บทที่ 2: อัปเกรด: ข่าวกรองระดับสีฟ้า!!!

บทที่ 2: อัปเกรด: ข่าวกรองระดับสีฟ้า!!!

"เกลียดกอบลิน เข้าใจกอบลิน อิจฉากอบลิน อยากเป็นกอบลินโว้ย!"

"เคยมีตัวเลือกเผ่ากอบลินวางอยู่ตรงหน้า แต่ฉันกลับไม่คว้าไว้ ที่แท้ตัวตลกก็คือฉันเองนี่หว่า แง!"

"ท่านเจ้าสำนัก รีบมารับข้ากลับไปที!"

"เฮ้ย! ร้านค้าข่าวกรองมีสิทธิ์แลกฟรีหนึ่งครั้งสำหรับวันแรกด้วยแฮะ!"

"จริงดิ? ถ้าใครสุ่มได้ข่าวกรองระดับสูง ชีวิตไม่สบายไปเลยเหรอ?"

"ก็ไม่แน่เสมอไป ยิ่งข่าวกรองระดับสูงเท่าไหร่ ความเสี่ยงก็ยิ่งสูงตามไปด้วย อีกอย่าง นี่เป็นแค่ร้านค้าสำหรับผู้เริ่มต้น สุ่มได้ข่าวกรองระดับสีเทาก็นับว่าโชคดีสุดๆ แล้ว!"

"ก็จริง แต่ฉันมันจักรพรรดิแห่งโชคเว้ย กดได้ข่าวกรองระดับสีเขียว! ฮ่าๆๆ น่าหมั่นไส้ไหมล่ะ?"

"พี่น้องครับ ผมเกิดเป็นหนอนแมลงวัน... ข้อมูลบอกว่ามีกองมูลสัตว์อสูรระดับสูงอยู่ห่างไปร้อยเมตร... ผมควรไปไหมครับ? ฮือๆ!"

ฉินเฟิงปิดช่องแชทลงพลางไว้อาลัยเงียบๆ ให้กับพี่ชายที่กลายเป็นหนอนแมลงวันคนนั้นเป็นเวลาสามวินาที

"จู่ๆ การเป็นกิ้งก่าก็รู้สึกไม่เลวเหมือนกัน อย่างน้อยก็ดูเท่กว่าเยอะ!"

จากนั้น ฉินเฟิงก็เปิดกระเป๋ามิติของเขาดู ไม่ผิดจากที่คาด มันสะอาดเกลี้ยงเกลายิ่งกว่าใบหน้าของเขาเองเสียอีก

เขาลองเปิด 'ร้านค้าข่าวกรอง' เป็นลำดับสุดท้าย และพบว่าเขามีสิทธิ์สุ่มฟรีหนึ่งครั้งสำหรับวันแรกจริงๆ

【ร้านค้าข่าวกรอง Lv1 (0/10): รีเซ็ตทุกวัน วันนี้มีสิทธิ์ฟรี 1 ครั้ง

อัตราความน่าจะเป็น: สีขาว 75%, สีเทา 24%, สีเขียว 1%

1: ข่าวกรองระดับสีขาว ราคา: 10 เหรียญทองแดง

2: ข่าวกรองระดับสีขาว ราคา: 10 เหรียญทองแดง

3: ข่าวกรองระดับสีเทา ราคา: 50 เหรียญทองแดง

เงินทุนปัจจุบัน: 0 (สามารถหาได้จากการขายอุปกรณ์นักผจญภัย, ซากศพ, หรือซากสัตว์อสูร ฯลฯ!)】

โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ฉินเฟิงเลือกข่าวกรองระดับสีเทาที่แพงที่สุด ทว่าพรสวรรค์ของเขากลับมอบเซอร์ไพรส์ให้อย่างทันท่วงที

【ใช้สิทธิ์ฟรีสำเร็จ การสุ่มครั้งแรกการันตีรางวัล: เปิดใช้งาน 'ผู้เชี่ยวชาญด้านข่าวกรอง' : ข่าวกรองระดับสีเขียว +1】

