บทที่ 8: สัตวแพทย์จาง น้องชายผมเห็นภาพหลอน!!

บทที่ 8: สัตวแพทย์จาง น้องชายผมเห็นภาพหลอน!!

"ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณทุกคนมากนะครับที่คอยสนับสนุน ผมไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะมีคนเข้ามาดูไลฟ์เยอะขนาดนี้ ความจริงแล้วเมื่อกี้ตอนที่เธอเดินชนผม ผมได้คว้าข้อมือเธอไว้พอดี และด้วยความที่ผมสนใจเลยศึกษาพวกการแพทย์แผนจีนมาบ้างนิดหน่อย พอตรวจดูแล้วเห็นว่าเป็น 'ชีพจรลื่น' ผมเลยลองคาดเดาเรื่องการตั้งครรภ์ดู ไม่นึกเลยว่าจะฟลุกเดาถูกพอดี เป็นความโชคดีน่ะครับ"

เขาจะทำอะไรได้ล่ะ?

เขาก็ได้แต่ต้องแถไปน้ำขุ่นๆ แถให้สุดแรงเกิด!

เขาไม่มีทางบอกออกไปแน่ว่าตัวเองได้รับระบบสุดเพี้ยนที่มองเห็นวัวเป็นคน และยังมอบรางวัลอย่าง 'หูอัลตราโซนิก' มาให้ ถ้าขืนพูดออกไป ต่อให้ไม่ถูกจับส่งโรงพยาบาลจิตเวชชิงซาน เขาก็คงถูกจับไปแล่เนื้อเถือหนังเพื่อทำวิจัยในสักวัน!

ประจวบเหมาะกับที่วิชาการแพทย์แผนจีนอันลึกลับมีเรื่อง 'ชีพจรลื่น' ที่พอจะใช้อธิบายกล้อมแกล้มไปได้ เขาเลยหยิบมันมาใช้เป็นเกราะบังหน้าไปก่อน

"อ๋อ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

เฉินเฉียนที่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าตามพร้อมกับอาสาสมัครอีกสองคน ตามข่าวลือที่ว่ากันว่าการแพทย์แผนจีนมีวิธีการตรวจแบบนั้นจริงๆ

"แพทย์แผนจีนเหรอ? ตรวจหาชีพจรลื่นได้นี่ไม่ธรรมดาเลยนะ!"

"จริงด้วย ในฐานะนักศึกษาแพทย์แผนจีน อาจารย์เคยอธิบายว่าชีพจรลื่นจะ 'ไหลลื่นเหมือนไข่มุกกลิ้งบนจาน' ความรู้สึกจะเหมือนเราขยับลูกคิดใต้ปลายนิ้ว มันจะลื่นๆ เหมือนมีเม็ดอะไรสักอย่างวิ่งผ่านมือ แต่ฉันน่ะสัมผัสไม่ได้เลยสักนิด หรือไม่ฉันก็คงหัวทึบเกินไป"

"ดูจากคำบรรยายแล้ว สัตวแพทย์จางนี่คือ 'หมอจีนรุ่นเก๋า' ชัดๆ!"

"ว่าแล้วเชียว สัตวแพทย์จาง แอบไปเรียนพิเศษมาล่ะสิ!!"

เมื่อได้ยินคำพูดของจางหลิงชวน เหล่านักศึกษาแพทย์แผนจีนในช่องคอมเมนต์ก็พากันปรากฏตัวออกมา เพราะการจะตรวจชีพจรลื่นต้องอาศัยประสบการณ์อย่างมาก มันคือการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนสุดๆ

และอีกด้านหนึ่ง...

"ลุงโจว น้องชายลุงที่จู่ๆ ก็เริ่มพูดคนเดียวแล้วก็สติไม่ดีหลังจากตื่นมาวันหนึ่งน่ะนะ?!!!"

"ใช่เลย! เมื่อวานซืนเขายังบอกว่าหมาที่บ้านพูดได้ แถมยังบอกว่าไก่เป็นปีศาจ คอยมาดูดพลังหยางของเขาตอนกลางคืนอีก เขายังบอกอีกว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งคอยเดินตามเขาอยู่ตลอด แต่ไม่มีใครมองเห็นเธอเลย เอาอย่างนี้ไหม ลองให้สัตวแพทย์จางช่วยดูหน่อย?"

ลุงโจวมีชื่อจริงว่า โจวต้าเทียน เขามีน้องชายอยู่คนหนึ่ง

ก่อนหน้านี้ก็ปกติดี ไม่ได้ไปกินเห็ดพิษที่ไหนมา แต่อยู่มาวันหนึ่งก็เริ่มมีอาการผิดปกติทางจิต

"ใช่ๆๆ! ฉันจะไปตามสัตวแพทย์จาง! พวกนายช่วยไปเรียกเขามาให้ฉันหน่อย!"

