บทที่ 8 - วัยรุ่นเลือดร้อนหนึ่งเดียวในใต้หล้า

บทที่ 8 - วัยรุ่นเลือดร้อนหนึ่งเดียวในใต้หล้า

"อย่างอื่นฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้สึกว่าคลิปมันยังขาดจุดระเบิดอารมณ์..." เกาอู่เสนอความเห็น

"พูดง่ายนะ จุดระเบิดอะไร หาจากไหน?" เสิ่นเยว่ส่ายหน้า เขาไม่คิดว่าตรงนี้จะแก้ยังไงได้อีก

เกาอู่รู้ว่าต้องโชว์ของหน่อยถึงจะกล่อมเสิ่นเยว่ได้

แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นในยุคนี้ยังอยู่ในช่วงเติบโตแบบป่าเถื่อน ประสบการณ์ปั่นกระแสจากโลกเก่าของเขาน่าจะเอามาโม้ได้บ้าง

เขาเริ่มบรรยาย "วิดีโอสั้นที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง สาเหตุหลักคือสังคมสมัยใหม่มันเร่งรีบ เวลาของคนเราถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"คลิปไม่กี่สิบวินาที สามารถตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ได้ในเวลาสั้นๆ ตอบสนองสัญชาตญาณการเสพข้อมูลของมนุษย์

"ดังนั้นวิดีโอสั้นต้องเน้นอารมณ์หนักๆ ตรรกะเบาๆ ถ้าอยากให้คลิปหนึ่งโดดเด่นท่ามกลางคลิปเป็นล้าน ก็ต้องมีแรงกระแทกใจคนดูมากพอ..."

เสิ่นเยว่นั่งอึ้งมองเกาอู่ตาปริบๆ ไอ้หมอนี่ไปเอาทฤษฎีพวกนี้มาจากไหน ฟังดูน่าเชื่อถือชะมัด! คิดได้ลึกซึ้งขนาดนี้เลยเหรอ? หรือโดนผีสิงมาวะเนี่ย?

เขาขัดจังหวะเกาอู่ "เลิกพล่ามทฤษฎีไร้สาระ สรุปจะให้ทำไง?"

เกาอู่ยิ้มแฉ่ง "ฉันมีไอเดีย ฉันนึกเนื้อเพลงได้ท่อนหนึ่ง เดี๋ยวฉันร้องเอง"

"นายแต่งเพลงเป็นด้วย?"

เสิ่นเยว่รู้สึกไม่ค่อยเชื่อถือ การจะทำเพลงสักเพลงมันยุ่งยาก ที่สำคัญเกาอู่เป็นพวกบ้าพลัง สมองมีแต่กล้ามเนื้อ จะไปแต่งเพลงอะไรได้!

แต่เขาก็ไม่ได้ขัดอะไร ทฤษฎีเมื่อกี้ของเกาอู่ทำให้เขาเริ่มลังเล ไอ้หมอนี่อาจจะมีของจริงๆ ก็ได้...

"กินเสร็จค่อยคุย"

คนในร้านเยอะ ไม่สะดวกคุย เกาอู่ก้มหน้าก้มตากินอย่างตั้งใจ

ยาโลหิตมังกรกระตุ้นการเผาผลาญของเขาอย่างรุนแรง นั่งกินบุฟเฟต์เต็มเวลาสองชั่วโมง เขาคนเดียวกินเท่ากับผู้ชายตัวใหญ่สิบคนรวมกัน

เสิ่นเยว่ที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าซีดเผือด กลัวกระเพาะเพื่อนจะระเบิดคาที่

ยังดีที่โลกนี้มีจอมยุทธ์กินจุเยอะแยะ ร้านบุฟเฟต์เตรียมใจไว้อยู่แล้ว เลยไม่ได้มองเกาอู่ด้วยสายตาแปลกประหลาดอะไร

