บทที่ 8 กวาดเสบียง เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล

บทที่ 8 กวาดเสบียง เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล

โจวเจียงเทามองลูกไฟที่ลุกโชนอยู่ในมือของเฉินผิงด้วยความรู้สึกริษยาปนหวาดหวั่น

พ่อของเฉินผิงเป็นลูกน้องของพ่อเขา ด้วยความสัมพันธ์นี้ ทำให้เฉินผิงกลายเป็นลูกสมุนที่เขาไว้ใจที่สุด

แต่ความไว้ใจนี้คงอยู่ได้แค่ชั่วคราว หากเวลาผ่านไปนานเข้าแล้วซอมบี้บ้าพวกนี้ยังไม่หายไป เฉินผิงที่มีพลังวิเศษสุดแกร่งย่อมต้องเกิดความคิดกระด้างกระเดื่องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"ดูนั่นสิ ไอ้เด็กนั่นมันยังอยู่นี่หว่า"

โจวเจียงเทาชี้ไปที่ฉินเฟิงซึ่งกำลังวิ่งอยู่ด้านนอก

"ใจกล้าไม่เบานี่หว่า รักเมียซะด้วย! แต่พี่สะใภ้ก็สวยจริงๆ นั่นแหละ ลูกพี่โจวไม่ต้องห่วง ถ้าผมเจอไอ้เด็กนั่นเมื่อไหร่ ผมจะเผามันให้เป็นตอตะโกเลย!"

เฉินผิงแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย

"ลูกพี่โจว ผมเสร็จธุระแล้ว ถ้าลูกพี่รู้สึกร้อนรุ่ม ก็เข้าไปปลดปล่อยหน่อยสิครับ"

"เออ ดี!"

โจวเจียงเทาปลดเข็มขัดพลางเดินเข้าไปในห้อง ด้านในมีหญิงสาวเปลือยกายหลายคน พวกเธอคือผู้รอดชีวิตที่พวกเขาช่วยไว้เมื่อวาน ซึ่งตอนนี้กลายเป็นที่ระบายอารมณ์ของพวกเขาไปเสียแล้ว

ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องก็ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนั้น...

ทางด้านฉินเฟิงที่อุ้มเฟิงหลินหนีตาย ในที่สุดก็วิ่งมาถึงซูเปอร์มาร์เก็ต เขารีบดึงประตูเหล็กม้วนลงอย่างรวดเร็ว

"โฮก!"

ยังไม่ทันจะได้พักหายใจ พวกเขาก็พบว่าภายในซูเปอร์มาร์เก็ตมีซอมบี้อยู่ด้วย และเมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว พวกมันก็พุ่งตรงเข้ามาหาทันที

ฉินเฟิงเงื้อดาบทมิฬขึ้น มีซอมบี้อยู่แค่ห้าหกตัว ไม่ใช่เรื่องคณามือเขาเลย

"เชรดเข้!"

ซอมบี้สาวตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาหาฉินเฟิงเป็นตัวแรก เสื้อของเธอขาดวิ่นจนเผยให้เห็น 'อาวุธหนัก' สองลูกที่กระเพื่อมไหวไปตามจังหวะการวิ่ง ทำเอาฉินเฟิงแทบจะลงมือไม่ลง

แต่เมื่อ 'อาวุธหนัก' ประชิดตัวเข้ามา ใกล้จนแทบจะกระแทกหน้า ต่อให้เสียดายแค่ไหน ฉินเฟิงก็จำต้องลงมือ

เพียงแค่ดาบตวัดวูบวาบไม่กี่ครั้ง ซอมบี้ในซูเปอร์มาร์เก็ตก็ถูกจัดการจนเกลี้ยง

ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้มีทุกอย่างที่ต้องการ อาหารและเครื่องดื่มมากพอที่จะเลี้ยงชีวิตเขาไปได้อีกหลายปี

ฉินเฟิงเริ่มกวาดของใส่พื้นที่เก็บของในมิติส่วนตัวทันที นี่คือไพ่ตายของเขา ต่อให้เกิดเหตุไม่คาดฝันต้องทิ้งที่นี่ไป อาหารในมิติเก็บของก็จะช่วยให้เขามีชีวิตรอดไปได้อีกนานโข

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมปัง ไส้กรอก และหม้อไฟอุ่นร้อนเอง ทั้งหมดถูกกวาดเรียบ! น้ำดื่ม เครื่องดื่ม และขนมขบเคี้ยวก็ไม่เว้น ผ้าเช็ดตัว กะละมัง ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ก็ถูกเก็บไปจนหมด

ผ้าอนามัยก็เอาไปด้วย เอ่อ... ในอนาคตเขาคงมีผู้หญิงในสังกัดไม่น้อย เตรียมไว้ก่อนย่อมดีกว่า

เฟิงหลินตั้งใจจะแอบหยิบของกินเงียบๆ ถ้าฉินเฟิงไม่ให้เธอกิน เธอก็คงปล่อยให้ตัวเองอดตายไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

แต่แล้วเธอก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าของในซูเปอร์มาร์เก็ตหายวับไปกับตาอย่างรวดเร็ว แม้แต่บิสกิตที่เธอแอบซ่อนไว้ก็ยังหายไป

ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้มีขนาดค่อนข้างเล็ก หลังจากฉินเฟิงกวาดของใส่พื้นที่เก็บของจนเต็ม ที่นี่ก็แทบไม่เหลืออะไรเลย

"นาย... นายทำเหรอ? นายทำได้ยังไง?"