โจวต้าเทียนที่ยืนอึ้งอยู่เมื่อครู่พยักหน้าเห็นด้วยทันที เขาคิดว่านี่เป็นความคิดที่ดีทีเดียว เพราะเมื่อกี้หมอจางแค่ปราดเดียวก็รู้เลยว่าลูกสาวบ้านเหล่าหลี่ท้อง

"ได้เลยๆ"

เพื่อนบ้านหลายคนรีบไปตามตัวเขาทันที บ้านก็อยู่ถัดไปนี่เอง ไม่ไกลเลยสักนิด

"เพื่อนๆ ครับ ผมไม่ใช่หมอจีนรุ่นเก๋าอะไรหรอกครับ แล้วก็ไม่ได้ไปเรียนพิเศษที่ไหนด้วย เพราะฉะนั้นไลฟ์สดวันนี้ขอจบลงเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ไว้เจอกันใหม่ครั้งหน้า..."

ในขณะนั้น เวลาล่วงเลยมาจนถึงหกโมงสิบนาทีแล้ว จางหลิงชวนกำลังจะปิดไลฟ์

"ไม่อยากบอกลสัตวแพทย์จางเลยจริงๆ"

"จะรอไลฟ์ครั้งหน้านะครับหมอจาง"

"กดติดตามแล้ว! วันนี้ได้เจอสัตวแพทย์ที่เป็นขุมทรัพย์จริงๆ"

"บายครับหมอจาง..."

ในห้องไลฟ์เต็มไปด้วยข้อความอำลาด้วยความอาลัยอาวรณ์จากเหล่าชาวเน็ต

"สัตวแพทย์จาง! สัตวแพทย์จาง!!"

ทันใดนั้น เสียงของโจวต้าเทียนก็ดังมาจากทางด้านหลัง

"หือ? มีอะไรเหรอครับลุงโจว?" จางหลิงชวนถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นลุงโจวรีบวิ่งหน้าตั้งมาหา

"สัตวแพทย์จาง คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ น้องชายผมไม่รู้เป็นยังไง จู่ๆ ก็เกิดอาการเพ้อเจ้อขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แต่เวลาปกติเขาก็ดูเหมือนคนทั่วไปนะ พวกเราพาเขาไปตรวจที่โรงพยาบาลอำเภอ แผนกจิตเวชก็ตรวจไม่เจออะไรเลย ผมเลยอยากจะขอให้คุณช่วยจับชีพจรดูเขาหน่อย!!"

ใบหน้าหมองคล้ำที่เต็มไปด้วยรอยตีนกาของโจวต้าเทียนเต็มไปด้วยความจริงจัง

"ใช่ๆ แค่แตะมือก็รู้ชีพจรคนท้องได้ ฝีมือสัตวแพทย์จางต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!!"

เมื่อโจวต้าเทียนพูดจบ ก็มีคนอื่นพยักหน้าสนับสนุนทันที ทุกคนต่างปักใจเชื่อไปแล้วว่าฝีมือเขาต้องสูงส่งมากแน่ๆ ถึงได้ตรวจคนท้องได้แม่นยำขนาดนั้น

"ลุงโจวครับ ลุงเล่อครับ พวกคุณเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว ฝีมือผมมันก็แค่ระดับสมัครเล่น ผมแค่ฟลุกเดาถูกเฉยๆ ในเมื่อโรงพยาบาลอำเภอตรวจไม่เจออะไร ผมแนะนำว่าลองไปโรงพยาบาลในเมืองดูไหมครับ หรือไม่ก็ลองตรวจสอบเรื่องการกินเห็ดพิษดู"

นั่นไงล่ะ... การที่เขาคุยโวและหาข้ออ้างเมื่อกี้มันกำลังย้อนกลับมาทิ่มแทงตัวเองแล้ว ทุกคนกำลังมองว่าเขาเป็นหมอจีนรุ่นเก๋า แล้วเขาจะไปตรวจอาการที่โรงพยาบาลอำเภอยังวินิจฉัยไม่ได้ได้ยังไงกัน?!!

แถมเรื่องนี้ 'หูอัลตราโซนิก' ของเขาก็คงไม่ได้ยินอะไรด้วย อีกอย่างเขายังรู้สึกว่ามันเหมือนอาการพิษจากเห็ด ถึงแม้ในแถบนี้จะหาได้ยาก แต่มันก็พอมีอยู่บ้าง

"โอ้! ดูเหมือนจะมีภาคต่อนะเนี่ย!"