เดินพุงป่องออกจากร้าน เกาอู่ตามเสิ่นเยว่ไปที่บ้าน

บ้านของหมอนี่เป็นคอนโดสองห้องนอน ห้องหนึ่งถูกดัดแปลงเป็นสตูดิโอโดยเฉพาะ

มีคอมสเปกเทพ ซาวด์การ์ดรุ่นท็อป ไมค์อัดเสียงระดับห้องอัด และอุปกรณ์มืออาชีพครบครัน นอกจากนี้รอบๆ ห้องยังมีตุ๊กตาโมเดลสาวสวยขนาดเท่าคนจริงตั้งอยู่ด้วย

เกาอู่เดินเข้าห้องไปก็ยกมือไหว้โมเดลสาวเซ็กซี่เหล่านั้นอย่างนอบน้อม "สวัสดีครับซ้อทั้งหลาย รบกวนด้วยนะครับ"

"ไอ้เชี่ยเกา!"

เสิ่นเยว่ยิ่งฟังยิ่งของขึ้น เตะตูดเกาอู่เข้าให้หนึ่งที เกาอู่ตัวแข็งไม่สะเทือน แต่เสิ่นเยว่เจ็บเท้าจนต้องร้องซี๊ด

"ไปไหนมาลาไหว้ครูไง เพื่อน..."

"มา ร้องมาเลย อยากรู้เหมือนกันว่าจะร้องออกมาเป็นภาษาอะไร!" เสิ่นเยว่เปิดคอมเปิดไมค์อย่างหงุดหงิด ยืนกอดอกรอจับผิดอยู่ข้างๆ

"อะแฮ่ม..." เกาอู่กระแอมล้างคอ เสิ่นเยว่หลุดขำพรืด

เสียงแหบพร่าอย่างกับเป็ดแตกหนุ่มของเกาอู่ ฟังยังไงก็เหมือนคนสูบบุหรี่จัดมาหกสิบปี ยังจะมีหน้ามากระแอม

"วัยรุ่นย่อมมีความบ้าระห่ำของวัยรุ่น ใจดั่งดวงตะวันสาดแสงหมื่นลี้ เห็นความไม่เป็นธรรมจักไม่นิ่งดูดาย เลือดร้อนของวัยรุ่นนั้นไซร้ไร้เทียมทาน..."

เกาอู่ดึงท่อนหนึ่งจากเพลง 'Young China Says' ในชาติที่แล้วมาดัดแปลงเนื้อร้องนิดหน่อย

เสียงเขาแหบพร่า แต่เปี่ยมด้วยพลังลมปราณ ถ่ายทอดอารมณ์เดือดดาลและเร่าร้อนของบทเพลงออกมาได้อย่างถึงกึ๋น

ตอนแรกเสิ่นเยว่ทำหน้าดูถูก แต่ตอนนี้สีหน้าเปลี่ยนไปทันที เนื้อเพลงท่อนนี้เข้ากับคลิปสุดๆ ปลุกใจโคตรๆ เสียงแหบๆ ของเกาอู่ยิ่งฟังดูเหมือนคนที่ผ่านโลกมาเยอะแต่ยังยึดมั่นในอุดมการณ์อย่างแน่วแน่

ผลักเกาอู่พ้นทาง เสิ่นเยว่รีบเอาไฟล์เสียงไปวางท้ายคลิป ใส่ซับไตเติล พอเปิดดูพร้อมภาพประกอบอีกรอบ ขนแขนเขาลุกซู่ เลือดสูบฉีดพล่านจนควบคุมไม่อยู่!

"สุดตีน! สุดตีน!" เสิ่นเยว่ตื่นเต้นจนลุกเดินวนไปวนมา "รอบนี้เราดังแน่!"

