บทที่ 91 - การสังหารหมู่และการปิดด่าน

บทที่ 91 - การสังหารหมู่และการปิดด่าน

ภายในถ้ำใต้ดินทั้งหมด นอกจากพวกภูตผีวิญญาณที่มีจำนวนน้อยนิดแล้ว ที่มีจำนวนมากที่สุดคือปีศาจค้างคาว ปีศาจหนู และปีศาจแมงมุม

ในกลุ่มปีศาจค้างคาวมีตัวใหญ่ยักษ์อยู่ตัวหนึ่ง เกือบจะทะลวงขั้นเป็นปีศาจยักษ์ได้แล้ว

ส่วนปีศาจหนู ก็คือลูกสมุนของปีศาจยักษ์ตัวเดิม ในนั้นยังมีหนูที่กลายเป็นปีศาจแล้วอีกเจ็ดแปดตัว

แต่ปีศาจแมงมุมมีจำนวนมากที่สุด มีแมงมุมระดับปีศาจถึงสิบกว่าตัว

"เริ่มจากพวกปีศาจค้างคาวก่อนแล้วกัน!"

ไม่มีเหตุผลอื่น เพียงเพราะปีศาจค้างคาวในถ้ำใต้ดินมีจำนวนมากที่สุด แค่ค้างคาวที่กลายเป็นปีศาจก็มีหลายสิบตัว ยังมีปีศาจค้างคาวระดับปีศาจอีกหนึ่งตัว

เป็นราชาแห่งเผ่าค้างคาวในถ้ำใต้ดินนี้

แต่พวกมันก็อ่อนแอที่สุด มีแค่ราชาค้างคาวระดับปีศาจหนึ่งตัว ขอแค่จัดการราชาค้างคาวตัวนี้ ค้างคาวที่เหลือก็ตบตายได้ง่ายๆ

ส่วนพวกปีศาจแมงมุม คือแมงมุมหน้าคนอันน่าสะพรึงกลัว

พวกมันมีใบหน้างดงามเหมือนหญิงสาวมนุษย์ แต่กลับมีร่างกายแมงมุมที่น่าเกลียด ขาแมงมุมแปดข้างที่มีขนยั้วเยี้ยชวนสยอง

แมงมุมหน้าคนพวกนี้ ทั้งหมดเป็นระดับปีศาจ มีทั้งหมดสิบเจ็ดตัว

ตอนอู๋เทียนเจอแมงมุมหน้าคนสิบเจ็ดตัวนี้ ก็อดคิดเล่นๆ ไม่ได้ว่า ถ้าแมงมุมหน้าคนพวกนี้แปลงร่างเป็นคน จะหน้าตาเป็นยังไง?

ยังไงภาพจำของถ้ำใยแมงมุมและปีศาจแมงมุมก็ฝังลึกเกินไป

แน่นอนเหตุผลสำคัญที่สุดคือปีศาจแมงมุมพวกนี้ ใยของพวกมันแทบจะครอบคลุมทุกตารางนิ้วของถ้ำใต้ดิน ไม่ว่าเกิดความเคลื่อนไหวอะไรในถ้ำ ปีศาจแมงมุมพวกนี้จะรู้ตัวทันที

ก่อนหน้านี้อู๋เทียนเคยไปหาเรื่องพวกมัน นอกจากช่วงแรกที่พวกมันตาถั่วโดนตบตายไปสองตัว หลังจากนั้นพอรู้ความเคลื่อนไหวของอู๋เทียน พวกมันก็จะหนีกระเจิง

"ได้เวลาทำงานแล้ว"

อู๋เทียนลุกขึ้นยืน สะบัดขน ในดวงตามีเปลวไฟลุกโชน

การฆ่าฟันและต่อสู้ระหว่างปีศาจนั้นดิบเถื่อนและรุนแรงที่สุด ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อน

อยู่ในถ้ำใต้ดินมาครึ่งปี เขาคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมข้างล่างดีขึ้นเรื่อยๆ ร่างพุ่งทะยานดุจสายฟ้า