"ฟังจากที่ลุงคนนี้เล่า มันเหมือนอาการพิษจากเห็ดจริงๆ"

"น่าจะเป็นพิษจากเห็ดแหละ คราวก่อนฉันไปแถวหยุนหนานแล้วกิน 'เห็ดมือเขียว' เข้าไป ก็นึกสงสัยว่าทำไมร้านไม่ให้ตะเกียบ เลยหยิบมาคู่หนึ่งแล้วลองชิมดู เจ้าของร้านนี่ขวัญกระเจิงเลย ฉันก็บอกว่าไม่เป็นไรนะ ตอนนี้รู้สึกดีมาก สักพักก็ได้ยินหมาแถวนั้นบอกฉันว่า 'ถอยไปหน่อย อย่าขวางทาง!' "

ชาวเน็ตในไลฟ์เริ่มคึกคักขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่ามีเรื่องราวตื่นเต้นต่อ และส่วนใหญ่ก็เห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานของจางหลิงชวน ว่าน่าจะเป็นพิษจากเห็ด และช่วงเดือนกรกฎาคมก็เป็นฤดูของมันพอดี

"น้องชายผมไม่ได้กินเห็ดอะไรเลย โรงพยาบาลก็ตรวจแล้ว แต่อยู่ดีๆ เขาก็มีอาการทางจิตขึ้นมาซะเฉยๆ! เหมือนคนเห็นผีเลย! เพราะงั้นได้โปรดเถอะสัตวแพทย์จาง ช่วยดูให้หน่อย! แค่แวบเดียวก็ยังดี!"

โจวต้าเทียนใช้หลังมือขวาตบลงบนฝ่ามือซ้ายอย่างแรง ทั้งร้อนใจและจนปัญญา

"ลุงโจวครับ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วยนะ แต่ผมเป็นสัตวแพทย์ ถ้าเรื่องวัว เรื่องหมู ไก่ เป็ด หมา แมว ผมพอจะรู้อยู่บ้าง แต่ผมวินิจฉัยโรคคนไม่ได้จริงๆ ผมแนะนำให้ส่งเขาไปโรงพยาบาลในตัวเมืองหรือจังหวัดเพื่อตรวจดูให้ละเอียดดีกว่าครับ ปกติคนเราจะไม่มีทางเห็นภาพหลอนหรือมีปัญหาทางจิตขึ้นมาเฉยๆ หรอก"

เขาคิดว่ามันฟังดูเหมือนพิษจากเห็ด แต่กลายเป็นว่าไม่ใช่

แต่เขาก็เป็นแค่สัตวแพทย์ จะมาให้เขาตรวจโรคคนแทนที่จะไปหาหมอที่โรงพยาบาล มันไม่ใช่เรื่องตลกไปหน่อยเหรอ?!!

"สัตวแพทย์จาง ได้โปรดอย่าปฏิเสธเลย! น้องชายผมยังแข็งแรงดีอยู่เลย เพิ่งจะอายุห้าสิบปีเองจริงๆ นะ ได้โปรดเถอะ ผมขอร้องให้ช่วยดูเขาหน่อย ผม... ผมจ่ายเงินให้ก็ได้!!"

โจวต้าเทียนคว้าแขนจางหลิงชวนไว้ข้างหนึ่ง พลางพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ส่วนมืออีกข้างก็พยายามจะควักเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกง

"เขามาแล้ว!!"

ทันใดนั้น เพื่อนบ้านที่ไปตามตัวน้องชายของโจวต้าเทียนก็พาตัว โจวนงเทียน มาถึง เขาเป็นชายสูงวัยที่สวมกางเกงขายาวสีดำและเสื้อเชิ้ตลายทางสีแดงเข้ม ดูภูมิฐานดี

【ติ๊ง! ตรวจพบการร้องขอรับคำปรึกษาทางการแพทย์ที่มีความจริงใจสูง ระบบกำลังดำเนินการช่วยเหลือ...】

【การตรวจแบบแม่นยำ... ไม่มี】

【การตรวจแบบปกติ... เหลืออีกหนึ่งครั้ง】

【กำลังเปิดใช้งานการตรวจแบบปกติ กำลังล็อกเป้าหมาย โจวนงเทียน โปรดรอสักครู่...】

"เฮ้อ... ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมลองดูให้"

จางหลิงชวนรู้สึกเหมือนมีเส้นสีดำพาดเต็มหน้า

เขาเป็นสัตวแพทย์นะ! เขารักษาสัตว์!!

แต่ทำไมทุกคนถึงพากันมาขอให้เขาช่วยรักษาคนกันหมด!

นี่มันวันอะไรกันเนี่ย?

แล้วไอ้ระบบนี่ก็ดันมาสแกนให้อัตโนมัติอีกเหรอ?

มันจะเพี้ยนเกินไปแล้ว!

ช่างเถอะ ช่างเถอะ... มาลองดูกันว่าระบบจะสแกนเจออะไร...