บทที่ 2776 เจ้าเมืองเจียวโจว ถูกผลักดันขึ้นมาโดยผู้บัญชาการสูงสุด?

บทที่ 2776 เจ้าเมืองเจียวโจว ถูกผลักดันขึ้นมาโดยผู้บัญชาการสูงสุด?

“ฉันจำได้ว่าสายตรงของตระกูลอู๋แห่งอู๋ซิงถูกผู้บำเพ็ญสายมารคนหนึ่งสังหารล้างตระกูลไปเมื่อเจ็ดปีก่อน แต่ผู้บำเพ็ญสายมารคนนั้นหนีไปต่างประเทศ จนถึงตอนนี้ก็ยังคงถูกตามล่าอยู่”

“ที่แท้ผู้บำเพ็ญสายมารคนนั้นเกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่อย่างนั้นหรือ?”

หลี่ตู่ย่อมไม่กล้ายอมรับ เขาตะคอกเสียงดัง “อย่าไปฟังนางพูดจาเหลวไหล นางกำลังกล่าวหาใส่ร้ายไปทั่ว หวังจะให้พวกเราฆ่ากันเอง เพื่อที่นางจะได้พ้นผิด อย่าได้ถูกข่าวลือของนางหลอกเด็ดขาด!”

เจียงโม่ชิงยิ้มจางๆ ราวกับกุมชัยชนะไว้ในมือแล้ว “เจ้าชื่อหมิงเจิ้งอวิ๋นใช่หรือไม่?”

เด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้พูดอะไร เพียงมองนางด้วยความสงสัย

เจียงโม่ชิงกล่าว “เจ้ากลับไปบอกท่านแม่ของเจ้าได้เลยว่า ข้ารู้ว่าผู้บำเพ็ญสายมารที่สังหารตระกูลหมิงเมื่อหลายปีก่อนอยู่ที่ไหน และผู้บำเพ็ญสายมารคนนั้นยังประสบเหตุการณ์ลี้ลับในต่างแดน ได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเจ้าสามารถไปนำตัวเขากลับมาได้ ถึงตอนนั้น มลทินของตระกูลหมิงก็จะได้รับการชำระล้าง”

หัวใจของหลี่ตู่กระตุกวูบ

หลังจากที่ผู้บำเพ็ญสายมารคนนั้นออกนอกประเทศไปแล้ว ก็ไม่ได้ติดต่อกับพวกเขาอีกเลย ร่องรอยของเขากลายเป็นปริศนา แม้แต่ตระกูลหลี่ก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

ผู้หญิงคนนี้รู้ได้อย่างไร?

นางต้องกำลังหลอกล่อพวกเขาแน่

หลี่ตู่แค่นเสียงเย็นชา “ตระกูลหลี่ของเราทำแต่เรื่องที่ถูกต้อง ไม่เคยกลัวการใส่ร้ายป้ายสีและข่าวลือ อย่าคิดว่าแค่สุ่มหาผู้บำเพ็ญสายมารจากที่ไหนมาก็ได้ แล้วจะมาอ้างว่าเป็นคนของตระกูลหลี่เรา”

เจียงโม่ชิงมองเขาอย่างมีความหมาย “เจ้าเดาสิว่าในมือของผู้บำเพ็ญสายมารคนนั้นมีหลักฐานการสมคบคิดกับพวกเจ้าหรือไม่?”

