บทที่ 390 ภารกิจใหม่ ขายปลาย่างริมชายหาด

ที่จริงแล้ว การมาครั้งนี้ซูหยางได้เตรียมตัวมาอย่างพร้อมสรรพ

เพราะมีมิติเก็บของอยู่ การจะเก็บข้าวของบางอย่างก็ถือเป็นเรื่องง่ายดาย

ดังนั้นไม่เพียงแค่รถสามล้อไฟฟ้าที่ระบบมอบให้ที่เขาเอามาด้วย แม้แต่เครื่องครัวพวกนั้นเขาก็เอามาครบไม่ตกหล่นเลยสักชิ้น

ซูหยางโบกมือ ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า: "ไม่เป็นไรครับๆ ความจริงครั้งนี้ผมเรียกบริษัทขนส่งให้เอารถสามล้อไฟฟ้ากับเครื่องครัวมาส่งแล้วครับ"

"สมเป็นน้องซูจริงๆ รอบคอบถี่ถ้วน ใส่ใจรายละเอียดมาก!" รองนายกเทศมนตรียกนิ้วโป้งเอ่ยชมไม่หยุด

รองนายกเทศมนตรีดูเหมือนจะไม่ใช่คนคอแข็งเท่าไหร่ ตอนนี้หน้าเขาแดงก่ำ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ขึ้นหน้าแล้ว

"ถ้าน้องซูอยู่ที่เมืองชิงหลินของเราจะดีแค่ไหนนะ นายกเทศมนตรีโจวแห่งเมืองเจียงเป่ยโชคดีชะมัด"

"เฮ้อ! แต่พูดจริงๆ นะ หนุ่มหล่อไฟแรงอย่างน้องซู น่าจะมีสาวๆ ตามจีบเยอะเลยใช่ไหม?"

"น่าเสียดาย สมัยหนุ่มๆ ผมมัวแต่ยุ่งกับการสร้างเนื้อสร้างตัว อย่าเห็นว่าตอนนี้ผมหัวล้านนะ ตอนนั้นผมหล่อมาก สาวๆ หลายคน..."

"หยุด!" นายกเทศมนตรีหลี่เห็นรองนายกฯ เริ่มพูดจาเลอะเทอะ ก็รีบสั่งเบรกทันที

"คุณดื่มเยอะเกินไปแล้ว พักก่อนเถอะ" พูดจบ นายกเทศมนตรีหลี่ก็หันไปยิ้มให้ซูเสี่ยวเชียน: "ประธานซูครับ คุณอย่าไปชนแก้วกับเขาเลย เขาคอไม่ค่อยแข็ง"

นายกเทศมนตรีหลี่มองซูเสี่ยวเชียนแล้วยังรู้สึกหวาดหวั่นอยู่บ้าง

แม่หนูคนนี้ดูภายนอกเรียบร้อยสุภาพ แต่พอดื่มเหล้ากลับดุดันกว่าพวกผู้ชายอกสามศอกบนโต๊ะนี้ตั้งเยอะ

มื้ออาหารนี้ผ่านไปแค่ชั่วโมงเดียว เธอก็ดื่มเหมาไถไปอย่างน้อยหลายสิบจอกแล้ว

ถึงจะใช้จอกเล็ก จอกหนึ่งจุแค่ 0.2 เหลี่ยง แต่ประเด็นคือเธอดื่มไปเยอะมาก!

นายกเทศมนตรีหลี่ลองคำนวณในใจคร่าวๆ ซูเสี่ยวเชียนดื่มเหล้าขาวไปเกือบจะหนึ่งจินแล้ว

"มะ... ไม่เป็นไรค่ะ! ท่านนายกฯ หลี่ เรามาดื่มกันสักจอก!" ซูเสี่ยวเชียนรินเหล้าใส่จอกตัวเองจนเต็ม ลุกขึ้นชูแก้วข้ามโต๊ะ: "หนูหมดจอก ท่านนายกฯ หลี่ตามสบายเลยนะคะ!"