ยิ่งลงลึกไปในถ้ำ กลิ่นมูลค้างคาวผสมกลิ่นเหม็นเน่าก็ยิ่งรุนแรง แทบจะจับตัวเป็นก้อน

โดยเฉพาะค้างคาวที่ห้อยหัวอยู่เต็มผนังถ้ำ เกิดความวุ่นวายจากการบุกรุกของอู๋เทียน เสียงร้องจี๊ดจ๊าดดังระงม

อู๋เทียนไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายตัวเอง เดินทอดน่องมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของถ้ำ ทิศทางที่ไอปีศาจของราชาค้างคาวแผ่ออกมา

สี่เท้าเหยียบย่ำบนพื้นที่เปียกชื้นเหนียวเหนอะ ทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อย

"กิ๊ซ——!"

เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังขึ้นเหนือหัว เป็นสัญญาณเตือน

อู๋เทียนเงยหน้า ก็เห็นปีศาจค้างคาวปีกกว้างเกือบวา ตาลุกเป็นไฟพุ่งออกมาจากโพรง กรงเล็บแหลมคมพัดพาเอากลิ่นคาวเลือดหมายตะปบหัวอู๋เทียน

นี่คือค้างคาวที่กลายเป็นปีศาจแล้ว

ดวงตาอู๋เทียนพ่นไฟ แสงสีทองวาบขึ้นเล็กน้อย

ฟิ้ว——!

แสงสีทองที่เร็วแทบมองไม่ทัน เร็วกว่าสายฟ้าแลบ พุ่งสวนขึ้นไปแล้วหายวับ

ฉึก!

ร่างปีศาจค้างคาวที่พุ่งลงมาชะงักค้าง บนตัวมีรูไหม้เกรียมทะลุหน้าหลัง แสงสีแดงในดวงตาดับลง

วินาทีถัดมา ร่างของมันร่วงกระแทกพื้นด้วยแรงเฉื่อย เลือดสาดกระจาย กระตุกสองที แล้วสิ้นใจ

ทีนี้ เหมือนเอามือไปแหย่รังแตน

ครืนนนนน!!!

ถ้ำใต้ดินเดือดพล่านทันที ค้างคาวนับไม่ถ้วนตื่นตระหนก ทะลักออกมาจากทุกทิศทาง ทุกรอยแยก ทุกโพรงถ้ำอย่างบ้าคลั่ง

กระแสธารสีดำท่วมท้นพื้นที่จำกัดในถ้ำชั่วพริบตา เสียงกระพือปีกดังสนั่นหวั่นไหว ดวงตาเล็กๆ สีแดงก่ำนับหมื่นคู่จ้องเขม็งมาที่อู๋เทียน เสียงร้องจี๊ดจ๊าดระดมกันเป็นพายุเสียงที่แทบฉีกแก้วหู

"เสียงน่ารำคาญจริงๆ"

อู๋เทียนย่นจมูก เผชิญหน้ากับฉากสยองขวัญที่มืดฟ้ามัวดิน ซึ่งอาจทำให้ผู้ฝึกตนระดับหลอมวิชาทั่วไปหนังหัวชา เขาไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

ฝูงค้างคาวดำทะมึนเหมือนเขื่อนแตก ถาโถมเข้าใส่อู๋เทียน หมายจะกลืนกินและฉีกทึ้งเขาให้เป็นชิ้นๆ

เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อน

พลังภูตเทวะแผ่ซ่านในกาย เขาใชกายาอมตะภูตเทวะและเนตรอัคคีทองคำพร้อมกันโดยไม่ลังเล

วูม——!

ในดวงตา เปลวไฟลุกโชน ตามด้วยแสงสีทองกวาดออกไปอย่างดุดัน

ซูม ซูม ซูม ซูม!!!

