บทที่ 42 - เสียงกึกก้องทั่วฟ้า

บทที่ 42 - เสียงกึกก้องทั่วฟ้า

กลไกวิดีโอสั้นของไคว่อินทำให้คลิปนี้แพร่ระบาดไปอย่างรวดเร็วเหมือนไวรัส

เพียงไม่กี่ชั่วโมง คลิปสั้นที่เกาอู่สังหารสาวกลัทธิมารก็ถูกแชร์ไปหลายแสนครั้ง ยังไม่นับรวมคลิปที่ครีเอเตอร์คนอื่นเอาไปตัดต่อใหม่อีกนับไม่ถ้วน

คอมเมนต์หลายล้านข้อความใต้คลิป ส่วนใหญ่ตั้งข้อสงสัยการทำงานของกรมรักษาความปลอดภัย ส่วนน้อยก็ด่ากราดว่ากรมใช้อำนาจมิชอบ

กลไกทางจิตวิทยาที่สำคัญอย่างหนึ่งของสังคมมนุษย์คือ ความเห็นใจผู้อ่อนแอ

บวกกับชื่อเสียงของกรมรักษาความปลอดภัยก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว พอสบโอกาสแบบนี้ ผู้คนเลยพากันระบายความแค้นที่สั่งสมมา

คนแห่มาดูคลิปมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานก็กระจายไปทุกแพลตฟอร์มออนไลน์

ทราฟฟิกมหาศาลไหลบ่าเข้ามาที่แอคเคานต์ส่วนตัวของเกาอู่ตามระเบียบ ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ยอดผู้ติดตามของเขาพุ่งทะลุสองล้านคน

ช่วงเวลาแบบนี้ ย่อมมีคนออกมาเกาะกระแสเกาอู่มากมาย

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมชั้น เพื่อนบ้าน ญาติพี่น้องของเกาอู่ ต่างโผล่หัวกันออกมาเป็นพรวน หวังจะตักตวงผลประโยชน์จากทราฟฟิกก้อนโตนี้

ซางชิงจวินที่อยู่ไกลถึงอันจิงก็เห็นคลิปนี้แล้ว ยิ่งทำให้เธอเป็นกังวล

เรื่องคอขาดบาดตาย ไม่ว่าเหตุผลจะดีแค่ไหน ก็เป็นเรื่องยุ่งยากใหญ่โตอยู่ดี

ยังดีที่มีคลิปเหตุการณ์ ยืนยันได้ว่าเกาอู่ป้องกันตัวเพราะถูกบีบคั้น กระแสสังคมแรงขนาดนี้ เสี่ยวอู่น่าจะได้รับความเป็นธรรม

รูมเมตสาวสวยยังคงดูคลิปซ้ำไปซ้ำมา เธอดึงแขนซางชิงจวินแล้วพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น "น้องชายเธอกระบี่นี้หล่อระเบิดไปเลย"

ซางชิงจวินพูดไม่ออก ยัยเด็กนี่สมองไม่ปกติจริงๆ ตอนนี้เธอหัวหมุนไปหมด ไม่มีอารมณ์จะมาคุยเล่นกับรูมเมต

เธอพูดขึ้นว่า "ฉันจะกลับตงเจียง"

"เธอกลับไปจะมีประโยชน์อะไร" รูมเมตสาวสวยส่ายหน้า "เธอไม่ใช่ทนาย เส้นสายก็ไม่มี กลับไปก็ทำได้แค่ร้อนรนเปล่าๆ

"ฉันเห็นปกติเธอฉลาดจะตาย ทำไมพอมีเรื่องจริงจังถึงได้เลอะเทือนแบบนี้ แค่เห็นว่าคลิปไม่โดนปิดกั้นการมองเห็น ก็รู้แล้วว่าเบื้องหลังต้องมีผู้มีอิทธิพลคอยช่วยน้องชายเธออยู่"

รูมเมตทำหน้าสงสัย "มีพลังขนาดนี้ จะไปขอคนจากกรมรักษาความปลอดภัยตรงๆ ก็ได้ ไม่รู้ทำไมต้องเอามาลงเน็ต สงสัยจะมีแค้นกับกรมรักษาความปลอดภัย เลยฉวยโอกาสทำให้พวกนั้นขายหน้า..."

เธอดึงซางชิงจวินไว้แล้วพูดจริงจัง "ภายในสองวันนี้แหละน้องชายเธอต้องได้ออกมา ฉันรับประกัน เธออย่ากลับไปให้วุ่นวายเลย"

ซางชิงจวินนิ่งเงียบ รูมเมตวิเคราะห์ได้มีเหตุผลมาก...