นายกเทศมนตรีหลี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนๆ แล้วดื่มเหล้าในแก้วจนหมดเช่นกัน

วันนี้เขาถือว่าดื่มค่อนข้างน้อย เพราะซูเสี่ยวเชียนกระจายความทั่วถึง ไม่ชนแก้วกับคนเดิมซ้ำๆ ในเวลาสั้นๆ แน่นอน

"เทพเจ้าแผงลอย คุณดูสิ... ประธานซูดื่มเยอะไปหรือเปล่า อย่าให้มีปัญหาเชียวนะ" นายกเทศมนตรีหลี่กล่าวอย่างกังวล

ซูหยางเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน: "ซูเสี่ยวเชียน พอได้แล้ว ความตั้งใจของคุณท่านผู้นำทุกคนรับรู้แล้ว ไม่ต้องชนแก้วแล้วล่ะ"

ซูเสี่ยวเชียนก้มหน้าเติมเหล้าให้ตัวเองพร้อมรอยยิ้ม: "ไม่เป็นไรหรอกค่ะท่าน เถ้าแก่หนูอยู่นี่ทั้งคน หนูจะเป็นอะไรไปได้"

"......" ซูหยางเบ้ปาก

ดูท่าทางยัยนี่จะเมาแล้วจริงๆ

"ซูเสี่ยวเชียน ผมนี่แหละเถ้าแก่คุณ เชื่อฟังหน่อย"

ซูเสี่ยวเชียนถึงเงยหน้ามองซูหยาง เธออึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ทำท่าตะเบ๊ะทันที: "รับทราบ! หนูไม่ดื่มแล้ว!"

นายกเทศมนตรีหลี่มองซูเสี่ยวเชียน แล้วหันไปมองซูหยาง ในใจรู้สึกทึ่งไม่น้อย

แม้ซูเสี่ยวเชียนจะเดินสายชนแก้วไม่หยุด แต่มารยาทบนโต๊ะอาหารก็ชัดเจน กิริยาวาจาเหมาะสมอย่างยิ่ง

นอกจากจะไม่ทำให้ใครขุ่นเคืองใจแล้ว ยังช่วยให้บรรยากาศโดยรวมดีขึ้นอีกด้วย

คนแบบนี้ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน ก็เอาตัวรอดได้สบาย

เทพเจ้าแผงลอยเจียงเป่ยหาพนักงานได้ดีจริงๆ...

"เทพเจ้าแผงลอย งั้นเดี๋ยวผมไปส่งคุณที่บริษัทขนส่งนะ" นายกเทศมนตรีหลี่กล่าว

ซูหยางเตรียมคำพูดสำหรับเรื่องนี้ไว้แล้ว: "ไม่ต้องรบกวนท่านนายกฯ หรอกครับ ตอนนี้ของยังมาไม่ถึง รอของถึงแล้วเดี๋ยวเขาจะมาส่งที่วิลล่าโดยตรงเลยครับ"

นายกเทศมนตรีหลี่พยักหน้าเงียบๆ: "ได้ครับ ถ้าหาก... ผมหมายถึงถ้าหากนะ"

"รถสามล้อไฟฟ้ากับเครื่องครัวของคุณ ถ้าเกิดเหตุขัดข้องระหว่างขนส่ง ให้รีบติดต่อผมทันทีเลยนะ"

ซูหยางยิ้มให้นายกเทศมนตรีหลี่วางใจ: "ได้ครับ แน่นอน อยู่เมืองชิงหลินยังต้องพึ่งพาท่านนายกฯ หลี่ช่วยดูแลอีกเยอะครับ"

พูดจบ เขาก็ยกแก้วขึ้นคารวะนายกเทศมนตรีหลี่

……

พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ กลับมาถึงวิลล่าก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว

ซูหยางพาซูเสี่ยวเชียนกับหลี่หมิ่นน่าที่เมาได้ที่แล้วกลับไปส่งที่ห้องก่อน

วันนี้หลี่หมิ่นน่ามีความสุขมาก ถึงจะไม่ได้ดื่มหนักเท่าซูเสี่ยวเชียน แต่ก็ดื่มไปไม่น้อยเหมือนกัน

เมื่อกี้ตอนอยู่บนรถ เธอก็เผลอหลับไปแล้ว

"ยุงน้อย ดูแลครูหมิ่นน่าของเธอให้ดีนะ ถ้าเขาจะอ้วก ตรงนี้มีถังขยะ"

"ถ้าหมิ่นน่าไม่ไหวจริงๆ อ้วกเลอะพื้นก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันเรียกคนมาทำความสะอาดให้"

เฉินซีเหวินพยักหน้าอย่างจริงจัง: "งั้นพี่เทพแผงลอย มาเล่นเกมกันไหมคะ"

"ไม่ล่ะๆ" ซูหยางยิ้มอย่างจนใจ: "พี่ต้องไปเอารถสามล้อไฟฟ้ากับเครื่องครัวอีก"

"เอ๊ะ... ไหนบอกว่าบริษัทขนส่งจะเอามาส่งให้ไงคะ?" เฉินซีเหวินถาม

"ถ้าไม่พูดแบบนั้น นายกเทศมนตรีหลี่ก็ต้องเทียวไปเทียวมาอีก จะรบกวนท่านบ่อยๆ ได้ไง" ซูหยางตอบ

