บทที่ 13: ผลตรวจออกแล้ว หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทั้งหมู่บ้านตกอยู่ในอันตราย!

บทที่ 13: ผลตรวจออกแล้ว หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทั้งหมู่บ้านตกอยู่ในอันตราย!

จางหลิงชวนถอนใจออกมาอย่างยาวเหยียด เขายังคงทำใจยอมรับไม่ได้อยู่พักใหญ่

ความจริงเขาแค่อยากเป็นคนขี้เกียจที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เท่านั้นเอง

แต่นี่มันจะเกินเรื่องไปหน่อยไหม?

มันช่างดูเหนือจริงเหลือเกิน!

ว่าแล้วเขาก็ตัดสินใจกดเข้าไปในร้านค้าแต้ม

ทางระบบระบุว่าเขาสามารถนำแต้มไปแลกเปลี่ยนเป็นทักษะที่ถูกจำกัด ไอเทมพิเศษ ค่าความชำนาญ รายงานการตรวจวิเคราะห์ และอื่นๆ อีกมากมาย

ทว่าเมื่อเข้าไปข้างใน เขากลับพบเพียงช่องทางแลกเปลี่ยนสำหรับรายงานการตรวจวิเคราะห์เท่านั้น เขาไม่แน่ใจว่าส่วนอื่นๆ ยังไม่แสดงผลหรืออย่างไร แต่มันไม่มีให้เลือกเลยจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเหลือบมองรายงานการตรวจวิเคราะห์ ก็พบว่าระบบนี้ค่อนข้างจะมีคุณธรรมอยู่บ้าง

แต้มหนึ่งร้อยแต้มน่าจะใช้ไปได้อีกนานทีเดียว

เพราะเขาตรวจสอบราคาแลกเปลี่ยนสำหรับรายงานการตรวจ 'หูอัลตราโซนิก' แล้ว พบว่ามันใช้เพียง 1 แต้มต่อครั้งเท่านั้น

"ง่วงชะมัดเลย..."

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทั้งที่เพิ่งจะสามทุ่ม แต่เขากลับรู้สึกว่าง่วงนอนอย่างหนักจนแทบทนไม่ไหว

เขารู้สึกเหมือนว่าถ้าหัวถึงหมอนเมื่อไหร่คงหลับปุ๋ยไปทันที

และด้วยเหตุนี้ เขาที่เป็นคนทำตามสัญชาตญาณเสมอ จึงล้มตัวลงนอนอย่างสงบและเข้าสู่ห้วงนิทราอันยาวนาน

ทว่าในขณะเดียวกัน ณ โรงพยาบาลประชาชนเขตชิง กลับไม่ได้มีความสงบเลยแม้แต่น้อย และไม่มีใครข่มตาหลับได้ลง

เวลานี้ โจวต้าเทียนซึ่งเป็นญาติของโจวนงเทียน กำลังรอคอยผลการตรวจอย่างกระวนกระวายใจอยู่ด้านนอก ในขณะที่เจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งหน้าตั้งนำรายงานผลการตรวจตรงมาหา

"เฮ้อ—"

โจวเหอสุ่ยทอดถอนใจออกมาอย่างหนักหน่วง!

เขาก็เพิ่งไปตรวจโรคซิฟิลิสมาเช่นกัน และกำลังรอผลตรวจของตัวเองอยู่

ตอนนี้เขาได้แต่หวังว่ามันจะเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด แต่ในใจกลับรู้สึกว่าความหวังช่างริบหรี่เหลือกเกิน!

"ใครเป็นญาติของคุณโจวนงเทียนคะ?"

ทันใดนั้น หมอหญิงสวมหน้ากากอนามัยคนหนึ่งก็รีบเดินตรงมาพร้อมกับรายงานในมือ

"ผมครับ ผมเอง! คุณหมอครับ น้องชายผม โจวนงเทียน เป็นยังไงบ้าง?"

โจวต้าเทียนรีบก้าวเข้าไปหา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลที่เพิ่มมากขึ้น

"ผลตรวจออกแล้วค่ะ เป็นโรคซิฟิลิสระยะที่สาม หรือที่เรียกกันว่าระยะปลาย ตอนนี้อาการของเขาไม่สู้ดีนัก เพราะมันได้ลุกลามกลายเป็นซิฟิลิสในระบบประสาทและเข้าสู่สมองแล้ว ในกรณีที่ดีที่สุด เขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีกประมาณครึ่งปีค่ะ"

คุณหมอหญิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและจริงจังมาก

"ครึ่งปี!!!"

โจวต้าเทียนรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกายแข็งทื่อไปโดยไม่รู้ตัว

ปรากฏว่าสัตวแพทย์จางคาดเดาได้ถูกต้องจริงๆ

"ครึ่ง... ครึ่งปี..."

ขาของโจวเหอสุ่ยยิ่งอ่อนแรงลงไปอีก

ในวินาทีนี้ ความรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งถาโถมเข้ามาในหัวใจ

ทำไมเขาถึงต้องไปเที่ยวผู้หญิงกับโจวนงเทียนด้วยนะ?!

