(ฟรี) บทที่ 70 คนโชคร้ายกว่าปรากฏตัว

บทที่ 70 คนโชคร้ายกว่าปรากฏตัว

กวางมูสตัวผู้มีความระแวดระวังสูงมาก

แทบจะพร้อมกับเสียงหมาป่าผู้นำกระโดดลงจากเนินเตี้ย กวางมูสตัวผู้ก็หยุดเคี้ยวกิ่งเบิร์ชอ่อน แล้วสะบัดขาวิ่งหนีในทันที!

เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป ทำให้หยางต้าไห่ทั้งสามคนตกตะลึงไปชั่วครู่

แต่เรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้นบ่อยครั้งในการล่าสัตว์ในป่าใหญ่ ทั้งสามคนจึงหยุดฝีเท้าทันที ซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่ เพื่อสังเกตเหตุการณ์ต่อไป

ตอนนี้กวางมูสตัวผู้ยังวิ่งไปไม่ไกล ฝูงหมาป่าเริ่มแบ่งกลุ่มออกล้อมโจมตี!

หมาป่าผู้นำวิ่งเร็วกว่ากวางมูส พุ่งตัววิ่งตัดหน้าเพื่อสกัดไว้ กวางมูสต้องการเปลี่ยนทิศทางหนี แต่หมาป่าสีเทาทั้งเจ็ดตัวได้ล้อมมันไว้จนหมดแล้ว!

กวางมูสพยายามแหกวงล้อมออกไป แต่ฝูงหมาป่าดุดัน ไม่ให้โอกาสมันเลยแม้แต่วินาทีเดียว

จังหวะที่กวางมูสพยายามหนีระหว่างช่องว่างของหมาป่าสองตัว หมาป่าตัวที่อยู่ด้านหลังอาศัยภูมิประเทศ พุ่งเข้ามา กระโดดใส่ก้นของกวางมูส แล้วกัดเต็มแรง!

กวางมูสถูกโจมตีจากด้านหลัง มันเจ็บจนขาหลังด้านซ้ายเตะถีบออกไปอย่างแรง

หมาป่ากัดเนื้อก้นของกวางมูสออกมาได้ก้อนหนึ่ง แต่ท้องของมันก็โดนกีบแหลมของกวางมูสเตะเข้าเต็มๆ ร้องโหยหวนแล้วลอยกระเด็นไปกลางอากาศ!

กวางมูสเตะหมาป่าปลิวไปได้ตัวหนึ่ง แต่หมาป่าตัวอื่นๆ ก็ไม่ได้ถอยหนี กลับมีดวงตาวาววับ รุมเข้ามาอีกครั้ง!

กวางมูสตัวสูง ขายาวเรียว กีบแหลมคม มันเตะไปทั้งหน้าหลังซ้ายขวาเพื่อขับไล่หมาป่าที่เข้ามารบกวน

แต่พวกหมาป่าก็เหมือนแมลงวันที่เห็นเลือด รุมล้อมไม่ยอมปล่อย ไม่สนใจว่าตัวเองจะบาดเจ็บหรือไม่ หาโอกาสได้ก็จะกัดกวางมูสทีหนึ่ง

"โอว์——"

กวางมูสส่งเสียงคำรามต่ำแต่ทรงพลัง มันบิดก้น ใช้ขาหลังถีบพื้น ยกลำตัวส่วนหน้าขึ้น ขาหน้าสองข้างเหมือนหอกสองอันพุ่งใส่หลังหมาป่าสองตัวที่อยู่ข้างหน้า!

"อาวู้~"

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น หมาป่าตัวหนึ่งโดนกวางมูสเหยียบจนกระดูกสันหลังแตกละเอียด ล้มลงบนหิมะ ใกล้จะตายแล้ว!

หมาป่าอีกตัวหนึ่งหนีรอดไปได้ มันเอาหางหนีบก้นวิ่งหนีไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

กวางมูสฉวยโอกาสนี้แหกวงล้อมออกไปได้สำเร็จ สี่ขากระโจนอย่างรวดเร็ว หิมะฟุ้งตลบ!

พลังมหาศาลราวกับภูเขาหิมะที่กำลังเคลื่อนที่!

เห็นภูเขาหิมะขนาดใหญ่กำลังวิ่งตรงมาทางทั้งสามคน ลมและหิมะที่พัดมาด้วยสร้างแรงกดดันอย่างรุนแรง!

ทันใดนั้น!