กรมรักษาความปลอดภัยเมืองตงเจียงก็เริ่มรู้ตัวว่าสถานการณ์ไม่ปกติ ได้แจ้งไปทางแพลตฟอร์มให้ควบคุมการมองเห็นคลิป แต่ผลลัพธ์กลับไม่ค่อยดีนัก

กว่าฮั่นจวนจะรู้ข่าว คลิปสั้นก็ระเบิดเถิดเทิงไปแล้ว

ฮั่นจวนไม่ชอบไคว่อิน และไม่ชอบแพลตฟอร์มโซเชียลไหนๆ ทั้งนั้น เธอรู้สึกว่าแพลตฟอร์มพวกนี้เป็นแหล่งรวมทราฟฟิกที่ไร้การควบคุม คนธรรมดาโง่เขลาและถูกชักจูงได้ง่าย

เนื้อหาบนโลกโซเชียลก็หยาบโลน เอาไว้หลอกพวกงี่เง่า แต่พวกรากหญ้าดันชอบกันนัก

"หัวหน้าครับ ตอนนี้จะเอายังไงดี" เจ้าหน้าที่หญิงคนหนึ่งถามเสียงเบาด้วยความกังวล

ตอนนี้กระแสสังคมในเน็ตพุ่งเป้าโจมตีกรมรักษาความปลอดภัยตงเจียง เธอกลัวมาก ถ้าคุมไม่อยู่ เกรงว่าจะโดนเล่นงานกันตั้งแต่บนลงล่าง

"กลัวอะไร"

ฮั่นจวนยิ้มเย็น "ทำความดีทุกวัน เด็กอายุสิบกว่าขวบไปบ้านพักคนชราช่วยคนแก่ตลอด นี่มันชาติมาเกิดของนักบุญหรือไง เธอเชื่อเหรอ"

เจ้าหน้าที่หญิงรีบส่ายหน้า

"ต่อให้เขาเป็นนักบุญจริงๆ เราก็ทำตามกฎหมาย มีอะไรต้องกลัว" ฮั่นจวนไม่พอใจความปอดแหกของลูกน้อง พวกเธอเป็นเจ้าหน้าที่ การสืบสวนคือหน้าที่ที่กฎหมายมอบให้

เธอไม่ได้จะเอาเป็นเอาตายกับเกาอู่ แต่เธอทนไม่ได้ที่โดนกระแสสังคมบีบ

คลิปวิดีโอปลอมกันได้ คำให้การก็ปลอมได้ ถ้าผู้ต้องสงสัยเอาคลิปมาโชว์แล้วพ้นผิดได้เลย นั่นแหละเรื่องตลก

เธอเป็นถึงผู้ตรวจการระดับสาม ถ้าทำคดีแล้วต้องฟังคำสั่งพวกคนโง่ นั่นยิ่งเป็นเรื่องตลกใหญ่

จับกุมเกาอู่ยังไม่ถึงสิบสองชั่วโมง ก็มีคนมาขอความช่วยเหลือให้เกาอู่ไม่หยุดหย่อน แถมยังปั่นกระแสในเน็ต ไม่เห็นหัวกฎหมายกันเลยจริงๆ

เรื่องเกี่ยวพันกับชีวิตคน ยังไม่ทันสอบสวนให้ชัดเจนจะให้ปล่อยคนงั้นเหรอ ถ้ามีปัญหาขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ พวกเกรียนคีย์บอร์ดในเน็ตเหรอ

จนถึงตอนนี้ ทุกอย่างเป็นไปตามขั้นตอนปกติ ไม่มีการปฏิบัติผิดระเบียบใดๆ

ฮั่นจวนสั่งลูกน้อง "ไปบอกพวกแผนกความมั่นคงไซเบอร์ให้เร่งมือหน่อย ตรวจสอบความถูกต้องของคลิป..."

