บทที่ 1 ต่อยเปรี้ยงเดียวก็ได้เข้ากลุ่มแชตผู้ข้ามมิติ?

บทที่ 1 ต่อยเปรี้ยงเดียวก็ได้เข้ากลุ่มแชตผู้ข้ามมิติ?

เจียงรั่วชูปรายตามองข้อความแจ้งเตือนการชำระเงินที่ค้างชำระจากโรงพยาบาล และการแจ้งเตือนว่าค่าโทรศัพท์ของเธอกำลังจะหมดลง เธออดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ เปลือกตากระตุกเล็กน้อย

ทว่าสิ่งที่ทำให้เปลือกตาของเธอกระตุกไม่ใช่เนื้อหาในข้อความ แต่เป็นป้าสะใภ้ใหญ่ที่กำลังจ้อไม่หยุดอยู่ตรงหน้า เธอเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย

"เป็นอะไรไป?" ป้าสะใภ้ใหญ่สังเกตเห็นท่าทีของเจียงรั่วชู แววตาฉายความสะใจอย่างปิดไม่มิด "โดนเจ้าหนี้ตามทวงอีกแล้วเหรอ?"

"โธ่ เสี่ยวชู อย่าดื้อดึงไปหน่อยเลย เชื่อป้าเถอะ ตกลงตามเงื่อนไขของพวกเขา แล้วช่วยคนอื่นเขามีลูก เธอจะได้รับเงินง่ายๆ ตั้งสองสามล้าน ไม่ดีกว่าต้องมาดิ้นรนปากกัดตีนถีบแบบตอนนี้หรือไง?"

"เด็กโง่เอ๊ย" ป้าสะใภ้ใหญ่ตบต้นขาตัวเอง พยายามบีบน้ำตาจระเข้ออกมา แต่ทักษะการแสดงของนางนั้นย่ำแย่เกินไปจนไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด

ในตอนแรกเจียงรั่วชูคิดว่าป้าสะใภ้ใหญ่อยากจะจับคู่ดูตัวให้เธอ และกำลังเตรียมจะปฏิเสธ แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกทะแม่งๆ ในที่สุดเธอก็เข้าใจ ป้าสะใภ้ใหญ่และผู้ชายคนนั้นไม่ได้ตั้งใจจะให้มีการดูตัวแต่งงาน พวกเขาแค่อยากจะเช่ามดลูกของเธอเพื่อผลิตทายาทต่างหาก

ยามยากจนคนดูแคลน ยามมั่งมีคนเกรงใจ

ประโยคนี้คือนิยามความเป็นตัวตนของป้าสะใภ้ใหญ่ได้ดีที่สุด

เดิมทีครอบครัวของเจียงรั่วชูทำธุรกิจและพอจะมีฐานะอยู่บ้าง ในตอนนั้นครอบครัวของป้าสะใภ้ใหญ่มักจะคอยเข้ามาเกาะแกะประจบประแจง ต่อมาพ่อของเธอถูกหุ้นส่วนทางธุรกิจโกงเงินหนีไป ทิ้งหนี้สินก้อนโตไว้ให้ครอบครัว ท่าทีของป้าสะใภ้ใหญ่ก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที

เมื่อก่อนเคยขอให้ครอบครัวเธอช่วยเหลือ แต่ตอนนี้กลับมาเหยียบย่ำซ้ำเติม

ท่าทีของเจียงรั่วชูเย็นชา "น่าขำสิ้นดี ถ้าเป็นธุรกิจที่หาเงินง่ายขนาดนั้น ทำไมป้าไม่รับงานนี้เองล่ะคะ?"

ป้าสะใภ้ใหญ่อึ้งไปชั่วขณะ

เจียงรั่วชูเหลือบมองนางแล้วพูดเสียงเรียบ "ก็แค่มีลูก ป้าไม่อยากทำ หรือว่าทำไม่ได้กันแน่?"

