บทที่ 13: ชาวดาวเงินกู้

บทที่ 13: ชาวดาวเงินกู้

หลี่เฮ่อยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย

เขาเพียงแค่ยกหมัดขึ้นแล้วทุบลงไปซ้ำๆ

ตูม! ตูม! ตูม!

พละกำลังมหาศาลนับพันตันกระหน่ำโจมตีพื้นดินอย่างต่อเนื่อง แม้แต่พื้นดินที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีเช่นนี้ได้ รอยแตกร้าวขนาดใหญ่ลามปริออกอย่างรวดเร็ว ถนนทั้งเส้นพังทลายลง

"หนีเร็ว!"

พลังทำลายล้างมหาศาลและแรงสั่นสะเทือนของถนนทั้งสายทำให้ผู้เห็นเหตุการณ์หวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ ต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดจากบริเวณนั้น

ผู้คนในตึกสองข้างทางมองลงมาจากหน้าต่าง เห็นเพียงหลุมขนาดมหึมาบนถนน อาคารโดยรอบต่างรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ชัดเจน

"ข้างล่างนั่นเกิดอะไรขึ้น?"

"ดูเหมือนคนสองคนกำลังสู้กันอยู่..."

เมื่อมองไปรอบๆ

อาคารบ้านเรือนได้รับความเสียหายไม่มากก็น้อย บางแห่งกระจกแตกกระจายเพราะโซนิคบูม บางแห่งถูกกระแทกจนทะลุ เป็นภาพที่น่าตกตะลึง

"พอได้แล้ว!!"

ทันใดนั้น

เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดก็ดังขึ้นจากใต้ซากถนนที่พังถล่ม ตามมาด้วยพลังมหาศาลที่พวยพุ่งออกมา ราวกับแรงโน้มถ่วงกลับทิศทาง เหมือนน้ำตกที่ไหลย้อนกลับขึ้นสู่ท้องฟ้า

ผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงรู้สึกว่าเท้าลอยจากพื้น ราวกับกำลังจะลอยขึ้นไป

ทันใดนั้น

พลังที่มองไม่เห็นอันยิ่งใหญ่ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า บิดเบือนมวลอากาศและกระแทกร่างของหลี่เฮ่อลอยละลิ่ว หลี่เฮ่อเบรกกลางอากาศอย่างรุนแรงเพื่อหยุดตัวเอง

จนถึงตอนนี้

นอกจากการเสียหายของเสื้อผ้าและแผลถลอกเล็กน้อย หลี่เฮ่อไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ใดๆ อย่าว่าแต่เลือดออกเลย

ในทางกลับกัน 'ผู้จัดการไป๋' ดูน่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากซากปรักหักพัง เลือดไหลอาบหน้า เขาเกือบหมดสติจากการถูกหลี่เฮ่อกระหน่ำทุบ หากไม่ใช่เพราะการรวบรวมพลังโจมตีครั้งสุดท้ายเมื่อครู่ เขาอาจจะตายไปแล้วจริงๆ

แต่นั่นก็เป็นการรีดเค้นพลังเฮือกสุดท้าย หลังจากระเบิดพลังออกไป เขาก็ยิ่งอ่อนแอลงและไม่ใช่คู่มือของหลี่เฮ่ออย่างแน่นอน

เขาพูดด้วยความกล้าหาญจอมปลอม "แกเจาะเกราะป้องกันของฉันไม่เข้าหรอก จะเสียแรงเปล่าไปทำไม? ฉันบอกแล้วไงว่าการตายของพ่อแม่แกอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด ทำไมพูดไม่รู้เรื่องวะ!"

สีหน้าของหลี่เฮ่อเย็นชา

"พลังของแกคือ 'พลังจิต' สินะ?"

"..."

สีหน้าของผู้จัดการไป๋แข็งทื่อ ไม่ตอบโต้

ลักษณะพลังของเขาชัดเจนเกินไป

หลี่เฮ่อมองเห็นจุดอ่อนของผู้จัดการไป๋แล้ว "แกป้องกันการโจมตีทั้งหมดของฉันไม่ได้หรอก สภาพดูไม่ได้ของแกคือหลักฐานที่ดีที่สุด แค่ฉันทุบจนแกสลบ ฉันก็ฆ่าแกได้แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยจิตสังหารและไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เลือดในกายของผู้จัดการไป๋ก็เดือดพล่าน เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผาก เขาบอกว่าเข้าใจผิด แต่ไอ้เด็กนี่ไม่เชื่อสักนิด!

