บทที่ 2831 หรือว่าจะเป็นเจียงโม่ชิงที่ทำอะไรบางอย่าง จนก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมา?

บทที่ 2831 หรือว่าจะเป็นเจียงโม่ชิงที่ทำอะไรบางอย่าง จนก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมา?

อำเภอหนึ่งเกิดพายุฝนถล่มหนัก ขณะที่อำเภอข้างเคียงกลับประสบภัยแล้ง ราวกับฟ้าดินได้พลิกผันจากห้วงอัคคีสู่ห้วงวารีในชั่วพริบตา

ความผันผวนอย่างรุนแรงเช่นนี้เกินกว่าวิถีปกติของธรรมชาติ บล็อกเกอร์หลายคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าสภาพอากาศปีนี้ผิดปกติอย่างมาก

เธอเลื่อนดูวิดีโอของชาวบ้านในเจียวโจวอีกหลายคลิป บางคลิปเป็นเหตุน้ำป่าไหลหลากกะทันหัน เจ้าหน้าที่กู้ภัยและชาวบ้านช่วยกันเคลื่อนย้ายผู้สูงอายุที่ติดอยู่ออกมาจากกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก

หลังจากเจ้าหน้าที่กู้ภัยช่วยผู้ประสบภัยเหล่านี้ออกมาแล้ว ก็ได้จัดหาที่พักพิงชั่วคราวให้ในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งของอำเภอข้างเคียง แต่เมืองเล็กๆ แห่งนั้นกลับมีดวงอาทิตย์ลอยเด่น แสงแดดแผดเผาอย่างรุนแรงจนพื้นดินแห้งแตกระแหง เดิมทีข้างเมืองมีแม่น้ำสายเล็กๆ อยู่สายหนึ่ง แต่ตอนนี้แม่น้ำสายนั้นกลับแห้งขอดจนเกือบหมด

ชาวบ้านในเมืองบอกว่า แม้แต่บ่อน้ำเก่าแก่อายุกว่าร้อยปีก็ยังแห้งจนเห็นก้นบ่อ ผนังบ่อแตกระแหงเหมือนใยแมงมุม

บ่อน้ำนั้นแม้แต่ตอนที่เกิดภัยแล้งครั้งใหญ่เมื่อหลายปีก่อน ซึ่งฝนไม่ตกติดต่อกันสองเดือน ก็ยังไม่เคยแห้งขอดแม้แต่น้อย แต่บัดนี้กลับเหือดแห้งจนสิ้นซากในเวลาเพียงสิบวัน ช่างน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

ว่านซุ่ยขมวดคิ้วมุ่น ปลายนิ้วเลื่อนหน้าจอ แล้วก็เจอวิดีโออีกคลิปหนึ่ง: พื้นที่หนึ่งในเจียวโจวเกิดปรากฏการณ์ต้นไม้ล้มตายเป็นบริเวณกว้าง

ที่นั่นเคยเป็นสวนผลไม้ที่เขียวชอุ่มและเริ่มออกผลแล้ว แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใด ภายในเวลาไม่กี่วัน ผลไม้ทั้งสวนกลับเหี่ยวแห้งจนหมดสิ้น ใบไม้หงิกงอเป็นสีเหลืองไหม้ ราวกับถูกเผาด้วยไฟที่มองไม่เห็น

เจ้าของสวนผลไม้คุกเข่าลงกับพื้นดิน ถือกิ่งไม้แห้งเหี่ยวร้องไห้ฟูมฟาย แต่ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบแล้วกลับไม่พบร่องรอยของโรคหรือแมลงศัตรูพืช

ข้อมูลความชื้นในดินยังคงเป็นปกติ แต่พืชกลับไม่สามารถดูดซับน้ำได้ ราวกับพลังชีวิตระหว่างฟ้าดินกำลังถูกอำนาจลึกลับบางอย่างบิดเบือนและสูบออกไป

แม้กระทั่งวัชพืชที่ขึ้นอยู่ในสวนผลไม้ก็ยังเหี่ยวเฉาตายจนหมด

มีคนสงสัยว่าอาจมีใครบางคนอิจฉาครอบครัวเขาจึงแอบเอายาพิษมาใส่ในที่ดิน ตำรวจยังคงสืบสวนต่อไป

เธอเลื่อนดูต่อไป คราวนี้เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเจียวโจว มีชาวบ้านคนหนึ่งได้ยินเสียงสุนัขของตัวเองเห่าหอนอย่างบ้าคลั่งกลางดึก เสียงเห่านั้นโหยหวนผิดปกติ เขาจึงสงสัยว่ามีขโมยเข้าบ้าน เลยลุกขึ้นมาดู แต่กลับพบว่าสุนัขของเขากำลังดิ้นรนอย่างสุดชีวิต พยายามจะดิ้นให้หลุดจากเชือกเพื่อวิ่งหนีออกไป

โชคดีที่บ้านของเขาใช้โซ่เหล็ก สุนัขจึงถูกล่ามไว้อย่างแน่นหนา ไม่สามารถดิ้นหลุดออกไปได้

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิปไปพลางด่าสุนัขของตัวเองไปพลาง แต่แล้วก็ได้ยินเสียงสุนัขเห่าไก่ขันดังมาจากข้างนอกมากมาย แม้กระทั่งเสียงเป็ด ห่าน แมว และหมูก็ดังระงมไปทั่ว

พอเขาเปิดประตูออกไปดู ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหมูตัวหนึ่งวิ่งผ่านหน้าบ้านไป ทำเอาเขาล้มก้นจ้ำเบ้า