เกาอู่ตบไหล่เสิ่นเยว่ทำท่าเป็นผู้ใหญ่ "ตั้งใจทำนะน้อง พี่ฝากความหวังไว้ที่เอ็งแล้ว"

"ไว้ใจได้ อย่างต่ำต้องแสนไลก์ ยอดวิวล้านแตก..." เสิ่นเยว่มั่นใจมาก ถึงขั้นเตรียมควักเนื้อซื้อโฆษณาเพิ่มเพื่อปูพรมช่วงแรก

เขาพูดอย่างป๋า "ถ้าได้เงินมา เราแบ่งกันเจ็ดสาม นายเจ็ดฉันสาม โอเคไหม?"

"จัดไป" เกาอู่ไม่เกรงใจ เขาขาดเงินจริงๆ

อีกอย่าง เขาเป็นพระเอกของคลิป แถมยังช่วยยกระดับเนื้อหาคลิปด้วย รับเจ็ดส่วนก็ไม่ถือว่าน่าเกลียด

กินมื้อเย็นฟรีที่บ้านเสิ่นเยว่ เกาอู่ยังไม่อิ่ม ออกจากบ้านเพื่อนเลยแวะบุฟเฟต์ราคาประหยัดข้างทาง ยัดทะนานเข้าไปอีกรอบ

ขากลับบ้าน เกาอู่ซื้อผลไม้สดไปฝากปู่

คุยกับปู่สองสามคำ เกาอู่ก็กลับเข้าห้อง กินมาทั้งวัน ได้เวลาฝึกซ้อมเพื่อเปลี่ยนพลังงานที่กินเข้าไปให้กลายเป็นพละกำลัง

สามทุ่ม เกาอู่ได้รับวิดีโอคอลทางเฟยซิ่นจากซางชิงจวิน

กดรับสาย เห็นซางชิงจวินใส่ชุดนอนหนาเตอะ

ซางชิงจวินเครื่องหน้าคมสวย บุคลิกอ่อนโยน ผมยาวดำขลับมวยไว้หลวมๆ ฟิลเตอร์หน้าสวยของแอปทำให้หน้าขาวซีดจนดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

"พี่จวิน" เกาอู่ยิ้มกว้างทักทาย

ตอนนั้นเป็นซางชิงจวินที่ยืนกรานจะรับเลี้ยงเขา เขาถึงได้มาเป็นคนบ้านซาง จริงๆ ซางชิงจวินแก่กว่าเขาแค่สองปี ตอนนี้เรียนอยู่คณะชีววิทยา มหาวิทยาลัยอันจิง

ปู่ซางเลี้ยงเด็กสองคนลำพัง แม้จะมีบำนาญและรายได้พิเศษบ้าง แต่ก็ชักหน้าไม่ถึงหลัง ถึงอย่างนั้นปู่ก็รักหลานสองคนเท่ากัน

ซางชิงจวินในฐานะพี่ใหญ่ ก็คอยดูแลเขาเป็นพิเศษ

แม้เกาอู่จะมีความทรงจำชาติก่อน แต่ตอนนั้นเขาเป็นแค่เด็กตัวเปล่าเล่าเปลือย เลี้ยงตัวเองยังไม่ได้ เพราะแบบนี้เขาถึงรู้ซึ้งว่าน้ำใจนี้มีค่าแค่ไหน

เขาไม่ชอบพูดคำว่าตอบแทนบุญคุณ แต่พอมีเงิน สิ่งแรกที่ทำคือโอนให้ซางชิงจวินสามหมื่น

ดูจากวิดีโอก็รู้ ชุดนอนหนาๆ ของพี่แม้จะสะอาด แต่สีซีดหมดแล้ว ขอบแขนขอบคอก็เปื่อยยุ่ย

"พี่ฟังปู่เล่าว่านายช่วยสาวสวยไว้ น้องชายพี่เก่งจริงๆ!" เสียงซางชิงจวินหวานละมุน มีความอ่อนโยนที่หาได้ยากในสาวชาวเหนือ