ใบหน้าของป้าสะใภ้ใหญ่ดำคล้ำราวกับก้นหม้อทันที นางสวนกลับอย่างเกรี้ยวกราด "เจียงรั่วชู หมายความว่ายังไง? นี่คือวิธีที่เธอพูดกับผู้หลักผู้ใหญ่เหรอ?"

"ไม่ดูสภาพตระกูลเจียงของเธอตอนนี้บ้างล่ะ? พ่อเธอติดหนี้ท่วมหัว คิดเหรอว่าจะมีใครยอมแต่งงานกับเธอ? ผู้ชายเขาไม่ได้โง่พอที่จะมารับภาระหนี้สินของเธอฟรีๆ หรอกนะ!" ป้าสะใภ้ใหญ่อดไม่ได้ที่จะกลอกตามองบนขณะพูด

"ได้ลูกชายรับสองล้าน ได้ลูกสาวรับล้านห้า แถมไม่ต้องเลี้ยงดูเองด้วย! ยังมีค่าบำรุงและค่าพักฟื้นหลังคลอดให้อีก คุ้มจะตายไป!"

"ฉันเห็นว่าเธอทำงานใช้หนี้ลำบากหรอกนะ ถึงได้พยายามหาทางช่วยแบ่งเบาภาระ"

ผู้ชายคนนั้นสนใจเจียงรั่วชูเพราะเธอจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ หน้าตาสะสวย และพันธุกรรมดี จึงอยากให้เธออุ้มบุญลูกให้ เขาให้ค่านายหน้าก้อนโตกับป้าสะใภ้ใหญ่ของเจียงรั่วชูและฝากฝังให้นางจัดการเรื่องนี้ให้สำเร็จ

ป้าสะใภ้ใหญ่ทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้เป็ดที่ต้มจนสุกแล้วบินหนีไป นางพึมพำว่า "เรื่องที่พ่อเธอนอนป่วยอยู่โรงพยาบาลก็เรื่องหนึ่ง แต่หนี้สินที่เหลือเธอก็ต้องรับผิดชอบ ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อเธอโง่เง่าขนาดนั้น..."

เจียงรั่วชูไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไปเมื่อได้ยินอีกฝ่ายไม่เพียงแต่ดูถูกเหยียดหยามเธอ แต่ยังลามปามไปถึงพ่อของเธอด้วย

"หุบปาก!" เจียงรั่วชูปล่อยหมัดใส่ใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีตของป้าสะใภ้ใหญ่เต็มแรง "ถ้าไม่มีสมองก็ไปล้างสมองก่อนออกจากบ้าน ถ้าพูดดีๆ ไม่เป็นก็ไปล้างปากก่อนจะพูด! เรื่องเงินฉันจัดการเองได้ ไม่ต้องการความหวังดีจอมปลอมของป้า!"

ทันใดนั้น ไฟในห้องก็กะพริบวูบวาบ โทรศัพท์ของเจียงรั่วชูที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นครืดคราด ข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

"【ขอแสดงความยินดีกับเจียงรั่วชู คุณได้ต่อยเปิดใช้งาน 'กลุ่มแชตผู้ข้ามมิติ' แล้ว ยินดีต้อนรับเข้าสู่กลุ่ม: ผู้ข้ามมิติสายวังหลวงโบราณ, ผู้ข้ามมิติสายวันสิ้นโลก, ผู้ข้ามมิติสายจักรพรรดินี และผู้ข้ามมิติสายบำเพ็ญเพียร】"

เจียงรั่วชูชำเลืองมองหน้าจอโทรศัพท์ ผู้ข้ามมิติ? นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย? โทรศัพท์แอนดรอยด์ของเธอรวนจนติดตั้งแอปประหลาดๆ เองอีกแล้วเหรอ?

ยังไม่ทันที่เธอจะคิดอะไรต่อ ป้าสะใภ้ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าก็เริ่มโวยวายขึ้นมาแล้ว

ป้าสะใภ้ใหญ่กุมใบหน้าของนาง ร้องเสียงหลงเหมือนเป็ดถูกเชือด "เจียงรั่วชู นังบ้า! แกกล้าตบฉันเหรอ?!"