ทันใดนั้น ภาพอันน่าสยดสยองก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา ปศุสัตว์และสัตว์เลี้ยงจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งเตลิดออกจากหมู่บ้านอย่างบ้าคลั่ง มุ่งหน้าไปยังป่ารกร้างอันมืดมิด ไม่ว่าเจ้าของจะตะโกนเรียกหรือเฆี่ยนตีอย่างไรก็ไม่ยอมหันกลับมา

ฝูงไก่กระพือปีกบินข้ามกำแพงรั้ว ฝูงเป็ดเบียดเสียดกันวิ่งไปยังท้องน้ำที่แห้งขอด แม้แต่วัวเหลืองที่ปกติเชื่องที่สุดก็ยังพังคอกออกมา ส่วนหมูในบ้านก็กลับปราดเปรียวอย่างไม่น่าเชื่อ กระโดดข้ามรั้วเล้าหมู แล้วหนีเตลิดไปเป็นฝูง

คนชราในหมู่บ้านกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือว่า เคยเห็นภาพเช่นนี้เมื่อหลายสิบปีก่อน มันคือลางบอกเหตุของแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

แต่ตอนนี้กรมอุตุนิยมวิทยากลับไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ และการตรวจวัดการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกก็ไม่พบความผิดปกติ

ถึงกระนั้น ชาวบ้านในหมู่บ้านก็ยังพากันไปอาศัยอยู่ในที่โล่งกว้างตามคำแนะนำของผู้ใหญ่บ้านอยู่หลายวัน จนกระทั่งแน่ใจว่าไม่มีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นจึงค่อยทยอยกลับเข้าบ้าน แต่สัตว์เลี้ยงที่วิ่งหนีไปกลับไม่เคยได้คืนมาอีกเลย

ว่านซุ่ยจ้องมองโทรศัพท์มือถือ เหงื่อเย็นเยียบไหลอาบสันหลัง

ผิดปกติ... ผิดปกติอย่างมาก

สถานการณ์เช่นนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน เจียวโจวต้องเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นแน่ๆ

หรือว่าจะเป็นเจียงโม่ชิงที่ทำอะไรบางอย่าง จนก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมา?

เธอเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมา ตอนนั้นไม่น่าใจอ่อนสงสาร ช่วยเธอออกมาจากเหว่ยหลวี่เลย บัดนี้กลับกลายเป็นการปล่อยแหล่งหายนะออกมาด้วยมือของตัวเอง

เธอคงไม่โทรไปถามเจียงโม่ชิงแน่ ผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางบอกความจริงกับเธอ เธอดูวิดีโออีกสองสามคลิป ก็เห็นว่าเมื่อครู่ในเขตเจียวโจวเพิ่งเกิดอุบัติเหตุดินยุบตัวขึ้นอีกครั้ง ถนนบนภูเขาแห่งหนึ่งเกิดยุบตัวลงอย่างกะทันหัน พื้นดินแยกออกเป็นร่องลึกจนมองไม่เห็นก้น ต้นไม้ริมทางถูกดูดกลืนลงไปทั้งรากทั้งโคน รถบรรทุกคันหนึ่งที่วิ่งผ่านก็ถูกกลืนหายไปในพริบตา

เมื่อทีมกู้ภัยไปถึง คนขับก็เสียชีวิตแล้ว ถนนสายนั้นใช้งานมานานหลายปี ไม่เคยมีปัญหา โครงสร้างถนนก็ยังสมบูรณ์ แต่การยุบตัวกลับเกิดขึ้นโดยไม่มีลางบอกเหตุใดๆ ทั้งสิ้น

ม่านตาของว่านซุ่ยหดเล็กลงในทันที ปลายนิ้วจิกขอบโทรศัพท์มือถือแน่น

ไม่ได้การแล้ว เธอต้องไปดูให้เห็นกับตา

เธอรีบลุกขึ้นยืน กางพื้นที่บอดออก ก้าวเท้าเข้าสู่ความว่างเปล่า ร่างของเธอหายวับไปจากตรงนั้นในทันที

ไม่นานนัก เธอก็มาถึงเขตแดนของเจียวโจว

ด้วยความสามารถของเธอในตอนนี้ ต่อให้เธอเดินสำรวจทั่วเจียวโจว ขอเพียงเธอไม่ต้องการให้เจียงโม่ชิงรู้ เจียงโม่ชิงก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเธอมา

เธอยืนอยู่บนขอบหน้าผา มองลงไปยังแม่น้ำสายเล็กๆ ด้านล่าง น้ำในแม่น้ำขุ่นกว่าเดิมมาก ผิวน้ำสะท้อนประกายสีแดงคล้ำผิดปกติ ริมฝั่งแม่น้ำมีร่องรอยของสัตว์จำนวนมากที่เคลื่อนผ่านไป ทิ้งรอยลึกไว้ในดินโคลน

กลิ่นอายที่นี่ทำไมถึงได้ปั่นป่วนขนาดนี้?

ตอนที่เธออยู่เจียวโจวก่อนหน้านี้ กลิ่นอายยังไม่ปั่นป่วนถึงเพียงนี้ ในอากาศมีกลิ่นคาวหวานจางๆ ลอยอยู่ แม้แต่สายลมก็ยังแฝงไปด้วยความรู้สึกกระสับกระส่ายร้อนรน

เธอสะกดลมหายใจ ปลายนิ้วสัมผัสพื้นเบาๆ พลังวิญญาณสายหนึ่งแทรกซึมลงไปในดิน ในชั่วพริบตาก็สัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนของสายพลังปฐพีที่ปั่นป่วนผิดปกติ ราวกับว่ามีอสูรยักษ์กำลังพลิกตัวอยู่ลึกลงไปใต้พิภพ

[จบตอน]