บทที่ 30: เครื่องยนต์ดับรอบที่สาม!

บทที่ 30: เครื่องยนต์ดับรอบที่สาม!

อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านช่วงเช้าและสถานีอีกสองแห่ง...

กู้ผิงเซิงตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

ซอมบี้จะไม่ปรากฏตัวใกล้สถานี พวกมันจะโผล่มาก็ต่อเมื่อรถบัสออกจากสถานีไปได้ระยะหนึ่งแล้ว

ดังนั้น การลงรถที่สถานีจึงไม่ต้องกังวลเรื่องซอมบี้บนทางด่วน มีเพียงอันตรายภายในสถานีเท่านั้นที่ต้องระวัง

ทั้งสองสถานีที่ผ่านมาเป็นสถานีธรรมดา

ที่สถานีแรก พวกเขาได้หนังมาสองร้อยผืน แม้จะเป็นคุณภาพระดับทั่วไปทั้งหมดก็ตาม

ส่วนสถานีที่สอง ได้รับ 7 เหรียญรถบัส

ทรัพยากรที่หามาได้ในเช้าวันเดียว ดูเหมือนจะมากกว่าที่หาได้ตลอดสามวันที่ผ่านมาเสียอีก

ขณะกินมื้อเที่ยง เขาเปิด [ช่องแชท] เพื่อดูสถานการณ์ของรถบัสคันอื่น

[ช่องแชท]

...

"เป็นไปตามคาด รถบัสส่วนใหญ่เจอแต่สถานีที่มีทรัพยากรเยอะ แต่ซอมบี้ผู้หญิงชุดขาวนั่น..."

กู้ผิงเซิงจดจำข้อมูลนี้ไว้อย่างเงียบๆ

เธอดูแข็งแกร่ง แต่คงไม่ใช่คู่มือของรั่วเหยาหรอก

ในบรรดาข้อความในช่องแชท กู้ผิงเซิงยังไม่เห็นผู้เล่นคนไหนที่แข็งแกร่งไปกว่าหลี่รั่วเหยาเลย

ต้องตระหนักว่าตอนนี้ ค่าสถานะร่างกายของหลี่รั่วเหยามากกว่าผู้ชายวัยทำงานทั่วไปถึง 20 เท่า!

การเข้ามาดูช่องแชทตอนว่างๆ ก็ดีเหมือนกัน ได้ข้อมูลข่าวสารที่เป็นประโยชน์เพียบเลย

หลังจากปิดหน้าต่างแชทลง

กู้ผิงเซิงเหลือบดูจำนวน [เหรียญรถบัส] ของเขา ตอนนี้มีถึง 25 เหรียญแล้ว

เหรียญส่วนเกิน 4 เหรียญได้มาจาก [เครื่องเก็บเหรียญแม่เหล็ก] ตอนที่รถบัสพุ่งชน [ผู้พุ่งชน] หรือซอมบี้ระดับทั่วไปขั้นกลางและขั้นสูงตัวอื่นๆ ระหว่างทาง

ตามที่ตกลงกับหลินชิวหนานไว้ เขาจะซื้อ [ห้องนอน]

[คุณต้องการใช้ 20 เหรียญรถบัสเพื่อซื้อห้องนอนระดับทั่วไปหรือไม่?]

"ยืนยัน"

อย่างไรก็ตาม กู้ผิงเซิงก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าห้องนอนจะถูกติดตั้งเข้าไปในรถบัสยังไง

ทันใดนั้น มุมมองของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นมุมมองจากเบื้องบน (God's-eye view) ที่เห็นภายในรถบัสทั้งคัน

ไม่เพียงแต่เห็นนักเรียนหญิงนั่งกันอยู่ตามที่นั่ง

แต่ยังเห็นผังรถบัสทั้งหมดด้วย

แถวแรกประกอบด้วยที่นั่งคนขับและที่นั่งข้างคนขับ

ตั้งแต่แถวที่สองถึงแถวที่สิบสองเป็นที่นั่งธรรมดา แถวละสี่ที่นั่ง สองแถวสุดท้ายไม่มีใครนั่ง

เว้นระยะห่างไปประมาณเจ็ดหรือแปดเมตรจะเป็นห้องน้ำ

มีพื้นที่ว่างพอสมควรระหว่างห้องน้ำและที่นั่งแถวสุดท้าย

ในพื้นที่ว่างนี้ กู้ผิงเซิงสามารถติดตั้งห้องนอนได้

ไม่นาน เขาก็ติดตั้งห้องนอนไว้ทางฝั่งซ้าย

ห้องนอนเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พอดีกับพื้นที่ส่วนท้ายเป๊ะ

มุมมองจากเบื้องบนสิ้นสุดลง

สาวๆ หลายคนหันไปมองห้องที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่าด้านหลังพวกเธอด้วยความตกตะลึง

"นี่คือห้องนอนที่ผมสร้างขึ้น"

กู้ผิงเซิงกล่าวช้าๆ

เขาเปิดประตูห้องนอน ภายในค่อนข้างแคบ เพราะความกว้างของห้องต้องเท่ากับความกว้างของตัวรถและจะกว้างเกินไปไม่ได้

เว้นแต่ว่าจะมีการอัปเกรดรถบัสให้มีขนาดใหญ่ขึ้นในอนาคต

อย่างไรก็ตาม มีเตียงขนาดใหญ่กว้างประมาณ 1.5 เมตร ยาว 2 เมตรวางอยู่กลางห้อง

นอกจากนี้ ห้องนอนยังสามารถอัปเกรดได้อีกด้วย

กู้ผิงเซิงตรวจสอบแผงอัปเกรด

[ห้องนอน]

เป็นไปตามคาด

ห้องนอนมีเอฟเฟกต์พิเศษด้วย

เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูค่าพละกำลังและค่าพลังจิต!

