บทที่ 10 งานเลี้ยงอีกแห่ง

บทที่ 10 งานเลี้ยงอีกแห่ง

จักรวรรดิเซิ่งซื่อ

เป็นสถานบันเทิงคาราโอเกะขนาดใหญ่ ที่ซึ่งเหล่าคุณหนูคุณชายกระเป๋าหนักมักจะมาหาความสำราญกันทุกค่ำคืน

ภายในห้องวีไอพีขนาดใหญ่พิเศษ ชายหญิงหลายสิบคนกำลังร้องเพลงและดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน

"มา ฉลองเรียนจบกันหน่อย!"

"เย้! สุขสันต์วันเรียนจบ!"

"สุขสันต์วันเรียนจบ!"

ทุกคนชูแก้วขึ้นชนและดื่มกิน หนึ่งในหญิงสาวอดถามขึ้นไม่ได้ว่า "พวกเราจะไม่ชวนหลี่เสี่ยวเหยามางานเลี้ยงรุ่นจริงๆ เหรอ?"

พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของหลี่เสี่ยวเหยา และตอนนี้กำลังจัดงานเลี้ยงฉลองจบการศึกษา แต่ขาดเพียงหลี่เสี่ยวเหยาคนเดียว

"จะชวนมันทำไม? วันๆ เอาแต่หลับในห้อง เลิกเรียนก็หายหัว เป็นพวกเก็บตัว ไร้สาระน่า จริงไหมจ้าวเหล่ย?"

"นั่นสิ ถึงฉันจะนั่งข้างมัน แต่ความสัมพันธ์ฉันกับมันสู้พวกนายไม่ได้หรอก เจ้านั่น... ไม่รู้จักเข้าสังคม" เด็กหนุ่มสวมแว่นตาพูดขึ้น

เขาเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะเรียนของหลี่เสี่ยวเหยา แต่ความสัมพันธ์ไม่ได้ดีเท่าไหร่นัก

ในความคิดของเขา หลี่เสี่ยวเหยาก็แค่พวกขี้เก๊ก คนอื่นเขาก็เหมือนกันหมด แต่มันดันทำตัวแปลกแยก!

ทำให้เขาเข้ากับหลี่เสี่ยวเหยาไม่ได้

"เอาเถอะๆ เรามาสนุกกันดีกว่า ลืมมันไปซะ" สาวสวยคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

"หัวหน้าห้อง เราเป็นเพื่อนร่วมห้องกันนะ ทำแบบนี้ไม่ดีมั้ง?"

"เฮ้ๆ อย่าบอกนะว่าเธอแอบชอบไอ้ขี้แพ้นั่นเข้าแล้ว? ฮ่าๆๆ..."

"เหลวไหล! ฉันแค่คิดว่ามันเสียมารยาทก็เท่านั้นแหละ ช่างเถอะ เล่นต่อกันดีกว่า!"

หลังจากถูกล้อเลียน หญิงสาวก็เลิกสนใจเรื่องจำนวนคน

พวกเขาล้วนเป็นวัยรุ่นที่เพิ่งจบการศึกษา เมื่อหลุดพ้นจากกฎระเบียบโรงเรียน ก็ยิ่งปลดปล่อยกันอย่างเต็มที่

ไม่นาน เพื่อนนักเรียนหญิงหลายคนก็เมามายและหลับฟุบคาโซฟา

ส่วนคนที่เหลือที่พอดื่มไหวก็เริ่มมึนหัวกันแล้ว

จังหวะที่มีคนกำลังจะเสนอให้แยกย้าย ประตูห้องวีไอพีก็เปิดออก ชายแปลกหน้าสิบกว่าคนเดินอาดๆ เข้ามา

คนที่ยังมีสติอยู่มองดูคนแปลกหน้ากลุ่มนี้แล้วขมวดคิ้ว

"พวกคุณเป็นใคร? นี่ห้องส่วนตัวของเรานะ!" หัวหน้าห้อง 'เสี่ยวหนาน' พูดพลางถือไมโครโฟน

"เสี่ยวหนาน นี่คือท่านหลี่ว์กับนายท่านสาม ทำอะไรน่ะ? รีบเชิญนายท่านสามนั่งแล้วดื่มด้วยกันสักสองสามแก้วเร็วเข้า!" เสียงที่คุ้นเคยดังออกมาจากกลุ่มคน

เสี่ยวหนานมองไป เห็นว่าเป็น 'จางเปียว' เพื่อนร่วมห้องของพวกเธอเอง!

