ตอนที่ 12 ไอ้บ้าเอ้ย

ชายแก่เงยหน้าขึ้นลืมตามองมีอาที่ยังคงอยู่ในชุดมิคกี้เมาส์ “เธอนี่มันเต็มไปด้วยทิฐิจริงๆ”

“แล้วยังไง นี่ฉันจำเป็นต้องเชื่อทุกคำพูดที่คุณพูดมาเมื่อกี้หรอ?” มีอาถามหมอดูแก่ด้วยความหงุดหงิดใจ และเธอกำลังจะเดินออกไป

“ถ้ามันไม่ใช่เรื่องจริงเธอจะหงุดหงิดแล้วรีบเดินหนีแบบนี้ทำไม?” ชายแก่ถามเธอกลับ เขากำลังจะพยายามอ่านท่าทีมีอา

มีอาถอดหัวมิคกี้เมาส์ออก ใบหน้าของเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมติดเต็มทั่วใบหน้าไปหมด

“ฉันไปละค่ะ แล้วก็อยากจะบอกว่า ที่คุณพูดหนะ เรื่องโชคร้ายอะไรนั่น มันไม่เคยเกิดขึ้นกับฉันค่ะ แล้วฉันก็คิดว่ารูปร่างหน้าตาของฉันก็คงไม่น่ายากที่จะเลือกใครสักคน ป่านนี้พวกผู้ชายที่ยืนต่อคิวกันก็คงเมื่อยน่าดูแล้วแน่ๆเลยค่ะ อีกอย่างนะคะสิ่งที่ฉันเลือกเข้ามาชีวิต ฉันเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองเสมอค่ะ ไม่จำเป็นต้องรอให้หมอดูมาชี้นำอะไรทั้งนั้น” มีอายิ้มอ่อนแล้วก็โค้งหัวเบาๆให้กับชายแก่

“ฉันไม่ใช่หมอดูนะ” ชายแก่แก้คำพูดที่มีอาเรียกเขา

“แล้วสิ่งที่คุณทำนี่เรียกว่าอะไรคะ ไหนลองอธิบายให้ฉันเข้าใจสิ ถ้าฉันยื่นมือให้คุณอ่านอนาคตของฉัน คุณจะให้ฉันตอบแทนด้วยอะไร” มีอาถามหยั่งเชิงกลับไปด้วยสายตาที่ไม่เชื่อสิ่งที่ชายแก่พูดและพอจะเดาออกว่าเธอจะได้คำตอบอย่างไร

“เธอก็ให้ค่าครูเท่านั้น ฉันไม่ได้อะไรเลย ฉันเป็นเพียงแค่ตัวกลางสื่อสารจากสวรรค์” ชายแก่ตอบกลับมีอาไป

“เหอะๆ ว่าแล้วเชียว มาแบบนี้เหมือนกันหมดแหละ หากินกับพวกไม่มีความมั่นใจในตัวเอง”

มีอาส่ายหน้า พร้อมกับกรอกตามองบน เธอก็รีบเปิดประตูออกไป ซึ่งเกือบจะชนกับใครอีกคนหนึ่งเข้า และเค้าคนนั้นก็หน้าตาเหมือนเฮาส์เมทของเธอ คนที่เธออยากจะหนีให้ห่างมากที่สุดในตอนนี้

“นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย” มีอาถามพร้อมกับมองหน้าหลุยส์ด้วยความฉงนสงสัย แต่บนใบหน้าของหลุยส์นั้นกำลังอมยิ้มกลั้นขำที่เกือบชนมิคกี้เมาส์เข้าในบ้านไม้นี้ มีอารู้สึกว่าช่างเป็นความผิดพลาดของเธอนักที่ถอดหัวมิคกี้ออกแล้วดันมาเจอนายหื่นกามเจ้าของบ้านนั่นเข้า เธอเลื่อนสายตาลงอ่านข้อความบนเสื้อของหลุยส์ “ผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่” เธอเห็นผู้คนในงานนี้ที่เป็นสปอนเซอร์ใส่เสื้อแบบนี้อยู่บ้าง “นี่นายนี่ทำงานให้องค์กรนี้หรอเนี่ย” มีอาคิดในใจ แล้วมองกลับไปที่หลุยส์อีกครั้งพร้อมกับหลุดสบถออกมา “ไอ้บ้าเอ้ย”

หลุยส์ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาเพิ่งได้ยินนี่มีอาหมายถึงเขาหรือใครกันแน่ “นี่คุณผู้หญิง?” หลุยส์เลิกคิ้วขึ้นถามมีอากลับไปพร้อมกับชี้ที่ตัวเขา

“หึ คุณผู้หญิง?” มีอาทำหน้ายิ้มเยาะที่มุมปากแล้วเดินหนีออกไปจากความวุ่นวายไร้สาระในบ้านไม้หลังนี้ ที่ทำให้เธอหัวเสียซะยิ่งกว่าอากาศที่ร้อนๆของวันนี้เสียอีก “ไม่น่าเชื่อว่าทุกอย่างจะเลวร้ายได้ขนาดนี้ในวันนี้” เธอพึมพำขณะที่เดินจ้ำอ้าวออกไป

“นี่เธอ จะเดินออกไปดื้อๆแบบนี้ได้ยังไง ยังไม่ได้จ่ายค่าครูเลยนะ ที่นี่ไม่ใช่องค์กรการกุศลนะ” หมอดูแก่รีบตะโกนไล่หลังเธอ

“ฉันไม่ได้ขอให้คุณดูดวงให้ซะหน่อย จู่ๆก็โพล่งออกมาเป็นบทๆแล้วจะมาเรียกเงินจากฉันงั้นหรอ ไม่มีทางหรอก แต่อีกไม่นานฉันจะกลับมาแน่ เดี๋ยวฉันจะพิสูจน์ให้ดูว่าสิ่งที่คุณพูดหนะมันงมงายสิ้นดี คอยดูแล้วกัน อย่ารีบหนีไปไหนหละ รอติดตามชีวิตดีๆของฉันได้เลย” มีอาตะโกนกลับ พร้อมหน้าตาที่ดุดันของเธอ

หลุยส์ยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็ยังอดขำไม่ได้ที่เจ้ามิคกี้เจ้าอารมณ์ตัวนี้กำลังยืนเถียงหมอดูแก่อย่างสุดใจ ในชุดที่มันทั้งน่ารักทั้งใหญ่เทอะทะไปหมดเมื่อเทียบกับเทียบกับผู้หญิงตัวเล็กด้านในชุดมันดูน่าขำอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

“รีบๆไปซะเถอะ ก่อนที่เธอจะทำให้วันของฉันมันแย่ไปกว่านี้” หมอดูตะโกนไล่หลังเธอไปอีกระรอก

หลังจากที่เขาเห็นมีอาเดินออกไปอย่างไม่ใยดี เขาได้สะบัดหัวสลัดไล่เหตุการณ์เมื่อกี้ออกไปแล้วรีบเชิญลูกค้าใหม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาโดยบังเอิญ

“เชิญนั่งเถอะ” ด้วยน้ำเสียงโทนเรียบๆอีกครั้ง