บทที่ 12

บทที่ 12 - ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง - พิษม่วงมรกต

༺༻

วงแหวนวิญญาณสีเหลือง ส่องประกายพลังงานที่รุนแรง ในการรับรู้ของตู๋กูเฟิง เขารู้สึกตกใจอย่างมาก

อายุไม่ถึงหกร้อยปีเท่านั้น ร่างกายของเขาได้รับการบำรุงจากลูกแก้ววิญญาณมาสองปี จะดูดซับไม่ได้ได้อย่างไร

"ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ แล้วใช้พลังวิญญาณชักนำวงแหวนวิญญาณ!"

เมื่อตู๋กูเฟิงได้ยินคำพูดของเหล่าอสรพิษ เขาก็นั่งขัดสมาธิลงบนพื้นทันที ควบคุมวิญญาณยุทธ์อสรพิษมรกตให้เข้าสู่ร่าง

ที่กลางหน้าผากปรากฏเกล็ดรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีเขียว

ดวงตาทั้งสองข้างเจือด้วยสีม่วงจางๆ

"มาเถอะ วงแหวนวิญญาณวงแรก!"

มือทั้งสองข้างของตู๋กูเฟิงส่องประกายแสงสีม่วงจางๆ ของพลังวิญญาณ

แสงนั้นดูเหมือนจะมีแรงดึงดูดที่แข็งแกร่ง ทำให้วงแหวนวิญญาณสีเหลืองเข้าใกล้ร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อวงแหวนวิญญาณสีเหลืองมาถึงเหนือศีรษะของเขา ก็พลันลดระดับลง หดตัวเข้าสู่ร่างกายของตู๋กูเฟิง

พลังงานร้อนระอุพุ่งเข้ามา เติมเต็มเส้นลมปราณทุกส่วนในร่างกายในทันที

พลังวิญญาณระดับสิบของตู๋กูเฟิงไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ดูดซับและย่อยพลังงานร้อนระอุนี้อย่างต่อเนื่อง เปลี่ยนเป็นพลังวิญญาณและระดับพลังของตนเอง

เขาไม่กล้าประมาท จิตใจจมดิ่งอยู่ในร่างกาย ควบคุมกระบวนการดูดซับอย่างสุดความสามารถ

"การดูดซับวงแหวนวิญญาณคือการเสริมสร้างร่างกาย, เส้นลมปราณ, กระดูก, และพลังสายเลือด, ความแข็งแกร่งของวิญญาณยุทธ์ของเจ้า ในตอนนี้จะต้องใช้สมาธิทั้งหมดรับรู้ถึงคุณลักษณะของพลังงานวงแหวนวิญญาณ นี่จะมีประโยชน์ต่อการใช้ทักษะวิญญาณของเจ้า!"

เสียงของเหล่าอสรพิษดังขึ้น เตือนให้ตู๋กูเฟิงมีสติอยู่เสมอ

ตู๋กูเฟิงใจเต้น สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าแสงดาวสีม่วงในพลังวิญญาณค่อยๆ เพิ่มขึ้น

นั่นคือพิษม่วงมรกต

แม้ว่าพิษม่วงมรกตจะหลอมรวมอยู่กับพลังวิญญาณ แต่ในช่วงเวลาพิเศษของการดูดซับวงแหวนวิญญาณ เขาก็ยังคงสัมผัสได้

ส่วนความเจ็บปวดจากการดูดซับวงแหวนวิญญาณเกินระดับนั้น สามารถละเลยได้โดยสิ้นเชิง

อาการพิษกำเริบทุกวันได้ทรมานเขาจนเส้นประสาทด้านชาไปแล้ว ความเจ็บปวดเพียงเท่านี้ไม่นับว่าเป็นอะไร

อาจกล่าวได้ว่าขีดจำกัดความเจ็บปวดที่จิตใจของเขาสามารถทนได้นั้น ได้เกินขีดจำกัดความเจ็บปวดที่ร่างกายสามารถทนได้ไปมากแล้ว

ขอเพียงร่างกายทนไหว ก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย

ครู่ต่อมา นอกร่างกายของตู๋กูเฟิงก็ปรากฏเงาวงแหวนวิญญาณสีเหลืองขึ้น

นี่คือวงแหวนวิญญาณวงแรกของเขาแล้ว

ตู๋กูเฟิงมองดูวงแหวนวิญญาณสีเหลืองนี้อย่างละเอียด เต็มไปด้วยความยินดี

ก้าวแรกของเส้นทางสู่ราชันย์แห่งพิษได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

"พิษม่วงมรกต เหล่าอสรพิษ ทักษะวิญญาณแรกคือพิษม่วงมรกต ไม่มีอะไรผิดพลาด!"