"ใช่ครับ เขาให้ซองแดงมาเบ้อเริ่มเลย มีสุขร่วมเสพ รีบแบ่งให้พี่ใช้บ้าง ฮ่าๆ..." เกาอู่หัวเราะร่าเริง ความสุขที่ออกมาจากใจนั้นส่งต่อไปถึงคนฟังได้ดี

ซางชิงจวินอดยิ้มตามไม่ได้ มุมปากยกขึ้น ดวงตาสวยเป็นประกาย ดีใจกับความสำเร็จของน้องชาย และปลื้มใจในความมีน้ำใจของเขา

"นายกำลังต้องใช้เงิน..." ซางชิงจวินพูดไม่ทันจบก็โดนขัด

"พี่ไม่ต้องห่วง ผมจัดการได้ กันยายนปีหน้าผมต้องไปเรียนคณะวรยุทธ์ที่มหาลัยอันจิง ไปเป็นรุ่นน้องพี่ให้ได้!"

"มันเยอะไป" ซางชิงจวินรู้นิสัยเกาอู่ดี หมอนี่ดื้อเงียบ "ให้พี่ห้าพันก็พอใช้แล้ว"

เกาอู่ยื้ออยู่นาน ซางชิงจวินก็ไม่ยอมรับ เขาเลยต้องโอนใหม่ห้าพัน ซางชิงจวินถึงยอมรับ

สองพี่น้องคุยกันครึ่งชั่วโมง พอซางชิงจวินวางสาย เพื่อนสาวคนสวยข้างๆ ก็กระโดดเข้ามาเกาะแกะ "ชิงจวิน นั่นน้องชายเธอเหรอ แซ่บเวอร์! สเปกฉันเลย!"

เธอกอดคอซางชิงจวินอ้อน "ปีหน้าต้องแนะนำให้ฉันรู้จักนะ ขอร้องล่ะ..."

"น้องชายฉันยังเด็ก เป็นเด็กดีด้วย ไม่ให้ไปคลุกคลีกับเธอหรอก" ซางชิงจวินผลักเพื่อนออกเบาๆ รู้ว่าเพื่อนแค่ล้อเล่น แต่เธอไม่ยอมให้ใครมาล้อเล่นกับเรื่องเกาอู่

ซางชิงจวินเองก็อยากเห็นข่าวเกาอู่ช่วยคน เธอลองค้นหาวิดีโอท้องถิ่นเมืองตงเจียง ก็เจอคลิปวัยรุ่นเลือดร้อนที่มีคนกดไลก์หลายหมื่น

พอกดเข้าไปดู ก็ใช่เกาอู่จริงๆ ในคลิปเห็นรูปร่างของเกาอู่ชัดเจน ท่าว่ายน้ำพุ่งไปข้างหน้าเต็มไปด้วยพลังและความงดงาม

เพื่อนสาวข้างๆ ตาเป็นประกายวิ้งๆ เมื่อกี้แค่แซวเล่น แต่ตอนนี้เริ่มหวั่นไหวจริงซะแล้ว...

พอท้ายคลิปเพลง 'วัยรุ่นย่อมมีความบ้าระห่ำของวัยรุ่น' ดังขึ้น เพื่อนสาวถึงกับกรี๊ด ตบแขนซางชิงจวินรัวๆ "โคตรเดือด! ขนลุกซู่เลยแม่เจ้า!"

ซางชิงจวินคุ้นเคยกับเกาอู่ดี ฟังปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเสียงเกาอู่ร้อง เธอก็แปลกใจเหมือนกัน เนื้อเพลงเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนของวัยรุ่นจริงๆ เข้ากับภาพในคลิปมาก มีพลังกระแทกใจคนดูอย่างจัง

เธออดดีใจแทนน้องชายไม่ได้ การมีชื่อเสียงด้วยวิธีนี้น่าจะมีผลดีกับเขาไม่น้อย...

[จบแล้ว]