เมื่อเห็นฉินเฟิงนิ่งเฉย เฟิงหลินก็เข้าใจทันทีว่าของในซูเปอร์มาร์เก็ตถูกฉินเฟิงเอาไปหมดแล้ว

"อยากรู้เหรอ? มาเป็นผู้หญิงของฉันสิ แล้วฉันจะบอก"

ฉินเฟิงพูดพลางยิ้มกริ่ม ตอนนี้เขามีน้ำตุนไว้เพียบ จะอาบน้ำให้เฟิงหลินจนสะอาดเอี่ยมอ่องเพื่อรอรับใช้เขาก็ยังได้

"แฟนฉันอยู่ที่หอพักนักศึกษาตรงโน้น นายกล้าพาฉันไปหาเขาไหมล่ะ? ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ ฉันจะให้เขาตอบแทนนายอย่างงาม แต่ถ้าเขาตายแล้ว... ฉันยอมเป็นผู้หญิงของนายเลย!"

เฟิงหลินรู้ว่าเมื่อวานโจวเจียงเทามีปาร์ตี้ที่หอพัก แต่เพราะเธอเป็นผู้หญิงเลยเข้าไปไม่ได้ ตอนนี้เธออยู่ใกล้หอพักมากแล้ว เธอจึงอยากจะลองเสี่ยงดูสักตั้ง

"ได้ ตามใจเธอ"

ฉินเฟิงรู้ดีว่าเฟิงหลินกำลังยั่วโมโห แต่ก็ช่างปะไร เป้าหมายของเขาคือหอพักนักศึกษาชายอยู่แล้ว จะไปตึกไหนก็เหมือนกัน

ทว่าตอนนี้ด้านนอกมีซอมบี้ล้อมซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่เต็มไปหมด พวกเขาจึงต้องรอให้ซอมบี้แยกย้ายกันไปก่อน

จนกระทั่งบ่ายคล้อย ซอมบี้ด้านนอกเริ่มเบาบางลง หลังจากใช้เนตรทิพย์ตรวจสอบจนแน่ใจว่าทางสะดวก ฉินเฟิงจึงพาเฟิงหลินมุ่งหน้าไปยังหอพักชาย

ภายในหอพักยังมีซอมบี้เดินเพ่นพ่านอยู่บ้าง ทำให้เฟิงหลินหวาดกลัวไม่น้อย เธอได้แต่ภาวนาในใจขออย่าให้โจวเจียงเทากลายเป็นซอมบี้ไปเสียก่อน

ฉินเฟิงฝ่าวงล้อมซอมบี้ขึ้นมาจนถึงชั้นสาม ตรงบันไดทางขึ้นชั้นสี่มีสิ่งของวางระเกะระกะขวางทางอยู่ เห็นได้ชัดว่ามีคนจงใจปิดทางกั้นไม่ให้ซอมบี้ขึ้นไป

"เจียงเทา! คุณยังอยู่ไหม? ฉันเฟิงหลินเอง!"

เฟิงหลินตะโกนเรียกสุดเสียง

"ใครวะ? กล้าดียังไงมาเรียกชื่อท่านประธานห้วนๆ แบบนี้"

ชายสองคนปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉินเฟิงและเฟิงหลิน ในมือถือไม้เทนนิสและไม้หน้าสามเป็นอาวุธป้องกันตัว

"ฉันเป็นแฟนของโจวเจียงเทา ฉันมาหาเขา"

เฟิงหลินดีใจจนเนื้อเต้น ฟังจากคำพูดของพวกนั้น แสดงว่าโจวเจียงเทายังมีชีวิตอยู่

"คุณคือ... เทพธิดาเสียงตามสาย เฟิงหลินงั้นเหรอ? รอเดี๋ยวนะครับ พวกเราจะรีบย้ายของออกให้เดี๋ยวนี้แหละ"

ลูกน้องทั้งสองรีบเคลียร์ทางอย่างกระตือรือร้น แล้วเชิญเฟิงหลินกับฉินเฟิงขึ้นไปข้างบน

"มีเรื่องอะไรกัน? เอะอะโวยวายอะไรเสียงดัง?"

โจวเจียงเทาเดินมือกุมเอวออกมาดูสถานการณ์

เขาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นเฟิงหลินกับฉินเฟิง ชัดเจนว่าเขาคาดไม่ถึงว่าทั้งคู่จะโผล่มาที่นี่

"เจียงเทา! ดีจริงๆ ที่คุณปลอดภัย!"

เฟิงหลินวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา หวังจะโผเข้าสู่อ้อมกอดของชายคนรัก

เพียะ!

เฟิงหลินมองหน้าโจวเจียงเทาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ไม่คิดเลยว่าเขาจะตบหน้าเธอ

"เจียงเทา... คุณตบฉันทำไม?"