เหมือนเหล็กเผาไฟจี้ลงไปในไขมันหนาๆ ค้างคาวที่ถูกแสงทองกวาดใส่ ไม่ว่าค้างคาวธรรมดา หรือค้างคาวปีศาจ ร่างแหลกเหลวทันที

ชิ้นส่วนกระจัดกระจาย เนื้อไหม้เกรียม ซากร่วงหล่นลงพื้นดังตุบตับ

พร้อมกันนั้น เขาคำรามลั่น เสียงคำรามแฝงสายฟ้าและอานุภาพภูตเทวะ ก้องกังวานไปทั่วถ้ำใต้ดิน

ทันใดนั้น วิญญาณอันเปราะบางของค้างคาวเหล่านั้น ก็แตกสลายไปราวกับใบไม้ร่วงกลางพายุในเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวของภูตเทวะ

ในสายตาภูตเทวะ วิญญาณปีศาจค้างคาวเหมือนเทียนไขริบหรี่ เมื่อคลื่นเสียงซัดสาด ราวกับกระแสน้ำดำมืดกลืนกินทุกสิ่ง แสงสีขาวตรงหน้าดับวูบลงด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

อู๋เทียนก้าวเดิน ดวงตาสาดแสงทอง ปากคำราม ส่งเสียงร้องแห่งภูตผี

ที่ที่ผ่านไปไม่ว่าค้างคาว หรือปีศาจอื่นใด

ไม่ถูกแสงทองฉีกร่างเป็นเศษเนื้อ ก็ถูกทำลายวิญญาณ ร่างร่วงลงพื้น

โดยเฉพาะค้างคาวบนผนังถ้ำ ร่วงกราวลงมาดั่งสายฝน

หลังๆ อู๋เทียนรังเกียจซากค้างคาวธรรมดาที่ร่วงลงมาเหม็นคาว แถมยังกองจนขวางทางเดิน

เขาเริ่มเปลี่ยนเป้าหมาย เนตรอัคคีทองคำเริ่มยิงทีละตัว

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ลำแสงสีทองเส้นเล็กเท่าเส้นผมแต่ทะลุทะลวงสูงพุ่งออกไป ความเร็วเหนือกว่าความคิด

ทุกครั้งที่แสงทองวาบขึ้น จะเจาะเข้าที่ร่างปีศาจค้างคาวตัวหนึ่งอย่างแม่นยำ

ไม่ว่าพวกมันจะบินเร็วแค่ไหน หรือหลบอยู่หลังหิน ขอแค่อยู่ในสายตาอู๋เทียน แสงทองแห่งความตายก็ไปถึงทันที

เล็งฆ่า การเล็งฆ่าที่แม่นยำไร้ที่ติ

ทุกครั้งที่แสงทองวาบ ต้องมีปีศาจค้างคาวตกตายหนึ่งตัว

ต่อให้เป็นระดับปีศาจ ต่อหน้าความเร็วและพลังที่เหนือกว่า ก็เป็นแค่เรื่องตลกฝืด

เพียงไม่กี่ลมหายใจ ปีศาจค้างคาวกว่ายี่สิบตัวถูกเล็งฆ่าคาที่ เหมือนเทียนชีวิตถูกดับ

พวกค้างคาวธรรมดาตกใจกลัวแทบสิ้นสติ บางตัวกรีดร้องพยายามถอยหนี เหมือนกระแสน้ำไหลย้อนกลับ หนีเข้าส่วนลึกของถ้ำ บางตัวสั่นงันงกหลบอยู่บนผนัง บางตัวสลบเหมือดตกลงมานอนนิ่งกับพื้น

อู๋เทียนเดินหน้าไป บนพื้น บนผนัง เต็มไปด้วยรอยไหม้และซากค้างคาว กลิ่นเหม็นไหม้และกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

สิ่งมีชีวิตอื่นในถ้ำใต้ดินก็รับรู้ถึงการสังหารโหดครั้งนี้ พวกปีศาจหนูที่ปกติจะจับกลุ่มกัน ก็ขวัญหนีดีฝ่อ เบียดเสียดกันหนีเข้าถ้ำลึก กรีดร้อง ตัวสั่นเทา

ตูม!

