบล้อมร่างกาย ความเหนื่อยล้ามาทั้งวันดูเหมือนจะมลายหายไปสิ้น

“ฟู่ววว~ สบายจัง~~”

สีหน้าของเย่เฟิงในตอนนี้ดูผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด

ในเวลานั้น เขารู้สึกสนุกขึ้นมาจึงควบคุมกระแสน้ำในอ่างให้เปลี่ยนเป็นรูปทรงต่าง ๆ ตามใจชอบ

นี่คือความสามารถ [ควบคุมน้ำ] ที่เขาได้รับมาจาก [ปีศาจแห่งน้ำ]

พลังจากปีศาจตนอื่น ๆ ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน

[ปีศาจแห่งดวงจันทร์] มอบพลัง — [แรงโน้มถ่วง]

[ปีศาจแห่งภูเขา] มอบพลัง — [พลังมหาศาล]

[ปีศาจแห่งลม] มอบพลัง — [พายุเฮอริเคน]

[ปีศาจแห่งสายฟ้า] มอบพลัง — [สายฟ้า]

[ปีศาจแห่งดิน] มอบพลัง — [ควบคุมดิน]

[ปีศาจแห่งสวรรค์] มอบพลัง — [ความเร็วสูงสุด]

ในปัจจุบัน พลังปีศาจเหล่านี้เขาได้ฝึกฝนจนถึงระดับหกขั้นสูงสุดแล้ว

และพวกมันยังมีพลังร่วมกันอย่างหนึ่ง นั่นคือ [การป้องกัน] ที่แข็งแกร่ง

ซึ่งเขาก็ได้รับสืบทอดคุณสมบัตินี้มาด้วยเช่นกัน

ในตอนนี้ ร่างกายของเขาในระดับเดียวกัน หากใครคิดจะทำลายการป้องกันของเขาได้ คนคนนั้นก็ต้องขี้โกงแล้วล่ะ!

(จบบท)