"คิดว่าตัวเองยังเป็นคุณหนูตระกูลเจียงคนเดิมหรือไง? ตกอับขนาดนี้ยังจะเรื่องมากอีก เงินมากองอยู่ตรงหน้าแล้วยังปฏิเสธ ไม่รู้จักดีชั่วจริงๆ!"

เจียงรั่วชูหัวเราะด้วยความโกรธ เธอโน้มตัวเข้าไปใกล้ป้าสะใภ้ใหญ่ "ตระกูลเจียงไม่ใช่ตระกูลเจียงคนเดิม แต่เจียงรั่วชูก็ยังเป็นเจียงรั่วชูคนเดิม ป้ายังอยากจะพ่นน้ำลายเน่าๆ อีกไหม?"

ท่าทางของเจียงรั่วชูดูเหมือนพร้อมจะประเคนหมัดให้อีกข้างสมดุลกัน

ป้าสะใภ้ใหญ่รีบถอยหลังกรูด รักษาระยะห่างที่ปลอดภัยจากเจียงรั่วชู "เชิญหยิ่งผยองต่อไปเถอะ ถ้าไม่เห็นว่าเป็นญาติกัน ฉันคงไม่ลดตัวมาช่วยแกหรอก"

ทันทีที่พูดจบ นางเห็นเจียงรั่วชูค่อยๆ กำหมัดแน่น นางจึงรีบวิ่งหนีออกไปทางประตูทันที

ยังไม่ทันที่นางจะตั้งหลักได้ กล่องของขวัญสีแดงขนาดใหญ่ก็ถูกโยนตามออกมา ตกกระแทกพื้นแทบเท้าป้าสะใภ้ใหญ่พอดี มันคือของฝากที่นางถือติดมือมานั่นเอง

ในเวลาเดียวกัน เสียงตะโกนอันทรงพลังและกึกก้องของเจียงรั่วชูก็ดังออกมาจากข้างใน "ไสหัวไป!"

ป้าสะใภ้ใหญ่เหลือบมองไปที่ประตูอย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าเจียงรั่วชูไม่ได้ไล่ตามออกมา นางก็หยิบของขวัญขึ้นมาด้วยความเสียดาย ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างเงียบๆ แล้วรีบจากไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากไล่ป้าสะใภ้ใหญ่ออกไปได้ เจียงรั่วชูก็นั่งลงด้วยความโมโห โทรศัพท์ของเธอยังคงสั่นไม่หยุด

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูและยืนยันว่าเธอได้เข้าร่วมกลุ่มคิวคิวที่ชื่อว่า 【กลุ่มแชตผู้ข้ามมิติ】 โดยไม่รู้ตัว

เธอกดเข้าไปในกลุ่มและดูอย่างละเอียด พบข้อความแจ้งเตือนสองบรรทัด

"【ในกลุ่มนี้ คุณไม่เพียงแต่สามารถแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับสมาชิกในกลุ่มได้ แต่ยังสามารถช่วยพวกเขาทำความปรารถนาให้เป็นจริง เพื่อปลดล็อกรางวัลที่เกี่ยวข้อง ระบบจะอัปเกรดอย่างต่อเนื่อง ยิ่งเลเวลสูง รางวัลก็ยิ่งมหาศาล】"

"【ตอนนี้คุณสามารถลองสื่อสารและแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับสมาชิกในกลุ่มได้แล้ว เมื่อทำการแลกเปลี่ยน เพียงแค่หันกล้องโทรศัพท์ไปที่สิ่งของเพื่ออัปโหลด ปัจจุบันคุณสามารถใช้ฟังก์ชันนี้ได้เพียงเดือนละหนึ่งครั้งเท่านั้น โปรดแลกเปลี่ยนด้วยความระมัดระวังและเห็นคุณค่าของโอกาสนี้】"

เจียงรั่วชูประหลาดใจที่พบว่ากลุ่มนี้ขโมยข้อมูลส่วนตัวจริงของเธอไป โดยตั้งชื่อเล่นให้เธอว่า 【เจียงรั่วชู (โลกปัจจุบัน)】

แม้ว่าจะมีสมาชิกในกลุ่มห้าคน แต่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ออนไลน์อยู่ในขณะนี้: เธอ และ หยวนถังถัง (สายวังหลวงโบราณ)

หยวนถังถังจากอีกโลกหนึ่งเพิ่งรู้สึกว่ากำไลหยกบนข้อมือของเธอร้อนขึ้น และกำลังจะถอดออก ทันทีที่เธอสัมผัสกำไล แผงแชตเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

หยวนถังถัง (สายวังหลวงโบราณ): นี่มันกลุ่มอะไรเนี่ย?