พลังงานที่เหลืออยู่ไม่มากในร่างกายกำลังค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับร่างกาย ทำให้วงแหวนวิญญาณสีเหลืองแข็งตัวโดยสมบูรณ์ และส่องประกายเจิดจ้า

แต่เขาสัมผัสถึงทักษะของวงแหวนวิญญาณได้แล้ว

ส่วนพลังวิญญาณก็เพิ่มขึ้นมาถึงระดับสิบสองอย่างราบรื่น เพิ่มขึ้นมาสองระดับ

เหล่าอสรพิษมองดูตู๋กูเฟิงเหมือนกับมองดูของล้ำค่าหายาก นี่คือการดูดซับวงแหวนวิญญาณอายุนับหกร้อยปี ทำไมถึงง่ายเหมือนดื่มน้ำเช่นนี้

ตลอดกระบวนการดูดซับไม่มีปฏิกิริยาความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

นายน้อย ท่านคงจะชินกับการถูกทรมานแล้วสินะ?

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด ตู๋กูเฟิงก็ได้ดูดซับเสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์แล้ว วงแหวนวิญญาณสีเหลืองวงหนึ่งนอกร่างกายของเขา เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเขาคือผู้ใช้วิญญาณหนึ่งวงแหวน

"ฮึบ!"

ดวงตาและเส้นผมของตู๋กูเฟิงเปลี่ยนเป็นสีม่วงทั้งหมด ร่างกายถูกปกคลุมด้วยแสงสีม่วงชั้นหนึ่ง

อ้าปากเล็กน้อย หมอกสีม่วงพุ่งออกมา แพร่กระจายออกไปในอากาศอย่างรวดเร็ว

หมอกสีม่วงเปลี่ยนทิศทางอย่างต่อเนื่อง ปกคลุมไปทั่วบริเวณโดยรอบ

"นี่คือผลของทักษะวิญญาณรึ? หลังจากที่หมอกสีม่วงพ่นออกมาแล้ว ในการรับรู้ทางจิตของข้ามันชัดเจนมาก เหมือนกับแขนขา สามารถควบคุมให้เคลื่อนที่ไปรอบๆ ได้อย่างต่อเนื่อง"

ในที่สุดภายใต้การควบคุมของตู๋กูเฟิง พิษม่วงมรกตก็ปกคลุมภูเขาหินเล็กๆ ที่อยู่ข้างๆ

เสียงกัดกร่อนดังขึ้น ภูเขาหินแตกออก กลายเป็นเศษหิน แล้วก็กลายเป็นผงธุลี

"พลังวิญญาณระดับสิบสอง ใช้พิษม่วงมรกตครั้งแรกก็สามารถครอบคลุมพื้นที่ได้กว้างขนาดนี้ และยังสามารถควบคุมด้วยจิตสำนึกได้อย่างต่อเนื่องอีก นายน้อย ท่านช่างแข็งแกร่งกว่าเจ้าลูกชายโง่ของข้ามากจริงๆ!" เหล่าอสรพิษชมเชยอย่างไม่ปิดบัง

ตู๋กูเฟิงรู้สึกพูดไม่ออก อสรพิษน้อยไม่โง่เสียหน่อย

คำเยินยอของท่านช่างชัดเจนเกินไปแล้ว

"เหล่าอสรพิษ เราควรจะไปหากระดูกวิญญาณกันได้แล้ว!" ตู๋กูเฟิงยังไม่ลืมเป้าหมายของการออกมาครั้งนี้

เมื่อพูดถึงกระดูกวิญญาณ สีหน้าของเหล่าอสรพิษก็เคร่งขรึมขึ้น

ในการรับรู้ของตู๋กูเฟิง เหล่าอสรพิษดูมีอำนาจมากขึ้น

จากนั้นเขาก็เห็นวงแหวนวิญญาณเจ็ดวงปรากฏขึ้นแล้วหายไปอย่างรวดเร็ว เหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่ดีที่สุด

ในที่สุดระดับพลังของเหล่าอสรพิษก็ปรากฏออกมา เขาคือมหาปราชญ์วิญญาณ

ตู๋กูเฟิงแอบคิดในใจว่า ไม่น่าแปลกใจที่พ่อราคาถูกมั่นใจขนาดนั้นว่าเหล่าอสรพิษจะสามารถนำกระดูกวิญญาณกลับไปได้

ยอดฝีมือมหาปราชญ์วิญญาณที่ใช้พิษ พลังทำลายล้างนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าจะจินตนาการได้

เหล่าอสรพิษได้ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์แล้ว เหมือนกับอสรพิษน้อย ที่แก้มปรากฏเกล็ดละเอียด ที่กลางหน้าผากมีเกล็ดรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีเขียว ผมเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม

เขากระโดดหนึ่งครั้ง ลงบนยอดเขาหินก้อนหนึ่ง

"นายน้อยไม่ต้องรีบร้อน ที่นี่ตั้งอยู่บริเวณชายขอบของป่าอาทิตย์อัสดง แต่เมื่อครู่ตลอดทางข้าก็ได้พบร่องรอยบางอย่าง พวกมันหนีไม่รอดหรอก!"

