บทที่ 19 สถิติการผ่านด่านที่เร็วที่สุดในโลก!

แมวปีศาจคำสาปมืดแม้จะคลุ้มคลั่ง แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดยังอยู่

เมื่อได้เห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่หลินหยางฟาดพวกลูกน้องชั้นยอดของมันราวกับตบแมลงวัน ความดุร้ายที่เกิดจากความคลุ้มคลั่งของมันก็ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดในทันที!

ขาทั้งสี่ที่ปกคลุมด้วยขนสีดำสนิทและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง บัดนี้สั่นเทาราวกับกำลังร่อนข้าว!

ร่างใหญ่โตสั่นสะท้านเหมือนกำลังร่อนข้าว ดวงตาสีแดงฉานเหลือเพียงความหวาดกลัวอย่างที่สุด!

มันจ้องมองชายคนนั้นที่แบกคทาเวทเปื้อนเลือด ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว...

และ "ไฟจราจร" ที่สะดุดตาเหนือศีรษะของเขา!

ด้านซ้ายใบหน้าเย็นชา ตรงกลางพยายามกลั้นหัวเราะจนใบหน้าบิดเบี้ยว ด้านขวาดุดันไร้ความอดทน...

เงาเทพธิดาสามองค์ที่แผ่พลังน่าสะพรึงกลัวแต่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ราวกับภูเขาใหญ่ที่มองไม่เห็นสามลูก กดทับลงบนวิญญาณส่วนลึกของมัน!

ความรู้สึกนั้น ยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับเหวลึกเสียอีก!

ฝีเท้าของหลินหยางไม่เร็วไม่ช้า เหยียบลงบนพื้นที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งดำและเถ้าถ่าน เกิดเสียง "แกร๊ก แกร๊ก" เบาๆ

ทุกเสียง เหมือนกำลังเหยียบลงบนเส้นประสาทที่ตึงเครียดของแมวปีศาจคำสาปมืด!

"โฮก... อู..."

มันส่งเสียงครางที่ไม่มีความหมายออกมาจากลำคอ คล้ายกับเสียงร้องไห้

ร่างใหญ่โตควบคุมไม่ได้ถอยหลังไปด้านหลัง กรงเล็บแข็งแกร่งไถพื้นเป็นร่องลึก

บอสสุดแกร่งงั้นหรือ?

ผู้ปกครองเงามืดงั้นหรือ?

เมื่อเผชิญกับพลังอันเด็ดขาดที่ไร้เหตุผล ทุกอย่างล้วนเป็นเพียงขยะ!

ความกดดันเหมือนกับคลื่นที่มีตัวตน ซัดซ้อนกันเป็นระลอก!

แมวปีศาจคำสาปมืดในที่สุดก็พังทลาย!

"เมี้ยวโอ้วว——!!!"

มันส่งเสียงร้องแหลมเสียดหูจนผิดรูป พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว!

ขาทั้งสี่ปลดปล่อยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน กลายเป็นสายฟ้าสีดำที่พุ่งไปตามพื้น มุ่งตรงไปยังเงามืดที่หนาแน่นที่สุดในก้นรัง!

หนี!

ต้องหนี!

ยิ่งไกลจากปีศาจหัวไฟจราจร มือถือคทาสังหารคนนี้ยิ่งดี!

"เฮ้อ อยากวิ่งหนีหรือ?"

หลินหยางเลิกคิ้ว กำลังจะยกคทาเวทขึ้นเพื่อขว้างระยะไกล

"อึ้ม!"

ทางซ้าย ดวงตาผลึกน้ำแข็งของราชินีหิมะเหลือบมองอย่างเย็นชา

"ฟู้วว——!"

สายลมเย็นติดลบสัมบูรณ์ที่ไร้เสียงพุ่งผ่านในชั่วพริบตา!

แมวปีศาจคำสาปมืดที่กำลังวิ่งสุดชีวิต ขาหลังรวมถึงครึ่งลำตัวช่วงล่าง กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งใสวาวในพริบตา!

แรงเฉื่อยมหาศาลทำให้ส่วนบนของร่างกระแทกพื้นอย่างแรง เกิดเสียง "ตูม" ทุ้มต่ำ!

"โฮกอ้าว!!!"

ความเจ็บปวดและความหนาวเย็นทำให้มันร้องลั่นด้วยความทรมาน พยายามดิ้นรนใช้กรงเล็บหน้าเกาน้ำแข็งออก

"ซ่า!"

ทางขวา เทพธิดาเปลวไฟร้อนแรงเฮคาเตดีดนิ้วอย่างไม่อดทน!