เธอกวาดตามอง วันสิ้นโลก, จักรพรรดินี, บำเพ็ญเพียร... ไม่มีอันไหนแปลกประหลาดเท่าไหร่ แต่เจียงรั่วชูที่ระบุว่ามาจากโลกปัจจุบันนี่สิ ที่สะดุดตาเป็นพิเศษ

หยวนถังถัง (สายวังหลวงโบราณ): @เจียงรั่วชู (โลกปัจจุบัน) คุณพระ! พี่สาว อยู่ไหม? โลกยุคปัจจุบันของพี่หมายถึงบ้านเกิดอันแสนสุขของฉันหรือเปล่า? ใช่โลกปัจจุบันที่มีสโลแกน 'เรียนขุดเจาะต้องที่ไหน' กับ 'พี่น้องครับ ผมทุบราคาลงมาให้ทุกคนแล้ว' หรือเปล่า?

พวกต้มตุ๋นสมัยนี้มีลูกเล่นเยอะจริงๆ

เจียงรั่วชูเกลียดพวกต้มตุ๋นเข้าไส้

พ่อของเธอถูกหลอกจนเป็นหนี้ก้อนโตและกลายเป็นเจ้าชายนิทราที่ยังนอนอยู่ในโรงพยาบาล

ครอบครัวของเธอขายทรัพย์สินทั้งหมด ซึ่งก็เพียงพอที่จะอุดรอยรั่วได้เพียงบางส่วนเท่านั้น ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ด้วยความพยายามร่วมกันของเธอ แม่ และน้องชาย พวกเขาได้ใช้หนี้ไปจำนวนมากแล้ว

เจียงรั่วชูค้นหาปุ่ม 'ออกจากกลุ่ม' แต่หาไม่เจอ เธอไม่รีบร้อนที่จะจัดการกับพวกต้มตุ๋นกลุ่มนี้ เธอต้องการจัดการเรื่องป้าสะใภ้ใหญ่ให้เรียบร้อยเสียก่อน

เรื่องดีๆ แบบนี้ เจียงรั่วชูจะไม่ป่าวประกาศในกลุ่มครอบครัวได้อย่างไร? ดังนั้นเธอจึงเปิดกลุ่มวีแชตขึ้นมา

ในกลุ่มครอบครัวนี้มีเพียงเธอคนเดียว แม่ของเธอต้องเฝ้าไข้พ่อที่โรงพยาบาล ส่วนน้องชายกำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอจึงลบทั้งสองคนออกจากกลุ่มไปก่อนแล้ว

ส่วนเหตุผลที่เธอยังไม่ออกจากกลุ่ม ก็เพื่อให้สามารถเผชิญหน้ากับพวกญาติๆ ได้โดยตรงในยามจำเป็นนั่นเอง

เจียงรั่วชู: ข่าวดีจ้า ข่าวดี

เจียงรั่วชู: ป้าสะใภ้ใหญ่ต้องการคนมาอุ้มบุญ ไม่ต้องแต่งงาน ไม่ต้องเลี้ยงลูกเอง ลูกชายจากบัณฑิตมหาวิทยาลัยชั้นนำรับเงินสูงสุดสองล้าน จบปริญญาตรีทั่วไปได้น้อยกว่าห้าหมื่น มีค่าตอบแทนพิเศษสำหรับคนที่สูงเกิน 165 ซม. มาตรฐานอื่นๆ สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ ลุงป้าน้าอาคนไหนสนใจ ติดต่อป้าสะใภ้ใหญ่ได้เลย

ป้าสะใภ้ใหญ่: ...