ตลอดทางเหล่าอสรพิษดูเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่จริงๆ แล้วเขาได้สืบข่าวมาไม่น้อยแล้ว

"ไปทางนี้!"

เหล่าอสรพิษเลือกทิศทางหนึ่งแล้วบินออกไป

ตู๋กูเฟิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย พลังวิญญาณถูกส่งเข้าไปในขาทั้งสองข้าง ในขณะเดียวกันกลิ่นอายทั่วร่างก็ค่อยๆ ปิดลง ตามหลังเหล่าอสรพิษไปอย่างระมัดระวัง

การนั่งสมาธิกว่าสองปีของเขา ทำให้กลิ่นอายของเขาเหมือนงูมากเกินไปแล้ว

ตอนนี้ได้รับวงแหวนวิญญาณวงแรกแล้ว ความแข็งแกร่งของวิญญาณยุทธ์เพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ ร่างกายทั้งร่างก็เบาและซ่อนเร้นอย่างยิ่ง

งูมรกตเก้าปล้องสองตัวที่ข้อมือ ดวงตาสีแดงเลือดจับจ้องไปข้างหน้าอย่างไม่กระพริบ มือขวากำดาบ พร้อมที่จะโจมตีได้ทุกเมื่อ

เมื่อเจอศัตรู ก็ถึงเวลาโจมตีด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง

ความเร็วของเหล่าอสรพิษช้าลง

ส่วนตู๋กูเฟิงก็พบความผิดปกติ บริเวณนี้มีร่องรอยการต่อสู้

ต้นไม้โบราณหลายต้นถูกตัดขาดกลางลำต้น แม้แต่บนพื้นดินก็มีรอยดาบลึกเท่าตัวคนอยู่หลายรอย

"วิญญาณยุทธ์สายดาบ และเป็นการโจมตีด้วยเพลงดาบที่ดุร้ายและรุนแรง!" ตู๋กูเฟิงพูดเสียงเบา

"เฮะๆ ข้ารู้แล้วว่าใครเป็นเจ้าของกระดูกวิญญาณนี้ เซี่ยโหวหมางในที่สุดก็ทนไม่ไหวปรากฏตัวออกมาแล้ว!" เหล่าอสรพิษดูภูมิใจเล็กน้อย

ตู๋กูเฟิงยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง เซี่ยโหวหมาง ชื่อนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน และผู้แข็งแกร่งที่ใช้ดาบในโต้วหลัวแทบจะไม่มีเลย

เขารอให้เหล่าอสรพิษอธิบาย

"ข้าจะบอกเจ้าเอง ตระกูลเซี่ยโหวก็เป็นสำนักในสังกัดของสำนักเฮ่าเทียนเช่นกัน เพียงแต่พลังความสามารถยังไม่แข็งแกร่งเท่าสี่สำนักใหญ่คุณสมบัติเดี่ยว ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลคือมหาปราชญ์วิญญาณ

หกปีก่อน สำนักเฮ่าเทียนถอนตัวออกจากยุทธภพ สำนักในสังกัดเหล่านี้ก็กลายเป็นเป้าหมายของกองกำลังมากมาย

พวกเราและพันธมิตรห้าธาตุรวมถึงตระกูลเกอ ก็ได้เลือกโจมตีตระกูลเซี่ยโหว เตรียมที่จะทำลายล้างสำนักนี้

ประมุขของตระกูลเซี่ยโหวเป็นเป้าหมายที่อันตรายที่สุด ถูกผู้คนรุมล้อม และเสียชีวิตในการต่อสู้ครั้งเดียว

กลับเป็นน้องชายที่ไม่โดดเด่นของเขา เซี่ยโหวหมาง ที่มีพลังเพียงแค่ระดับจักรพรรดิวิญญาณ กลับใช้ทักษะกระดูกวิญญาณอย่างกะทันหันตอนที่ฝ่าวงล้อม และหนีออกไปได้

ไม่นึกว่าจะถูกตระกูลฮูเหยียนพบเข้าอีก หากอยู่ที่อื่น พวกเราอาจจะไม่เปรียบ แต่ในป่าอาทิตย์อัสดงแห่งนี้ การรับรู้ของวิญญาณยุทธ์สายงูของเรานั้นเฉียบคมกว่ามาก

พันธมิตรห้าธาตุเจ้ารู้ใช่ไหม ไฟ, ดิน, สายฟ้า, น้ำแข็ง, ลม และตัวแทนของธาตุดินก็คือสำนักช้างเกราะตระกูลฮูเหยียน พลังความสามารถแข็งแกร่งที่สุด

แต่ฮูเหยียนเลี่ยกล้าดีถึงขนาดมาทำร้ายเหล่าแมงป่อง ครั้งนี้ต้องฆ่ามันให้ได้!"

༺༻