เมื่อมาถึงห้องขังเดี่ยว ฮั่นจวนมองผ่านลูกกรงเห็นเกาอู่กำลังฝึกวิชามังกรเก้ารูปแบบ

วิชามังกรเก้ารูปแบบแพร่หลายมาก คนฝึกกันเยอะแยะ ฮั่นจวนก็ทำเป็น พอเห็นเกาอู่ร่ายรำแต่ละท่าทางได้ถูกต้องแม่นยำ ท่วงท่าเชื่องช้าแต่ลื่นไหล ราวกับสายน้ำไหลรินลงจากเนินเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

โดยเฉพาะเกาอู่ที่แขนขายาว รูปร่างสมส่วนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ชุดวอร์มโรงเรียนหลวมๆ สีฟ้าขาวกลับดูดีมีระดับเมื่ออยู่บนตัวเขา เครื่องหน้าคมเข้มองอาจ ถึงจะไม่หล่อเหลาบาดใจ แต่น่ามองและมีเอกลักษณ์มาก

ฮั่นจวนแอบชื่นชมในใจ มิน่าคนถึงออกมาเรียกร้องให้เขาเยอะแยะ ต้องยอมรับว่าในยุคโซเชียลแบบนี้ เกาอู่มีคุณสมบัติที่จะเป็นเน็ตไอดอลดังได้แค่เพียงรูปร่างหน้าตา

เกาอู่เห็นฮั่นจวนแล้ว แต่เขายังตั้งใจร่ายรำวิชามังกรเก้ารูปแบบจนจบ จนถึงท่าเก็บพลังแล้วพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา เขาถึงหันมายิ้มทักทายฮั่นจวน "พี่ฮั่น มาแล้วเหรอครับ"

"ไม่ต้องมาทำได้ใจ ดาบสองคมของกระแสสังคมในเน็ต ไม่ใช่สิ่งที่นายจะควบคุมได้หรอกนะ" ฮั่นจวนพูดเสียงเย็น

"เอ่อ ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายของพี่ฮั่นครับ" เกาอู่ตีหน้าซื่อ มือถือเขาโดนยึดไปแล้ว ช่องทางติดต่อโลกภายนอกก็ไม่มี แน่นอนว่าเขาไม่รู้สถานการณ์ข้างนอก

แต่เกาอู่พอจะเดาได้ว่าเป็นซ่งหมิงเยว่ที่ปล่อยคลิปในเน็ตเพื่อสร้างกระแสช่วยเขา

ก็มีแต่สถานะและภูมิหลังของซ่งหมิงเยว่เท่านั้น ถึงจะมีช่องทางปล่อยคลิปออกไปได้ เขามีความทรงจำจากชาติก่อน แน่นอนว่าไม่ไร้เดียงสาขนาดคิดว่าแค่สร้างกระแสแล้วจะช่วยตัวเองได้

หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายนั้นแข็งกร้าว ไม่ยอมก้มหัวให้กระแสสังคมง่ายๆ หรอก แต่การมีกระแสจะช่วยกันไม่ให้ผู้ตรวจการคนนี้ทำอะไรบุ่มบ่าม

ก็คนจับตาดูกันเยอะขนาดนั้น เธอย่อมไม่กล้าเล่นตุกติก สำหรับเขาแค่นี้ก็พอแล้ว

ฮั่นจวนเห็นเกาอู่มีสีหน้าสงบนิ่ง ในใจก็เริ่มระอา ไอ้เด็กนี่จิตใจเข้มแข็งเกินไปแล้ว เธอเก็บสีหน้าดุร้ายแล้วพยายามพูดอย่างจริงใจ "ฉันไม่ได้จะกลั่นแกล้งนาย ขอแค่นายให้ความร่วมมือ ฉันรับรองว่าจะช่วยให้นายพ้นผิด และได้กลับไปเรียนหนังสือเร็วที่สุด"

"พี่ฮั่น ผมให้ความร่วมมือสุดๆ แล้วนะ คลิปก็ให้ไปแล้ว" เกาอู่พูดหน้าตาจริงจัง

"งั้นฉันถามนาย จางห้าวกับนายไม่มีความแค้นต่อกัน ทำไมเขาต้องเจาะจงไปหานาย" ฮั่นจวนถาม

"ผมไม่รู้" เกาอู่ส่ายหน้า เขาก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าทำไมจางห้าวต้องฆ่าเขา เพราะอิจฉาเหรอ

มาเจอคนบ้าแบบนี้ เขาก็รู้สึกซวยเหมือนกัน

ฮั่นจวนพูดอย่างอดทน "ฉันรู้นายต้องรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรม แต่ในฐานะเจ้าหน้าที่ฉันจะฟังความข้างเดียวจากนายไม่ได้

"ญาติพี่น้องของจางห้าวผู้ตายมาทวงถาม จะให้ฉันบอกยังไง ฉันจะเอาอะไรไปยืนยันว่าเขาเป็นสาวกลัทธิมาร แค่เพราะมีศพในบ้านเขา ถ้าเกิดมีใครเอาไปโยนไว้บ้านเขาล่ะจะว่าไง"