เฉินซีเหวินพูดถึงตรงนี้ด้วยความภาคภูมิใจ: "หนูก็ขับสามล้อไฟฟ้าเป็นนะ! พี่เทพแผงลอย พี่ดื่มเหล้ามา พี่อยู่เฝ้าครูหมิ่นน่าเถอะ เดี๋ยวหนูไปเอารถมาให้เอง"

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่เรียกคนขับรถแทนก็ได้ หมิ่นน่าดื่มเยอะไป ชายหญิงอยู่กันสองต่อสองในห้องมันดูไม่ค่อยดี"

ซูหยางพูดจบก็เดินออกจากห้องไป: "เฝ้าเขาให้ดีล่ะ พี่ไปก่อนนะ"

"รับทราบ!" เฉินซีเหวินเห็นซูหยางเดินออกจากห้อง ก็ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง หยิบมือถือออกมาเปิดเกม

……

ซูหยางเรียกเรียกรถผ่านแอปฯ ระหว่างรอรถเขาสังเกตเห็นคนพักวิลล่าข้างๆ ใส่ชุดว่ายน้ำเดินออกมา

ก่อนหน้านี้ตอนกินข้าว นายกเทศมนตรีหลี่ก็เล่าให้ฟังว่าวิลล่าที่นี่จริงๆ แล้วเปิดให้เช่าพักได้

เพียงแต่ค่าเช่าค่อนข้างแพง ก็เลยไม่มีคนอยู่บ่อยๆ

ถึงจะมีวิลล่าห้าหลัง แต่ตอนนี้จริงๆ แล้วมีแค่หลังทางขวามือของวิลล่าซูหยางเท่านั้นที่มีคนอยู่

ชายสองหญิงสี่ กลุ่มวัยรุ่นเดินคุยหยอกล้อกันมุ่งหน้าไปทางชายหาด อายุอานามดูจะรุ่นราวคราวเดียวกับซูหยาง

ซูหยางเหลือบมองรถสปอร์ตข้างๆ อีกครั้ง คิดว่าน่าจะเป็นพวกลูกคนรวยจากเมืองเจียงเป่ย

เพราะใช้ชีวิตอยู่เมืองเจียงเป่ยมานานขนาดนี้ ถ้าเป็นเศรษฐีรุ่นใหม่ที่สร้างตัวด้วยตัวเองที่อายุน้อยขนาดนี้ ซูหยางไม่มีทางไม่รู้จัก

ไม่นานรถที่เรียกก็มาถึง

ซูหยางสวมหน้ากากอนามัย นั่งรถไปยังสถานที่เปลี่ยวแห่งหนึ่ง

หลังตรวจสอบจนแน่ใจว่ารอบๆ ไม่มีกล้องวงจรปิดและผู้คน ซูหยางก็เอารถสามล้อไฟฟ้าออกมาจากมิติ

"บอกภารกิจล่วงหน้ามาหน่อย" ซูหยางพูดกับระบบ

—— "ภารกิจครั้งนี้: เป็นเวลาสองวันติดต่อกัน เริ่มเวลา 6 โมงเช้าของวันรุ่งขึ้น ณ บริเวณชายหาดถนนไห่ชิงเลขที่ 634 ขายปลาย่างให้ได้รวมทั้งหมด 500 ชุด ในราคาชุดละ 60 หยวน"

—— "รางวัลภารกิจ: เหรียญความทรงจำ, แต้มวิจัย, รางวัลลึกลับ *1"

—— "โฮสต์ต้องการรับภารกิจทันทีหรือไม่?"

ซูหยางไม่ได้ตอบระบบ แต่หยิบมือถือออกมาเช็กตำแหน่งก่อน

บังเอิญมากแต่ก็น่าเศร้าใจสุดๆ สถานที่ทำภารกิจที่ระบบระบุ ดันเป็นชายหาดหน้าวิลล่านั่นเอง

เรื่องนี้ทำให้ซูหยางขมวดคิ้ว

เขาโทรหานายกเทศมนตรีหลี่ อีกฝ่ายรับสายอย่างรวดเร็ว

"ฮัลโหล เทพเจ้าแผงลอย ขนส่งมีปัญหาหรือเปล่าครับ?" นายกเทศมนตรีหลี่ถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ใช่ครับท่านนายกฯ หลี่ ผมอยากถามหน่อยว่า ชายหาดหน้าวิลล่านี่ตั้งแผงขายของได้ไหมครับ?" ซูหยางถาม

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง

"ได้ครับ! เดี๋ยวผมจะแจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้ เรื่องไหนที่ต้องการให้ผมช่วย เทพเจ้าแผงลอยบอกมาได้เลยครับ!"