หัวใจของหลี่ตู่พลันจมดิ่งลง

“ผู้บำเพ็ญสายมารคนนั้นก็ไม่ใช่คนโง่ เขายอมทำงานสกปรกให้พวกเจ้า ย่อมต้องมีหลักฐานอะไรบางอย่างไว้ในมือเพื่อป้องกันตัว” เสียงของเจียงโม่ชิงแผ่วเบา แต่ทุกคำพูดคมกริบดุจมีด ทำให้หลี่ตู่รู้สึกราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง เหงื่อเย็นไหลอาบ

“ใต้ศาลบรรพบุรุษของตระกูลหลี่เจ้า วิญญาณแค้นที่ถูกฝังไว้ไม่ได้มีแค่ตระกูลนี้ตระกูลเดียว เจ้าพูดถึงกฎหมายงั้นรึ? อำนาจของตระกูลเจ้าก็คือกฎหมาย เจ้าพูดถึงระเบียบงั้นรึ? ดาบของตระกูลเจ้าก็คือระเบียบ”

คำพูดนี้ทำให้สีหน้าของคนในหน่วยสืบสวนคดีพิเศษพลันย่ำแย่ลง

นี่นางกำลังพูดกระทบพวกเราอยู่หรือ?

ว่านซุ่ยแอบครุ่นคิดในใจ เจียงโม่ชิงต้องมีองค์กรข่าวกรองอยู่ในมือแน่ๆ ตอนที่นางกดดันผู้อาวุโสตระกูลเจียงคนนั้นก็ใช้วิธีนี้ ตอนนี้จัดการกับตระกูลใหญ่เหล่านี้ก็ใช้วิธีเดียวกัน

กระบวนท่าเดียวใช้ได้ทั่วหล้าจริงๆ

เจียงโม่ชิงหมุนตัวช้าๆ กวาดสายตามองใบหน้าของทุกคนในที่นั้น ราวกับมองทะลุความผิดบาปที่ซ่อนอยู่ทั้งหมด

บางคนหลบสายตา บางคนนิ่งเงียบจับจ้อง บางคนทำหน้าไม่ยี่หระ ขณะที่บางคนถึงกับหัวเราะเยาะออกมา

เจียงโม่ชิงชื่นชมสีหน้าของพวกเขา รู้สึกว่าน่าสนใจมาก “คนอื่นข้าไม่กล้าพูด แต่ตระกูลและสำนักที่อยู่ที่นี่ในวันนี้ ใครบ้างที่ไม่เคยทำเรื่องที่ไม่สามารถเปิดเผยได้? เพียงเพื่อตระกูลชุย พวกท่านก็รวมตัวกันมากล่าวหาข้า?”

“พวกท่านไหนเลยจะทำเพื่อตระกูลชุย? พวกท่านเพียงแค่ต้องการใช้เรื่องของตระกูลชุยมาเป็นข้ออ้างเพื่อร่วมมือกันกดขี่ข้าเท่านั้น”

นางยิ้มอย่างดูแคลน “น่าเสียดาย ข้าไม่เพียงมีตำแหน่งขุนนางยมโลก ยังมีทหารผีสามพันนาย ทั้งยังได้รับการคุ้มครองจากสวรรค์ แม้แต่เจ้าเมืองจิงโจวก็ยังทำอะไรข้าไม่ได้ แล้วพวกท่านจะทำอะไรได้?”

นางเอียงศีรษะ มองไปที่ว่านซุ่ยอย่างมีความหมาย ว่านซุ่ยมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้ตอบสนองใดๆ

นางก็ไม่ได้ใส่ใจ กล่าวต่อไปว่า “วันนี้ข้าขอพูดไว้ตรงนี้ ใครอยากจะลองดีกับข้า ก็ลองดูได้เลย เรื่องสกปรกที่ซ่อนอยู่ในเงามืด ข้าไม่พูด ไม่ได้หมายความว่าข้าไม่รู้”

“แต่ถ้าใครยินดีที่จะร่วมมือกับข้า ข้าย่อมปฏิบัติต่อเขาด้วยความจริงใจ ตอบแทนน้ำใจไมตรี”

คำพูดนี้สื่อความหมายได้ชัดเจนยิ่งนัก หากคิดจะร่วมมือกันกดดันข้า ข้าก็ไม่เกรงกลัวและจะทำให้พวกท่านต้องชดใช้ แต่ถ้าเลือกที่จะเป็นมิตร ผลประโยชน์มากมายมหาศาลก็จะตามมา