เปลวไฟสีแดงเล็กๆ ที่บรรจุอุณหภูมิสูงพอจะหลอมทองและเหล็กพุ่งลงมาอย่างแม่นยำ!

"ฉี่ด——!"

แขนทั้งสองของแมวปีศาจกลายเป็นไอน้ำในทันที!

แม้แต่พื้นยังถูกหลอมเป็นหลุมลึก!

"โอ้วอู——!!!"

เสียงร้องโหยหวนของแมวปีศาจคำสาปมืดเปลี่ยนเป็นเสียงครวญครางแห่งความสิ้นหวัง เหลือเพียงร่างกายที่บิดไปมาอย่างบ้าคลั่งบนพื้น

หลินหยางแบกคทาเวทค่อยๆ เดินมาหยุดตรงหน้ามัน ก้มลงมองบอสที่เมื่อครู่ยังดูน่าเกรงขาม

"เห็นไหม ถ้าให้ความร่วมมือตั้งแต่แรก คงไม่ต้องทุกข์ทรมานขนาดนี้"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบราวกับกำลังพูดถึงอาหารเย็น

เขาไม่คิดว่าหลังจากเวทต้องห้ามอัพเลเวลเป็น 2 แล้ว เงาเทพธิดายังสามารถ "ทำงานล่วงเวลา" ช่วยเหลือได้ ช่างทำให้สบายใจจริงๆ

แมวปีศาจคำสาปมืดเงยหน้าขึ้นด้วยดวงตาสีแดงฉานที่เหลืออยู่ เต็มไปด้วยความกลัวสุดขีดและวิงวอน มองไปที่หลินหยาง...

และ "สัญญาณไฟ" สามสีที่เปล่งประกายบนศีรษะของเขา ซึ่งแต่ละคนมีสีหน้าแตกต่างกัน

ในวินาถัดมา คทาเวทในมือของหลินหยางพุ่งลงมาพร้อมเสียงหวีดหวิว ตรงไปตรงมาไม่มีลูกเล่น

"พลั่ก!"

โลกเงียบสงบ

[สังหารสัตว์ประหลาดเจ้าถิ่นระดับ 10: แมวปีศาจคำสาปมืด, ประสบการณ์ +1000]

[เลเวลอัพ: ระดับ 10!]

[เวทต้องห้ามสุ่ม +1 ระดับ]

[เจ้าของร่าง: หลินหยาง]

[อาชีพ: เทพแห่งเวทมนตร์ต้องห้าม] (F→E)

[ระดับ: 10]

[พลัง: 1100] ↑10

[ความคล่องแคล่ว: 1100] ↑10

[ความทนทาน: 1100] ↑10

[พลังจิต: ∞]

(พรของเทพมารดาแห่งพื้นดินเพิ่มเป็น: 1000!)

[พรสวรรค์: เวทตามใจนึก, การควบคุมธาตุ, การป้องกันธาตุ (รอปลดล็อค)]

[การควบคุมธาตุ: น้ำแข็ง, ดิน, ไฟ, ชีวิต, ลม, เวลา]

[คุณลักษณะ: สามารถพัฒนาได้, เป็นเอกลักษณ์, พลังจิตไม่จำกัด, พลังทำลายล้างระดับกฎเกณฑ์, ร่างอมตะ (รอปลดล็อค)]

[เวทต้องห้าม]

[ธาตุน้ำแข็ง: ลมหายใจราชินีหิมะ Lv2]

[ธาตุดิน: พรของเทพมารดาแห่งพื้นดิน Lv1]

[ธาตุไฟ: ความรักของเทพธิดาเปลวไฟร้อนแรง Lv2]

[ธาตุชีวิต: จุมพิตของเทพธิดาแห่งชีวิต Lv1]

[ธาตุลม: เสียงคำรามของเทพธิดาพายุเฮอริเคน Lv1→Lv2]

[ธาตุเวลา: การควบคุมของเทพเจ้าแห่งเวลา Lv1]

[ร่างอมตะ: เทพแห่งเวทมนตร์ต้องห้ามสามารถฟื้นคืนชีพได้ทันทีหลังตายในสภาพบาดเจ็บสาหัส]

[การป้องกันธาตุ: เทพแห่งเวทมนตร์ต้องห้ามจะไม่ได้รับความเสียหายจากสกิลที่มีตำแหน่งธาตุต่ำกว่าตนเอง]

"ว้าว?!"

หลินหยางเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและดีใจ

การเลเวลอัพหลายระดับที่ทำให้คุณสมบัติพุ่งสูงขึ้นเป็นสิ่งที่คาดการณ์ได้

แต่ระดับอาชีพกระโดดจาก F ไปเป็น E โดยตรง

และยังมีพรสวรรค์ที่ปลดล็อคใหม่ [การป้องกันธาตุ] และคุณลักษณะ [ร่างอมตะ]...

ช่างเกินจริงเหลือเกิน!

[การป้องกันธาตุ] แทบจะประกาศว่าเขาคุ้มกันการโจมตีธาตุ 99.999% ในโลกนี้

ใครจะมีตำแหน่งธาตุสูงกว่าเวทต้องห้ามได้?

ส่วน [ร่างอมตะ]...

ฟื้นคืนชีพทันทีหลังตาย?

บาดเจ็บสาหัส?

หลินหยางยิ้มมุมปากด้วยความตื่นเต้น เขาพอดีมี [จุมพิตของเทพธิดาแห่งชีวิต] ที่ยังไม่ได้ลองใช้!

จากบาดเจ็บสาหัสเป็นเลือดเต็มในทันที?

นี่มันเกราะฟื้นคืนชีพไม่จำกัดชัดๆ!

[ใจกลางป่าทึบมืดมิด (ระดับนรกคลั่ง) ผ่านด่านแล้ว!]

[ทำลายสถิติการผ่านด่านเร็วที่สุด!]

[กำลังส่งผู้รอดชีวิตทั้งหมดออกจากดันเจี้ยน...]

เหนือศีรษะของหลินหยาง เทพมารดาแห่งพื้นดินในที่สุดก็กลั้นไม่อยู่ แสงสีทองสั่นไหวอย่างรุนแรง หัวเราะเงียบๆ อย่างบ้าคลั่ง: ฮ่าฮ่าฮ่า! เสร็จงาน! เลิกงาน!

ราชินีหิมะยังคงไร้อารมณ์ แต่มุมปากผลึกน้ำแข็งของเธอ...โค้งขึ้นนิดหน่อย?

เทพธิดาเปลวไฟร้อนแรงสะบัดผมลาวาอย่างหงุดหงิด ริมฝีปากขยับ: นานจัง! คราวหน้าต้องเรียกเก็บเพิ่ม! พี่สาวรีบไปทำผม!

หลินหยางเก็บอุปกรณ์ที่แมวปีศาจดรอปไว้

แสงสว่างห่อหุ้มร่าง ดันเจี้ยนสิ้นสุดลง

......

ที่ทางเข้าดันเจี้ยน คลื่นวนสีดำสนิทที่แผ่รังสีเหวลึกสว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีทอง!

อืม!

เมื่อแสงสว่างจางหาย ร่างหนึ่งถูกส่งตัวออกมา

คือหลินหยางที่แบกคทาเวทเปื้อนเลือด เสื้อผ้าสะอาดเรียบร้อย ดูสดชื่นไม่เหมือนคนที่ผ่านการต่อสู้มา!

ความเงียบ!

ความเงียบสงัดโดยสิ้นเชิงปกคลุมลานทางเข้าทั้งหมดในทันที!

สายตาของทุกคน จากเจ้าหน้าที่พิเศษของกรมการศึกษา อาจารย์ใหญ่และครูจากแต่ละโรงเรียน ไปจนถึงนักเรียนที่ยังตกใจและหน้าตาเปรอะเปื้อน

ทั้งหมดราวกับถูกมนตร์สะกดให้อยู่นิ่ง จ้องมองคนคนเดียวที่ถูกส่งออกมาจากใจกลางเหวลึก!

จากนั้น ตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏเหนือรังปีศาจ:

[ขอแสดงความยินดีกับโรงเรียนมัธยมหลินไห่หนึ่ง·หลินหยาง!]

[สำเร็จการผ่านด่านดันเจี้ยนระดับเหวลึกคลั่งระดับ 10: ใจกลางป่าทึบมืดมิด!]

[ทำลายสถิติการผ่านด่านเร็วที่สุดในโลก!]

[สำเร็จความสำเร็จ: ผู้เดินทางแห่งเหวลึกผู้โดดเดี่ยว!]

"ตูม——!!!"

หลังจากความเงียบชั่วขณะ คือเสียงอุทานและการถกเถียงอย่างไม่อยากเชื่อที่ดังราวกับคลื่นซัดฝั่ง!

"หลินหยาง?! เป็นเขาหรือ?!"

"เขาคนเดียว...ผ่านด่านระดับเหวลึก?!"

"ทำลายสถิติโลก?! เป็นไปได้อย่างไร?!"

"เขาไม่ใช่ระดับ F...ที่เป็น 'เทพไร้ประโยชน์' หรอกหรือ?!"

(จบบท)