【ข่าวกรองระดับสีเขียว +1: สร้างข่าวกรองแบบสุ่มหนึ่งชิ้นในรัศมี 5 กิโลเมตรรอบตัวคุณ ระดับของข่าวกรองจะถูกประเมินจากผลกำไร, อัตราส่วนผลตอบแทน, ระดับความอันตราย, สถานะที่เกี่ยวข้อง ฯลฯ โปรดเปิดดูด้วยความระมัดระวัง!】

"ถึงแม้ผลตอบแทนยิ่งมาก ความเสี่ยงจะยิ่งสูง แต่โลกใบนี้ไม่เคยขาดนักพนัน ไม่มีเด็กคนไหนร้องไห้ทุกวัน และไม่มีนักพนันคนไหนเสียทุกตา เทหมดหน้าตักไปเลย!"

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉินเฟิงตัดสินใจใช้พรสวรรค์ของเขากับข่าวกรองระดับสูงสุดที่หาได้ในวันนี้

【เปิดใช้งาน 'ผู้เชี่ยวชาญด้านข่าวกรอง' ; อัปเกรดสำเร็จ: ข่าวกรองระดับสีฟ้า +1】

【ข่าวกรองระดับสีฟ้า: สร้างข่าวกรองแบบสุ่มหนึ่งชิ้นในรัศมี 10 กิโลเมตรรอบตัวคุณ】

"ซี๊ด~ มาเลย ไหนขอดูหน่อยซิ!"

ฉินเฟิงมองม้วนคัมภีร์ข่าวกรองที่เปล่งแสงสีเขียวเรืองรองอยู่ตรงหน้า สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเลือกที่จะเปิดมันออก

【เปิดใช้งานสำเร็จ: ลูกหมาป่าภูเขา (พลังต่อสู้โดยรวมประมาณ 310) ถูกนักผจญภัยเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัส ขณะนี้กำลังเลียแผลอยู่ในถ้ำห่างไปทางซ้ายหน้า 5 กิโลเมตร คาดว่าคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน (สีฟ้า)】

"นี่หมายความว่าไง? จะให้ฉันไปเก็บศพงั้นเหรอ? ฉันดูเหมือน... กิ้งก่าประเภทนั้นหรือไง? ถึงจะเป็นกิ้งก่า แต่ฉันก็ยังมีศักดิ์ศรีของมนุษย์อยู่นะเว้ย"

【ระดับความอิ่ม -5%】

ทันใดนั้น ความหิวโหยก็แล่นพล่านขึ้นมาจากท้อง ฉินเฟิงเปลี่ยนใจในทันที

"จะยอมทิ้งอาหารเพื่อศักดิ์ศรีไม่ได้เด็ดขาด!"

ฉินเฟิงพบว่าม้วนคัมภีร์ข่าวกรองไม่ได้หายไปทันทีที่เปิดอ่าน แต่มันถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของเขา ทุกครั้งที่เขาแค่นึกถึงมัน ม้วนคัมภีร์ก็จะแสดงตำแหน่งที่ข่าวกรองระบุไว้ขึ้นมา

"แต่ยังไงก็ต้องระวังตัวไว้ก่อน คงแย่แน่ถ้าไปเจอกับพวกนักผจญภัยโหดๆ พวกนั้น... ที่สำคัญที่สุดคือต้องหาวัตถุอ้างอิงเพื่อดูขนาดตัวของฉันให้ชัดๆ ว่าตัวใหญ่แค่ไหน และจะคลานไปถึงที่นั่นก่อนค่ำได้หรือเปล่า!"