"แกจะบีบให้ฉันต้องสู้แลกชีวิตให้ได้เลยใช่ไหม?"

ผู้จัดการไป๋กัดฟันกรอด

หลี่เฮ่อไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาแสดงเจตจำนงผ่านการกระทำ ร่างพุ่งดิ่งลงมาพร้อมเร่งความเร็ว ก่อเกิดโซนิคบูมดังกึกก้องจนมองเห็นคลื่นกระแทกด้วยตาเปล่า

กระจกอาคารสองข้างทางแตกกระจายร่วงกราว

ผู้จัดการไป๋หวาดกลัวจนหัวหด เขารีบหันหลังวิ่งหนี รีดเค้นพลังจิตออกมาใช้อย่างบ้าคลั่งเพื่อเร่งความเร็วสูงสุด ทิ้งระยะห่างจากหลี่เฮ่อให้มากที่สุด

เขาใช้พลังจิตคว้าโทรศัพท์จากคนเดินเท้ามา แล้วรีบกดเบอร์โทรออกรัวๆ

"พี่ชาย โอนสิทธิ์ความเป็นเจ้าหนี้ทั้งหมดที่คุณมีมาให้ผมเร็วเข้า! ฉุกเฉิน! ผมกำลังจะโดนฆ่า! เร็วเข้า เร็ว! เร็ว!"

"บอสจิน! ผมต้องการหนี้ทั้งหมดในมือคุณ ผมจะซื้อต่อสองเท่า!"

"เฒ่าหลิน ผมให้ราคาหนี้ที่คุณมีสามเท่าเลย อย่ามาลีลา เงินจะเข้าบัญชีคุณเดี๋ยวนี้ ตกลงมาซะ!"

ผู้จัดการไป๋รีดเค้นศักยภาพจนถึงขีดสุด ความเร็วของเขาสูงมาก หลี่เฮ่อไล่ตามไม่ทันในชั่วขณะ ได้แต่ไล่กวดกันไปทั่วเมืองเจียงเฉิง

ราคาที่ต้องจ่ายคือเส้นผมสีดำขลับของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า การฝืนรีดพลังขนาดนี้มีผลข้างเคียงมหาศาล แต่เขาไม่สนอะไรแล้ว

ยอมจ่ายค่าตอบแทนยังดีกว่าโดนฆ่าตายคาที่

ไม่นาน

ความเร็วของผู้จัดการไป๋ก็เริ่มตกลง หลี่เฮ่อเข้าประชิดตัวได้อย่างรวดเร็ว คว้าขาผู้จัดการไป๋แล้วฟาดเข้ากับตึก

"อั่ก!"

เลือดพุ่งออกจากปาก

ทันทีที่ผู้จัดการไป๋รู้สึกว่ากำลังจะถูกหลี่เฮ่อทุบจนตาย พลังมหาศาลก็ไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายทันเวลา ทำให้เขากลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้งในพริบตา

ตูม!

คลื่นพลังจิตอันรุนแรงกวาดออกไป กระแทกหลี่เฮ่อกระเด็น

พลังของผู้จัดการไป๋ไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ พลังของ 'ชาวดาวเงินกู้' แปรผันตรงกับจำนวนลูกหนี้ในมือ ยิ่งมีคนติดหนี้พวกเขารมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ดังนั้นผู้จัดการไป๋จึงจำเป็นต้องกว้านซื้อหนี้จากคนอื่น

ในเวลานี้

เขารู้สึกว่าพลังของตนพุ่งถึงจุด 'พีค' ที่ไม่เคยมีมาก่อน เป็นพลังที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่ง ดวงตาของผู้จัดการไป๋ส่องแสงจางๆ ที่เกิดจากการรวมตัวของพลังจิต

เขาโกรธจัดจนถึงขีดสุด

"ไอ้หนู ในเมื่อแกอยากตายนัก ฉันจะสงเคราะห์ให้!"