"จางเปียว นายทำอะไรเนี่ย? วันนี้งานเลี้ยงรุ่นห้องเรา อย่าเอาคนนอกที่นายรู้จักเข้ามานะ!" เด็กสาวอีกคนในกระโปรงสั้นลุกขึ้นยืน

เธอชื่อ 'หลิวอีอี' กรรมการฝ่ายการเรียนของห้อง เธอกับหัวหน้าห้องเสี่ยวหนานได้ชื่อว่าเป็นสองสาวงามประจำห้อง!

"กล้าดียังไงพูดจาแบบนั้น! นี่คือ..."

จางเปียวทำท่าจะพูด แต่ถูกชายวัยกลางคนข้างๆ ยกมือขัด "เฮ้ สุภาพหน่อยสิ"

"พวกเราได้ยินว่าเพื่อนๆ ของเสี่ยวเปียวจัดงานเลี้ยงกันที่นี่ เลยแวะมาแสดงความยินดี เสียมารยาทจริงๆ ที่ไม่ได้ทักทายล่วงหน้า เอาเป็นว่า คืนนี้ป๋าเลี้ยงเอง!" ชายวัยกลางคนโบกมืออย่างป๋าๆ

"โอ้ ท่านหลี่ว์ช่างใจกว้าง!" จางเปียวรีบปรบมือแล้วพูดว่า "ทำไมพวกเธอไม่ขอบคุณท่านหลี่ว์ล่ะ? เขาเป็นเจ้าของที่นี่ คำไหนคำนั้น!"

"ขอบคุณ..." หัวหน้าห้องเสี่ยวหนานกำลังจะกล่าวขอบคุณ แต่กลับเห็นลุงหน้าเหลี่ยมท่าทางหื่นกามกำลังยื่นมือกรงเล็บมารไปหาเพื่อนนักเรียนหญิงที่หลับอยู่

"หยุดนะ! คุณจะทำอะไร!" เสี่ยวหนานตะโกนลั่นทันที

เพราะถือไมโครโฟนอยู่ เสียงของเธอจึงดังมาก เพื่อนๆ รอบข้างได้ยินกันทั่ว

หนึ่งในนั้น เพื่อนนักเรียนชายหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุราลุกขึ้นยืนตะโกน "ไอ้โรคจิต ปล่อยเธอนะเว้ย!"

สิ้นเสียงคำราม

หน้าของจางเปียวซีดเผือดทันที ส่วนชายวัยกลางคนที่ชื่อท่านหลี่ว์หน้าก็ดำทะมึนลง

ลุงหน้าเหลี่ยมเหวี่ยงหญิงสาวในมือทิ้งอย่างไม่ไยดี แล้วชี้หน้าด่ากราดไปที่เด็กหนุ่มที่ด่าเขา "ลากมันมานี่!"

"พวกคุณจะทำอะไร?" เสี่ยวหนานเห็นท่าไม่ดี รีบเอาตัวเข้ามาขวาง

ท่านหลี่ว์ส่งสายตาให้บอดี้การ์ดด้านหลัง

วินาทีถัดมา บอดี้การ์ดชุดดำสองคนก็ผลักเสี่ยวหนานกระเด็น แล้วลากตัวเด็กหนุ่มไปกองอยู่หน้าชายหน้าเหลี่ยม

"ปล่อยกูนะ! ฮึ่ม! บ้านเมืองมีกฎหมาย พวกมึงจะทำอะไร?" เด็กหนุ่มถูกกดตัวไว้แต่ยังตะโกนท้าทาย

"ถ้าพวกคุณทำแบบนี้ ฉันจะแจ้งตำรวจ! จางเปียว นายไม่คิดจะห้ามเพื่อนหน่อยเหรอ!" เสี่ยวหนานขู่พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"รีบปล่อยอู๋เฉียงเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะโพสต์คลิปประจาน!" หลิวอีอีชูโทรศัพท์ขึ้น

"คุณคือท่านหลี่ว์ใช่ไหม?" ทันใดนั้น เพื่อนนักเรียนชายคนหนึ่งก็ลุกขึ้นเดินไปหาท่านหลี่ว์

"ขอหน้าตาให้ผมหน่อย พี่ชายผมก็เป็นนักเลง ฉายาเจ้านครน้อย! วันนี้เป็น..."

ยังพูดไม่ทันจบ ขวดเหล้าก็ฟาดเปรี้ยงเข้าที่หัว เลือดไหลอาบทันที

"โม่เยว่ฟา!" เสี่ยวหนานหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นภาพนั้น เธอวิ่งไปที่ประตู หวังจะออกไปตามคนมาช่วย

แต่ถูกบอดี้การ์ดชุดดำขวางไว้

"นักเลงงั้นรึ? กูเกลียดคำนี้ที่สุด!" ท่านหลี่ว์เช็ดมือแล้วเดินไปนั่งลงด้านข้าง

เหตุการณ์นี้ทำเอานักเรียนทุกคนขวัญผวา พวกเขารู้แล้วว่าคนพวกนี้ไม่ได้มาดี

"พวกคุณไม่กลัวติดคุกหรือไง?" หลิวอีอีถือโทรศัพท์ถ่ายคลิปวิดีโอไว้

ชายหน้าเหลี่ยมมองเธอพร้อมแสยะยิ้ม "ชอบถ่ายนักใช่ไหม? งั้นเดี๋ยวต้องถ่ายให้ดีๆ ล่ะ!"

พูดจบ เขาก็ยัดแก้วเหล้าเข้าปากอู๋เฉียง แล้วจับหัวกดลงกับโต๊ะ ก่อนจะยกเท้ากระทืบซ้ำอย่างแรง

อู๋เฉียงไม่ทันได้ร้องสักแอะก็สลบเหมือด มีเพียงเศษแก้วและเลือดไหลทะลักออกจากปากไม่หยุด

"ปิดมือถือนาง แล้วส่งตัวให้นายท่านสาม!" ท่านหลี่ว์สั่ง

ลูกน้องหลายคนกรูเข้าไปแย่งโทรศัพท์หลิวอีอีอย่างรวดเร็ว

"ไม่นะ พวกแกจะทำอะไร? นี่มันผิดกฎหมายนะ!" หลิวอีอีดีดดิ้นขัดขืน แต่สุดท้ายก็ถูกลากตัวไปอยู่หน้าชายหน้าเหลี่ยม

ชายหน้าเหลี่ยมดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอด "แม่หนูนี่กำลังโต เนื้อตัวนุ่มนิ่มเชียว!"

"ปล่อยฉันนะ! อย่าทำแบบนี้..." หลิวอีอีปล่อยโฮออกมาทันที

เพื่อนนักเรียนชายคนหนึ่งทนเห็นเพื่อนถูกรังแกไม่ไหวจึงตะโกนขึ้น "ปล่อยเธอนะ พ่อฉันทำงานในรัฐบาล ไม่งั้นพวกแกเตรียมไปนอนคุกได้เลย!"

พอได้ยินดังนั้น ท่านหลี่ว์เพียงปรายตามอง เด็กหนุ่มคนนั้นก็ถูกลากตัวเข้าไปในห้องน้ำท่ามกลางเสียงกรีดร้อง

จากนั้นเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าสยดสยองก็ดังออกมา

"ปล่อยฉันนะ ไอ้สัตว์นรก... ปล่อยฉัน..." หลิวอีอีร้องไห้คร่ำครวญ

ชายหน้าเหลี่ยมกลับหัวเราะร่า "ฮ่าๆๆ เอาเลย ถ่ายเร็วเข้า ถ่ายเยอะๆ เลย!"

เสี่ยวหนานที่อยู่ข้างๆ กลัวจนไม่กล้ามอง เธอคิดว่าถ้าแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นอาจจะรอดไปได้ชั่วคราว แต่สุดท้ายก็ตกเป็นเป้าอยู่ดี

"แม่สาวน้อยคนสวยนั่น ก็มานี่ด้วยสิ ฉันเห็นเธอก็ดูอยากรู้อยากเห็นอยู่เหมือนกัน ฮ่าๆๆ!" ชายหน้าเหลี่ยมมองด้วยสายตาหื่นกามไม่หยุด

"ไม่... ฉันไม่เอา... จางเปียว ช่วยฉันด้วย" เสี่ยวหนานมองจางเปียวอย่างขอความช่วยเหลือ แต่เขาหันหน้าหนีไปทางอื่นแล้ว

เสี่ยวหนานทำได้เพียงสิ้นหวัง ถูกลากตัวไปอยู่ในเงื้อมมือของชายหน้าเหลี่ยม

"โอ้ๆๆ ได้ยินไอ้น้องชายคนนั้นบอกว่าพวกเธอสองคนเป็นนักเรียนดีเด่นประจำห้องใช่ไหม? ป๋าล่ะชอบเด็กเรียนเก่งที่สุดเลย!"

ชายหน้าเหลี่ยมหัวเราะลั่น เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของพวกเธออย่างไม่ปรานี

"บ้าเอ๊ย ปล่อยเสี่ยวหนานนะเว้ย!" จู่ๆ จ้าวเหล่ยก็ระเบิดอารมณ์ คว้าขวดเหล้าขว้างใส่ชายหน้าเหลี่ยม

เขาจะทนเฉยๆ ก็ได้ แต่เขาชอบเสี่ยวหนาน!

เขาจะทนดูคนที่ตัวเองชอบถูกรังแกต่อหน้าต่อตาไม่ได้

ต่อให้ต้องโดนซ้อมปางตาย เขาก็ต้องช่วยเธอ!