จริงอยู่ที่เขารู้ตัวว่ากลายเป็นกิ้งก่า แต่จากมุมมองสายตาตอนนี้ เขายังไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นกิ้งก่าไซส์ไหนกันแน่

ฉินเฟิงพยายามคลานไปยังปากถ้ำที่มีแสงสว่าง เขาพบว่าร่างกายดูเหมือนจะมีระบบปรับตัวอัตโนมัติ ความรู้สึกเก้ๆ กังๆ เวลาคลานจึงหายไปอย่างรวดเร็ว

ปากถ้ำสว่างไสว ดูเหมือนข้างนอกจะเป็นเวลากลางวันแสกๆ หลังจากก้าวพ้นปากถ้ำออกมา วิสัยทัศน์ของเขาก็เปิดกว้างขึ้นทันตา

ในสายตาของเขา เทือกเขาสูงต่ำสลับซับซ้อนทอดตัวยาวสุดลูกหูลูกตา

ป่าดึกดำบรรพ์อันเขียวชอุ่มปกคลุมพื้นที่ เสียงแมลงร้องระงมและเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังแว่วมาเป็นระลอก

แม้แต่สายลมที่พัดมาจากภูเขาก็ยังเจือไปด้วยกลิ่นอายของอิสรภาพ

หลังจากหยุดชมทิวทัศน์อยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ฉินเฟิงก็สังเกตเห็นนกตัวหนึ่งที่มีขนสีฟ้าครามและจงอยปากแหลมคมราวกับอาวุธกำลังบินตรงมาทางเขา ด้วยความตกใจ เขาจึงรีบพุ่งตัวหลบเข้าไปในพงหญ้าป่าด้านหน้าทันที

"ซี๊ด~ เกือบไปแล้ว เกือบโดนลอบกัดซะแล้ว นั่นน่าจะเป็นนกกระจอกวายุ!"

ขณะซ่อนตัวอยู่ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ ฉินเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลางมองดูนกกระจอกวายุบินจากไปบนท้องฟ้า

กว๊าซ—

วินาทีถัดมา นกอินทรีทมิฬขนาดมหึมาก็โฉบผ่านท้องฟ้า ฉกเอานกกระจอกวายุตัวนั้นไปกลืนลงท้องในคำเดียวอย่างง่ายดาย

ฟึ่บ—

นกอินทรีทมิฬมาไวไปไวราวกับรถซูเปอร์คาร์บนไฮเวย์ หายลับไปจากสายตาของฉินเฟิงในชั่วพริบตา

"เจ้าอินทรีนั่นต้องเป็นสัตว์อสูรระดับสูงแน่ๆ สมกับเป็นกฎแห่งป่า ปลาใหญ่กินปลาเล็กชัดๆ!"

ฉินเฟิงถอนหายใจ ตระหนักได้ว่าในสภาพที่อ่อนแอสุดขีดตอนนี้ เขาต้องระมัดระวังตัวให้มากยิ่งขึ้น

เมื่อลองเปรียบเทียบขนาดตัวของเขากับต้นไม้และวัชพืชรอบๆ รวมถึงนกกระจอกวายุและนกอินทรีทมิฬเมื่อครู่ ฉินเฟิงก็ได้ข้อสรุป

ขนาดตัวของเขาในโลกนี้น่าจะจัดอยู่ในกลุ่มสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก!

ถ้ากะประมาณไม่ผิด เขาน่าจะตัวพอๆ กับกิ้งก่าตัวใหญ่บนโลกเดิม หรือยาวประมาณยี่สิบเซนติเมตร

"คำนวณดูแล้ว ถึงระยะทาง 5 กิโลเมตรจะยากลำบากหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ สิ่งสำคัญคืออันตรายที่อาจเจอระหว่างทางนี่สิ!"

ฉินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ คลานมุ่งหน้าไปยังจุดหมายอย่างระมัดระวัง

แซ่ก~

แซ่ก~

แสงแดดลอดผ่านใบไม้หนาทึบ สาดส่องเป็นลำแสงลงมากระทบพื้นป่า

ฉินเฟิงพยายามหลีกเลี่ยงจุดที่มีแสงสว่างเด่นชัดพวกนั้น โดยเลือกเดินทางลัดเลาะไปตามวัชพืชและใบไม้เน่าเปื่อย

ทว่า สัตว์อสูรระดับต่ำบางตัวก็มีความคิดแบบเดียวกับเขา หลังจากเดินทางมาได้สักพัก ฉินเฟิงก็เจอกับแมงป่องสีน้ำตาลตัวหนึ่งขวางทางอยู่

"น้ำโขงไหลไปทางทิศบูรพา?"