ปีศาจค้างคาวตัวนั้นทนไม่ไหวอีกต่อไป ไอปีศาจอันทรงพลังระเบิดออกมา ลมปีศาจสีดำพุ่งออกมาจากถ้ำ พัดเศษหินบนพื้นกลิ้งระเนระนาด

ตามมาด้วยร่างมหึมาค่อยๆ พุ่งออกมาจากความมืด

นี่คือเจ้ายักษ์ใหญ่ปีกกว้างเกือบสามวา ใหญ่กว่าปีศาจค้างคาวตัวไหนๆ ทั่วร่างปกคลุมด้วยขนสั้นแข็งสีดำด้าน กล้ามเนื้อเป็นมัด กรงเล็บเหมือนตะขอเหล็กงอ วาววับน่ากลัว

โดยเฉพาะปีกของเจ้านี่เป็นสีเขียว ราวกับภูตผีที่เดินออกมาจากยมโลก ดูดุร้ายน่ากลัวมาก

แต่ที่อู๋เทียนคาดไม่ถึงคือ เจ้ายักษ์นี่พอพุ่งออกมา ก็หนีทันที

ดูเหมือนมันจะถูกวิธีการโหดเหี้ยมทารุณของอู๋เทียนขู่จนขวัญเสีย ส่งเสียงกรีดร้องบาดหู สะบัดปีก ร่างมหึมาแสดงความเร็วที่ไม่สมกับขนาดตัวอย่างน่าเหลือเชื่อ

แล้วหนีตายไปยังปากถ้ำอีกทางอย่างบ้าคลั่ง

"ขี้ขลาดขนาดนี้เลยเหรอ?"

แต่อู๋เทียนไม่คิดจะปล่อยมันไป ข้างเตียงนอน จะยอมให้ปีศาจอื่นมานอนกรนได้ไง?

โดยเฉพาะต่อไปต้องฝึกฝนจนสมบูรณ์ ปิดด่านหลอมกระถาง ยิ่งยอมให้ปีศาจแบบนี้อยู่ไม่ได้

เปรี้ยง!

เสียงฟ้าร้องคำราม แสงสายฟ้าระเบิดออก แม้แต่ปากถ้ำมืดมิดก็เหมือนกลายเป็นกลางวัน

ปีศาจค้างคาวตัวนั้นยังไม่ทันตั้งตัว อู๋เทียนก็โผล่ออกมาจากแสงสายฟ้า ขวางหน้ามันไว้

ปัง!

แสงทองยิงออกไป เด็ดขาด ไม่พูดพร่ำทำเพลง

ฉึก!

แสงทองเจาะกะโหลกมันเป็นรูโหว่ ทิ้งรูน่ากลัวไว้ เห็นรอยไหม้เกรียมบนเนื้อและกระดูกชัดเจน

ปีศาจที่อยู่มาไม่รู้กี่ปี แสงเลือดในดวงตาดับลง ร่างร่วงตุบลงพื้น เลือดไหลนอง

"ตัวต่อไป..."

อู๋เทียนค่อยๆ หันกลับมา ช่วงนี้เขาสืบรู้ที่ซ่อนของปีศาจพวกนี้หมดแล้ว ขาดไม่ได้แม้แต่ตัวเดียว

แต่อู๋เทียนคาดไม่ถึงว่า เขาเดินในถ้ำต่ออีกไม่นาน แมงมุมหน้าคนสิบห้าตัวที่เหลือรอดก็โผล่มาไม่ไกล

แมงมุมพวกนี้ตัวใหญ่เท่าโม่หิน บนหัวมีหน้าคน ดูยิ่งน่าเกลียดน่ากลัวพิลึกพิลั่น

แต่พวกตัวน่ากลัวพวกนี้ กลับหมอบราบกับพื้นอย่างว่าง่าย ใบหน้าคนแสยะยิ้มประจบประแจง

"เอ่อ ยอมแพ้เร็วขนาดนี้เลย?!"

อู๋เทียนดวงตาลุกเป็นไฟ มองดูแมงมุมที่ตัวสั่นเทาพวกนี้ เดิมทีเขาอยากใช้เนตรอัคคีทองคำฆ่าปีศาจสิบกว่าตัวนี้ให้เกลี้ยง

แต่พอลองคิดดู จะให้เขาไปไล่ฆ่าพวกปีศาจหนูที่ขุดรูไปทั่วเอง ไม่รู้ต้องใช้เวลาเท่าไหร่

ปีศาจหนูพวกนั้นพลังต่อสู้ไม่เท่าไหร่ ที่น่ารำคาญคือเก่งเรื่องขุดรูหนี

ปีศาจแมงมุมสิบกว่าตัวนี้พลังฝีมือไม่อยู่ในสายตาเขา แต่ใยแมงมุมของพวกมันครอบคลุมแทบทุกมุมของถ้ำ

ความเคลื่อนไหวใดๆ ในถ้ำใต้ดินปิดหูปิดตาปีศาจแมงมุมพวกนี้ไม่ได้

เพราะแบบนี้ก่อนหน้านี้เขาฆ่าปีศาจแมงมุมไปสองตัว ตัวที่เหลือพอเขารีบไปถึงก็หนีไปก่อนแล้ว

ก่อนหน้านี้อู๋เทียนยังไม่ได้ตัดสินใจจะล้างบางพวกมัน เลยปล่อยให้รอดมาถึงวันนี้

นึกไม่ถึงว่าปีศาจแมงมุมพวกนี้จะรู้งานขนาดนี้ ไม่เพียงไม่หนี กลับวิ่งออกมาคุกเข่ากันหมด

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็เอ่ยคำสาป

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้า"

"ไปฆ่าปีศาจหนูในถ้ำใต้ดินให้หมด..."

"ถ้าในถ้ำใต้ดินยังมีหนูโผล่มาอีกตัว ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้เกลี้ยง"

น้ำเสียงราบเรียบของอู๋เทียนทำเอาปีศาจแมงมุมสิบห้าตัวที่เหลือสั่นสะท้านไปทั้งตัว

แล้วพวกมันก็รีบเคลื่อนไหว ขาที่มีขนยั้วเยี้ยไต่ไปตามถ้ำด้วยความเร็วสูง พริบตาเดียวก็หายวับไปจากถ้ำ

อู๋เทียนก็ไม่หยุดมือ นอกจากปีศาจแมงมุม ปีศาจค้างคาว และปีศาจหนู ยังมีปีศาจอื่นหลงเหลืออยู่ในถ้ำ

แม้จำนวนน้อย แต่ฝีมือไม่เบา

เขาจะไปจัดการด้วยตัวเอง

ถ้ำใต้ดินจากบนลงล่าง แบ่งเป็นสามชั้น แต่ละปากถ้ำเชื่อมต่อกัน ซับซ้อนเหมือนเขาวงกต

ทำให้มีปีศาจมากมายอาศัยอยู่ข้างใน

ปีศาจยักษ์ตัวก่อนหน้านั้น เป็นแค่ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดในถ้ำใต้ดินเท่านั้น และเป็นปีศาจยักษ์ตัวนั้นแหละ ที่ทำให้ถ้ำใต้ดินที่ลึกและกว้างอยู่แล้ว ซับซ้อนยิ่งขึ้น

ใช่แล้ว ถ้ำนี้เดิมทีเกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่ปีศาจหนูตัวเดิมขุดเจาะต่อเติมจากถ้ำธรรมชาติ หลายสิบปีผ่านไปจนกลายเป็นถ้ำใต้ดินเขาวงกตในปัจจุบัน

ไม่นาน เมื่ออู๋เทียนและแมงมุมหน้าคนสิบห้าตัวเริ่มเคลื่อนไหว ถ้ำใต้ดินก็เกิดพายุคาวเลือด