เขาไม่เหมือนกับอีกฝ่าย

โจวนงเทียนเป็นหนุ่มโสด แม้ภรรยาจะทิ้งไปแต่เขาก็ยังมีลูกชายและลูกสะใภ้ ซึ่งความสัมพันธ์ในครอบครัวก็ราบรื่นดีมาก!

หากเขาเป็นคนนำโรคซิฟิลิสไปติดคนในบ้าน เขาคงสมควรตายสักหมื่นครั้งก็ยังไม่พอ!

"ใช่ค่ะ หมอขอแนะนำให้ทุกคนที่มีการสัมผัสใกล้ชิดกับเขามาตรวจหาเชื้อซิฟิลิสด้วยนะคะ หากพบว่าติดเชื้อจะได้รีบเข้ารับการรักษาโดยเร็วที่สุด"

คุณหมอหญิงกำชับอย่างเข้มงวด

"ครับๆ ผมเข้าใจแล้วครับ"

โจวต้าเทียนรู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย

แต่เขาก็ยังฝืนพยักหน้าตอบรับ

จากนั้นเขาก็โทรกลับไปที่บ้าน

ณ หมู่บ้านซานสุ่ย

"อา! เป็นซิฟิลิสจริงๆ ด้วย!!!"

ทันทีที่ได้ยินผลตรวจ ทุกคนในหมู่บ้านก็แทบระเบิดอารมณ์ออกมา

และความเร็วในการแพร่กระจายข่าวในหมู่บ้านนี้ ก็รวดเร็วยิ่งกว่าอินเทอร์เน็ตเสียอีก

"โอ้พระเจ้า เป็นซิฟิลิสระยะปลายจริงๆ ด้วย! เหลือเวลาอยู่อีกแค่ครึ่งปีเองเหรอ!"

"ทำไมต้องไปเที่ยวผู้หญิงด้วยนะ เห็นไหมล่ะ ติดเชื้อมาโดยไม่รู้ตัวเลย"

"นั่นสิ แถมยังเป็น 'ซิฟิลิสแฝง' ที่ไม่มีอาการปรากฏออกมาเลย แบบนี้มันกะจะฆ่ากันชัดๆ! ถ้าลูกชายของเจ้าจางไม่มีฝีมือล่ะก็ ป่านนี้คนทั้งหมู่บ้านเราคงไม่รู้ตัวจนกว่าจะสติฟั่นเฟือนกันไปหมดแน่!"

โดยเฉพาะกลุ่มป้าๆ ยายๆ ซึ่งเป็นหน่วยข่าวกรองของหมู่บ้าน

พวกเธอพากันมาล้อมวงตบเข่าฉาดด้วยความเศร้าสลดและโกรธแค้น

"จบกัน จบกันแล้ว โจวเฟย พ่อของเราจะติดมาด้วยหรือเปล่านะ!"

เจ้ากุ้ยเซียงมองไปที่สามีของเธอ!

สมองของเธอขาวโพลนไปหมด

ความตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเริ่มแพร่กระจายไปทั่ว

และในขณะนั้นเอง ที่โรงพยาบาลประชาชนเขตชิง ความตื่นตระหนกแบบเดียวกันก็เข้าปกคลุมหัวใจของโจวเหอสุ่ย

"สำหรับตอนนี้หมอคงแจ้งได้เท่านี้ หมอจำเป็นต้องรายงานเรื่องนี้ไปยังศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค หากเป็นไปได้ พรุ่งนี้ทางเราจะจัดรถบัสตรงไปยังหมู่บ้านซานสุ่ยของพวกคุณ เพื่อทำการตรวจคัดกรองร่วมกันค่ะ"

คุณหมอหญิงสั่งการและเตรียมจะรีบจากไป เนื่องจากซิฟิลิสเป็นโรคติดต่อ

มันจึงจำเป็นต้องรายงานต่อศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคตามระเบียบ

"ได้ครับๆ! ขอบพระคุณในความกรุณาของคุณหมอมากครับ"

โจวต้าเทียนพยักหน้าถี่ๆ

มันคงจะดีกว่ามากหากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคส่งรถมารับคนในหมู่บ้านไปตรวจ

"คุณหมอซ่งครับ! คุณลืมไปคนหนึ่ง! แล้วผลของผมล่ะครับ?!"

โจวเหอสุ่ยฟังหมอสั่งการโจวต้าเทียนด้วยความร้อนรน แต่พอเห็นคุณหมอทำท่าจะเดินไปหลังจากสั่งการเสร็จ เขาก็ถึงกับสับสนทันที

แล้วเขาล่ะ? หรือว่าเขาเองก็เกินเยียวยาแล้วเหมือนกัน?!

"คุณคือโจวเหอสุ่ยใช่ไหมคะ? คนที่มาตรวจซิฟิลิสพร้อมกันเมื่อกี้? คุณบอกว่าคุณไปเที่ยวผู้หญิงด้วยกันมาใช่ไหม?"

หมอซ่งขมวดคิ้วถาม

เนื่องจากมีการส่งตัวอย่างเข้าตรวจพร้อมกันสองราย

"ใช่ครับ ใช่ครับ! ผมเองครับ ผมเอง!"

การถูกพูดถึงเรื่องไปเที่ยวผู้หญิงต่อหน้าสาธารณชนทำให้โจวเหอสุ่ยรู้สึกอับอายอยู่บ้าง

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องแบบนั้น

เพราะชีวิตย่อมสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด!

"จากตัวอย่างที่ตรวจในตอนนี้ คุณยังมีผลตรวจซิฟิลิสเป็นลบค่ะ"

หมอซ่งกล่าวหลังจากตรวจสอบรายงาน

"อา! ผมไม่ได้เป็นซิฟิลิส! โอ้โห! วิเศษไปเลย!!!"

ใบหน้าแก่ชราของโจวเหอสุ่ยแสดงความดีใจอย่างสุดขีดราวกับรอดพ้นจากความตายมาได้ เขาตบเข่าตัวเองฉาดแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความยินดี!

"ถึงแม้ตอนนี้จะยังตรวจไม่พบ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะไม่ติดเชื้อนะคะ เพราะคุณเองก็ยอมรับว่าไปหาผู้หญิงคนเดียวกันมา มันอาจจะอยู่ในระยะฟักตัวจนยังตรวจไม่พบเชื้อ ดังนั้นคุณต้องคอยรับโทรศัพท์ติดตามผลจากโรงพยาบาลของเรา และต้องมาตรวจซ้ำอีกหลายครั้ง ส่วนที่บ้าน คุณต้องแยกใช้ของส่วนตัวและห้ามใช้ร่วมกับผู้อื่นโดยเด็ดขาดนะคะ"

หมอซ่งมองอีกฝ่ายด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อย

หลังจากกำชับอย่างเข้มงวดเสร็จ เธอก็เดินตรงไปยังห้องทำงานของแผนกฉุกเฉิน

"เอ๋?!"

หัวใจของโจวเหอสุ่ยพลันบีบรัดขึ้นมาอีกครั้ง

เขาเพิ่งจะนึกว่าตัวเองรอดพ้นจากเคราะห์ร้ายมาได้แล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าเขายังเป็นบุคคลกลุ่มเสี่ยงอยู่ดี

"อาจารย์ซ่งคะ เป็นยังไงบ้าง? ผลตรวจออกหรือยัง?"

ในห้องทำงาน พยาบาลแผนกฉุกเฉินคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นพร้อมกับเบิกตากว้าง

"ออกแล้วจ้ะ โจวนงเทียนคนนั้นเป็นซิฟิลิสระยะปลายจนลามเข้าสมองแล้วละ เสี่ยวอิง ช่วยประสานงานกับแผนกผู้ป่วยในให้หมอหน่อยนะ แล้วหมอต้องรายงานเรื่องนี้เพื่อประสานงานกับหมอเฉพาะทางให้มาจัดการต่อด้วย"

คนที่ต้องทำงานล่วงเวลาจนดึกดื่น แน่นอนว่าต้องเป็นแผนกฉุกเฉิน

ซ่งหมิ่นเป็นรองผู้อำนวยการแผนกฉุกเฉินและกำลังเข้าเวรอยู่ในวันนี้

ใครจะไปคิดว่าเธอจะได้เจอคนไข้ที่เป็นซิฟิลิสระยะปลาย

ตามกฎระเบียบ คนไข้ที่เป็นโรคติดต่อจะต้องถูกรายงานไปยังศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค

"เป็นซิฟิลิสระยะปลายจริงๆ ด้วย! สุดยอดไปเลยค่ะ!!!"

พยาบาลคนนั้นชื่อหลี่ยิ่งยิ่ง เธอเป็นพยาบาลแผนกฉุกเฉิน เมื่อมองดูรายงานเธอก็อุทานออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา

"ที่บอกว่า 'จริงๆ ด้วย' นี่หมายความว่ายังไงจ๊ะเสี่ยวอิง? หรือว่าเธอรู้มาก่อนแล้วว่าเขาเป็นซิฟิลิสระยะปลาย?"

ซ่งหมิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินหลี่ยิ่งยิ่งที่ปกติจะเป็นคนจริงจัง พูดจาดูตื่นตูมแปลกๆ

"อาจารย์ซ่งคะ ไม่ใช่ว่าหนูรู้มาก่อนหรอกค่ะ แต่หนูได้ดูไลฟ์สดการแข่งขันสัตวแพทย์ในโต่วอินวันนี้ แล้วสัตวแพทย์จางเป็นคนวินิจฉัยโรคนี้ไว้ค่ะ! มันช่างมหัศจรรย์มากเลยจริงๆ!"

ดวงตาของหลี่ยิ่งยิ่งเป็นประกายวิบวับในตอนนี้ สัตวแพทย์คนนี้ช่างน่าทึ่งเหลือเกิน!