บทบาทของ 'แถบสีฟ้า' ทั้งสองนี้มีความสำคัญมาก

อย่างแรกคือค่าพละกำลัง ซึ่งไม่เพียงถูกใช้ไปกับกิจกรรมประจำวัน แต่ยังจำเป็นสำหรับการใช้สกิลด้วย

อย่างที่สองคือค่าพลังจิต แม้จะดูเหมือนไม่มีประโยชน์ แต่มันจะลดลงเมื่อจ้องมองสิ่งที่น่ากลัวบางอย่างโดยตรง หากลดลงมากเกินไปในคราวเดียว หรือเหลือ 0 ผู้เล่นจะกลายเป็นบ้าทันที

ดังนั้น ค่าพลังชีวิต ค่าพละกำลัง และค่าพลังจิต จึงเป็นค่าสถานะที่สำคัญมากสำหรับผู้เล่นทุกคน

และด้วยราคา 20 เหรียญรถบัสสำหรับห้องนอน ถือว่าไม่แพงเลย

"ฮิฮิ ทีนี้มีห้องนอนแล้ว หัวหน้าห้องกับฝ่ายวิชาการก็มีที่สวีทกันสองต่อสองแล้วสิ"

ลั่วเสี่ยวเสวี่ยหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์

"อย่าพูดเหลวไหลน่า"

หลี่รั่วเหยาถลึงตาใส่ลั่วเสี่ยวเสวี่ย

"ฉันไม่ได้พูดเหลวไหลนะ พวกเธอสองคนส่งสายตาหวานเชื่อมให้กันตลอด คิดจริงๆ เหรอว่าราชินีเสี่ยวเสวี่ยคนนี้จะไม่รู้?"

"ใช่ๆ ฝ่ายวิชาการ ถ้าเธอไม่ได้มีอะไรกับหัวหน้าห้องจริงๆ งั้นฉันจะจีบเขาเองนะ"

จ้าวอวี้ถิงตะโกนขึ้นมา

"ใช่ ใครๆ ก็รู้ว่าท่านหัวหน้าห้องเป็นผู้ชายงานดีคนเดียวในห้องเรา เป็นของหายากเลยนะ"

หลี่รั่วเหยาไม่กล้าเถียงต่อและเลือกที่จะเงียบไป

กู้ผิงเซิงหัวเราะเบาๆ เอื้อมมือไปโอบเอวบางของหลี่รั่วเหยา

"เอาน่าพวกเธอ เลิกแซวฝ่ายวิชาการได้แล้ว เธอหน้าบางจะตาย"

"อุ๊ย กอดกันแล้ว หวานซะ~"

...และแล้ว ท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่นนี้เอง

[ผู้พุ่งชน] สองตัวพุ่งเข้ามาพร้อมกันจากทางซ้ายและขวา

ปัง! ปัง!

รถบัสสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ทุกคนเงียบเสียงลงทันที

หลินชิวหนานซึ่งทำหน้าที่คนขับขมวดคิ้วมุ่น เตรียมจะประคองพวงมาลัยให้มั่น

แต่ทว่า จู่ๆ อาจจะด้วยความบังเอิญหรือแรงกระแทกที่รุนแรงเกินไป

รถบัสเบรกอย่างควบคุมไม่ได้ กระตุกอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเครื่องยนต์ก็ดับลงพร้อมกับส่งเสียงดังหึ่งๆ...

[คนขับกู้ผิงเซิง รถบัสของคุณดับแล้ว โปรดตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่บนรถภายใน 2 นาทีหลังจากเครื่องยนต์ดับ]

[ระยะเวลาเครื่องยนต์ดับ: 12 นาที]

ทุกคนชะงักไปชั่ววินาที ราวกับยังตั้งสติไม่ทัน

"ลงจากรถ เร็วเข้า!!"

สีหน้าของกู้ผิงเซิงเปลี่ยนไปขณะตะโกนลั่น

"รถบัสดับแล้ว!!!"

ไม่มีใครกล้าชักช้า ทุกคนรีบเข้าแถวและทยอยลงจากรถทีละคน

"เร็วเข้า ลงไป!"

"อย่า... อย่าดันสิ เดี๋ยวล้ม!"

"จะดันก็ดัน แต่อย่ามาจับก้นฉันนะ!"

...ไม่นาน ทุกคนก็ลงมาจนหมด ใช้เวลาไปประมาณ 1 นาที

เมื่อไม่มีใครเหลืออยู่ ประตูรถบัสก็ปิดลงอัตโนมัติ

ทันใดนั้น เงาดำทะมึนเริ่มก่อตัวขึ้นภายในรถบัส...

ทว่า เนื่องจากผู้พุ่งชนกระแทกรถบัสจากด้านข้างจนเกิดเสียงดังโครมคราม

ผู้พุ่งชนสองตัว บวกกับซอมบี้ตัวอื่นๆ อีกจำนวนมาก จึงพุ่งเข้ามาจากรอบทิศทาง

พวกมันคำรามอย่างตื่นเต้น ดวงตาเปล่งแสงสีแดงฉาน

"ซอมบี้! ทุกคนระวังตัวด้วย!"

กู้ผิงเซิงรีบตะโกนเตือน

สาวๆ ทุกคนหยิบอาวุธออกมาเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

กู้ผิงเซิงดึง [เลื่อยไฟฟ้าไร้สิ้นสุด] ออกมา แล้วพุ่งเข้าไปหาผู้พุ่งชนตัวที่ใกล้ที่สุดทันที!