ลูกพี่ลูกน้องคนโต: เจียงรั่วชู เธอทำบ้าอะไรเนี่ย?

เจียงรั่วชู: ไปถามแม่เธอดูสิ

เจียงรั่วชู: ดูสิว่าแม่เธอคิดว่าเธอสวยไม่พอ หรือการศึกษาไม่ดีพอ ถึงไม่ได้แนะนำธุรกิจดีๆ แบบนี้ให้เธอ คนอื่นๆ ก็ลองพิจารณาตัวเองดูนะ ว่าทำไมป้าสะใภ้ใหญ่ถึงไม่โปรดปรานพวกคุณ?

ป้าสะใภ้ใหญ่โกรธจัดและส่งข้อความเสียงยาวเหยียด เนื้อหาหลักๆ คือการกล่าวหาว่าเจียงรั่วชูเป็นเด็กอกตัญญูและยุยงให้ญาติพี่น้องแตกคอกัน

เจียงรั่วชูไม่เพียงแต่เมินเฉยต่อข้อความเสียงนั้น แต่ยังไม่แม้แต่จะใช้ฟังก์ชันแปลงเสียงเป็นข้อความ เธอพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ ว่า "ยาวไปไม่อ่าน" ซึ่งทำให้ป้าสะใภ้ใหญ่โกรธจนแทบคลั่ง

เจียงรั่วชูรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันตา เธอปิดกลุ่มครอบครัว ปล่อยให้ระเบิดที่เธอทิ้งไว้ทำงานของมันต่อไป

จากนั้นเธอก็เปิดกลุ่มคิวคิวอีกครั้งและพบว่าหยวนถังถังยังคงแสดงบทพูดคนเดียวอย่างกระตือรือร้น

หยวนถังถัง (สายวังหลวงโบราณ): ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหลังจากต่อสู้เพียงลำพังในต่างโลกมาหลายปี ในที่สุดฉันก็มีกลุ่มเพื่อนผู้ข้ามมิติ นี่มันเยี่ยมมาก ฉันไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว

หยวนถังถังส่งสติกเกอร์ร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งใจ

หยวนถังถัง (สายวังหลวงโบราณ): ตอนนี้ปีอะไรแล้ว? @เจียงรั่วชู (โลกปัจจุบัน)

หยวนถังถัง (สายวังหลวงโบราณ): เธอเป็นผู้ข้ามมิติสายไหนเหรอ? ดูจากข้อมูลมิติของเธอ หรือว่าเธอเป็นพวกเกิดใหม่?

เจียงรั่วชูขมวดคิ้ว คิดในใจว่าพวกต้มตุ๋นกลุ่มนี้แสดงได้สมจริงเสียเหลือเกิน

เธอต้องหาวิธีรายงานกลุ่มมิจฉาชีพนี้

เธอไม่มีทางหลงกล และจะไม่ยอมให้คนอื่นหลงกลด้วย

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเธอ

"【ฉันไม่ใช่พวกต้มตุ๋น ฉันคือระบบการค้าผู้ข้ามมิติ เมื่อกี้คุณต่อยจนเปิดใช้งานกลุ่มแชตผู้ข้ามมิติ ทุกคนในกลุ่มคือผู้ที่ข้ามมิติไปจากโลกของคุณ และพวกเขาก็ไม่ใช่พวกต้มตุ๋นเหมือนกัน คุณสามารถแลกเปลี่ยนของกับพวกเขาและก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตได้เลย!】"

เจียงรั่วชูอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วถอนหายใจ ส่งข้อความวีแชตหาน้องชายด้วยความหดหู่เล็กน้อย: "จบกัน ฉันคงเครียดเกินไป สงสัยจะประสาทหลอนแล้ว"

น้องชาย: ???