"นังแพศยา! จะมาแกล้งบีบน้ำตาทำไม? ฉันเห็นหมดแล้วนะ เมื่อกี้พวกเธอกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันนัวเนียเชียว ฉันเคยหลงคิดว่าเธอใสซื่อบริสุทธิ์ ที่แท้ก็น่ารังเกียจสิ้นดี!"

โจวเจียงเทาด่าทอและง้างมือจะตบซ้ำ แต่ฉินเฟิงคว้าข้อมือเขาไว้ได้ทัน

ในสายตาของฉินเฟิง เฟิงหลินเป็นสมบัติของเขาแล้ว ถ้าโจวเจียงเทาทำเธอช้ำ เขาจะเอาอะไรใช้ล่ะ!

"ไอ้พวกคู่ชู้โฉด! ยังจะกล้าสู้กลับอีกเหรอ? เฮ้ย! พวกมึง รุมกระทืบมันให้เละ!"

โจวเจียงเทาโกรธจนเลือดขึ้นหน้าเมื่อเห็นฉินเฟิง พอภาพบาดตาที่ฉินเฟิงกอดเฟิงหลินผุดขึ้นมา เขาก็แทบอยากจะฉีกทั้งคู่เป็นชิ้นๆ

ลูกน้องที่ถือไม้เทนนิสพุ่งเข้ามาโจมตีทันที แต่ฉินเฟิงเบี่ยงตัวหลบวูบ ก่อนจะสวนกลับด้วยลูกถีบจนอีกฝ่ายกระเด็นลิ่ว

เมื่อเห็นลูกน้องกระเด็นไปไกลถึงห้าเมตรแล้วแน่นิ่งไป โจวเจียงเทาและลูกน้องที่เหลือต่างยืนตะลึงตาค้าง นี่มันแรงคนแน่เหรอ? มีเพียงเฟิงหลินที่ไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะเธอเคยเห็นความโหดของฉินเฟิงมากับตาแล้ว

"แกก็เป็นผู้มีพลังพิเศษงั้นเรอะ? เร็วเข้า! ไปเรียกเฉินผิงมา!"

โจวเจียงเทาตั้งสติได้ทันควัน พละกำลังของฉินเฟิงน่ากลัวเกินไป บางทีอาจมีแค่เฉินผิงเท่านั้นที่พอจะรับมือไหว

ฉินเฟิงเริ่มสนใจในตัวเฉินผิงที่โจวเจียงเทาเอ่ยถึง ดูจากคำพูดแล้ว หมอนั่นก็น่าจะเป็นผู้มีพลังพิเศษเหมือนกัน

"เจียงเทา ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะ ฉันไม่เคยทำอะไรทรยศคุณเลย"

เฟิงหลินพูดทั้งน้ำตา เธออุตส่าห์ไม่ยอมตกเป็นของฉินเฟิงเพื่อเขา แต่ผลตอบแทนที่ได้กลับมาคือฝ่ามือฉาดใหญ่

"จริงเหรอ? เธอไม่ได้โกหกฉันแน่นะ?"

โจวเจียงเทาเริ่มลังเล ท่าทางของเฟิงหลินดูไม่เหมือนคนโกหก

"ฉันเป็นพยานให้ได้ แต่ว่ายัยนี่ฉี่ราดกางเกงนะ หาที่ล้างตัวให้หน่อยก็น่าจะกลับมาใช้งานได้เหมือนเดิม" ฉินเฟิงพูดแทรกขึ้นมาหน้าตาเฉย

ฉี่ราดกางเกง? ทุกสายตาจับจ้องไปที่กางเกงของเฟิงหลินทันที และก็เห็นรอยเปียกเป็นวงกว้างจริงๆ

หน้าของเฟิงหลินแดงซ่านจนแทบจะระเบิด เธอไม่คิดว่าฉินเฟิงจะกล้าแฉเรื่องน่าอายของเธอแบบนี้ ดังนั้นอย่าโทษที่เธอจะร้ายก็แล้วกัน

"เจียงเทา! ไอ้หมอนี่มันขู่บังคับให้ฉันเป็นผู้หญิงของมันตลอดทาง ฉันต้องใช้ไหวพริบหนีเอาตัวรอดมาแทบตาย คุณต้องแก้แค้นให้ฉันนะ!"

เมื่อมีโจวเจียงเทาเป็นแบ็กอัพ เฟิงหลินก็พลิกลิ้นทันที แถมเมื่อกี้โจวเจียงเทายังพูดเหมือนมีลูกน้องฝีมือดีที่ไม่ด้อยไปกว่าฉินเฟิงอีกด้วย

"เฮ้อ... อุตส่าห์ลำบากพามาส่ง ไม่นึกเลยว่าจะเจอกับพวกเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลไวขนาดนี้"

ฉินเฟิงถอนหายใจยาว เธอบอกเองว่าจะตอบแทนเขาที่พามาหาแฟน แต่ผลลัพธ์ไม่ใช่การตอบแทน กลับกลายเป็นการแก้แค้น น่าผิดหวังจริงๆ