ปีศาจหนูพวกนั้นแม้จะซ่อนตัวมิดชิด แต่หนีไม่พ้นหูตาของแมงมุมหน้าคน ภายใต้คำขู่ฆ่าของอู๋เทียน พวกมันไล่ล่าปีศาจหนูอย่างโหดเหี้ยม

ปีศาจหนูพวกนั้นก็ไม่ใช่ย่อย พวกหนูขยายพันธุ์เร็วอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้มีหนูที่เป็นปีศาจยักษ์ตัวหนึ่ง ทำให้ในกลุ่มปีศาจหนูมีระดับปีศาจหลายสิบตัว

ตอนแรกพวกมันตัวสั่นงันงกจากการไล่ล่าโหดของอู๋เทียน แต่พอพบว่าพวกแมงมุมลงมือ แต่อู๋เทียนไม่ได้ตามมา ก็เริ่มโต้กลับอย่างดุเดือด

หนูนับไม่ถ้วนเหมือนคลื่นหนู ส่งเสียงร้องจี๊ดๆ เหมือนทะเลสีดำ ชวนหนังหัวชา ถาโถมเข้าใส่แมงมุมในถ้ำ

แมงมุมหน้าคนที่เป็นระดับปีศาจแม้จะมีแค่สิบกว่าตัว แต่แมงมุมปีศาจทั่วไปมีไม่น้อย บวกกับแมงมุมพิษในถ้ำ ก็ทะลักออกมาจากทุกรอยแยกและมุมมืด

สองเผ่าพันธุ์เริ่มเปิดฉากฆ่าฟันกันอย่างนองเลือด

ส่วนอู๋เทียนเริ่มกวาดล้างจากถ้ำชั้นแรก ที่ที่ผ่านไปปีศาจตายเรียบ วิญญาณแตกสลาย

ปีศาจหนูตาถั่วตัวไหนเข้ามาใกล้ ก็ถูกตบตายง่ายๆ

การฆ่าฟันนี้ดำเนินไปกว่าครึ่งเดือน อู๋เทียนล้างบางทุกถ้ำ ฆ่าจากชั้นหนึ่งไปถึงชั้นสาม ฆ่าจนถ้ำใต้ดินเต็มไปด้วยเลือดและซากศพ

กลิ่นคาวเลือดพุ่งจากใต้ดินขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือภูเขาเสี้ยนคง ก่อตัวเป็นเมฆดำทะมึน มองดูน่าสะพรึงกลัว

เมื่ออู๋เทียนปรากฏตัวริมแม่น้ำใต้ดินชั้นสาม เหลือแมงมุมหน้าคนแค่สามตัวหมอบอยู่ข้างกาย

หลังผ่านการฆ่าฟันอันโหดร้าย แมงมุมหน้าคนตัวอื่น ตายหมดแล้ว

ส่วนพวกปีศาจหนู ถูกอู๋เทียนที่ว่างมือแล้วร่วมมือกับปีศาจแมงมุมล้างบางจนเกลี้ยง แม้แต่หนูธรรมดาก็ฆ่าไม่เหลือ

แมงมุมหน้าคนสามตัวที่เหลือรอดขวัญหนีดีฝ่อ สยบยอมใต้เขี้ยวเล็บอู๋เทียนโดยสมบูรณ์

"พวกเจ้าสามตัวไปเฝ้าปากถ้ำข้างนอก มีความเคลื่อนไหวอะไรให้รีบมารายงานข้าทันที"

อู๋เทียนสั่งเสียงเรียบ รอจนแมงมุมหน้าคนสามตัวถอยออกไปอย่างระมัดระวัง เขาถึงถอนหายใจยาว

กวาดตามองหน้าต่างระบบ จิตใจเขาไหววูบ

"ได้เวลาปิดด่าน ปิดด่านครั้งนี้ ยกระดับพรสวรรค์ระดับกลางทั้งหมด ทำลายด่านลี้ลับ บำเพ็ญเพียรระดับเลี้ยงดูปราณให้สมบูรณ์"

[จบแล้ว]