"【ต้องทำยังไงคุณถึงจะเชื่อฉัน?!】"

เสียงของระบบดูร้อนรนเล็กน้อย

เจียงรั่วชูพูดเร็วปร๋อ: "โอนมาห้าสิบสิ ขอฉันดูหน่อยว่าแกมีตัวตนจริงไหม"

ระบบลังเลอยู่ไม่กี่วินาที จากนั้นก็ส่งซองแดงคิวคิวจำนวนห้าสิบหยวนให้เจียงรั่วชู

เจียงรั่วชูยิ้มแก้มปริ: "ขอบใจนะ"

ตอนนี้เธอมีเงินจ่ายค่าโทรศัพท์แล้ว!

เจียงรั่วชูพูดอย่างร่าเริง: "เอาล่ะ เริ่มภารกิจกันเลย!"

ระบบเห็นเจียงรั่วชูกดรับเงินเร็วขนาดนั้น จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนโดนหลอก

"【เมื่อกี้คุณไม่ได้แค่แกล้งอำฉันใช่ไหม? จริงๆ แล้วคุณเชื่อฉันมาตลอดเลยเหรอ?】"

ตอนแรกเจียงรั่วชูไม่เชื่อจริงๆ แต่พอระบบพูดในหัวเธอได้ เธอก็เชื่อทันที

แหม ก็สภาพจิตใจเธอปกติสมบูรณ์ดีขนาดนี้ จะไปป่วยได้ยังไง?

เธอไม่ได้ป่วย แถมยังอ่านนิยายมาเยอะมีความรอบรู้กว้างขวาง เธอจึงรู้ทันทีว่าเธอได้พบกับระบบในตำนานและได้รับสกิลโกงเข้าให้แล้ว

เมื่อกี้เธออยากจะขอเงินระบบสักห้าร้อยล้านใจจะขาด แต่สติปัญญาบอกเธอว่าเป็นไปไม่ได้ ระบบส่วนใหญ่มักจะขี้งก อย่างมากคงให้แค่ห้าหยวน เต็มที่ก็ห้าสิบ ไม่มากไปกว่านี้แน่

แล้วก็เป็นอย่างที่เธอคาด ระบบส่งเงินห้าสิบหยวนมาให้อย่างไม่เต็มใจ เพื่อพิสูจน์การมีอยู่ของมัน

อย่างไรก็ตาม แม้ระบบจะดูซื่อบื้อไปหน่อย แต่สติปัญญาก็ยังทำงานอยู่ มันรู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าโดนเธอหลอกเข้าแล้ว

เจียงรั่วชูปลอบใจระบบ: "เจ้าระบบน้อย เพิ่งเริ่มงานครั้งแรกสินะ? บทเรียนบทแรกของโลกใบนี้คือการเรียนรู้ความยากแท้หยั่งถึงของจิตใจมนุษย์ยังไงล่ะ"

【...】

"【คุณหลอกฉัน แล้วยังไปหลอกน้องชายตัวเองอีก จิตสำนึกไม่เจ็บปวดบ้างหรือไง?】"

ระบบช่างจิตใจดีงาม เป็นห่วงสุขภาพจิตและกายของคนในครอบครัวเจียงรั่วชูเสียด้วย

เจียงรั่วชูไม่ยี่หระ: "เขาน้องชายแท้ๆ ของฉัน เขารู้จักฉันดีเกินไป เขาไม่เชื่อหรอก"

และก็เป็นไปตามคาด เจียงชูอีน้องชายของเจียงรั่วชูตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

เจียงชูอี: ผมไม่เชื่อหรอก

เจียงชูอี: พี่เล่นเกมพูดความจริงหรือรับคำท้าอยู่เหรอ? หรือว่ากำลังหลอกใครอยู่?

เจียงรั่วชู: ฉันไม่ได้หลอกคน

เจียงรั่วชูพูดความจริงแฝงความนัย

【...】

น้องชายของเจียงรั่วชูก็ดูจะไม่ได้มีปฏิกิริยากับคำว่า "ไม่ใช่คน" สักเท่าไหร่

เส้นประสาทของครอบครัวนี้ช่างหนาเสียจริง!

ระบบพลันรู้สึกว่าชีวิตของระบบช่างยากลำบากเหลือเกิน