"เหล้าหยกราชสำนัก?"

"แผ่นดินไหวและขุนเขา ทิวเขาสีเขียวทอดยาวสง่างามนับพันปี?"

ขณะที่ฉินเฟิงพยายามอย่างหนักที่จะใช้รหัสลับเพื่อเช็คว่าเป็นคนจากโลกเดียวกันหรือไม่ เจ้าแมงป่องสีน้ำตาลฝั่งตรงข้ามกลับส่ายหางไปมา ดวงตาจ้องเขม็งมาที่กิ้งก่าตรงหน้า

"บ่นบ้าอะไรของแก? เข้ามาให้ข้าต่อยซะดีๆ!"

"ลืมไปเลยว่าแมงป่องพูดไม่ได้"

เมื่อนึกขึ้นได้ ฉินเฟิงจึงรีบทำไม้ทำมือส่งสัญญาณ แล้วเปิดช่องแชทขึ้นมาทันที

"พี่ชายแมงป่อง เห็นข้อความนี้ไหม? ฉันคือกิ้งก่าที่อยู่ข้างหน้าพี่เอง ขอทางหน่อยได้ไหม?"

"เห็นแล้ว เชิญเลยน้องชาย ข้าจะหลีกทางให้!"

"ว่าแล้วเชียวว่าโลกนี้ยังมีคนดีอยู่"

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับในช่องแชทภูมิภาค ฉินเฟิงก็ดีใจขึ้นมาทันที

เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นเจ้าแมงป่องสีน้ำตาลขยับตัวหลบไปด้านข้างจริงๆ เป็นสัญญาณให้ฉินเฟิงผ่านไปได้

"ขอบใจมากพี่ชาย!"

ฉินเฟิงก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แต่ในวินาทีถัดมา เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แมงป่องสีน้ำตาลแสดงสันดานไร้ซึ่งคุณธรรม พุ่งหางเข้าใส่เขาจากด้านหลังทันที

"ข้าอาจจะไม่เข้าใจสัญชาตญาณสัตว์ แต่คิดเหรอว่าข้าจะไม่เข้าใจสันดานมนุษย์? ข้ารอจังหวะนี้อยู่แล้ว!"

ดวงตาของฉินเฟิงฉายประกายวาบ เขาเปิดใช้งานสกิลเริ่มต้นเพียงหนึ่งเดียวของเขาทันที

การป้องกันด้วยเกล็ดดำ!

วินาทีต่อมา ชั้นแสงสีเทาหม่นก็เคลือบคลุมไปทั่วเกล็ดสีดำสนิทของเขา

ตึ๊ง~

หางแมงป่องฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง เหล็กในกระแทกเข้ากับเกล็ดสีดำที่แข็งแกร่งจนเกิดประกายไฟจากการปะทะ ทว่ามันทำได้เพียงรอยบุบเล็กๆ โดยไม่อาจเจาะทะลุเกล็ดเข้าไปได้

ฉินเฟิงหมุนตัวและกระโจนเข้าใส่อย่างรวดเร็ว กดทับร่างของแมงป่องสีน้ำตาลไว้แน่นราวกับขุนเขา แล้วยื่นหัวเข้าไปกัดขย้ำที่ใบหน้าของมัน

แคว่ก~

แคว่ก~

แมงป่องสีน้ำตาลถูกกดจนขยับไม่ได้ เหล็กในที่หางของมันพยายามเจาะเกล็ดสีดำซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ก็ไร้ผล ดวงตาและอวัยวะบนใบหน้าของมันถูกฉินเฟิงกัดกระชากจนเละเทะจำเค้าเดิมไม่ได้ในเวลาอันรวดเร็ว