บทที่ 39 อาหารวันล้มหมู

บทที่ 39 อาหารวันล้มหมู

ในสายตาของจินลี่เหมย ฮั่นหย่งชินเป็นแค่เด็กเร่ร่อนไร้การศึกษา ทำอะไรก็ไม่เก่ง กินเท่าไหร่ก็ไม่พอ เป็นตัวอย่างที่แย่มากสำหรับคนอื่นๆ

ดังนั้น การที่หยางต้าไห่เอาคำพูดของจินลี่เหมยมาอุดปากเธอเอง ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจอย่างถึงที่สุด

เธอกำลังจะพูดอะไรอีก ทันใดนั้นหยางอวินถิงกับหยางอวินอวินก็จูงมือกันวิ่งออกมาเรียกฮั่นหยูฮวา "เร็วเข้า มาดูกวางน้อยในบ้าน อาของฉันจับได้!"

ฮั่นหยูฮวาหน้าตื่นเต้น สะบัดมือแม่ออกแล้ววิ่งไปหาเพื่อนเล่นทันที

หยางต้าไห่ผิวปาก อุ้มฟืนกองใหญ่เข้าบ้าน "ป้าฮั่น ป้าจะเข้าไปช่วยพี่สะใภ้ผมทำอาหารไหม?"

"แก..."

ใบหน้าของจินลี่เหมยแดงบ้างขาวบ้างด้วยความโกรธ ไม่สนใจลูกสาวตัวเองที่วิ่งเล่นอยู่ เดินจากไปอย่างรวดเร็ว

กุบๆๆ

ฟืนลุกไหม้ส่งเสียงแตกเปรี๊ยะ เปลวไฟเลียก้นหม้อสีดำไม่หยุด

ซุนซิ่วเฟินเปิดฝาหม้อ ไอร้อนพุ่งใส่หน้าทันที เธอใช้มือซ้ายพัด แล้วหยิบตะเกียบแทงก้อนเนื้อใหญ่ ตะเกียบแทงเข้าไปได้ง่ายดาย

"เนื้อสุกแล้ว!"

บ่ายสามกว่า หลังต้มมาสี่ห้าชั่วโมง เนื้อหมูป่าในหม้อสองใบก็เปื่อยนุ่มได้ที่แล้ว

"โอ้โอ้ ดีจัง ได้กินเนื้อแล้ว!"

หยางอวินอวินตบมือเล็กๆ ทั้งสองข้าง ดีใจสุดขีด

ฮั่นหย่งชินที่นั่งอยู่บนพื้นสูบเตาอยู่ก็หัวเราะร่า "พี่สะใภ้ หั่นเนื้อให้พวกเราจิ้มซอสกระเทียมกินก่อนสิ!"

หั่นหมูสามชั้นเป็นแผ่นบาง ตอนยังร้อนๆ จิ้มซอสถั่วเหลืองกระเทียมกิน อร่อยสุดๆ!

"ได้! หั่นชามหนึ่งให้พวกแกพวกนี้กินก่อน พวกเด็กตะกละเอ๊ย!"

ซุนซิ่วเฟินใช้กระชอนตักเนื้อชิ้นใหญ่ออกมาใส่ชามกระเบื้อง และน้ำต้มเนื้อกับผักดองตักใส่ชามอีกใบ

เนื้อยังมีไอร้อน จับดูแล้วร้อนมาก ซุนซิ่วเฟินจึงต้องจุ่มมือซ้ายในน้ำเย็น กดเนื้อไว้แล้วหั่นเป็นแผ่นบาง พอรู้สึกร้อนก็จุ่มมือในน้ำเย็นอีกครั้ง...

หยางต้าซานช่วยเมียแกะเนื้อเป็นเส้นๆ ขณะที่มองลูกชายลูกสาวและน้องชายที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสุขอย่างเปี่ยมล้น

พวกเขาเตรียมทำอาหารทั้งหมดแปดอย่าง ได้แก่ เนื้อหมูป่าตุ๋นผักดองกับวุ้นเส้น, หน้าหมูผัดต้นหอม, หมูสามชั้นผัดน้ำแดง, เนื้อขาวจิ้มซอสกระเทียม, เนื้อหมูป่าผัดพริก, มันฝรั่งผัดเปรี้ยวเผ็ด, พริกผัดหนังเต้าหู้, และถั่วคั่ว ส่วนอาหารหลักคือเส้นบะหมี่ข้าวโอ๊ตราดหน้าเนื้อหมูป่าสับ

ในยุคนี้ การจัดโต๊ะแบบนี้ แม้แต่งานแต่งงานก็ยังหายาก!

ที่สำคัญตอนนี้ทุกคนขาดแคลนเนื้อ ถึงแม้เนื้อไอ้ต้าเผ่าหลวนจื่อจะมีกลิ่นคาว ไม่อร่อยเท่าเนื้อหมูบ้าน แต่มันก็เป็นเนื้อไม่ใช่หรือ?

ขอแค่เป็นเนื้อ ก็เป็นของดีแล้ว!

พอทำอาหารเสร็จ ก็มีคนมาที่ประตู

"โอ้โห! กลิ่นหอมเข้าจมูกเลย! ตัวหนอนตะกละในตัวผมจะถูกล่อออกมาแล้ว!"

จางเหวินกวงที่สนิทกับหยางต้าซานถือเหล้าขาว 60 ดีกรีมาขวดหนึ่ง ข้างหลังตามด้วยต้าจู้ ทั้งสองเดินเข้าประตูมาอย่างคึกคัก

จางเหวินกวงเป็นผัวของป้าจาง เป็นพ่อของเสี่ยวชุ่ยและต้าจู้

"ลุงสาม มาก็มาเถอะ ทำไมยังต้องเอาของมาด้วยล่ะ!"

หยางต้าซานรับเหล้ามาอย่างสุภาพ

"ฮ่าฮ่าฮ่า อากาศหนาวๆ แบบนี้ดื่มสักหน่อย! อีกอย่าง เนื้อดีต้องคู่กับเหล้าดี!"

อีกสักพัก เพื่อนบ้านคนอื่นๆ ก็ทยอยเข้ามาไม่ขาดสาย

ทุกคนเข้าบ้านนั่งที่ อาหารตั้งโต๊ะเรียบร้อย แต่ละคนมีชามเล็กวางข้างหน้า รินเหล้าขาว 60 ดีกรี ทุกคนชนแก้วดื่มหนึ่งแก้ว แล้วเริ่มกินเนื้ออย่างตะกละตะกลาม!

ฝีมือของซุนซิ่วเฟินไม่ต้องพูดถึง อาหารใส่น้ำมันเยอะ ยิ่งทำให้หอมอร่อยขึ้นไปอีก

ในห้องตะวันออก ผู้ชายกินดื่ม พูดคุยหัวเราะเสียงดัง ส่วนซุนซิ่วเฟินพาเด็กๆ กินข้าวบนเตียงอุ่นในห้องตะวันตก

อาหารในห้องตะวันตกไม่ได้แย่กว่าห้องตะวันออก อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ เป็นอาหารที่ซุนซิ่วเฟินตักใส่จานชามแยกไว้ตั้งแต่ทำเสร็จใหม่ๆ

หยางอวินถิง หยางอวินอวิน และฮั่นหยูฮวา แต่ละคนมีชามเล็กอยู่ตรงหน้า ชามเต็มไปด้วยเนื้อ

ฮั่นหยูฮวาแก้มป่องทั้งสองข้าง กินอย่างพึงพอใจ

ซุนซิ่วเฟินถอนหายใจในใจ แล้วตักเนื้อให้เธออีกคำ

(จบบทที่ 39)