เกาอู่มองฮั่นจวนตาแป๋ว แววตาใสซื่อบริสุทธิ์

ฮั่นจวนส่ายหน้า เธอหมดอารมณ์จะถามต่อแล้ว เกาอู่ยืนกรานเสียงแข็งว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขาเลย เธอก็ใช้เวทมนตร์เรียกความทรงจำเกาอู่ไม่ได้ ไม่งั้นเธอคงต้องรับผิดชอบแน่

ยังมีครอบครัวเถี่ยต้าหลง รวมทั้งญาติมิตรของผู้ตาย ยังไงก็น่าจะสืบรู้อะไรได้บ้าง

มองส่งฮั่นจวนจากไป สายตาเกาอู่จับจ้องไปที่คัมภีร์กุศลอนันต์เบื้องหน้า เพียงไม่กี่ชั่วโมง แต้มกุศลพุ่งขึ้นมากว่าสามหมื่น ยอดรวมแตะหนึ่งแสนสามหมื่นแล้ว

ชัดเจนว่าแอคเคานต์ส่วนตัวของเขาต้องมีคนเข้ามาดูมหาศาล ผ่านคลิปช่วยคนอันนั้น เขาถึงได้แต้มกุศลมาเพียบ บางทีคลิปฆ่าจางห้าวอาจจะได้แต้มกุศลด้วยหรือเปล่านะ

แต้มกุศลมหาศาลขนาดนี้ เกาอู่เองก็ยากจะตัดสินว่ามันมาจากไหนกันแน่

ตอนนี้ไม่ต้องไปสนใจรายละเอียดพวกนั้นหรอก แต้มกุศลหนึ่งแสนสามหมื่น เพียงพอให้เขาอัปเกรดมนตราปราณเทพมังกรเขียวได้แล้ว

แต่ห้องขังมีกล้องวงจรปิดอยู่ทั้งสี่มุม เกาอู่ไม่กล้าอัปเกรดมนตราปราณเทพมังกรเขียวที่นี่หรอก ถ้าเกิดมีความผิดปกติอะไรขึ้นมา จะนำมาซึ่งปัญหามากมาย

การเพิ่มสมรรถภาพร่างกายทุกด้าน หมายถึงการใช้พลังงานพื้นฐานของร่างกายที่เพิ่มขึ้น

ตอนเย็นเขากินหมั่นโถวลูกเดียวกับโจ๊กถ้วยเดียว ฝึกวิชามังกรเก้ารูปแบบรอบหนึ่ง ของที่กินไปก็ย่อยหมดแล้ว

ถ้าไม่มีพลังงานเพียงพอรองรับ การฝึกฝนมีแต่จะผลาญต้นทุนร่างกาย เป็นผลเสียต่อร่างกายเปล่าๆ

เกาอู่นอนลงบนเตียงเดี่ยวแข็งโป๊ก ท่องมนตราปราณเทพมังกรเขียวในใจห้าสิบรอบ สุดท้ายก็นอนขดตัวเล็กน้อย หลับไปในท่ามังกรซ่อนกาย

ไม่รู้หลับไปนานแค่ไหน เกาอู่สะดุ้งตื่นเพราะความหนาวเหน็บ เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น เห็นแสงไฟแสบตาจากทางเดินส่องเข้ามา

ห้องไม่มีหน้าต่าง มองไม่เห็นท้องฟ้า รอบข้างเงียบสงัดไม่ได้ยินเสียงอะไร เกาอู่กะว่าน่าจะตีสองตีสาม เป็นช่วงที่หนาวที่สุดของวัน

บนเตียงไม่มีผ้าห่ม แม้แต่ผ้าปูก็ไม่มี มีแค่แผ่นพลาสติกแข็งๆ ปูพื้นเตียง

ประเด็นคือมื้อเย็นกินน้อย ตอนนี้เลยหิวจนแสบท้อง

เกาอู่ถอนหายใจ ห้องขังไม่ใช่โรงแรม ไม่ใช่ที่ให้คนมาพักผ่อน นอนไม่หลับจริงๆ เขาเลยเปิดคัมภีร์กุศลอนันต์ออกมาดู

หน้ากระดาษว่างเปล่าเต็มไปด้วยเลข +1 ยิบยับจนปิดทับหน้ากระดาษ

ดูยอดรวมแต้มกุศล ปาเข้าไปหนึ่งแสนแปดหมื่นกว่าแล้ว เกาอู่ตื่นเต้นจนงง ฆ่าสาวกลัทธิมารคนเดียวได้ผลดีขนาดนี้เชียวเหรอ

[จบแล้ว]