หยางต้าไห่ตะโกนลั่น "ยิง!"

พูดจบ เขาก็เหนี่ยวไกปืนไรเฟิล กระสุนพุ่งออกไปเป็นชุด!

ตามมาด้วยเสียงปืนลูกซองสองลำกล้องของฮั่นหย่งชิน และเสียงปืนกึ่งอัตโนมัติรุ่น 56 ของจางเหลี่ยงเหลี่ยง!

เสียงปืนดังเหมือนถั่วแตก ตกใจหมาป่าที่กำลังวิ่งตามกวางมูส ทำให้พวกมันหยุดชะงักแล้ววิ่งไปอีกทิศทางในทันที!

เลือดกระเซ็นเป็นกระจุกกลางอากาศ!

กวางมูสแหงนหน้าร้องอย่างเศร้าโศก!

คอ หน้าอก และขาหน้าของมันโดนยิงหลายนัด มันล้มลงบนพื้นหิมะ

อาจเพราะแรงวิ่งเร็วมากเกินไป ขาหน้าทั้งสองข้างของกวางมูสหักทันที ร่างทั้งร่างพุ่งเข้ามาเหมือนลูกกระสุนที่พุ่งเข้าใส่!

หยางต้าไห่ทั้งสามคนรีบวิ่งไปด้านข้าง หลบไม่ให้โดนกวางมูสชนตาย

หิมะฟุ้งขึ้นมาทันที!

ทั้งสามคนรู้สึกเหมือนอยู่ในหมอกควันหนาทึบ มองไม่เห็นอะไรชัดเจนเลย

อู้โฮ่ง อู้โฮ่ง~

เฟยหู่ร้องขึ้นมาในอ้อมแขนหยางต้าไห่สองครั้ง!

หยางต้าไห่รู้สึกว่าตรงหน้ามืดวูบ มีบางสิ่งบางอย่างพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว!

เขาไม่ลังเล รีบหลบทันที สิ่งสีดำนั้นพุ่งผ่านหน้าท้องเขาไปเฉียดฉิว!

"โอ้ยโอย! แม่เจ้า!"

เสียงร้องโหยหวนดังมาจากด้านหลัง!

เป็นเสียงของจางเหลี่ยงเหลี่ยงนั่นเอง

หยางต้าไห่กับฮั่นหย่งชินรีบวิ่งไปดู เห็นเขาใหญ่ของกวางมูสปักอยู่ที่ลำต้นเบิร์ชหลังจางเหลี่ยงเหลี่ยง!

ต้นเบิร์ชยังสั่นไหวเล็กน้อย

จางเหลี่ยงเหลี่ยงกุมก้น ร้องลั่น "อะไรโจมตีฉันข้างหลังเนี่ย! ก้นฉันเจ็บชิบหายเลย!"

หยางต้าไห่กับฮั่นหย่งชินรีบเข้าไปดูอาการ

"ฮู่~ ก้นไม่แตกหรอก! แค่บวมใหญ่เชียว!"

ฮั่นหย่งชินช่วยเขาดึงกางเกงขึ้น กลั้นหัวเราะไม่อยู่

ชั่วครู่เดียว ก้นของจางเหลี่ยงเหลี่ยงบวมขึ้นเหมือนแป้งฟู ทั้งเขียวทั้งม่วง!

หยางต้าไห่คิดในใจ 'นี่มีคนโชคร้ายกว่าตัวเองปรากฏตัวแล้วจริงๆ'

หิมะฟุ้งค่อยๆ จางลง หยางต้าไห่จึงเห็นกวางมูสชัดเจน

ที่แท้กวางมูสถูกแรงเฉื่อยพาให้พุ่งไปข้างหน้า และถูกต้นเบิร์ชใหญ่สองต้นที่อยู่ใกล้กันขวางไว้ เขาใหญ่ทั้งสองข้างชนกับต้นไม้แล้วหักกระเด็นไปคนละทิศทาง!

เขาข้างหนึ่งไปโดนก้นของจางเหลี่ยงเหลี่ยงอย่างจัง อีกข้างหนึ่งกระเด็นไปในหิมะไกลกว่า 100 เมตร

"ฮืด... ฮืด..."

กวางมูสยังไม่ตายสนิท ห้อยหัวหายใจหอบอยู่

หยางต้าไห่ชักมีดล่าสัตว์ออกมา แทงเข้าเส้นเลือดใหญ่ที่คอของกวางมูสอย่างแรง!

(จบบทที่ 70)