ทุกคนต่างก็เริ่มคิดคำนวณในใจ

อย่าเห็นว่าตอนนี้พวกเขาดูเหมือนจะมีศัตรูร่วมกัน แต่จริงๆ แล้วแต่ละคนก็มีความคิดของตัวเอง ไม่มีใครอยากจะออกหน้าไปก่อน เพื่อไม่ให้กำลังของฝ่ายตนต้องสูญเสียไป ตระกูลอู๋นั่นไม่ใช่เพราะบรรพบุรุษสิ้นลมไปแล้วถึงถูกคนอื่นวางแผนเล่นงานหรือ?

ถ้านางสามารถให้ผลประโยชน์แก่พวกเขาได้ เรื่องผลประโยชน์นั้นย่อมเจรจากันได้ ไม่ใช่เรื่องน่าอายแต่อย่างใด

เจียงโม่ชิงสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ราวกับมีลมใบไม้ผลิพัดผ่านเข้ามาในห้องโถง แต่กลับไม่มีใครกล้ามองตรงไปที่ดวงตาของนาง

นางหันกลับมามองผู้บัญชาการสูงสุดอีกครั้ง ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ผู้บัญชาการสูงสุด ข้าไม่เคยคิดที่จะเป็นศัตรูกับหน่วยสืบสวนคดีพิเศษ ข้าหวังว่าจะสามารถอยู่ร่วมกับทุกท่านได้อย่างสันติ ในอนาคตหากหน่วยสืบสวนคดีพิเศษมีเรื่องลำบากใจใดๆ ต้องการให้ข้าช่วยเหลือ ก็มาหาข้าได้เลย ตราบใดที่ข้าทำได้ จะไม่มีวันปฏิเสธ”

ผู้บัญชาการสูงสุดส่ายหน้า “ข้าเชื่อว่าท่านฟางโป๋มีความจริงใจ เพียงแต่พวกเรากับท่านฟางโป๋ไม่เคยมีมิตรภาพต่อกันมาก่อน ยังคงไม่รบกวนท่านฟางโป๋ดีกว่า”

แววตาของเจียงโม่ชิงไหววูบ แต่ก็ไม่ได้โกรธ ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ที่ข้าสามารถเป็นเจ้าเมืองเจียวโจวได้ ก็เพราะความช่วยเหลือของหน่วยสืบสวนคดีพิเศษ ข้าเพียงแค่ตอบแทนน้ำใจเท่านั้น”

ทุกคนได้ยินดังนั้น ต่างก็ใจเต้นแรง

เจ้าเมืองเจียวโจวถูกผลักดันขึ้นมาโดยผู้บัญชาการสูงสุด?

ผู้บัญชาการสูงสุดส่ายหน้า “ท่านฟางโป๋อย่าได้ยกความดีความชอบให้ข้าเลย พวกเราไม่กล้ารับไว้ ท่านฟางโป๋มีวันนี้ได้ ก็ล้วนมาจากแผนการและความพยายามของท่านฟางโป๋เอง ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราเลย”

รอยยิ้มของเจียงโม่ชิงยังคงไม่จางหาย เพียงแค่พยักหน้าเบาๆ “ไม่เป็นไร ความสัมพันธ์ย่อมต้องค่อยๆ สร้างขึ้น ตอนนี้ผู้บัญชาการสูงสุดและทุกท่านต่างก็เข้าใจข้าผิดไป ในอนาคตข้าจะทำให้ทุกคนได้รู้ว่า ข้าก็เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเซี่ย ยินดีที่จะทุ่มเทกำลังเพื่อความมั่นคงของบ้านเมือง จะไม่สร้างปัญหาอย่างแน่นอน และจะไม่ทำให้เจียวโจวต้องตกอยู่ในความขัดแย้ง”

[จบตอน]