เงินที่มีอยู่ควรจะเอาไปปล่อยกู้ให้คนอื่นได้อีกมาก แต่เพราะหลี่เฮ่อ เขาต้องเอามาซื้อหนี้คนอื่นในราคาสูงลิ่ว

หัวใจของผู้จัดการไป๋เหมือนโดนกรีดเลือด

สิ้นคำ

พายุหมุนพลังจิตก็ก่อตัวเป็น 'ทรงกลมพลังจิต' ความหนาแน่นสูงรอบกาย ทรงกลมเหล่านั้นเปล่งแสงสีน้ำเงินเข้มและอัดแน่นด้วยพลังงานมหาศาล

ผู้จัดการไป๋เข้าใจแล้วว่าพลังจิตที่กระจัดกระจายไม่สามารถทำอะไรหลี่เฮ่อได้ ร่างกายของไอ้เด็กนี่แข็งแกร่งเกินไป การโจมตีธรรมดาเจาะเกราะไม่เข้า

วูม—

พลังจิตปะทุขึ้น

ทันใดนั้น ทรงกลมพลังจิตที่ก่อตัวขึ้นก็พุ่งเข้าใส่หลี่เฮ่อ ระดมยิงอย่างบ้าคลั่ง หลี่เฮ่อหลบหลีกอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังโดนเข้าไปสองสามลูก

ความร้อนสูงจนลวกผิวทำให้เขารู้สึกแสบร้อน เมื่อรู้ว่าของพรรค์นี้ไม่ถึงตาย หลี่เฮ่อก็ไม่สนใจมันอีก

เขาพุ่งเข้าหาผู้จัดการไป๋พร้อมรับการระดมยิงของทรงกลมพลังจิต ทว่า ในชั่วขณะที่เสียเวลาไปนั้น ผู้จัดการไป๋ได้ทุ่มเทพลังจิตทั้งหมดในร่างกาย

สร้าง 'หอกเกลียวพลังจิต' ที่หมุนด้วยความเร็วสูงลิบ เนื่องจากเป็นการโจมตีที่อัดแน่นด้วยพลังทั้งหมด ความเร็วของมันจึงสูงมากจนแม้แต่หลี่เฮ่อก็หลบไม่พ้น

ในพริบตา

แสงสีน้ำเงินเข้มวาบผ่าน เจาะทะลุหน้าอกของหลี่เฮ่อ ผู้จัดการไป๋แทบไม่เชื่อสายตา หลี่เฮ่อยังมีแรงกระโจนเข้ามาแม้หน้าอกจะเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่

เมื่อใช้พลังจนหมดเกลี้ยง เขาไม่มีพลังจิตเหลือพอจะต้านทานอีกแล้ว ร่างกายที่อ่อนล้าหนักอึ้งจนขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว ได้แต่จ้องมองหลี่เฮ่อพุ่งเข้ามาตรงหน้าอย่างหมดหนทาง

หมัดเหวี่ยงลงมา

เกราะป้องกันพลังจิตที่เปราะบางพังทลายในทันที พลังมหาศาลที่น่าสะพรึงกลัวกระแทกเข้าที่ใบหน้าของผู้จัดการไป๋ และตามด้วยศีรษะที่ระเบิดกระจายจากหมัดของหลี่เฮ่อ

ผัวะ!

ร่างไร้วิญญาณของผู้จัดการไป๋ร่วงลงสู่พื้น

การต่อสู้จบลงแล้ว

"แค่ก แค่ก!"

หลี่เฮ่อลอยตัวอยู่กลางอากาศ กระอักเลือดออกมาคำโต ทุกครั้งที่หายใจ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่ว ปอดขวาของเขาถูกหอกเกลียวพลังจิตของผู้จัดการไป๋แทงทะลุ หน้าอกขวาเกือบทั้งแถบเป็นรูโหว่ โชคดีที่หัวใจไม่ได้รับบาดเจ็บถึงชีวิต เขาจึงรอดมาได้

เขาพอรู้เรื่องพลังชีวิตที่อึดทนนานของตัวเองอยู่บ้าง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่หน้าอกถูกเจาะทะลุ ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะหายสนิท